Podcast voor DGA's, dé podcast voor en door ondernemers!

Gemiddeld gebaseerd op 0 reviews
0 van de 5 gebaseerd op 0 reviews

Beluister hier alle podcast afleveringen van Podcast voor DGA's, dé podcast voor en door ondernemers!

Totaal 22 afleveringen

In de Podcast voor DGA’s bespreek ik met de ondernemer/DGA actuele thema’s. Hoe ben je begonnen, over vallen en opstaan. Over hoe je dingen aanpakt, hoe je misschien ook wel anders bent dan anderen. We gaan vooral in op de ondernemer zelf. Hoe denk je over bepaalde zaken en waarom maak je bepaalde keuzes. We interviewen bewust verschillende DGA’s die allemaal met verscheidene “problematieken” te maken hebben gehad of nog hebben. Wij spreken DGA’s vanuit verschillende sectoren en leeftijdscategorieën en met verschillende bedrijfsgroottes.We brengen de podcast uit op maandagmorgen om 10.00 uur, hier op de website en op diverse andere kanalen, zoals YouTube, Apple Podcasts, Google Podcasts, Spotify en Soundcloud.Wil jij als ondernemer ook deelnemen aan de Podcast voor DGA’s, ga dan naar https://www.corspronk.nl/podcast-voor-dgas-de-podcast-voor-en-door-ondernemers/

Podcast voor DGA’s #22 met William van der Kolk van WILLIAM’S FASHION FOR MEN – mannenmode ondernemer, christelijke boef, coachbare leider en coach 47:47
ma 21 feb 2022

Podcast voor DGA’s #22 met William van der Kolk van WILLIAM’S FASHION FOR MEN – mannenmode ondernemer, christelijke boef, coachbare leider en coach

Vandaag ben ik in gesprek met William van der Kolk, 46 jaar en ruim 15 jaar ondernemer met twee mannenmodezaken in Dronten en Kampen. Naast zijn twee kinderen, tennis en fitness als sport, Jezus als idool, is zijn bedrijf en zijn werknemers zijn grote passie. William: "Ik vind niks mooier dan een man in een mooi pak gekleed, of een leuke set te verkopen of een mooie winterjas, een bakje koffie erbij en een kop thee in mijn geval en leuk te kletsen. Dat vind ik het allermooiste wat er is!" Mannenmode ondernemer Ruim 15 jaar geleden begon William met de winkel in Dronten. Hij had toen al veel ervaring opgedaan als verkoper en vertegenwoordiger. Het spannendste vond hij het begin alhoewel hij wist dat hij zou slagen. William: "Wat misschien het meest spannend was: krijg ik een financiering bij de bank. Gaat iemand met mij mee, zien ze mijn potentie. Dat vond ik het spannendst. Maar uiteindelijk de winkel starten, ik had al zoveel ervaring opgedaan, dat zag ik helemaal zitten." Christelijke boef Niks menselijke is William vreemd. Hij ging jaren met zijn vrouw door een moeilijke tijd wat uiteindelijk toch resulteerde in een scheiding. William praat er open over en wil hiermee ook een voorbeeld zijn voor andere mannelijke ondernemers die wellicht door een vergelijkbare situatie heen gaan. Het heeft hem gevormd en door die moeilijke tijd is hij meer op God gaan vertrouwen. William: "Tijdens mijn scheiding ben ik op een gegeven moment op mijn knieën gegaan en heb ik gezegd van: hier ben ik, ik weet niet meer hoe ik het moet doen. En vanaf dat moment heb ik gevoeld dat Hij er was voor me, en dat het steeds weer beter gaat." Naast de periode van de scheiding waarbij het ondernemen nog wel eens naar de achtergrond ging kwam ook de periode van de coronamaatregelen als een ongenode gast. William: "Dit vind ik een ontzettend zwaar dilemma, zo heb ik dat gevoeld. Zeker de laatste keer ben ik, mag je weten, op afspraak open geweest voor een aantal mensen. Ja, je mag ook best wel voor jezelf opkomen toch? Voor je bedrijf, waar je het voor doet en ja, dat wil niet zeggen dat ik niks doe." Tip aan andere DGA's William besluit de podcast met een tip voor andere ondernemers: "Wat mij enorm geholpen heeft is enorm met jezelf aan de slag te gaan met coaching en zo kun je vrije tijd creëren." Zo heeft William zich ontpopt tot een zeer coachbare leider in zijn eigen bedrijf en omgeving. Op den duur zou hij dan ook graag zelf meer coach zijn voor anderen, alhoewel hij een carrière in de politiek ook nog noemde tijdens de podcast..... Luister naar de podcast of lees hieronder het gehele interview. Meer over William van de Kolk vind je op: https://www.linkedin.com/in/william-van-der-kolk-bb7b2512/ https://www.facebook.com/WilliamsDronten/ https://www.williamsfashionformen.nl/ Verder praten? Wil je eens verder praten met een ervaringsdeskundige in het ondernemersvak? Iemand waarmee je kunt sparren, bijvoorbeeld als je je eenzaam voelt of eens duidelijke doelen wilt gaan stellen? Of om je doelen mee te delen, zodat je een stok achter de deur hebt om ze te halen? Lees hier dan een onze informatie op de DGA Mentorpagina en maak daarna een afspraak via de contactpagina. Je kunt ook bellen op 06-53321934. Dan maken we snel een afspraak. Tot snel. Programma voor jou Om jou als ondernemer ook te kunnen helpen hebben we diverse programma’s samengesteld waaruit je kunt kiezen. Deze kun je vinden op onze aanbiedingspagina. Kennismaken? Wil je een afspraak maken om eens vrijblijvend verder te praten? Plan dan vandaag nog een telefonisch kennismakingsgesprek met ons in via ons handige tool op onze website. Klik dan hier Bellen voor een afspraak maken mag natuurlijk ook altijd. Bel dan naar 06-53321934. Dan zoeken we samen een geschikt moment in jouw en mijn agenda. Ik kijk uit naar onze afspraak. #podcast #interview #WilliamvanderKolk #WilliamFashionForMen #Dronten #Kampen #DGAmentor #inspirator   Volledige tekst Podcast #22 Cor William van der Kolk, het is 2 februari en we zitten hier ’s avonds in jouw mooie winkel. Dat is William Fashion For Men, dat weet ik, ik koop hier, nog niet de hele collectie, maar steeds meer en ik ken jou vanuit Musk, van het For Life ondernemersnetwerk. Daar komen we waarschijnlijk nog wel op terug. Ik weet dat je 46 jaar bent, 21 augustus 1975 ben jij geboren. Ben jij geboren in Dronten? William In het ziekenhuis in Zwolle, maar wel altijd in Dronten gewoond. Cor Oké, kijk eens aan. Je bent onlangs gescheiden, daar komen we ook misschien ook nog op terug. Je hebt een zoon en een dochter, ik wist de namen niet meer, je zei: Stijn? William Stijn en Sofie. Cor Stijn en Sofie. Hobby’s: hardlopen, skiën. William Tennis, fitness. Cor En heb je ook nog tijd om te werken? Heb je ook een favoriete voetbalclub? William Ajax. Cor Ajax. Dat is jammer, dan gaan we nu de podcast afsluiten … nee hoor. Naar wat voor muziek luister je graag? William Rock. Radiohead vind ik erg mooi, U2 vind ik mooi, Elbow luister ik de laatste tijd veel. Cor Elbow? William Zoek het maar eens op, erg leuk. Cor En in wat voor auto rijd je? William Een BMW. Cor 3, 5? William Een X3. Cor Lees je wel eens boeken? William Ik lees niet zoveel boeken, ik ben niet zo’n lezer. Cor En als je wel wat leest zou je dan een roman pakken, of een biografie? William Een thriller. Cor Oké. Tegen wie kijk je op? William Poe. Cor Of heb je een idool? William Ik denk wel dat mijn vader wel één van mijn voorbeelden is, maar wat echt een idool is, is Jezus. Cor Dat is zeker iets om tegenop te kijken zou ik bijna zeggen. Komen we misschien ook nog op terug. Uit wat voor nest kom je? William Ik kom uit een gezin van - ik heb een broer en een broertje en mijn ouders, alles woont hier nog in Dronten. Christelijk opgevoed, op de basisschool in Dronten gezeten, ben later in Harderwijk naar school geweest, ja, een warm gezin kan ik wel zeggen, met veel leuke jeugdherinneringen. Cor Wat deed je vader, je moeder? William Mijn moeder is altijd voor ons thuis geweest, wij hoefde maar thuis te komen en mijn moeder was thuis. Die deed het huishouden en die zorgde voor de kinderen, dat was toen nog een beetje zoals het was. En mijn vader die is schilder geweest, die is glaszetter geweest en later heel lang bedrijfsleider geweest bij SML (?) hier in Dronten. Cor En waar ben je naar school geweest, hier in Dronten? William Aan Boord, hier in Dronten, later ben ik naar de LTS in Harderwijk gegaan, Over Veluwe. Cor LTS, je was technisch? William Ja, dat dachten ze, alleen achteraf ben ik blij dat ik het op MAVO niveau en theoretische vakken heb kunnen afronden en toen ben ik uiteindelijk naar de MDS gegaan. Want uiteindelijk had ik niet zoveel met de techniek zelf, maar meer met hoe iets vormgegeven was. Een auto vond ik wel leuk, maar onder de motorkap vond ik niet zo leuk, ik vond de vorm van een auto veel leuker en interessanter, dus altijd wel met design en zo bezig geweest. Cor Ja, ja. En MDS is dan middelbare detailschool. Dat is De Factor geweest? William Ja, dat is De Factor geweest. Cor En wat voor leerling was je? Was je heel braaf, of? William Nee, nee, ik was wel een doerak, ja. Ik ben een doener, ik ben niet echt een studiebol, dus ik moest het echt hebben van een stukje inzet maar ook wel dingen doen, dingen ondernemen. Ik ben niet iemand die niet continu in de boeken zat, of, nee. Cor En ben je een prater, of ben je een goede luisteraar? William Ik denk dat ik iets meer een prater ben dan een luisteraar, maar met de leeftijd begint het wel andersom te komen. Dat ik iets meer luisteraar wordt dan een prater. Cor En was je dan op school een gangmaker? William Nou, ik was misschien niet de allergrootste gangmaker, maar ik kwam er wel vlak achteraan. Cor Je kon goed meekomen, zeg maar. William Ja, precies. Cor Ja, leuk. En hoe oud was je toen je van school af kwam? William Jong, een jaar of 19, 20. Cor En toen ben je gelijk voor jezelf begonnen? William Nee, nee. Mijn allereerste baantje, naast mijn studie had ik natuurlijk diverse baantjes gehad. Mijn fulltime baan was bij De Nachtslaap, matrassen verkopen hier aan De Noord. En dat heb ik denk ik anderhalf, twee jaar gedaan en toen ben ik hier in dit pand terecht gekomen bij Van Gelder en toen heb ik ook nog bij Setpoint gewerkt, bij Piet Zoomers gewerkt. Een jaar nog in de vertegenwoordiging gezeten. Cor En Setpoint en Piet Zoomers dat was dan al mannenmode. William Ja, ja. En vertegenwoordiger geweest voor kostuums van het merk Peter van Holland. Dat was onderdeel van Frans Molenaar, Van Gils, Peter van Holland, Jaguar, dat zat allemaal in één groep. Maar dat bedrijf viel om en toen was er een klant van mij uit Kampen, De Graaf die zei: “Je kan wel bij mij komen, ik zoek iemand die mijn winkel helemaal reilt en zeilt, dan kan ik een stap naar achteren doen.” En dat heb ik drieënhalf jaar gedaan. En toen kwam de mogelijkheid, Van Gelder die stopte, om het over te nemen. Cor En als ik het goed gelezen heb, dan is de winkel waar je toen drieënhalf jaar heb gewerkt, daar heb je nu de tweede vestiging geopend vier jaar geleden. William In 2018, ja, dat klopt. In hetzelfde pand ja. Dus ik heb waar ik eigenlijk mijn grootste roots heb liggen, bij Van Gelder heb ik ook drieënhalf jaar gewerkt, van die beide panden ben ik nu eigenaar. Cor En hoe gaat het dan, William, je bent werknemer en dan krijg je de mogelijkheid om te gaan ondernemen. Had je toen op school nog het middenstandsdiploma, dat je dat erbij kreeg? Nou kreeg, moest halen? William Ja, dat klopt, dat zat er standaard bij in. Het ging niet zonder slag of stoot. Van Gelder heeft dit ooit aan Brookhuis verkocht in de periode dat ik daar werkte, toen ben ik uiteindelijk de vertegenwoordiging in gegaan, maar Brookhuis is in een paar jaar tijd failliet gegaan en na zijn faillissement ben ik met Van Gelder gaan praten, want daar was het pand nog van. Van: als hij uit het pand gaat, wil je dan nog eens aan mij denken. Ik heb inmiddels zoveel ervaring opgedaan. En toen heeft hij me wel wat geholpen met wat connecties binnen de inkoopvereniging en toen ben ik daar gaan praten en toen is het balletje langzaam gaan rollen. Cor Want waar gaat nu vooral het geld in zitten, is dat de inrichting, of in de inkoop van - William De grootste investering is de voorraad van de kleding, dat is het allergrootste budget. Daarnaast is de inrichting van een winkel is ook niet gratis, dus daar moet je wel wat voor hebben. Nu moet ik zeggen, ik ben met niet zo heel veel begonnen. Ik had wel een plan gemaakt, samen met de inkoopvereniging en toen ben ik hier naar een neef van mij gegaan en die zei: “les 1: nooit naar de bank, maar de bank naar jou.” Dus de bank die kwam naar hem toe en toen zijn we gaan praten en die jongen van de bank, dat was Remco Beurstra destijds nog, die kende ik nog, die woonde vroeger een blok verder. Het plan uitgelegd en, maar ik had nog wat geld nodig voor andere dingen. Dus toen zei hij: het plan ziet er gewoon goed uit en ik ken de winkel ook en het bedrijf goed, ik ken Van Gelder goed, als jij dat voor elkaar krijgt dan gaan we het doen. Dus ik op een verjaardag wat vertellen en toen kwamen drie mensen die zeiden van: ik wil jou ook helpen en binnen korte tijd had ik het budget rond. Cor Kijk. Wat vond je er het spannendst aan? William Beginnen. Cor Ja? William Ik wist dat ik zou slagen. Daar had ik geen enkele twijfel over, dus dat vond ik niet spannend. Het spannendst is - Cor En bedoel je dan: slagen, je wist gewoon dat je genoeg zou verkopen? Of wist je - William Ja, ik wist als ik de kans zou krijgen, als iemand mij die kans zou geven, want ik had niet veel eigen middelen, ik kom ook niet uit een rijk gezin, dat mijn vader kan zeggen: hier heb je het één en ander, maar ik wist als iemand mij die mogelijkheid zou geven, dat het goed zou komen. Dus ik heb dat niet als zeer spannend ervaren. Wel meer enthousiasme, dat ik dacht van: wauw, het gaat gebeuren. Ik kan me nog herinneren dat ik eindelijk de bank aan de telefoon had: het is rond. Dat ik heb lopen gillen in mijn eentje in de woonkamer van: yes! Maar ik heb dat nooit - wat misschien het meest spannend was: krijg ik een financiering bij de bank. Gaat iemand met mij mee, zien ze mijn potentie. Dat vond ik het spannendst. Maar uiteindelijk de winkel starten, ik had al zoveel ervaring opgedaan, dat zag ik helemaal zitten. Cor En thuis? Achter elke geslaagde ondernemer staat een sterk thuisfront zeggen ze wel? William Ja, die hebben mij altijd gesteund. Die hebben dat ook gezien destijds van: dat is jouw droom en daar gaan we voor. Alleen maar lof hoe dat opgepakt is. Dat ga jij doen en we hebben wel besloten dat zij haar baan hield en ik de mijne, zodat als het iets met mij minder ging dat zij inkomen had, dat werd ook vanuit de bank geadviseerd, maar nee, dat ging gewoon mee. Cor Je zit hier in een mooie winkelstraat, maar je moet natuurlijk wel hopen dat mensen naar je toekomen. Als vertegenwoordiger kon je natuurlijk de boer op, kon je de boel slijten. Hoe vaak heb je hier gezeten van: zal er wel iemand komen? William Eigenlijk is het vanaf dag één gaan lopen. Kijk, ik had het voordeel, wat groot voordeel was, Van Gelder had gewoon een heel goedlopende herenmodezaak. En wij zijn samen in de krant gaan staan, nu heb ik binnen Dronten ook wel een groot netwerk, dus dat is eigenlijk meteen gaan lopen. Dat heb ik niet gehad. Niet in Dronten gehad, laat ik het zo zeggen. Cor Dus geen slapeloze nachten. William Nee. Cor Ga je altijd fluitend naar je werk? William Nou, altijd fluitend, wel vaak. Cor Ben je een ochtendmens of een avondmens? William Avondmens, ja. Cor We zitten nu ’s avonds, dus dat is goed. De setting is goed. William Hoe later hoe beter. Absoluut een avondmens. Cor En ben je gelijk met personeel begonnen? William Ja. William Ja, het mooie was destijds, Lisette en Tineke, Lisette werkt nog steeds voor mij, die werkte ook bij Van Gelder, dus ik heb ik opgebeld van: “ik ga de winkel overnemen, wil je met mij mee?” Dus dat is vanaf dag één twee parttimers en twee weekendhulpen, ja. Cor Wat voor baas ben je? William Ik vergelijk altijd twee mensen. Ik vergelijk altijd Louis van Gaal met Guus Hiddink. En Louis van Gaal is iemand die alles in de hand wil hebben en het zelf heel goed doet. Ik heb enorm veel bewondering voor die man. Maar Guus Hiddink is eigenlijk iemand die heel sterke mensen om zich heen zoekt en het wat meer uit handen geeft en ik ben meer een Guus Hiddink type. Cor Oké. En als ik dat aan je personeel vraag, wat zeggen die dan? Noem eens een paar kenmerkende dingen, waarvan ze zeggen: die William - William Laatst kreeg ik een heel mooi compliment van Ingrid, dat is een beetje mijn rechterhand hier en die zei: “Als ik de detailhandel uit ga, of bij jou stop, dan denk ik niet dat ik in een winkel ergens anders zou werken omdat de vrijheid die ik bij jou krijg, niet zo snel ergens anders krijg”. Cor En is dat een compliment? William Dat was in dit geval absoluut een compliment. Cor Mooi, mooi. 2006 hier begonnen - William In Kampen. In 2006 ben ik hier begonnen. Cor Ja, nee, 2006 hier begonnen in Dronten en 2017, dat had ik ook gezien, ben je detaillist van het jaar geworden in de gemeente Dronten, dat is een ondernemersprijs van OVDD, dus dat is dan na elf jaar. William Dat was ook de eerste keer dat de detailhandel-prijs werd uitgereikt. Hiervoor had je altijd de ondernemer van het jaar, en daar kwamen weinig detaillisten voor in aanmerking en omdat bedrijven in Dronten er omheen steeds groter werden. Toen hebben ze gezegd: daar moeten we misschien wat in veranderen om ook de detaillisten wat meer onder de aandacht te brengen, dus er kwam toen voor het eerst een verkiezing detaillist van het jaar en als je dan meteen genomineerd wordt en hem dan pakt, ik was wel zeer trots daarop. Cor Dat is erkenning, ik bedoel, dat is toch, dat is toch in de gemeente dat er gestemd wordt. En in datzelfde jaar, 2017, kwam Kampen vrij. Als je op één locatie bent, daar ben je dan waarschijnlijk altijd, maar, nu moet je op een gegeven moment - hoe zag je het zitten? William Ik heb natuurlijk ook in 2009 een jeans winkel geopend aan de overkant. Daar heb ik inmiddels weer samen één winkel van gemaakt, dat is een goede keus geweest trouwens om dat te doen. Maar ik kwam er heel snel achter, dat als je twee totaal verschillende dingen doet, dat het veel lastiger is dan dat je twee keer hetzelfde doet. Dus in Kampen kon ik letterlijk kopiëren wat ik in deze winkel deed. En inmiddels dus ook met de jeans winkel integreren in dit, kan ik letterlijk hetzelfde kopiëren in Kampen. En dat is makkelijker dan een hele nieuwe markt aanboren. En wat is nieuw; het is best wel bijzonder om met de jeansmarkt, inmiddels is dat wel bij elkaar gevoegd, maar toen ik daar nog mee begon, was een hele andere afdeling dan de herenmode. Inmiddels is dat gewoon één wereld geworden, maar dat was het niet. En ik heb ook wel eens gedacht aan dames bijvoorbeeld. Maar dat is zo’n andere tak van sport en met inkoop ook, je ziet bijna helemaal geen dames, dat zijn aparte vertegenwoordigers, aparte agenten die dat doen en ik ben hier gewoon sterk in. Dus uiteindelijk dat ik in Kampen hetzelfde kon doen, was voor mij dat ik wel zoiets had van: de inkoop is hetzelfde, ik heb hetzelfde bedrijf maar ik koop meer in. Dat weet ik, ik hoef er niet anders over na te denken. Cor En is de doelgroep anders? Mannen tussen de - William Wij kunnen mannen aankleden van 25 tot 80, 90 jaar. En alles daar tussenin. Cor Wat is een typische Williams-klant? William Een typische Williams-klant is dan iemand die, ik zeg altijd: mijn beste klant is iemand die niet zoveel zin heeft in winkelen, maar wel gewoon goed geholpen wil worden, dat de service goed is en die gewoon goede kleding wil. Wij hebben best veel mensen die komen naar mij, die weten gewoon: ik weet gewoon dat het goed is, ik koop hier mijn kleding, ik ben in één keer klaar, vinden ze ook vaak prettig, het duurt niet te lang, we hebben er nog een lolletje bij en dat is eigenlijk mijn klant. Wij hebben zo ontzettend leuk contact met onze klanten en dat heb ik ook gemerkt in coronatijd natuurlijk wel dat - mensen waren zo loyaal aan ons. Dat zal ik niet snel meer vergeten. Cor Nee, nee. Leuk, leuk. En je vertelde net dat je echt hebt gekozen voor de mannenmode en je daar dan nog verder in wilt specialiseren. Is er ook een move geweest, eerst zag je natuurlijk nog allemaal mannen met stropdassen, hoe is dat verlopen? William Dat is de laatste jaren heel snel gegaan door corona. Daarvoor kon ik nog altijd heel goed de pakken verkopen, en we verkopen nog steeds redelijk pakken, maar het is echt wel veranderd. Het is natuurlijk veel meer casual geworden en de laatste jaren nog veel meer. Wij verkochten heel veel leuke overhemden met binnenkantjes, hoge boorden, in het verleden heel veel colberts verkocht. Alleen twee jaar geleden kwam corona en iedereen die een leuk colbertje of een overhemd had, die kwam thuis te zitten achter de computer. Cor En ze zien er nog steeds schitterend uit. William Dus wat je zag gebeuren is dat mensen, die gingen gewoon in een sweater of een polo achter hun computer zitten. Ja, want wie zag ze? Je hoefde niet het kantoor in, je had bijna geen meeting, of als ze een meeting hadden een overhemd is prima. Dus je ziet dat er een kentering is gekomen. Wat loopt er heel goed? Jacks, mensen willen even buiten een ommetje maken, jeans doen het goed, chino’s, wat nettere broeken wel, veel truien, maar een net colbert en een leuk overhemd, ja, hoeveel bruiloften zijn er niet doorgegaan, feestjes en partijen. Die kant van onze herenmode heeft het heel zwaar. Ook leveranciers. Van Gils bijvoorbeeld daar is de stekker uitgetrokken. Dat was toch een grote naam. Ik zie daar wel weer kansen voor in de toekomst, maar je ziet wel, iedereen houdt daar toch wel rekening mee met inkoop: hoe moeten we het gaan inkopen, want er is nu eenmaal minder vraag naar één product en meer naar het andere. Cor Ook jullie moeten bedenken wat je in wilt kopen voor het volgende seizoen, jullie zijn de trendsetters dan toch? William De trendsetters zijn natuurlijk de merken, maar wij moeten daar voor onze klanten het beste uit halen. Ja en je ziet ook dat leveranciers waarbij ze eerst bijvoorbeeld vijftien of twintig colberts uitbrachten en nu nog maar acht uitbrengen of zo. En daar moeten wij gewoon de goede van inkopen. En wij hebben altijd nog wel leveranciers waar we wat kunnen bijhalen normaal gesproken, maar de voorraden zijn, dit seizoen zeker bij dat soort merken, wel veel minder geworden. En ik denk dat dat wel weer gaat komen, maar als corona, als we echt over het hoogtepunt heen zijn, dan geloof ik wel dat er aardig wat feestjes gevierd worden en dan komt die markt echt wel weer. En dan staan wij wel weer vooraan om dat weer op te pakken. Cor We hadden het net in het voorgesprek over de breedste schouders, die krijgen het zwaarst te verduren. Die krijgen ook het meeste te dragen. Jij hebt afgelopen jaar nogal wat dingen voor de kiezen gehad. Eén is volgens mij: scheiding en twee corona. Welke heeft er voor jou het meest ingehakt? William De scheiding. Cor Wat gebeurt er met jou als ondernemer, heb je dan nog wel zin in ondernemen? Of vluchtte je erin? William Nee, dat komt zo, mijn ex-vrouw en ik hebben nog heel goed contact, we hebben er ook alles aan gedaan. We zijn in relatietherapie geweest, heel hard geknokt, maar er komt op een gegeven moment een punt dat knokken, dat je allebei zo moe bent dat dat niet meer wil. Dus ik heb dat als zeer zwaar ervaren, ook naar mijn kinderen toe, ook wel met hun gedeeld hoor, dat is de andere kant, het contact met de kinderen is nog intensiever geweest. Ik denk dat zowel, als ik naar mezelf praat, maar ook als ik naar mijn kinderen luister dat dat met mijn ex-vrouw ook zo is. Maar dat heeft er wel voor gezorgd dat ik in een soort cocon kwam te zitten, dat ik niet meer, ik zat zo vast in mezelf en daar druk mee, dat niet de voelsprieten meer alle kanten opgaan. Dus dat heeft zeker effect gehad op mijn ondernemen, ja. Cor Want je hoofd zat dan gewoon zo vol dat je kansen en dergelijke - William Ja, die zie je niet meer. Cor Die zie je niet meer. William Nee, maar dan - Cor Vond je het dan ook moeilijk, je staat in de winkel, om dan je blije gezicht op te zetten? Of kon je wel redelijk - William Jawel, ik heb mijn werk ook altijd als zeer mooie afleiding gezien. Ik vind mijn werk gewoon fantastisch. Het contact met mensen ook. Ja, het doet gewoon veel met je. Maar ik heb gewoon een ontzettend mooie groep mensen om me heen in de winkel. En daar heb ik natuurlijk vanaf - wij kennen elkaar zo goed, dus daar heb ik wel heel veel mee gedeeld. En zij hebben het hele traject, ja toch een beetje meegemaakt en ik heb ook moeten zeggen op een gegeven moment: ik moet een klein stapje terug doen, iets minder hard gaan lopen, want anders ga ik het niet volhouden. En toen hebben ze dat prachtig opgepakt, ja alle complimenten voor hun, daar ben ik heel dankbaar voor. Cor Wat gaat William doen als hij te vol in zijn hoofd zit? Wat ga je dan doen? Nog harder werken? William Ja, dan ga ik en harder werken, maar ik raak ook in mezelf gekeerd. Dus ik ben dan lastig te benaderen voor een ander. Ik zie een ander dan minder. Dus dan kom ik vast te zitten in mijn hoofd en blijf maar malen, waardoor ik niet zo goed zie, altijd zie wat een ander doet, zeg maar, voor mij in dit geval in de winkel, of iemand die - collega’s die zo hard hebben geknokt om de winkel overeind te houden, ik heb natuurlijk wel meegeholpen, maar zij hebben dat ook gedaan. Ja, spreek je dan altijd de waardering naar ze uit? Zie ik het altijd dan? Ik denk het niet dat ik dat altijd gezien heb, dat heb ik ook wel gehoord hoor. Daar kunnen we ook goed over praten. Cor En welke rol heeft het geloof daarin gespeeld bij jou? William Ja, het geloof is voor mij enorm belangrijk geworden. Ik was vroeger wel gelovig, ik ben ook christelijk opgevoed. Maar op een gegeven moment ga je ondernemen en als het je heel goed gaat, ga je ook een beetje in jezelf geloven. Cor Daar zou God toch niks op tegen hebben, zou ik zeggen. William Nee, die heeft daar niks op tegen, maar het heeft wel bepaalde proporties, maar ik heb dus zowel privé wat gehad als ook in corona, en in corona hebben we - ik woonde een week op mezelf en toen moest de winkel dicht en die is vier maanden dicht geweest. Dus je ziet ook je financiële, wat je hebt opgebouwd zie je gewoon verdampen. En dat heeft voor heel veel stress gezorgd van: jongens, we doen het aan de ene kant goed, maar ja, je kan er niks aan doen. En tijdens mijn scheiding ben ik op een gegeven moment op mijn knieën gegaan en heb ik gezegd van: hier ben ik, ik weet niet meer hoe ik het moet doen. En vanaf dat moment heb ik gevoeld dat Hij er was voor me, en dat het steeds weer beter gaat. Cor En is dan het resultaat dat je de lol weer in het ondernemen kreeg, of dat je in één keer kansen zag? William Dat gaat geleidelijk. Het begin met als je iets ernstigs meemaakt, ik denk dat veel mensen een scheiding meegemaakt hebben. Maar in mijn geval, ik vond het zeer heftig. Ik heb het als een slijtageslag ervaren van: ik vond het een heftige periode. Het begin is dat je langzaam weer wat dingen ziet, zowel in je relaties als in de winkel en langzaam weer opkruipt en ziet dat Hij met je meegaat. Er wordt ook wel eens gezegd: scheiding en geloof dat mag niet samen, maar ik heb altijd het gevoel gehad dat Hij zei: het is goed zo en ik ga met jullie mee. Zowel met mijn ex als met mij mee. Cor Misschien wel wat minder gescheiden van God gaan leven? William Ik ben veel dichterbij Hem komen te staan. En ook dichterbij mezelf komen te staan, dat zeker. Cor Ja, mooi. Heb je in die tijd ook wel met andere ondernemers hier het wel eens over gehad? Met andere christelijke ondernemers van: hoe heb jij dat gedaan? Of ben je iemand die dat zelf wel met God uitmaakt? William Ja, ik heb toevallig een goede vriend die ondernemer is en met wie ik de Vier Musketiers gedaan heb en ook meegedaan aan 4M Academy en een jaar lang leiderschapstraining. Aan hem heb ik veel gehad, ja en ik heb ook gewoon best veel vrienden en het is niet - het geloof is heel belangrijk voor mij, maar ik kan ook heel goed praten met vrienden van mij die niet gelovig zijn. En daar kan ik ook heel veel uithalen. Dus ja, het is super belangrijk, maar ik wil ook wel nuchter blijven in het feit van dat mensen die niet geloven er dan in één keer niet meer voor mij zijn, die zijn er ook voor mij geweest, zeker. Ik heb heel veel vrienden en ook familie gehad die mij ook enorm gesteund hebben. Cor En op last van de overheid word je winkel dan dicht gedaan. Van: je mag op die manier die jij zo graag wil, mag je je geld niet meer verdienen. Dan ben je christen en ga je dan naar de overheid luisteren? William Dit vind ik een ontzettend zwaar dilemma, zo heb ik dat gevoeld. Zeker de laatste keer ben ik, mag je weten, op afspraak open geweest voor een aantal mensen. Ik heb ook mensen die belden: ik heb een begrafenis. Ja, ik kan toch niet: ja, hier heb je een pak. Dat gaat niet. En ik vond het ook zeer onrechtvaardig. Ik heb het als zeer niet oké gevonden. Ik heb dat ook op LinkedIn flink laten merken. Kijk, bij ons is het probleem nooit geweest. Ik heb nooit vijftig mensen tegelijk binnen. Daar zijn wij de winkel niet voor. Als ik een keer vijf, zes stellen binnen krijg, dat is doordeweeks al helemaal niet, tegelijk dan ook, dus ik vond het, ja, ik heb dat als zeer erg ervaren. Weet je, de supermarkt loop je plat, op scholen lopen ze elkaar voor de voeten, maar ik moet mijn winkel dichtgooien? Terwijl wij helemaal geen probleem hebben. Wij konden prima op anderhalve meter ons werk doen, wist je dat er nooit één besmetting geweest is? Mijn collega’s niet, ik niet, dus dat voelde als onrecht. Dus ja, en er wordt natuurlijk wel gezegd, wat is - ja, weet je, ik ben wel iemand, ik ben wel christelijk, maar dat wil niet zeggen dat ik nooit wat doe, dat wordt altijd wel gezegd: dan mag je ook niks meer doen, ja, zo werkt het niet. Cor Gewoon een christelijke boef ben je dan? William Nou ja, precies. Ja, je mag ook best wel voor jezelf opkomen toch? Voor je bedrijf, waar je het voor doet en ja, dat wil niet zeggen dat ik niks doe. We zijn bereid geweest om met mondkapje of op afstand mensen te helpen die dat willen. Er zijn ook mensen bij mij binnen geweest die zeiden: dat hoeft van mij niet. Dat vinden wij allemaal prima, maar ja, ik heb heel veel mensen ook vanuit de kerk gehad hoor die zeiden: we willen langskomen, we willen jullie helpen, dus ik denk dat het eigenlijk niets met christelijk zijn te maken heeft, het heeft meer te maken met het onrechtvaardigheidsgevoel. Zo heb ik het wel gevoeld, ja. Cor Heb je dan als winkelier hier ook wel eens richting de gemeente, hun opgezocht en gezegd: die boa’s laat die maar lekker thuis - Is er overleg geweest? William Er is vanuit de gemeente Dronten helemaal niet zoveel gecontroleerd. Ik denk dat dat in Dronten - en ik moet zeggen in Kampen ook. Die hebben echt niet daar met een boekje bij iedereen boetes uitgedeeld, die hebben ook wel dingen gelaten. Er is contact geweest en dan kwamen ze binnen en overlegden we eens een keer wat en die hebben echt - kijk, als er dertig mensen in de winkel staan, dan snap ik het. Maar kijk, ondernemers willen ook niet dat ze een bekeuring krijgen. Dus die willen zich echt wel aan die afspraken houden, alleen dichtgaan? En wat is essentieel. Ik snap dat je daar één lijn in moet trekken, maar als je de Jamin en McDonalds open kan, en wij moeten dicht, dat is net als de horeca, negen maanden dicht. Ik bedoel, ik heb stress gehad, maar negen maanden dicht, die mensen, ik heb een horeca jongen uit de kroeg, die zei: het potje van het pensioen is op, het potje vakantie is op, het potje voor onvoorziene voorzieningen is op, alles is op, ik heb alleen mijn huis nog. Alles is op, gewoon weg, afgebroken. En ik heb dat bij mij in de branche ook gezien, hoeveel stress dit oplevert. En het is natuurlijk de stress binnen die winkelier, maar dat komt ook bij zijn partner en bij zijn kinderen terecht. Dat is natuurlijk veel omvangrijker dan die ene persoon. En wat dacht je van de mensen die voor je werken. Die in de horeca werken of wat dan ook, die hun baan kwijt zijn, hun inkomen, die ook weer een gezin hebben. En ik snap wel dat er een gedeelte gedaan moest worden, maar die tweede lockdown had volgens mij niet, hadden ze, in mijn ogen, heel anders aan moeten pakken. Cor Zit er nog een politieke carrière dan in, William? William Poe, politiek interesseert me wel, maar daar denk ik niet echt over na. Daar heb ik niet echt de tijd voor ook. Maar wie weet later. Cor Op een gegeven moment liep ik hier door de winkelstraat en zie ik dus dat je je winkel helemaal verbouwd hebt en alles vernieuwd hebt, dus op zo’n moment denk ik dus, of klanten, er is dus nog wel geld. Het is mooi als er een potje is, als er gespaard is en ik spreek best veel ondernemers die allemaal zeggen: ik draai eigenlijk hartstikke goed. Ik denk dat er een grotere categorie ondernemers is die beter draaien dan ooit en dat er misschien maar een kleine categorie is, dat je het echt heel slecht heeft. William Maar praat je dan over ondernemers die in de mode, spreek je die? In de kledingwinkels of praat je met aannemers of met supermarkten, je kunt natuurlijk heel goed zien welke branches het heel goed doen. Nu moet ik zeggen: we hebben in 2021 een redelijk jaar gedraaid, dat kwam ook omdat de meeste overheidssteun die we nog vanuit 2020 kregen, die kregen we eigenlijk pas in mei 2021, hebben we het grootste bedrag gehad, dus eigenlijk als je die verdeeld over twee jaar, omdat dat bedrag in mei binnen kwam, dat scheelde een stuk. Niet alles hoor, want het is een druppel op een gloeiende plaat en vanaf dat we weer open mochten, mei tot en met november, toen heb ik wel heel goed verkocht omdat de klanten wel een soort inhaalslag maakten en het ook gunde van: wij komen bij jou. Dus dat is mooi, maar geloof mij maar, elke winkel heeft afgelopen twee jaar nog lang niet terug verdiend wat ze verloren hebben. Cor En je hebt ook de move gemaakt richting een webshop. William Ja. Cor Wilde je er wel aan? William Een webshop is lastig. Ik hoor het ook bij ons in de branche, er zijn weinig bedrijven - iedereen koopt wel via webshops, maar geloof me, in de kleding zijn er maar heel weinig bedrijven die er winst maken op een website, dat is enorm bewerkelijk. 50 - 60 % van wat je verstuurt, komt ook weer terug, moet je weer terugbetalen. Je hebt zeg maar voor 20% omzet, want daar praten we ongeveer over en 100% werk. Maar daarin kun je zien in Dronten hoe saamhorig we zijn, Dirk Visser van VWA, die wil ik hier wel hardop noemen, vriend van me geworden eigenlijk door het zaken doen. Ik doe veel bij hem, hij maakt mijn website, hij maakt al mijn advertenties en die is gewoon bij me gekomen van: ik ga je helpen in de coronatijd, ik ga een webshop voor je neerzetten en daar heb ik heel weinig voor betaald. Cor Zodat er wel een bepaalde flow kon blijven. William Ja, om mensen te helpen. Ik heb wel iets van omzet een beetje, maar fantastisch hoe je dan met elkaar die samenwerking aangaat. Maar, een webshop, als je kijkt naar mij als persoon, ik wil het liefst de mensen in de winkel ontvangen. En de mensen die bij mij kopen, die kopen ook het liefst in de winkel. Die komen liever in de winkel dan - en ik moet zelf zeggen, ik koop zelf ook wel eens wat in de webshop, maar dan heb ik daar niet een - als dat dan binnenkomt in een doosje dan heb ik niet dat wauw-gevoel en als ik het in de winkel koop en ik krijg een uitleg, dan heb ik dat veel meer. Dus ik heb daar geen beleving bij. En dat zie ik ook als klanten in de winkel zijn, mensen zijn ook veel - ik pas dat erbij, zien ook veel meer: dat staat er leuk bij, dan wil ik dat erbij. Cor Wat makkelijker om ideeën of je brengt ze op een idee. William Het is ook een heel ander sfeertje. Als ik hier met een bakje koffie met een klant zit, even praten. Het mooie is: mensen vragen aan mij hoe het gaat, maar het zijn ook mensen aan wie ik het vraag en dan komt er een mooi gesprek uit. Het is niet alleen - ik heb een heel mooi voorbeeld van een wat oudere man, die op het Heuvelpark hier woont, die zegt: de winkels zijn voor mij niet alleen kleding kopen, het is voor mij ook een uitje. Anders zit ik de hele dag achter de geraniums, achter het raam. Het is gewoon een stukje sociaal netwerk wat je hier in het centrum doet. Cor En is het zo dat je meer begeleid bij aankoop dan dat je iets verkoopt? William Ja, steeds meer. Cor Het is hier een beleving. William Wij staan hier nu vijftien jaar, eind augustus bestonden wij vijftien jaar, we hebben zoveel vaste klanten die je gewoon kent, je weet wie ze zijn, je weet een beetje wat ze gekocht hebben, wat hun interesse is, er komen ook nieuwe klanten hoor, daar gaat het niet om, maar ja - dat is ook hetgeen wat we doen. Ik heb wel eens een keer gehad dat iemand boos was - jij bent vergeten om een goed paar sokken erbij te doen. Zat ik daar. Terwijl sommige mensen - je moet dat erbij, je moet sokken verkopen. Nee, wij moeten niks, wij doen dat samen met die klant en dat is gewoon heel erg leuk. Cor Maak je ook wel eens fouten? William Ja, ieder mens maakt fouten, dus ik ook. Cor Heb je iets waarvan je echt zegt: dat heb ik, de laatste twee jaar, als ik terugkijk, dan had ik dat anders moeten doen? William Zakelijk hebben we het nu over? Cor Ja? William Dan denk ik dat ik door hetgeen wat ik meegemaakt heb, soms te weinig aandacht heb gehad voor mijn mensen, die voor mij werken. Te weinig waardering, te weinig gesprekken. Dat is later wel weer gekomen, alleen ja, maar ja, op een gegeven moment is dat lastig als je in een bepaalde fase zit, dan heb je die ruimte ook, maar dat had ik graag anders willen doen. Cor Maar, waarom? Dat hoeft toch niet? Je mag toch ook een halfjaar of een jaar afschalen? William Dat is wat ik voel, omdat ik gewoon ontzettend waardeer wat ze voor mij gedaan hebben. Dat meen ik oprecht. Ze zijn er altijd voor mij geweest. En of ik er nu wel of niet ben, die winkel draait altijd door, door hun en dus. Ik kan het niet alleen, dat is wel gebleken dus soms die waardering en die geef ik wel steeds meer weer, maar dat had ik graag anders gezien. Cor Van wie zou jij graag meer waardering willen? William Poe, nou, eigenlijk vind ik wel dat ik genoeg waardering krijg. Cor Dat is ook mooi, ja. William Ik ben niet iemand die voorop hoeft te lopen, nee. Cor Dat is waarschijnlijk degene die hier weer lachend de deur uitgaat, dat - William Ja, dat is toch prachtig. Cor We hadden het net ook al even over het coachen, je hebt zelf een coachtraject gedaan bij de Vier Musketiers. William Ik heb meerdere coachingstrajecten gedaan, ik heb ook Peter Bentum, ik weet niet of je die kent, die heeft een jaar met mij meegelopen als bedrijfscoach, in het mij coachen van: hoe doe ik dingen en hoe reageren mijn collega’s daarop? Dus ik ben ook daadwerkelijk aan de slag geweest met de winkel en met mezelf en daarna heb ik nog een persoonlijke coach gehad voor een stukje verwerking. En nog een jaar leiderschapstraining bij de Vier Musketiers, dat is een christelijke organisatie, dus ik heb wel aardig wat gedaan. Cor Als je naar jezelf kijkt, hoeveel tijd in de maand werk je dan aan jezelf en aan je bedrijf? Is dat een dag in de week, een dag in de maand, of - William Dat ik met mezelf bezig ben geweest? Cor Ja. William Dat is in die laatste vier jaar bijna elke dag wel geweest. Dan praten we over een traject van ongeveer vier jaar. Begonnen met relatietherapie, daarna de Vier Musketiers, daarna nog een goede coach hier in Dronten, ja, heel veel met mezelf bezig geweest, ja. Cor En zou je twee of drie dingen kunnen noemen waarvan je zegt: daar ben ik in veranderd? William Ja, ik ben veel dichterbij mezelf komen te staan weer en - Cor En hoe ziet dat er dan uit? William Dat ziet eruit, dat is geen verwijt, als je niet lekker in je vel zit en je probeert er alles aan te doen om je relatie te redden, dan ga je zover en dan vergeet je wel eens jezelf. Wat logisch is, het is ook geen verwijt, maar dat gebeurt gewoon zo. Aan de ene kant is het mooi dat we er alles aan gedaan hebben, dus dat kunnen we ook allebei zien. Ik denk dat ik veel opener ben geworden, ik kan veel praten over wat me gebeurd is, want ik merk dat er best wel veel schaamte is, vooral bij mannen over relatieproblemen en zo en als je daar open en eerlijk over vertelt, nou, dan zijn veel mensen ook wel bereid om daar naar te luisteren. Als je een eerlijk gesprek hebt moet je eens kijken hoeveel mensen daar tegenaan lopen, maar ook zakelijk dingen. Laatst, ik stond in de Handel & Wandel in het laatste stukje van kom maar op. Later belde een jongen op, die zegt: mag ik eens met je praten, een jonge ondernemer. Toen zaten we twee uur te kletsen. Over zijn onderneming, over wat ik heb meegemaakt, hij had wat vragen, hij wilde door groeien, hoe ik dat zag, ja prachtig. Cor Wat zou voor jou een ideale ondernemer zijn om te helpen. Dat je bijvoorbeeld zegt: iemand die zich durft kwetsbaar op te stellen? William Dat mag een ondernemer zijn, maar dat mag ook iemand zijn die geen ondernemer is, maar ja, ik heb laatst een keer iemand geholpen die de financiën niet op orde heeft. Ben ik eens mee gaan kijken van: waar zit jouw probleem? Die heb ik geholpen door een plan voor de komende twee jaar te schrijven van hoe daar uit te komen. Laatst die ondernemer ook, die had zoveel ideeën, maar toen zei ik op een gegeven moment: pas op, je hebt zoveel ideeën en je doet het samen met je vrouw, ja, veel meer kun je volgens mij niet aan. Maak eerst af hetgeen wat succesvol is, zoek er op een gegeven moment iemand bij die dat stukje van je over kan nemen en ga dan weer verder. Maar pas op dat je niet jezelf voorbij loopt, want als je van alles wat doet, alles een beetje, dat herken je misschien zelf ook wel, dat gaat ook niet werken. Cor Wat ik over je las inderdaad: ik maak eerst af waar ik mee bezig ben en ik zorg eerst dat het goed loopt, dan pas focus ik me op wat nieuws. Had ik dat maar meer gedaan in mijn ondernemersleven. Dus ik zag altijd nieuwe kansen en nieuwe dingen, ja. Heb je nog een andere fout waarvan je zegt: dat is eigenlijk iets, dat zou ik nooit meer doen. Misschien wel vanwege je geloof, dat je toch echt bewust wat andere keuzes maakt? William Ik heb het gezin altijd wel voorop gesteld, maar dat doe ik nog steeds, daar heb ik altijd veel tijd aan besteed. Zakelijk, ja dat heb ik bijvoorbeeld wel geleerd bij de bedrijfscoach ook wel en ook vanuit de Vier Musketiers, leidinggevende is twee dingen. Als je wat meer verdient is prima, maar als het slecht gaat moet je ook de klappen vangen. En ik heb bijvoorbeeld niet aan mijn collega’s gevraagd om een loonoffer, nee, dat heb ik zelf gedragen. En daar sta ik wel 100% volledig achter. Cor Mooi dat je ook gezegend bent dat dat kon. Ik bedoel, als het geld op is - William Dat was ook wel zo, maar alleen ik heb het kunnen redden, dus ja. Cor Nog even over die corona, ik hoor: je sport veel, heb je dat nodig om je hoofd leeg te maken, of heb je nodig om - William Dat doe ik nu een jaar, want iedereen die gaat scheiden gaat sporten, maar ik heb een paar jaar geleden bewust de knop omgezet omdat ik hiervoor altijd aan het jojoën was, eten, lijnen, eten, lijnen, ging niet werken. En op een gegeven moment heb ik gedacht: die knop moet om dus ik ben bewuster gaan leven. Ik drink zeker nog een biertje en een wijntje, maar ik probeer wel op mijn voeding te letten en te sporten. Dat maakt mijn hoofd leeg, dat vind ik prettig. Ik kan dan echt even - me time zoals ik dat noem. Cor En dat doe je ’s morgens, ’s middags, tussen het werken door? William Nee, ik doe dit op de maandagochtend en dinsdagochtend. Dinsdag is mijn vrije dag, en maandag zijn we natuurlijk gesloten en de rest doe ik dat einde van de middag vlak voordat ik naar huis ga of een keer ‘s avonds, een keer ’s ochtends vroeg. Twee dagen heb ik vast en op de andere kijk ik even hoe het loopt. En donderdagavond met vrienden tennissen, een prachtige avond. Die houden we in ere, dus gewoon kijken wat daarin mogelijk is. En als het een keer niet kan is het ook goed. Cor Dronten, Kampen nu vier jaar, nog een jaartje of zeven en dan de derde vestiging? William Corona heeft er wel voor gezorgd dat ik gezien heb - dat heb ik ook geleerd - toen ik Kampen overnam, daarvoor waren we net verhuisd, dus ja, ik stap vol die financiering in. Die druk op de rekening courant die wil ik niet meer meemaken, wat ik meegemaakt heb door corona. Dus dan moet het financieel zo gezond zijn, dat ik het zelf zou kunnen doen. Maar op dit moment heb ik niet de intentie om nog even een winkel - dan zou ik eerder kijken hoe kan ik zo snel mogelijk schulden aflossen en leningen aflossen om het financieel sterk te maken. Dat is eerder een doel voor mij nu dan door te groeien naar nog meer panden. Cor En zit er bij je kinderen een toekomstige opvolger? William Mijn zoon is 16, die wil hierna, die doet nu examen HAVO en die wil hierna naar de KALO en PABO, dus dat is een heel andere tak, dus die zie ik dat niet doen. En mijn dochter is 10, die wil nog zo veel, die heeft nog wel tien banen die ze wil, dus dat gaan we wel zien. Cor Mijn dochter was 12 die zei: ik wil bij papa komen werken, maar dan wil ik wel de baas zijn. Ik zeg: daar komt niks van in! Dat gaan we niet doen. William Dat heeft ze ook wel eens gezegd: als ik dan bij je kom werken, word ik dan de baas. Ik zeg: we gaan het wel zien. Die is nog te jong. Niks moet daarin. Zou ik het leuk vinden? Jawel, ik zou het zeker leuk vinden, maar als ze het niet doen vind ik het ook prima. Ze moeten vooral hun eigen dingen, daar hun geluk in zoeken. Dat vind ik belangrijk. Cor Werk je over twintig jaar nog in dit bedrijf, met je bedrijf hier? William Ik ben nu 46, 66, nou dan ben ik wel pensioengerechtigd een beetje. Cor Misschien over tien jaar een coachpraktijk erbij? William Als ik nu iets zou doen van, naast de winkel, wat zou ik dan leuk vinden? Dan zou ik dat leuk vinden. En of ik dat nu meteen in een verdienmodel moet zetten, dat weet ik allemaal nog niet, maar één op één met mensen, ja, dat vind ik wel ontzettend leuk. Cor Heb je nog een tip, want we zijn de drie kwartier over, heb je nog een ultieme DGA ondernemerstip dat je zegt: als je dus, die jongen die laatst dan binnen kwam, dat je zegt: dat is wel heel belangrijk? William Wat ik in Handel & Wandel zeg en dat meen ik serieus ook, mij enorm geholpen heeft, enorm met jezelf aan de slag te gaan met coaching kun je vrije tijd creëren. Dus door uiteindelijk te weten: wie ben ik, waar ben ik goed in, waar ben ik niet goed in en daarmee aan de slag te gaan en de juiste mensen om je heen te zoeken die je daarbij kunnen helpen, creëer je vrije tijd voor andere dingen en ook een stukje ander ondernemerschap. Cor En wat is dan bijvoorbeeld iets wat jij niet meer doet, waarvan je zegt daar ben ik trots op? William Dat is dan een beetje onbewust gebeurd, of bewust, door wat ik meegemaakt heb, heb ik het echt wel heel zwaar gehad, zeker vorig jaar januari, na mijn scheiding bij Mirjam, de coach, en ik heb echt wel tegen een burn out aan gezeten. Ik heb het echt pittig gehad. En ik heb ook tegen mijn collega’s gezegd: ik kan het niet meer volhouden op deze manier, niet op dit tempo. Dus ik moet op sommige momenten een klein stapje terug doen. En het mooie is, door een stap terug te doen en in eerste instantie vond ik dat lastig, mijn klanten vonden dat lastig, maar inmiddels zijn ze eraan gewend, dus inmiddels is het zo dat de winkel heel goed door draait omdat ik gewoon ontzettend goede mensen om me heen heb. De klanten accepteren dat ook en ik kan me nu heel mooi verdelen over Kampen en Dronten. Dus ik doe de inkoop erbij, stukje Kampen, ik ben in Dronten, ik kan wat meer de overhead zijn. Terwijl hiervoor ik altijd meer, voor mijn gevoel, in de winkel moest zijn. Dus dat is eigenlijk gebeurd, dat is natuurlijk ook: hoe pakken je mensen dat op en dat hebben ze fantastisch gedaan. En de klanten pakken dat inmiddels ook op die manier goed op en dat is hartstikke mooi. Cor Dus je bent wat meer in plaats van werkgever, leider geworden in je eigen bedrijf. William En wel doen wat ik leuk vind, dus ik wil zeker niet - als ik teveel winkels zou krijgen, wat ik zeker niet kwijt wil is op de winkelvloer staan, want dat vind ik het allermooiste. Ik vind niks mooier dan een man in een mooi pak gekleed, of een leuke set te verkopen of een mooie winterjas, een bakje koffie erbij en een kop thee in mijn geval en leuk te kletsen. Dat vind ik het allermooiste wat er is! En dat wil ook blijven doen.

Podcast voor DGA‘s #21 met Bart Weever van Weever Sloop – van losbol tot ondernemer, techneut, ambitieus en op gevoel 50:23
zo 19 sep 2021

Podcast voor DGA‘s #21 met Bart Weever van Weever Sloop – van losbol tot ondernemer, techneut, ambitieus en op gevoel

- van losbol tot ondernemer, techneut, ambitieus en op gevoel -   Vandaag ben ik in gesprek met Bart Weever, 36 jaar en bijna 6 jaar ondernemer en mede-eigenaar van Weever Bouw en Weever Sloop uit Kampen en IJsselmuiden. Bart is samen met zijn broer DGA van deze twee bedrijven en in deze en komende podcast vertellen beide heren vanuit hun eigen leven hoe ze ondernemer zijn geworden en hoe ze erin staan. Net als zijn broer Jelle spreekt Bart Weever met respect over zijn vader. En hoewel beide broers allebei vertellen dat vader Bert de jongens niet gedongen heeft om het bedrijf in te komen heeft Bart ook niet de kortste weg naar het ondernemerschap gekozen. Na een technische vooropleiding in Zwolle ging Bart twee jaar intern op een machinistenopleiding in Harderwijk. Daarna werkte hij een periode bij Visscher Grondverzet in Mastenbroek als trekkerchauffeur en kraanmachinist.   TECHNEUT Bart is altijd al een techneut geweest. Dat bepaalde zijn studierichting en ook nu hij ondernemer is heeft vooral de techniek zijn voorkeur. Dat echter school niet wat voor hem was, was voor hem al wel snel duidelijk. Hij is dan ook in zijn vaders sloopbedrijf weer onderaan begonnen als sloper en machinist. Hij is dan ook een man van de praktijk.   AMBITIEUS In 2016 nam Bart, samen met zijn broer Jelle formeel het plekje van hun vader over bij het bouwbedrijf en sloopbedrijf en de komende jaren willen ze dat ook financieel gaan doen. Bart is ambitieus en dit lijkt niet de laatste stap die hij wil nemen. Met het sloopbedrijf wil hij groeien en daarnaast ook wat in de handel gaan doen. Bart: “Ik ben het aan het klaarmaken voor de vijfde generatie. Het moet over te nemen zijn op het moment dat mijn kinderen dat zouden willen of die van Jelle of die van Suzanne of die Jose. Maakt niet uit wie maar in eerste instantie wel het liefst familie uiteraard want dat is ook het belangrijke onderscheidende punt van ons bedrijf”. “Waar ik tegenaan loop is dat als je mijn ambitieniveau wegzet tegen bijvoorbeeld wat iets kost om dat te bereiken. Dan merk ik dat ik soms wel wat meer tussenstappen moet nemen om uiteindelijk die ambitie in te kunnen vullen. Ik wil daar gewoon al vaak wel te hard mee en dan kom je er dus achter dat hetgeen dat je wil niet realistisch is en dan loop je natuurlijk tegen de wereld aan dat het allemaal of gefinancierd moet worden of ja het geld moet ergens weg komen en dan is dat er misschien soms wel niet of juist wel en gaan we nou dan wel doen. Dus met name het verschil tussen ambitie hebben en financieel slash ambitie dat is wel een muur waar ik tegen op loop”.   TIP AAN ANDERE DGA’S Bart besluit de podcast met een tip voor familiebedrijven. Bart: “Ik denk dat je gewoon je eigen gevoel moet volgen. Je moet wel naar anderen luisteren dat is natuurlijk heel belangrijk, maar voorop moet wel staan, waar voel je je goed bij. Met name dat laatste dat is heel belangrijk anders kun je nooit goed functioneren, dus als je je goed voelt en het voelt goed wat je doet, nou ga dan ook daar vooral mee door en niet met andere dingen”. Luister naar de podcast of lees hieronder het gehele interview.   Meer over Bart Weever vind je op: https://www.linkedin.com/in/bartweever/ https://www.linkedin.com/company/weever-sloop/ https://www.weever.nl/ https://www.facebook.com/weeversloop/   VERDER PRATEN? Wil je eens verder praten met een ervaringsdeskundige in het ondernemersvak? Iemand waarmee je kunt sparren, bijvoorbeeld als je je eenzaam voelt of eens duidelijke doelen wilt gaan stellen? Of om je doelen mee te delen, zodat je een stok achter de deur hebt om ze te halen? Lees hier dan een onze informatie op de DGA Mentorpagina en maak daarna een afspraak via de contactpagina. Je kunt ook bellen op 06-53321934. Dan maken we snel een afspraak. Tot snel. PROGRAMMA VOOR JOU Om jou als ondernemer ook te kunnen helpen hebben we diverse programma’s samengesteld waaruit je kunt kiezen. Deze kun je vinden op onze aanbiedingspagina. KENNISMAKEN? Wil je een afspraak maken om eens vrijblijvend verder te praten? Plan dan vandaag nog een telefonisch kennismakingsgesprek met ons in via ons handige tool op onze website. Klik dan hier Bellen voor een afspraak maken mag natuurlijk ook altijd. Bel dan naar 06-53321934. Dan zoeken we samen een geschikt moment in jouw en mijn agenda. Ik kijk uit naar onze afspraak. #podcast #interview #BartWeever #WeeverBouw #WeeverSloop #WeeverGroep #DGAmentor #inspirator   VOLLEDIGE TEKST PODCAST #21 Bart Weever, we zijn hier op jou locatie in IJsselmuiden. En ik vroeg me al af waar kennen we elkaar van nou ik, heel veel jaren geleden in 1987 liep ik hier rond als werknemer van jouw vader. Was ik sjofel machinist en bouwden we de MBI fabriek in Kampen en zaterdags was ik hier in de garage aan het werk, samen met Leonard, Kees ik hoorde net dat hij Kees heette. Bart Bijnaam he. Cor Ja en toen was jij 3 jaar dat je rondliep dus was je nog een klein hummeltje. En nu inmiddels ben je 36 jaar, woont in IJsselmuiden heb ik begrepen. Relatie met Diana en kinderen Job en Sep. En als hobby’s heb ik gezien heel veel dingen volgens mij, wielrennen, MTB, 4×4 rijden, knutselen in de garage, formule 1, en cars & trucks. Wat heeft je voorkeur? Of zeg je allemaal? Bart Goeie vraag. Ja wij zeggen wel eens alles wat stinkt en hard gaat dat vinden wij leuk, dus als het daar iets mee te maken heeft dan heeft het al gauw onze interesse. Dus dat is wel een beetje waar de hobby altijd in die hoek zit het altijd wel. Cor Ja Bart Heb altijd geracet natuurlijk vroeger samen met Jelle. En dat gaan we ook nou weer samen oppakken verwacht ik, 1x per jaar dan doen we het ook altijd nog. Cor En racen bedoel je dan karten? Bart Ja jaja nu op dit moment nog wel. Autosport heeft altijd wel de aandacht, maar we zijn van mening dat we eerst maar hard aan het werk moeten voordat we dan weer aan een dure hobby allerlei geld gaan besteden dus dat doen we later. Maar ja dat is wel, dat vinden wij wel leuk zeg maar. Cor En wat zou dan jullie droom wezen om te doen? Bart Ja droom is altijd denk ik wel toch om uiteindelijk een keer Europa rond te reizen met bijvoorbeeld met een dikke auto ofzo dat soort dingen. Met een groep mensen, dat doen we ook wel regelmatig, maar dat is altijd wel kleinschalig. Maar ik zou toch wel een keer een jaar lang weg willen zijn om gewoon Europa rond te kijken wat er allemaal is en daarvan te genieten. Cor Ja, je hebt ook van die racevormen die naar de Noordkaap gaan ofzo, dat soort Bart Ja ja dit jaar gaan we nog een reis maken naar Noorwegen is de bedoeling, gaan we met een groep mensen ook naar toe. En ja dat is ook gewoon altijd puur in het kader van wat willen zien. En met mekaar op pad zijn is ook gewoon gezellig, maar ja en of dat altijd wat met auto’s te maken heeft zulk soort dingen . Maar voor mij meestal wel maar niet voor iedereen, maar Cor Ja, nou mooi heb je een favoriete voetbalclub? Bart Nee, ik houd niet van voetbal Cor Hou je niet van voetbal, ik zag je bij go ahead kampen nog wel op een foto staan. Bart Ja jawel wij sponsoren natuurlijk alle clubs in Kampen met onze bedrijven. Omdat wij het wel belangrijk vinden dat tuurlijk tis een gewoon een mooie volksport waar kinderen natuurlijk heel goed hun vrije tijd aan kunnen besteden en vooral een stuk van hun sociale ontwikkeling. Dus wij vinden voetbal altijd een mooie sport om daar mee bezig te zijn. En dan als we 1 club doen dan zijn we van mening dan moeten we ze ook allemaal gelijk behandelen om als die clubs uiteindelijk dezelfde kans te geven. Cor Ja maar ja goed een voetbal loopt niet op diesel he dus en die ronkt niet Bart Nee Cor Dus, favoriete muziek? Bart Poeh das ook een goeie vraag. Muziek is denk ik wel vrij breed ik kan klassiek is bijvoorbeeld niet echt mijn ding. Ik ben wel meer vanaf de jaren 90 dat ik naar muziek luister en dat gaat natuurlijk in die tijd is best wel heel divers denk ik. Het gaat natuurlijk goed nadenken, je hebt bijvoorbeeld op dit moment heb ik Kensington wel aanstaan in de auto bijvoorbeeld noem maar eens wat. Is natuurlijk veel meer live maar als je dj Avici bijvoorbeeld dat spreekt me ook wel aan. Die jongen die leeft natuurlijk niet meer, maar die heeft wel hele goeie muziek gemaakt. Cor Ja Bart Dat is ook gewoon zo’n, dat is natuurlijk veel meer zit je in de hardstyle hoek zeg maar dat is echt heel wat anders, maar die ja ook het verhaal wat er dan achter zit dat interesseert me altijd wel. Cor En maar goed stel je moet naar een klus rijden als voorbeeld in Vlissingen wat heb je dan podcasts aanstaan, heb je dan 538 aanstaan, heb je dan Qmusic aanstaan. Bart Over het algemeen heb ik het hele stuk telefoon dus Cor Ow hahaha Bart Maar als ik tijd tussendoor heb dan vaak wel BNR heb ik vaak aanstaan probeer ik natuurlijk wel beetje op de actualiteiten bij te houden, dus dan vind ik het wel interessant om dan bijvoorbeeld naar BNR nieuwsradio te luisteren om ook buiten actualiteiten om toch ook wel wat andere onderwerpen gaan ze natuurlijk wat dieper op in dat vind ik interessant om naar te luisteren. Cor Ja ja oké Bart Podcast heel weinig moet ik wel heel eerlijk in zijn. Cor Ja nou misschien he na vandaag he. En wat voor auto rij je eigenlijk? Bart Ik heb een land, ik ben een Landroverman Cor Een Landroverman, oké Bart Zit altijd hoog, kunt het goed zien. Cor Ja Bart Tis gewoon een lekkere auto vooral veilige auto, dus Cor Lees je wel eens boeken? Bart In de vakantie alleen Cor En dat is dan? Romans of Bart Nee gaat altijd over geschiedenis of over onderwerpen dat kan heel is maar net een beetje in welke levensfase ik zit wat ik dan ook lees. Dus dat is je wil natuurlijk ja ik heb het idee dat ik op vakantie tijd heb om dat te doen, en daar heb ik normaal gun ik me daar geen tijd voor. Maar als ik wat lees dan is het toch vaak een stuk geschiedenis ergens van of misschien over een bepaalde ondernemer of over een bepaalde gebeurtenis of handel of zo het kan heel breed zijn, maar wel iets waar ik van kan leren en waar ik wat ook weer mee kan nemen in de toekomst, in wie ik ben. Cor Oké, heb je een idool of iemand waar je tegenop kijkt? Naar op kijkt niet perse tegenop maar naar op? Heb je een voorbeeld? Ondernemer of mens? Bart Dat is een goede vraag. Er is niet iemand die direct in mijn hoofd omhoog komt. Ja een idool, nou op dit moment kan ik het eigenlijk zo snel niet een antwoord op geven. Tis ik heb natuurlijk wel mensen waar ik heel veel respect voor heb wat ze allemaal bereikt hebben, is mijn vader er 1 van vanzelf. Maar goed het is geld hetzelfde voor Jelle heb ik ook heel veel respect voor wat hij doet. Andersom is dat denk ik net zo. En je hebt natuurlijk gewoon mensen om je heen die op allerlei vlakken actief zijn hoeft helemaal niet zo zeer een ondernemer te zijn. maar dat kan ook een voorzitter zijn van een bepaalde vereniging of iemand die toch wel ergens het verschil maakt, ik vind dat altijd mooi om dat te zien, dus dan dat kan heel breed zijn maar niet echt zozeer een idool van die moet ik achterna ofzo helemaal niet. Cor Nee Bart Je moet uiteindelijk wel je eigen wedstrijd altijd te maken en te kijken waar jezelf waar ik denk wel na waar mijn toekomst kan liggen bijvoorbeeld, maar dan dat hangt niet vast aan een persoon. Meer om te kijken wat zijn nou de mogelijkheden en waar kunnen we naar toe. Cor Hoeveel uur werk je in de week? Bart Ik ben daar ongeveer, ik slaap zeg maar een uurtje of 6 per nacht denk ik, en de andere 18 uur dan denk ik daar wel veel aan dus ik ben daar wel heel intensief mee bezig. Echt werken gewoon ik denk 5 zeg maar 6 dagen in de week ben ik daar wel actief mee bezig ja. Ik zeg ondernemen is een way of life ik zie het niet als werk dus, zodoende moet ik er ook even over nadenken Cor Ja Bart Want ik ben het is gewoon iets wat ik doe en wat erbij hoort naast m’n gezin en m’n hobby’s en alles wat ik doe Cor Ja Bart Het zit heel veel raakvlakken altijd bij mij dus het loopt echt door mekaar, ik heb geen privé en zakelijk wat echt met een muur ertussen. Dat is er niet zeg maar Cor Als ik je vraag uit wat voor nest kom je, wat is dan, hoe kijk jij daar tegen aan? Bart Nou ja dat is niet zo moeilijk, wij komen uit een actief nest dus dat is wel ja een goed voorbeeld doet goed volgen natuurlijk dus als je dan kijkt naar hoe mijn ouders zijn, dat zijn alle 2 hard werkende mensen zo ben je opgevoed. Altijd gewend om wat te doen. En uiteindelijk dan merk je ook wel dat je daarbij past en dat je zelf niet anders bent, want je kunt zelf ook niet stilzitten dus. Dat is wel hoe mijn ouders zijn maar hoe we zelf ook zijn en hoe dat ook op je doorgaat, en wat je ook weer probeert over te brengen op je kinderen, door gewoon nah ik vind niet dat ik daar zo bewust mee bezig ben maar je, ook hun kijken weer naar ons he, als ik het over Diana en mij heb van hoe doen wij dat. Kijk en wij zijn in de basis geen luie mensen dus en altijd gewoon, wij voelen ons goed bij door wat te doen. En dat is dat typeert ook wel het nest waar we uitkomen. Cor Ja Bart Nooit opgeven altijd aan de gang zijn en gewoon doorgaan en niet zo moeilijk doen. Cor Oké en wat voor qua scholing wat voor soort scholing heb je gedaan? Je zei net al we hadden het even over Harderwijk. Bart Ja nou ik ben technisch aangelegd daar ligt altijd al interesse vanuit dat ik klein was al dus ik ben begonnen met door een opleiding te gaan volgen in autotechniek. Ben 12e vanaf de basisschool ben ik niet in IJsselmuiden naar school geweest naar de middelbare school maar ik ben naar Zwolle gegaan naar de Bladenborg. Daar de eerste 2 jaar was wel normaal maar de 3e en 4e jaar dat was gelijk technisch dus dan kon je, ja dat is een beetje de vroege hoe noem je dat ook alweer de de geijkte LTS eigenlijk een beetje dat idee Cor Jaja Bart Ben ik gewoon autotechniek gaan doen omdat ik dat toen leuk vond, en dat vind ik nog steeds leuk trouwens maar nou dat denk ik dat moet ik dan maar eens doen. En dat heb ik gedaan 2 jaar lang. Nou dat was natuurlijk niet moeilijk want daar lag de interesse dus dat hebben we op onze sloffen gedaan. Cor Was daar ook al wat je leerde kon je gewoon hier in het bedrijf uitvoeren zeg maar? Bart Ja maar ja dat deed ik ook altijd al dus dat was voor mij gewoon vanzelfsprekendheid. En die daarna ben ik naar Harderwijk naar een school gegaan tuurlijk de machines die waren niet altijd thuis, want zoals je net al zei we zitten aan de Grafhorsterweg, daar zijn we opgegroeid de machines waren hier de vrachtauto’s waren hier. Daar heb ik een link mee ofzo bedoel ik ben machineman, ik dacht toen op dat moment van toen dacht ik misschien moet ik maar kraanmachinist worden, dat vond ik hartstikke leuk. Dus ik was ook in die tijd vanaf m’n 15e eigenlijk totdat m’n 16e in april ben ik jarig dus wist je dan aan het eind van het schooljaar word ik dan ook 16 zeg maar altijd, of dat is even zien einde van het ja einde van het schooljaar. Dus ik had bedacht van ik had al een jaar in de kassen gewerkt en dat vond ik ook niks aan en toen vervolgens auto’s wezen wassen, dat ging al wel beter. Maar ik had bedacht om bij Visser in Mastenbroek te gaan werken en daar op een tractor te gaan zitten, dus wat dat denk nou dan heb ik het mooi voor mekaar want dan hoef natuurlijk niet meer aan het werk want dan kan ik gewoon lekker rondrijden ipv werken. Dus dat en dat natuurlijk ook in de school waar ik naar toe ging die keus die ik gemaakt had van joh ik ga gewoon lekker met de machines bezig. En die opleiding in Harderwijk die is 100% machinist opleiding dus je kunt daar je hart ophalen als het gaat om machines en techniek dus nou, dat is een 3 jarige opleiding was ik heb in dit geval voor de interne optie gekozen, dat houdt in dat je ik heb daar ook gewoond op school 2 jaar lang. Het 3e jaar was dan de volledige jaar stage lopen. En dat was dan 4 dagen in de week en dan kon ik 5e dag in de week kon je ook nog een dag aan het werk zeg maar, dus en ik merkte ook aan mezelf dat ik het vooral leuk vond om die school wat te doen maar om ook gewoon lekker aan het werk te zijn dat vond ik wel prettig hoef je verder niet zoveel bij na te denken want dit was gewoon hetgeen waar je goed in was. Cor Ja Bart Maakte ook wel vrij snel stappen daarin dus dat je op een trekker begon en al heel snel op een kraan zat en nou ja dat ging zo door. Je merkte aan de mensen waar je werk dat ze het werk wat ik deed dat ze dat wel goed vonden, dus dat lag mij wel dus nou toen kwam ik op m’n 18e was dus dat 2e jaar voorbij, een jaar lang stage lopen en toen heb ik ook bij Visser een jaar lang of eigenlijk uiteindelijk wel een jaar of 4 gewerkt ofzo of 3. En gewoon met veel plezier en maar goed nadat school het Somacollege in dit geval toen toen ben ik gestopt met de opleiding toen was ik aan het werk voor mijn gevoel al in het 3e jaar en dat heb ik ook gewoon doorgezet. Want daar genoot ik eigenlijk wel van en dat vond ik toen ook prima en uiteindelijk natuurlijk de beslissing gemaakt om in het familie bedrijf te gaan werken met oog op lange termijn, dat je die zaak over wil nemen want dat had ik op m’n 20ste wel in de gaten dat ik dat wel wou dus nooit meer geen opleiding gedaan. Cor Hoe werd dat bij jullie besproken, werd dat aan de keukentafel besproken of gingen je vader en je moeder eens een keer met jou en met Jelle ofzo, gingen daarover zitten, hoe? Bart Nee dat is altijd, nou ik kan me voorstellen dat er heel veel gezinnen zijn die daar hele lange gesprekken over voeren met hun kinderen dat ze aan tafel zitten en dat ze daar ook heel veel tijd aan besteden, maar bij ons was het altijd gewoon ja iedereen kwam zo rond de klok van 6 altijd binnenlopen, dat geldt voor de kinderen maar ook voor de ouders bij ons die, m’n moeder was natuurlijk wel het eten aan het klaarmaken maar d’r was altijd ja dat moest even snel en dan ging iedereen ook weer verder Cor (lacht) Bart En tuurlijk mijn ouders hebben wel geprobeerd om er heel veel aandacht aan te geven om er heel veel over te praten maar hun zeggen ook altijd je, en ik denk als je onze ouders vraagt en daar bedoel ik Jelle en mij mee dat dat ze altijd nog zullen zeggen je moet je kinderen vrij laten, dat vinden ze ook belangrijk tis niet een tool op zich om het bedrijf over te nemen. Mijn vader heeft eerst altijd gezegd joh doe het vooral niet want ik heb er een hoop zorgen van en hij heeft natuurlijk ook een hoop meegemaakt maar zeker geen verplichting dus doe vooral wat je zelf wil en hij heeft ook echt geprobeerd om dat niet af te dwingen, tuurlijk kijk je er wel naar dus je hebt al soms een beetje het gevoel van nou misschien moet ik die kant ook maar op. Maar dat is uiteindelijk wij hadden de vrije keus, we mochten zelf weten wat we wouden doen. En hij heeft gewoon gezegd ga gewoon lekker doen waar je zin aan hebt en als je het gevoel hebt dat je moet komen dan moet je bij me komen dus nou en zo geschiedde dus uiteindelijk 22 was ik volgens mij toen ben ik bij het sloperswerk begonnen uiteindelijk en zo is dat eigenlijk een beetje gegaan. Maar wel gewoon puur eigen keus, dus heel belangrijk. Cor Maar op een gegeven moment dus en je zat bij Visser en toen zei je op een gegeven moment nou nu is het tijd dus ben je naar je vader toegegaan en gezegd nou pa ik, ik kom bij jou? Bart Nah ik dacht wel van bij Visser is natuurlijk waar m’n hart ligt daar dan wel he op dat moment dat ik denk van nou eigenlijk heb ik gewoon mooi voor mekaar hier want ja Cor Loyaal Bart Ik heb er gewoon veel plezier in dus nou ja en tuurlijk je probeert ook steentje daarbij te dragen en tuurlijk ging het met vallen en opstaan natuurlijk uiteindelijk wel maar die nah dat beviel wel goed maar je probeert over je toekomst na te denken en dat doe ik vandaag natuurlijk iedere dag ook nog, uiteindelijk ja je creëert gewoon je eigen leven uiteindelijk en op dat moment dacht ik van ja als dat nu misschien wel niet doe dan komt dat later en toen vroeg ik me wel af als ik van mezelf wat moet ik dan nu doen of over 10 jaar toen had ik wel zoiets van nee dan kan ik t beter nu doen, dus dat heb ik ook maar gedaan. Cor Ja he en nog even terug naar school, wat voor een leerling was je dan bijvoorbeeld als je in een groep was, was je dan eigenlijk ook altijd daar al de DE ondernemer of was je wat keek je wat meer vanaf de zijkant aan? Bart Nee in de basis ik denk niet dat ik zo’n typerende ondernemer ben die waar het gelijk opvalt ofzo, althans dat denk ik maar ja gewoon ik ben het type die gewoon wel altijd zijn verantwoordelijkheid altijd neemt en nam en dat deed ik op school ook en natuurlijk ga je wel met de groep mee maar. Tuurlijk heb je daar ook wel vrienden maar ik leven niet met iedereen ook altijd dus het is altijd op school ja gewoon op zich prima, voor mij was het heel makkelijk want het was wel onder mijn niveau, want het was gewoon, ik kon wel 2 niveautjes hoger als het echt moest. Maar dat had ik op dat moment geen zin in dus dat deed ik dan ook niet dus ik kon het op m’n slofjes ook doen dus ik genoot daar vooral van, vooral ook van de tijd dat ik op school was er was bijvoorbeeld een kroeg op school noem maar een voorbeeld d’r was natuurlijk gewoon gezelligheid, probeer je wel veel op te zoeken en het ging niet echt altijd heel veel over het werk ofzo of wat je in de toekomst wou, op dat niveau word daar ook niet over gepraat denk ik dus bij die jongens niet echt. Die jongens zie ik op dit moment ook niet meer, eentje nog misschien maar dat komt omdat hij ook ondernemer is geworden toevallig dus en daar sliep ik ook mee op de kamer, dat was ook wel de enige waar een beetje zoiets mee had van nou daar kon misschien nog wel eens een keer een vriend van me worden die ik misschien over 20 jaar ook nog eens een keer zie. Cor Ja Bart en dat is ook nu ook gebeurt dus dat is op zich dan wel weer grappig Cor ja mooi mooi Bart ja 100% Cor nou we gaan even hele korte pauze nemen, is ook goed voor de reclame tussendoor, is geen reclame hoor. En dan daarna dan gaan we over die stap dat je ondernemer bent geworden, he wat je eerste stappen zijn geweest en hoe je jezelf ziet als ondernemer, hoe een ander jou ziet. [korte pauze] Cor Bart je bent 22 en alhoewel dat misschien he niet zo’n, het was zeker geen geschreven wet maar je verkoos om bij je vader in het bedrijf te gaan. Ben je eerst, ben je gelijk directeur geworden of heb je een ingroeimodel samen ervoor bedacht? Bart Het is ook wel weer dat heel erg opbouwend verhaal uiteindelijk wel geweest poeh ik heb wel gedacht van joh begin maar gewoon onderaan want dan maak je dat ook maar gewoon mee en dan kunt je ook gewoon ja dan groei je er ook gewoon makkelijk in, je moet op dat moment natuurlijk het vak je nog wel eigen maken hoe uiteindelijk, wij zijn van mening als het over slopen dat het een technisch vak is dus dan nah ja dan is het, ik dacht ook wel van als ik dat gewoon goed beheers dan kan ik in ieder geval het managen van zon groep mensen in ieder geval al een stuk makkelijker doen omdat ik in ieder geval de technische achterkant dat heb ik wel voor mekaar. Op gebied van scholing taalkundigheid met zulk soort zaken liep ik natuurlijk wel achter, maar goed dat komt dan later wel dus ik denk dat eerst maar zien dat we dat vak beheersen want dan kan ik in ieder geval bij die klant vertellen hoe het werkt, en dan haal ik dat werk ook wel op dus ik denk dat is dan niet zon probleem. Begonnen gewoon op de werkvloer, ik was natuurlijk kraanmachinist op dat moment dus toen toch maar gewoon weer eigenlijk met de hand aan het werk gegaan. Dus met de jongens mee, af en toe op de machine toch uiteindelijk vrij snel wel op kantoor beland want mijn vader had het druk en die had behoefte aan iemand die ging ondersteunen met calculeren, hij deed dat vaak nog met externe mensen, want toen bestond het slopersbedrijf nog uit mijn vader in dit geval en een uitvoerder, die ik overigens nu nog zelf aan het werk heb, en die ja daar moest een mannetje bij dus d’r ging iemand weg die zat daar en nou ja dat moest ik dan maar doen. Dus op m’n 23ste ofzo zat ik daar op kantoor en Cor Maar dan heeft het toch eigenlijk heel veel voordeel dat je eigenlijk alles wat die jongens maar roepen, dat je eigenlijk d’r een gevoel bij hebt hoe het er aan toe gaat, of niet? Bart Nou uiteindelijk wel maar ik kwam er dus achter dat ik dus eigenlijk te snel op kantoor kwam, want uiteindelijk ja ik was natuurlijk nog jong en t was altijd, ik deed ook echt waar ik zelf zin in had op dat moment. Ik zat ook in een fase van ik had een relatie die uitging en ik deed natuurlijk gewoon nou ja alles wat God verboden had eigenlijk zo gezegd. Vooral dat genieten dat stond toen wel redelijk echt nog wel voorop, nu nog wel maar dat was toen echt wel even belangrijk. Nou goed en dan merk je dat je bij de jongens op kantoor, dat was toch ik was veel te makkelijk en ik was wel eens te laat en had nog niet helemaal die discipline van, nou ja als iemand wat vroeg dan kon het bij mij ook nog een keer morgen, waarbij mensen dan op mij zaten te wachten. En die gingen dat niet tegen mij zeggen want ik was natuurlijk zoon van de baas, en noem het allemaal maar op, dus een beetje het was niet echt een fijne situatie. Dus toen uiteindelijk ook nog besloten om los van de firma, waar ik dan nu natuurlijk eigenaar van ben, om los daarvan toch nog voor mezelf te beginnen in 2007. Toen ben ik een vestiging begonnen in Soest, slopersbedrijf, ja toen heb ik gewoon poosje met 2 jongens en mezelf gewoon gewerkt en van alles gedaan, ook gewoon daar natuurlijk nieuwe klanten gezocht. Mijn eerste gesprekjes met de bank natuurlijk op dat moment wel gehad van ja natuurlijk ja je moet even opstarten, dus toen je hebt had je natuurlijk 18 duizend euro nodig als je je eigen bv wou starten, dus dat moest ook even geregeld worden. Nou dat lukt toen vrij simpel dat ging d’r in en dat ging d’r uit en dat was ook wel vrij simpel . maar goed ik had gelijk wel 2 jongens in dienst want ik denk dan moeten we maar gewoon gelijk n beetje gas geven dus nou zo gezegd zo gedaan. Busje gekocht alles gedaan en ik denk dat ik daar een jaar of 3 heb rondgelopen of 2. Altijd toch wel weer die band met het familiebedrijf natuurlijk altijd wel kort gehouden dus ook wel daar ondersteuner zijn en daar ook altijd wel weer half in rondlopen en toch zien dat je je voelt je op dat moment toch al wel verantwoordelijk over dat bedrijf ik denk ja, als ik daar wat kan toevoegen dan doen we dat ook gewoon want je zien dan natuurlijk je ouders dat ze daarmee druk zijn en dan wil je daar je steentje bijdragen. Altijd wel gedaan en ja toen ben ik denk ik na een jaar of 3 kwam stonden we eigenlijk op het punt van nou wat gaan we nou doen want ja ik was natuurlijk de vorige keer niet voor niks op kantoor gekomen en het veranderde daar wel wat maar ja mijn vader was op dat moment ook gewoon druk met andere dingen, je zag gewoon dat slopersbedrijf ook van ja daar moest ook gewoon wat meer aandacht in. Nou en toen had hij nog een overname gedaan samen met wat collega’s en dat was een bedrijfje uit Zwolle nah dat mislukte uiteindelijk ook helemaal compleet. En daar moest nog een jaartje wat dingen afgehandeld worden, dat heb ik toen nog gedaan. Nou toen uiteindelijk wel gezegd van nou toch maar gewoon hierheen want anders dan dan kun je maar beter maar wijs verder gaan waar je zelf begonnen bent want dan gaat het hier ook van ons af. Dus die, toen ben ik eigenlijk volledig daar bij Weevers sloop aan de gang gegaan op dat moment en weer aan het calculeren gegaan, en vervolgens ja toch eigenlijk m’n vaders plekje wel overgenomen in die tijd al. Denk ik in 2000 ja 11 12 zon beetje toen toen werd dat wel serieus enne nou toen hebben we de eerste overname gedaan, eerste gedeelte daarvan, beetje rond 2016 pas maar goed heb je nog 4 jaar gewoon onder mijn ouders gewerkt. Onderwijl was Jelle ook nog een keer bij ons begonnen bij bouwbedrijf dus we hadden eigenlijk die beide bedrijven wel een beetje in dezelfde fase, enne nou ja toen zijn van lief en lee natuurlijk gekomen waar we nu staan maar dus echt wel een beetje opbouwend geweest, altijd wel veel met de jongens bezig geweest. Ken al die jongens ook goed, natuurlijk nu inmiddels wel heel veel nieuwe mensen maar ja toch altijd wel met het vak bezig geweest en daar heb ik nu een hoop gemak van dat merk ik gewoon ik bedoel als, nu ook een paar dingen die doe ik zelf en dan is het altijd merk ik dat dat prettig is dus dat kan ik gewoon makkelijk doen omdat je het gewoon goed weet en ik heb al genoeg mensen hier gezien ook die wel zeiden dat ze het konden maar dan toch op de technische inhoud dan dan gaat dat vaak niet omdat het toch ja slopen dat kun je nou een keer niet leren op een opleiding dus je moet in de praktijk wel echt doen om daar gewoon goed je ei kwijt te kunnen. Cor Ja, lijk je meer op je vader of meer op je moeder? Bart Nah qua uiterlijk lijk ik op m’n moeder, zijn het de looks van m’n moeder, enne m’n vader deels denk ik ofzo . Cor Hadden jullie wel eens botsingen? Bart Nee nooit eigenlijk nee m’n vader en ik hebben altijd veel samen gewerkt, bij m’n vader zijn hart ligt bij het slopen sloopwerk dus ik hoef niet bang te zijn dat ik geen aandacht van hem heb, want die krijg ik altijd wel dus die dat gaat wel goed en dat is altijd gewoon, hij is juist heel erg ondersteunend en als ik problemen heb dan kan ik daar terecht nou inmiddels hebben we het natuurlijk 100% overgenomen dus die dat gaat ook gewoon heel goed, hij bemoeid zich daar dan ook niet mee dat hij heel erg, hoe zeg je dat, dat hij dominant is ofzo dat kennen wij hier eigenlijk niet. Je ziet wel, ik zie t wel om me heen bij familiebedrijven dat daar de oude generatie heel dominerend nog aanwezig is maar dat is bij ons mijn ouders kunnen dat redelijk goed los laten. Cor Ja, maar hoe is dat dan gegaan want ik kan me voorstellen, iemand die naar deze podcast luistert die denkt van ja in een keer het was Bert Weever en in een keer zijn daar is Bart daar op de sloop dat gaat niet over 1 nacht ijs. Dat gaat niet in een keer, hoe, hebben jullie dat heel veel besproken hebben jullie daar een externe adviseur bij gehad die jullie er helemaal doorheen heeft geloodst. Of want je verteld het alsof het heel makkelijk is, en dat is dus misschien ook. Maar in de ogen van anderen die zullen misschien denken van ja, zon overdracht dat doen je toch maar niet maar zo Bart We hebben allerlei natuurlijk wel verschillende adviseurs gehad die maar met name het belastingtechnische advies dat was wel belangrijk in de overname, dat is eigenlijk het enige waar ik van zeg van nou ja dat hadden we echt nodig want anders komt dat natuurlijk niet goed met zon overname dus. Mijn vader was al heel vroeg dat aan t voorbereiden dus die dat is uiteindelijk ook heel soepel gegaan en we hopen dat ook volgend jaar gewoon allemaal af te wikkelen dat we los van dat je formeel eigenaar bent ook financieel nog een keer eigenaar bent dus dat willen Jelle en ik naar toe. En voor de rest tuurlijk zijn er wel mensen geweest die advies hebben proberen te geven maar uiteindelijk ja je moet je eigen weg kiezen waar je je goed bij voelt en dan gaat dat dan moet dat ook vanzelf gaan. En wat je bij je klanten ziet das althans dat merken wij altijd natuurlijk he we zien natuurlijk wel om ons heen weer dat familiebedrijven waar geen opvolging is, ja je ziet dat een ondernemer daarmee worstelt en met andere mensen die over het algemeen zie je juist klanten van ons vinden het juist heel positief he die zien Jelle die zien mij rondlopen. Die zien natuurlijk onze zusjes ook nog in het bedrijf rondlopen word heel positief uitgelegd. En het is natuurlijk ook gewoon als je een bedrijf hebt dat dat op zon manier kan voortbestaan dus ik zeg ook altijd ik ben het aan het klaarmaken voor de vijfde generatie moet over te nemen zijn op het moment dat mijn kinderen dat zouden willen of die van Jelle of die van Suzanne of die Jose. Maakt niet uit wie maar in eerste instantie wel het liefst familie uiteraard want dat is ook het belangrijke onderscheidende punt van ons bedrijf Cor Ja maar goed aan de andere kant jou vader die zei tegen jullie van joh als het aan mij ligt nemen jullie het niet over en is nu hebben jullie heb jij daar een andere mening over? Zou jij wel graag willen dat job en sep uiteindelijk hier opvolger worden? Bart Nah ik zal ze wel meegeven dat ze goed moeten realiseren dat het moet wel bij je passen, kijk het is natuurlijk wel bepaalde mate van stress altijd bij. Kijk wij hebben natuurlijk goeie tijden gekend in m’n ouders z’n tijd maar ook wel in mijn tijd en ook wel nu nog iedere dag. Maar als je er niet van kan slapen moet je het gewoon natuurlijk niet doen. Het is als je uiteindelijk iemand het wil laten overnemen dan moet het ook wel uit iemand zelf komen want als er iets dwingends achter zit dat gaat gewoon niet werken. Dus en ja ik probeer m’n kinderen zo op te voeden dat ze gewoon wel hun eigen weg kiezen maar dat ze ook realiseren dat ze gewoon wel wat moeten gaan doen bijvoorbeeld. Het is ook niet zo dat wij zeggen we verkopen het bedrijf en dan kunnen die kinderen maar hun gaan erna dus ik vind het wel belangrijk dat die, ze hoeven van mij niet zozeer actief te zijn maar dat ze gewoon wel lekker hun eigen ding doen dat ze op hun eigen gevoel actief zijn en lekker bezig zijn laat ik ze gewoon wel vrij in Cor Ja Bart En ze mogen zelf keus maken en als hun het willen overnemen prima en als ze het niet willen is het ook prima, dan staat het alsnog steeds klaar dat het bedrijf is over te nemen ook door derden dat kan natuurlijk net zo goed. Cor Ja Bart Dat maakt dan ook niet uit. Dus dan bouw je wel je bedrijf goed op dat het ook gewoon mogelijk is. Want op het moment dat het niet kan bijvoorbeeld he dat je als je dan bijvoorbeeld een boerenbedrijf hebt dan kun je in de situatie terecht komen dat het eigenlijk voor kinderen niet is over te nemen op welke manier dan ook omdat het gewoon veel te veel geld een een boerderij kan veel te duur zijn gezien de marges die er zijn, kijk dus dan moet je je ook afvragen of je dan met zon bedrijf wel verder moet en dan wil je al helemaal niet je kinderen die hoek in drukken, want dan ga je het probleem verplaatsen naar de volgende generatie en dat wil je niet doen. Cor Nee Bart En zo probeer ik altijd toekomstgericht te ondernemen dus vandaar dat we ook zo breed actief zijn met alles wat wij als familie doen. En dat is ook gelijk weer een voordeel want je hebt natuurlijk broerbroer zuszus vader moeder ja we zijn allemaal lekker bezig en zo heb je in in ieder vlak heb je wel wat een mandje ergens open staan zeg maar waar je gewoon lekker mee verder kunt. Cor Word er dan als jullie wel een keer met de Kerst of zo bij elkaar zitten word er dan ook over zaken gesproken of zijn er dan even andere dingen die je? Bart Nah thuis gaat t natuurlijk als je bij je ouders komt een op een wel natuurlijk regelmatig over maar met familie eigenlijk niet wat er gebeurt natuurlijk heel veel in de familie altijd dus dan genoeg om te bespreken dus dat hoeft niet over het werk te gaan. En mag wel maar hoeft niet en tis ja wat ik zeg tis bij ons wel al heel gauw al werk omdat je toch ja dat zei ik net al een keer het is een way of life dus je bent daarmee bezig het houdt je bezig en dat hangt allemaal wel een beetje aan mekaar maar tis niet zo dat het echt zon, dat wij een ongezellige familie hebben ofzo wat alleen maar over werk gaat dus das gelukkig. Cor Nee nou goed, we maken ook even een klein zij uitstapje naar de Oranjevereniging, want volgens mij ben je voorzitter van de IJsselmuiden Oranjevereniging? Bart Ja Cor Waarom? Had je nog tijd over? Bart Nou ja ik heb niet zozeer de ambitie om bestuurlijk actief te zijn, waar Jelle dat bijvoorbeeld wel meer heeft he dat is ook als je hem vraagt wat z’n hobby is dan vind hij besturen leuk dan vind hij lobbyen vind hij leuk, ik ben zelf ik zit iets anders in mekaar maar het is ik probeer altijd wel of althans dat vind ik belangrijk. Ik vind het belangrijk dat, dat is mijn mening dus wil het ook niemand anders opleggen, maar vind altijd ook daarin mooi om te zien als mensen maatschappelijk actief zijn. Kijk je hebt natuurlijk je eigen dingen maar je moet ook altijd aan andere mensen denken dus dan ja ik zeg ook altijd als iemand, als iedereen wat vrijwilligers werk doet dan hebben wij het mooi een beetje minder problemen in Nederland omdat gewoon heel veel dingen dan gewoon door het dorp of door de stad of door in ieder geval door de mensen word opgelost en ik probeer mijn rol dar in die zin in te vullen dat ik bij de oranje vereniging actief ben. Ik ben ooit begonnen, onze hele familie is er ook altijd in het verleden actief geweest dus dat was natuurlijk, je word er dan een keer voor uitgenodigd en dan ga je daarop in en uiteindelijk had ik wel gedacht van nou ja ik moet wel zien dat ik voorzitter word anders dan moet ik wel dan kan ik ook niet helemaal mijn geluk eruit halen zeg maar omdat je dan jah dan ga ik ook heel achter iemand anders aan of ik t daar altijd mee eens ben vraag ik me dan af en denk ik kan ik t beter maar zelf d’r voorop lopen dus ik was. Uiteindelijk blij dat ik voorzitter mocht worden en dan kan ik daar gewoon ook ja samen met die mensen daar gewoon mooie dingen neerzetten en we doen natuurlijk heel veel mooie dingen met die Oranjevereniging, want we zijn bijvoorbeeld de derde als het over de lengte van de vrijmarkt gaat dan staan we in de top 5 van Nederland qua lengte dus dat is hier best wel een centrale dingetje in IJsselmuiden, maar goed we hebben gewoon als je in de omgeving kijkt de een van de meest actieve Oranjeverenigingen we hebben meer dan 100 vrijwilligers hebben we hier die altijd erbij zijn. Dus ja dat is ook iets dat is heel succesvol en dat moeten we vooral ook zien dat we dat ook zo houden en dat vind men in IJsselmuiden ook wel belangrijk dat merk je wel. We hebben iets van 12 13 honderd leden ofzo en dat gaat dus ja heel veel mensen als je die spreekt die hebben allemaal wel een link met die Oranjevereniging dus die ja die is wel heel belangrijk hier dat ja die houden we een beetje in stand. Cor Ja ja, nou weer even terug naar je bedrijf, hoe zou je jezelf als ondernemer of als werkgever, hoe zou je jezelf typeren? Bart Nou ik ben altijd wel een doener dat sowieso, tis t hoort natuurlijk wel bij het ondernemen denk ik. Ja wat ik zei op school vond ik mezelf niet echt zon ondernemer ofzo, ik bedoel ik heb wel het gevoel dat ik ook daar weer dat je er steeds beter in word en dat je uiteindelijk ik vind het belangrijk dat ik het gevoel ermee heb dat ik het op de een of andere manier beheers ofzo dus met nieuwe dingen die je gaat ondernemen. We zijn natuurlijk in tijden begonnen in mijn tijd dat was 2007 2008 dat ik een beetje begon dat was natuurlijk de begin van de crisis ja en d’r zijn op een gegeven moment natuurlijk een keertje uitgelopen de afgelopen 4 5 jaar waar we eigenlijk, in mijn perceptie de laatste 2 a 3 jaar echt merken dat dat verandert. Ik heb echt t gevoel van dat de eerste ongeveer zeg maar s 10 jaar echt altijd wel heel erg mijn best heb moeten doen om alles wat je wil bereiken omdat überhaupt voor mekaar te krijgen natuurlijk wat groei doorgemaakt. Maar toch altijd maar weer werk ophalen dat was altijd best lastig puur omdat het er gewoon niet was, we zitten in een hele competitieve markt uiteindelijk wel. En ja we merken nu de laatste 4 jaar dat het eigenlijk veel beter gaat en dat het ook gewoon dus dan merk je dat je de tijd wat meer mee hebt, dan je meer ruimte krijgt om jezelf te ontplooien en dan gaat de leercurve die jezelf doormaakt zowel los van het ondernemerschap ook het financiële gedeelte wat erbij komt kijken de investeringen die je moet doen. We zijn altijd toch onderhavig aan zware investeringen dus weer nieuwe machines uitrusting stukken mensen die je moet inhuren om het allemaal te organiseren en te regelen. Ja en dan dan ligt toch dat verschil tussen winst en verlies maken heel dicht bij elkaar dus dan moet je gewoon heel goed opletten dus we zijn altijd ook types die bescheiden zijn om dat altijd toch wel eerst kijken jongens gaat het wel goed en gaan we dan zorgen dat we die volgende stap maken. Wij ook, ja en maar wij vinden dat het tenminste ik vind dat altijd in onze branche moet je heel voorzichtig zijn omdat je maar zo aan de verkeerde kant van de streep zit en dan krijg je het financieel moeilijk. Ja en dat is gewoon dat hebben we ook wel meegemaakt maar dat is gewoon niet prettig in het ondernemerschap want je wil uiteindelijk financieel daar ook gewoon je vrijheid kunnen hebben om nieuwe dingen te ontplooien. Maargoed ja dus uiteindelijk nu gaat het dus hartstikke goed vind het hartstikke leuk het gaat mij ook het gaat gewoon vanzelf je zoekt de kansen die die neem je waar ze zijn, daarnaast ben je aan t kijken waar je verbredingen waar je toekomst je kansen liggen en waar je mogelijk naar toe wilt en voor mij ik ben op dit moment heel erg bezig om de komende 10 jaar voor mezelf uit te stippelen en daar staan we nu een beetje aan t begin dus natuurlijk 36 ik vind dat je voor je 50ste dat gedaan moet hebben, nou ja dan moet het wel staan dus nou ja en dat vind ik heel leuk maar dat is tuurlijk ook de toekomst nieuwe dingen en toch ja want anders hou ik die uitdaging niet t moet niet elke dag hetzelfde zijn dus. Cor Oké, maar als er binnen het bedrijf een vraag gesteld word waar moeten ze sowieso jou, wanneer bellen ze jou omdat jij daar het beste in bent. Bart Nou punt 1 als er wat gesloopt moet worden natuurlijk dat is voor de hand liggend, anders moet je Jelle bellen als er wat gebouwd moet worden. Ja waar ik goed in ben Cor Ik bedoel even binnen het bedrijf bijvoorbeeld he dus, wat is vooral, wat is jou vooral jou toegevoegde waarde als eigenaar als DGA. Bart Nah wat ik doe is de ik probeer altijd m’n mensen gewoon toch wel zelfstandig te laten werken, ik moet, dat krijg althans wel terug dat ik wel op moet letten dat ik niet soms altijd mijn niveau ook met de andere mensen doorleg dat ik daar hetzelfde verwachtingspatroon van krijg. Maar ik probeer wel altijd iedereen op z’n eigen stukje gewoon laat maar gaan en zichzelf ontwikkelen, als je wat te vragen hebt dan kom vooral op dat moment even bij me , en dat zie je ook gewoon gebeuren. Dat kan een uitvoerder zijn of een werkleider zijn of een calculator die t wil spiegelen. Ik probeer juist die ondersteunende factor te zijn om juist die jongens het zelfvertrouwen te geven wat ze nodig hebben om te functioneren in de dagelijkse beslommeringen die ze los van elkaar moeten organiseren en regelen. En niet zozeer ik ga ze niet vertellen wat ze moeten doen maar ze krijgen van mij een bevestiging en het vertrouwen van mij om die vrijheid en uiteindelijk dan gewoon goed te kunnen functioneren. Ik hoop dat ik denk dat ik dat goed doe, en dat kan natuurlijk iedere keer beter misschien maar ik probeer wel op die manier zo mijn jongens de zelf zichzelf te laten ontwikkelen en zelf aan de gang zijn en zelf nadenken in plaats van dat ik dat voor ze doe. Cor Oké dus dat is echt wat jij ook belangrijk vind, als hier een werknemer komt dat hij zelfstandig is, dat hij eigenlijk zijn vak al beheerst of? Bart Nou ik vind het ook mooi om te zien als mensen, we hadden het er net over dat hier Jeroen even aan de deur kwam is tuurlijk zo’n, hier komt hij net binnen he heel bescheiden tis mooi als ik ik vind dat oprecht mooi om zien als mensen daar in kunnen groeien dat ze zelfvertrouwen krijgen, dat daar echt een kerel op komt te staan zeg maar nog meer als hij dat misschien nu al wel is, maar en dat ze daar ook gewoon ja echt groeien en dat ze uiteindelijk ook in ons bedrijf stappen kunnen maken als ze dat willen als ze ambitie hebben dan kunnen ze bij ons natuurlijk ook altijd weer verder op en dat is ja die vrijheid krijgen ze. En ik vind dat mooi om dat te zien. Cor Ja. he welke muur ben jij voor jezelf al tegenaan gelopen als ondernemer, of welke muren, wat zijn echt irritatie momenten of grenzen voor je? Bart Nah waar ik tegenaan loop is dat als je mijn ambitieniveau wegzet tegen bijvoorbeeld wat iets kost om dat te bereiken dan merk ik dat ik soms wel wat meer tussenstappen moet nemen om uiteindelijk die ambitie in te kunnen vullen en ik wil daar gewoon al vaak wel te hard mee en dan kom je er dus achter dat hetgeen dat je wil niet realistisch is en dan loop je natuurlijk tegen de wereld aan dat het allemaal of gefinancierd moet worden of ja het geld moet ergens weg komen en dan is dat er misschien soms wel niet of juist wel en gaan we nou dan wel doen want nou ja. dus met name het verschil tussen ambitie hebben en financieel slash ambitie dat is wel een muur waar ik tegen op loop want je wil gewoon hard want ik het wel in de gaten dat de laatste 5 jaar die gingen of ik zeg wel eens, de eerste tot mijn 16e voor mijn gevoel heeft dat heel lang geduurd, en vanaf m’n 16e tot waar we nu zijn ja dan is dat maar zo voorbij, voor mijn gevoel is dat voorbij gevlogen en zo denk ik ook na over tot ik een jaar of 50 misschien een keer 60 ben, ik hoop dat ik het mag worden. Maar dan heb ik het idee dan moet ik gas geven en dan wil ik harder als dat ik kan dus ja en daar loop ik nu een beetje tegenaan. Cor Ja maar slopen las ik op jullie website is wel een heel erg dienstverlenende bedrijf Bart Ja Cor Altijd in dienst van de klant in hoeverre kun jij jou idee over circulariteit of over duurzaamheid, in hoeverre kun jij dat met je klant bespreken zodat hij een eind met jou meegaat? Bart Nou ja gek genoeg in de circulaire wereld bij onze klanten, wat wij natuurlijk nu gewoon nog altijd merken het gaat uiteindelijk circulariteit is natuurlijk in de basis prima maar goed het mag niet meer kosten dus dat vind de klant toch altijd nog lastig, bij gemeentes werkt dat wel wat anders maar ja dan zit je in bestekken waar je voor je plannen of je dingen punten krijgt maar dat is toch altijd heel willekeurig, dat kun je ook niet controleren dus ik zeg altijd joh doe maar gewoon over de prijs want dan kunnen we in ieder geval een tastbaar iets zeg maar dus op zich ben ik daar altijd wel een voorstander van. Circulariteit bij onze klanten, zeg maar 5 jaar geleden was dat echt nog een USP dan kon je je onderscheiden tegenwoordig moet dat gewoon standaard er wel zijn. Als jij nu niet weet wat circulariteit is of wat dat behelst en waarom dat er is he, het gaat natuurlijk over de toekomst waar we uiteindelijk geen grondstof meer willen gebruiken of geen maagdelijke grondstoffen eigenlijk, je wil gewoon alles hergebruiken en als je dat spelletje goed snapt dan kun je als ondernemer daar ook mee bezig zijn en uiteindelijk ook in je bedrijf gaat dan ook meer nog zo werken dus tis. En dat dat is bij ons ook gewoon heel klein begonnen, dat is gewoon van in plaats van je kunt iets in de container gooien en dan ben je misschien heel weinig geld kwijt maar je kunt ook de moeite nemen om het bijvoorbeeld wel en keer op marktplaats te zetten en het voor niks weg te geven want dan heb je in ieder geval geen afval bijvoorbeeld dus het zijn hele kleine dingen. En dat is ook weer als heel veel mensen dat doen dan krijg je dus die berg afval die slinkt dan gewoon want ja je kunt op dat vind ik heel snel invloed op uitoefenen, en daarnaast wat je nu de het omslagpunt wat er is is dat men t nu ook accepteert om gebruikte materialen te gebruiken. Dus je ziet bijvoorbeeld als je, dat er, als je als bouw bedrijf nieuwe bouwmaterialen koopt neem bijvoorbeeld als voorbeeld wat houten balken bijvoorbeeld dan vinden ze het nu juist heel belangrijk dat er van de 10 balken die je koopt dat er 1 gebruikte balk tussen zit wel te verstaan moeten ze voldoen aan dezelfde eisen als de nieuwe, dus daar moet je wel wat energie in stoppen, maar in ieder geval en vroeger was dat echt een no go dat is gewoon dat kon niet en tegenwoordig zie je gewoon dat men dat in de bouw dat ook accepteert of waar ze juist voorkeur aan geven. Dus dat geeft ook bij het slopersbedrijf, maar ook bij afval verwerkende bedrijven geeft dat op dit moment wel kansen waar wij van denken dat er in de toekomst ook wel weer echt die circulaire economie ontstaat, ik vind het ook dat circulaire economie moet losstaan van de slopersbranche of van de afvalbranche want het is natuurlijk het woord zegt het al moet een economie zijn, het moet er juist tussen in kunnen staan, het moet op zich zelf kunnen opereren en dan moet er ook geld zijn om dat te betalen, en je ziet nu gebeuren dus he want als je een nieuwe balk koopt en je kunt voor die gebruikte hetzelfde geld krijgen, nee dan ligt daar natuurlijk wel een kans dan zit daar ook wat tussen, want die balk komt ongeveer voor niks bij ons van de sloop af en die gaat voor, op dit moment is hout heel duur, voor de hoofdprijs de deur uit. Dus dan zit er ook wel geld en budget om die balk uiteindelijk toch weer zo schoon en te ont ijzeren en van alles mee te doen om die weer die kwaliteit te geven van nieuw en dat is ook wat men wil en wat ook de generatie na mij straks heel normaal vind dat dat gebeurt en dat je dat niet meer zo weggooit en in een shredder drukt en dat dan maar weg is ofzo. Cor En denk je dat het dan eigenlijk altijd wel financieel gedreven is in plaats van moreel gedreven? Bart Nou er zijn heel veel, kijk je hebt altijd de early adapters altijd en ook de mensen die daar in vooruit lopen en die pretenderen natuurlijk een ander verhaal, die hebben het altijd over meer samenwerken en noemt het allemaal maar op, want doordat je samenwerkt dan haal je dat stukje economie eigenlijk daartussen weg he want dan ga je zeggen tegen partijen nou je moet het belang gelijk maken, ga je samenwerken en dan lukt dat wel. En in het begin moet je ook wel op die manier werken anders dan word m dat niet, maar je moet op een gegeven moment wel in een fase komen dat het ook professioneel word want uiteindelijk als je een circulaire economie wil laten werken dat gaat ook over massa dat gaat over hoeveelheid je moet wel, als je zegt ik ga die balk leveren ja die lever ik vandaag maar die lever ik volgende week ook, en die week daarop ook nog. En niet nu een keer en dan niet weer want dan is vraag en aanbod niet met mekaar in balans natuurlijk, dus je moet wel, daar moet wel wat gebeuren dus dat is nu aan de gang en dan krijg je dat ook wel voor mekaar. Maar niet op die manier van, ik vond t altijd een beetje wensdenken maar dat is met alle nieuwe dingen soms een beetje zo maar ook daar moet je natuurlijk als bedrijf aan bijdragen om bij nieuwe projecten om daar toch die ondersteuning te geven, dan wel met sponsoring of in ieder geval zeggen van nou wel helpen gewoon om dat mogelijk te maken, want anders komt die tweede stap nooit. Cor Ja, maar ik kan me voorstellen dat je bijvoorbeeld, dat je met Jelle daar wel eens een gesprek hebt van oké Jelle kun jij geen bouwprojecten aannemen waar je door mij gesloopte goed zou kunnen inzetten? Want daar zie ik wel heel veel mogelijkheden tot Bart Nee maar wij hebben samen al lang ontdekt dat natuurlijk de huidige manier van bouwen dat dat niet de meest duurzame manier is om te bouwen, wel energetisch en noem het allemaal maar op en materiaalprestatie dat gaat op zich ook nog wel goed, maar in de basis zit een gebouw niet goed in mekaar want je kun het niet meer uit mekaar halen en daar zit de hele crux van circulariteit dus daar hebben wij natuurlijk in het verleden al heel veel discussie over gehad in de zin van het is natuurlijk voor mij heel makkelijk om te zeggen dat dat Jelle een gebouw niet goed in mekaar zet maar er is wel een reden dat Jelle hem op die manier in mekaar zet, want er gaat natuurlijk een stukje aan vooraf, er is een architect bij er is een klant bij een rekensom bij en noem het allemaal maar op. En die die bouw wereld is natuurlijk een van de grootste sectoren in Nederland dus dat is ook heel lastig om die om te draaien richting een remontabel of een demontabel gebouw, dat is niet zo makkelijk want je hebt natuurlijk wel bestaande regelgeving waar je aan moet voldoen, ja dat dat zet nog wel dat is niet eenvoudig. En d’r zijn heel veel mensen mee bezig om het anders te maken, gaat een stukje eigenaarschap van grondstoffen he. Als je als een opdrachtgever een pand maakt en vervolgens wie is dan de eigenaar van die grondstoffen dat kun je je af gaan vragen en daar kun je hele vergaande discussies over voeren, want uiteindelijk is in z’n algemeenheid zijn de mensen die d’r verstand van hebben van mening dat die grondstof komt bij leverancier 1 weg en die moet eigenlijk in dat hele rondje eigenaar blijven van die grondstof om te zorgen dat die weet waar die is, wat ermee gebeurt en vervolgens ook weer hergebruiken in zijn proces dat is het meest ideale plaatje. Cor Ja Bart Maar goed, als je weer een demontabel gebouw maakt van duizend stukjes en die word een keer gedemonteerd en verkocht dan is maar zo die duizend stukjes op duizend verschillende plekken dus ja dat is natuurlijk al heel lastig om dat bij te houden. Er zijn verschillende initiatieven voor om dat te doen, en je merkt dat dat nu ook borrelt en dat er heel veel aan de hand is, dat men d’r echt wel actief mee bezig is, maar ze moeten in de bouw bijvoorbeeld eerst nog van twee d moeten ze de stap naar drie d nog maken nou ja en dat is al in de bouwsector best wel een ding er gebeurt op heel veel plekken nu wel heel goed, maar als je dan ook nog naar een circulair gebouw toe moet, ja dat is eigenlijk een stap daarna of dat moet nu gelijktijdig maar dat kost gewoon veel tijd. En dan komen daar slopers daar nog weer achteraan om daar ook wat van te vinden. Cor Ja ja ja maar uiteindelijk ontmantel je dan natuurlijk je sloop bedrijf naar een demontabel bedrijf zeg maar Bart Ja op de hele lange termijn zal t wel zo zijn, nou ik denk het wel uiteindelijk dat klopt dat zal wel het meest ideale mooie plaatje zijn. Maar je hebt natuurlijk ook nog gevormde grondstoffen met t werk zoals beton en puin en noem het allemaal maar op dus dat machine werk blijft er toch altijd wel bij denk ik en op het moment dat wij, ik denk ook als het de slopers of dat nou echt demontage bedrijven worden dat vraag ik me af, wel deels want op het moment dat het nog echt demontabel is daar heb je ook weer vak bedrijven voor die uiteindelijk want bouwbedrijven zelf die kunnen natuurlijk iets uit mekaar draaien en in mekaar zetten dus die, ik ben benieuwd hoe als dat gaat in de toekomst of dat het nou bouwbedrijven zijn die het echt uit mekaar gaan halen en in mekaar gaan zetten, het voordeel is als je iets zelf uit elkaar haalt is het ook makkelijker om het zelf in mekaar te zetten of in ieder geval binnen een organisatie houden. En als je dat derden laat doen of slopersbedrijf dus ja dat is dat vind ik nog een beetje tis wel makkelijk om dat te zeggen iedereen zegt t ook maar ik vraag me dat af of dat helemaal zo gaat in de toekomst. Maar moeten we zien. Cor Ja misschien moet je zo af en toe toch eens even kijken hoe een Job en Sep als die met lego spelen, dat het ook dat het daar misschien wel een beetje op lijkt he. Als lego in elkaar zetten en als lego weer uit elkaar halen. Bart Ja ze spelen nog met mijn lego van vroeger dus dat, circulair product wat dat betreft. Cor Ja ja waar sta je over 3 jaar? Bart Waar sta ik over 3 jaar? Sowieso aan het voetbalveld bij een van m’n kinderen denk ik om mee te beginnen denk t wel want dan zijn ze ouder gaan sporten. Nou dan ben ik ik ben op de achtergrond met m’n huis bezig dan heb ik die natuurlijk inmiddels wel een keer afgerond, ben d’r nu bijna klaar mee. En als ondernemer dan denk ik dat wij ons dienstenpakket nog weer wat uitgebreid hebben, ik heb de ambitie om wat op, in ieder geval we hebben nu allemaal dienstverlenende bedrijven, om ook toch wel een handelend bedrijf te gaan maken waar we echt wat maken en verhandelen dus meer die kant op Cor En waar moet ik dan aan denken? Bart Nou dat is gewoon dat kan echt van alles zijn, ik heb ik heb iets met hout dus ik ben aan het kijken van nou welke rol en in welke hoek als wij moeten gaan zitten, Maar in de cir als we hadden t net over circulaire economie dus ik denk wel dat daar kansen liggen die ik ken natuurlijk de afval wereld goed, dus en zo doende kan ik ook die koppeling met hout dan wel maken en daar kan ik natuurlijk dan wel wat mee gaan ondernemen. Dus kan houthandel zijn in combinatie met gebruikt hout, heb ik natuurlijk net even kort wat voorbeelden van gegeven maar dat kan ook gewoon gebruikt hout toch weer opwaarderen dat het weer gebruikt kan worden als nieuw of als misschien iets andere toepassing. Ik wil altijd wel graag, vind het ook mooi en dat is ook weer iets maatschappelijk maar om die mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt daar wat aan te koppelen. Niet zozeer vanuit economisch vlak maar wel vanuit maatschappelijk vlak, dat t economisch wat voordelen biedt dat zal maar, ik denk dat daar ook heel veel energie in moet om die mensen te begeleiden maar om uiteindelijk ook daar samen wat mee te doen, in beginsel ja je probeert toch altijd die mensen weer arbeidsklaar te maken want er zijn d’r best wel veel van die aan de kant staan die als je een kans geeft dan zie je toch vaak dat het nog wel weer mensen zijn die wel weer opkrabbelen en toch wel weer aan de gang gaan. Nah dat wil ik graag in ieder geval dus het inclusieve combineren met het circulaire zeg maar dat zou natuurlijk een mooie gedachte altijd en dan op gebied van hout wil wat mee gaan doen en daarnaast willen we gewoon onze bestaande bedrijven natuurlijk gewoon. Dat vind ik dat moet altijd wel de basis blijven dus daar moet je altijd zuinig op zijn willen we natuurlijk nog wel laten groeien en we hadden het er net al even naast dit gesprek over van wat ga je dan doen. Ja we willen gewoon wel groeien maar dan ook het liefst nog wel wat in de breedte dat we toch op ander vlak wat kunnen gaan doen dat kan op gebied van grondwerk zijn dat kan op gebied van infra zijn. Dus we maken t wat breder om toch ook in de regio nog wat meer actief te zijn want dat is dat ligt bijna voor het oprapen op het moment die handel en dat is een kwestie van goed organiseren die kunnen we en dat is ook gewoon een groei die we redelijk vlot kunnen realiseren dus dat is voor de korte termijn op de lange termijn maken we de bedrijven dus gewoon uiteindelijk nog technischer en dat is natuurlijk gewoon belangrijk technisch inhoudelijk kennis hebben in het bedrijf die een ander niet heeft misschien omdat we ook zo breed zijn he dus dat. Cor Enne over vijf jaar alleen nog maar elektrische kranen of moeten jullie wel de diesel blijven grommen? Bart Nee t mag van mij elektrisch worden. Cor Hebben jullie al wat dingen elektrisch? Bart Nee op dit moment in de bouwsector is dat nog best wel heel innovatief, we hebben wel elektrische machines die die voor ons aan het werk zijn. We hebben ze zelf niet maar we gebruiken ze wel regelmatig die dat zijn robots die op bijvoorbeeld op hoogte toch wel zwaar werk doen, het zijn dan wat lichtere machines die nou ja toch wel zware dingen kunnen doen, wat dus voor je merkt ook dat die jongens dat dat ouderwetse zware sloopwerk dat verandert daar ook wel dus je moet dan toch zien dat je met machines gaat werken, dus in het kleine zie je het nu wel gebeuren dat het kan maar op het grote is het gewoon de energievraag te groot om ja echt elektrisch gaan werken als je de kraan op het elektriciteitsnet aansluit dan gaan de lampen verder op knipperen denk ik, dus dat kan nog niet echt dus hoe we dat dan moeten gaan doen en om dan een aggregaat naast die kraan neer te zetten om elektrisch te maken dat is ook niet helemaal de oplossing. Want waterstof natuurlijk dat is wel een ding waar wij denken dat wel een toekomst ligt en dat is natuurlijk gewoon een goeie energiedrager die ook op een machine kun je die gewoon opslaan in een tank dus dan heb je geen draad aan de kraan, want ja machines rijden rond en die draaien en als je dan een kabel eraan hebt zitten dat is natuurlijk niet echt praktisch dus we moeten op die manier iets gaan vinden dat werkt een accu dat is ook gewoon allemaal te lomp en te groot en dat werkt ook niet. Cor Nou ik wou eigenlijk afsluiten met een, met een tip want je bent inmiddels ervaringsdeskundige als ondernemer maar ook in een familiebedrijf en ik vind dat dat hier eigenlijk wel redelijk soepel loopt, tenminste aan de buitenkant he en de gesprekken die ik met jou en Jelle heb. Wat voor een tip zou jij aan andere medeondernemers geven die in een zelfde situatie zitten als jou. Bart Nou dat is ook wel weer een goeie vraag he ik heb natuurlijk expres ook niet voorbereid natuurlijk. Wat is een goeie tip, ja ik denk dat je gewoon je eigen gevoel moet volgen en je moet wel naar anderen luisteren dat is natuurlijk heel belangrijk, maar voorop moet wel staan, hoe je eigen gevoel waar voel je je goed bij, met name dat laatste dat is heel belangrijk anders kun je nooit goed functioneren, dus als je je goed voelt en t voelt goed wat je doet, nou ga dan ook daar vooral mee door en niet met andere dingen. Cor Dank je wel Bart Weever voor dit gesprek. Bart Alsjeblieft

Podcast voor DGA‘s #20 met Jelle Weever van Weever Bouw – zoon, broer, sportman, man, vader, ondernemer, verkoper en bestuurder 58:00
do 9 sep 2021

Podcast voor DGA‘s #20 met Jelle Weever van Weever Bouw – zoon, broer, sportman, man, vader, ondernemer, verkoper en bestuurder

Vandaag ben ik in gesprek met Jelle Weever, 35 jaar en bijna 6 jaar ondernemer en mede-eigenaar van Weever Bouw en Weever Sloop uit Kampen en IJsselmuiden. Jelle is samen met zijn broer DGA van deze twee bedrijven en in deze en komende podcast vertellen beide heren vanuit hun eigen leven hoe ze ondernemer zijn geworden en hoe ze erin staan.   JEUGD, SPORT EN OPLEIDING Jelle Weever, zoon van Bert en Conny Weever is een vlotte prater, wat hem als ondernemer en in zijn bestuurdersrol als voorzitter van MKB Nederland Regio Zwolle goed van pas komt. Maar daar is hij wel geleidelijk in gegroeid. Vroeger was Jelle op school een einzelgänger en had hij meer met lol trappen en sporten. Sporten heeft hij dan ook op hoog niveau gedaan wat hem met karten in 2009 ook Nederlands kampioen maakte. Zijn ouders pusten hem niet om in het familiebedrijf te komen, omdat ze ook de schaduwzijde van het ondernemen wel ervaren hadden. Nadat hij MBO Bouwkunde in Zwolle had afgerond regelde zijn vader een baan voor Jelle bij Schutte Bouw. Daar kreeg hij een mooie kans om het werken te combineren met Bouwtechnische bedrijfskunde aan de Hogeschool. Eerst met frisse tegenzin, maar uiteindelijk wijs geworden hoe je als ontwikkelende bouwer van toegevoegde waarde kunt zijn. KANTELPUNT Na zijn betrekking bij Schutte Bouw en Uni-invest besloot Jelle om zijn heil te zoeken bij de overheid en wel als projectleider bij de Gemeente Noordoostpolder. Dit kon hij mooi combineren met zijn eigen ontwikkelingsbedrijf die hij startte. Lang hield hij het echter hier niet vol. Jelle: “Ik wist ook wel na drie jaar wel heel zeker toen ik overruled werd in een collegevergadering door een burgemeester die zei van nou ik heb je mening toch niet gevraagd Jelle Weever. Ja zei ik daar heb je toch eigenlijk wel gelijk in, maar toen wist ik wel dat ik de deur uitliep van ja maar dit is niet meer waar ik wil werken”. Op dat moment kwam er een plek vrij bij het bouwbedrijf die zijn vader inmiddels overgenomen had en Jelle zag zijn kas schoon om zijn intrede in het familiebedrijf te doen. Eerst als werkvoorbereider, maar daarna nam hij al snel de leiding over de algemene en commerciële zaken binnen het bedrijf. DE STAP NAAR DGA Begin 2016 nam hij, samen met zijn broer Bart, de stap om de aandelen van hun vader over te nemen van het bouw- en sloopbedrijf en daarmee voelt Jelle zich als een vis in het water, maar heeft hij inmiddels ook al wel diverse ondernemerslessen geleerd. Niet te weinig of teveel werk aannemen. Leren nee zeggen en ook willen luisteren naar een externe mentor op zijn tijd. Op de achtergrond is altijd wel zijn vader die hem gunt om zijn eigen fouten te maken en ongezouten advies geeft als hij erom gevraagd word. BESTUURDER Via via is Jelle jaren geleden in het bestuurderswerk beland. Via de VVD in Kampen viel hij op en werd gevraagd om het bestuur van MKB Nederland Regio Zwolle te komen versterken. Daar werd hij tijdelijk voorzitter en van het een kwam het ander. Maar ook hier is Jelle op zijn plaats en rolt van de ene nevenfunctie in de andere. Ambitie om via deze weg actief te worden in de landelijke politiek heeft Jelle niet, alhoewel hij wel een duidelijke mening heeft over belangrijke problematieken die er spelen naast Corona, zoals het stikstofdossier. Hij hekelt dan ook het gebrek aan leiderschap wat in Den Haag getoond word. TIP AAN ANDERE DGA’S Jelle besluit de podcast met een tip voor familiebedrijven. Hij hoopt dat ouders vertrouwen hebben in hun kinderen en niet met een lange arm in hun bedrijf blijven zitten en praat er met elkaar over wat je prettig vind. Daarnaast geeft hij aan dat het aan de ondernemers zelf is om kneiterhard te werken en nooit op te geven. Jelle: “Het komt je niet aanwaaien!”. Luister naar de podcast of lees hieronder het gehele interview. Meer over Jelle Weever van Weever Bouw vind je op: https://www.linkedin.com/in/jelleweever/ https://www.linkedin.com/company/weeverbv/ https://www.weever.nl/ https://www.facebook.com/Weeverbouw/     VERDER PRATEN? Wil je eens verder praten met een ervaringsdeskundige in het ondernemersvak? Iemand waarmee je kunt sparren, bijvoorbeeld als je je eenzaam voelt of eens duidelijke doelen wilt gaan stellen? Of om je doelen mee te delen, zodat je een stok achter de deur hebt om ze te halen? Lees hier dan een onze informatie op de DGA Mentorpagina en maak daarna een afspraak via de contactpagina. Je kunt ook bellen op 06-53321934. Dan maken we snel een afspraak. Tot snel. PROGRAMMA VOOR JOU Om jou als ondernemer ook te kunnen helpen hebben we diverse programma’s samengesteld waaruit je kunt kiezen. Deze kun je vinden op onze aanbiedingspagina. KENNISMAKEN? Wil je een afspraak maken om eens vrijblijvend verder te praten? Plan dan vandaag nog een telefonisch kennismakingsgesprek met ons in via ons handige tool op onze website. Klik dan hier Bellen voor een afspraak maken mag natuurlijk ook altijd. Bel dan naar 06-53321934. Dan zoeken we samen een geschikt moment in jouw en mijn agenda. Ik kijk uit naar onze afspraak. #podcast #interview #jelleweever #Weeverbouw #WeeverSloop #WeeverGroep #mentor #inspirator VOLLEDIGE TEKST PODCAST #20: Jelle wever we zijn hier in het pand in IJsselmuiden daar waar ik jullie als eerste heb leren kennen ik heb toen ik 17 18 was heb ik nog een poos bij hun vader gewerkt hier in de garage en Jelle Hoe oud ben je nu dan Cor? Cor Ik ben nu 52 en het maakt jou 35 en dat betekend dat jij inderdaad een jaartje of 2 was toen je hier rondliep Jelle Ja Cor En je broer was 3 ik daarmee mijn eerste werkuren buiten het bedrijf maakte dus ontzettend mooi hier was ik de monteur op de zaterdag en op de MBI fabriek dicht bij jullie nieuwe locatie die jullie hebben helpen bouwen daar was ik shovelmachinist. Dus dat was onze eerste ontmoeting. Jelle Dat was nog de oude vestiging hier denk ik dan nog de oude loods nog moet het haast zijn want die is in ’92 volgens mij gebouwd dit spul hier of ‘91 Cor Ja ja maar wel inderdaad dit was wel de locatie Jelle Ja ja klopt Cor Mooi je bent 35 jaar woont in IJsselmuiden getrouwd met Lisette Weever en ik zag 2 kinderen Jens en Linde Jelle Ja Cor Heb ik dat goed? Jelle Ja dat heb je goed Cor helemaal goed en je hobby’s ik zag karten voorbij komen wielrennen skiën ik zag dat je zelfs wel marathons gelopen hebt Jelle ja Cor Dus en je een eigen huis verbouwen je voormalige huis moet ik nu zeggen, dat was volgens mij ook een ware hobby Jelle ja Cor welke springt er voor jou uit is sport een speciaal iets Jelle ja sport en besturen daar komen we zo denk ik ook wel op Cor jazeker Jelle maar sport is voor mij ja een uitlaatklep en ja ik wil ook graag fit zijn en een fit mens dus dan is op dit moment hardlopen veel en skiën vind ik ontzetten leuk maar kost altijd veel tijd en kun je maar 1x per jaar doen eigenlijk enne autosport dat is toch wel en voetbal dat zijn toch wel om te kijken zijn dat toch wel echt mijn passies zeg maar daar haal ik wel veel ontspanning uit. Cor ben je afgelopen weekend dan ook in spa geweest Jelle nee gelukkig niet ik ga komend weekend dus uh cor oké dus je gaat wel naar Zandvoort. Want karten je hebt nog best wel heel wat prijzen gewonnen ik zag nog een paar keer een tiende plek Nederlands kampioenschap in 2010 2011 geloof ik Jelle ja maar ik ben in 2009 eerste geworden dat was wel iets beter ja Cor kijk Jelle dus ja Cor helemaal goed maar dat doe je nu niet meer karten Jelle nou af en toe nemen we eens een keer een relatie mee s een keer een dagje lol hebben op de kartbaan met m’n oude team huur ik dan huren we dan wat karts en dan gaan we lekker een dagje lol maken maar niet meer voor de wedstrijden meer nee en tis ook vooral tijd en het is ook een ontzettend dure sport natuurlijk maar het is vooral de factor tijd je bent druk met je business en je wil graag ook nog tijd overhebben voor je gezin en dan is de week gewoon op op een gegeven moment Cor ja en waar max verstappen dan misschien via het karten naar de formule 1 ging ben jij in de formule 1 in het bedrijfsleven gegaan dus Jelle ja nee maar je moet iets goed doen of niet en toen ik in 2009 had ik eigenlijk een beetje een tussenjaar in m’n studie dus dan zie je ook direct van je hebt de tijd en dan kun je ook succesvol zijn en de jaren erna dan ben je toch weer druk met andere zaken en dan is het toch ja dan word het gewoon niets als je iets niet vol overgave doet dan kun je ook niet succesvol zijn Cor nee nou mooi. Favoriete voetbalclub? Jelle Ajax en PEC Zwolle Cor Ja ik zag Ajax inderdaad al voorbij komen. Muziek, ben je muziekliefhebber? Jelle Nee ik luister wel vaak gewoon een Play list in sonos ofzo of in Spotify maar ik heb niet echt specifieke muzieksmaak ja Waylon dat soort muziek mag ik wel graag luisteren ik vind Danny Vera ook wel mooi ik ben niet iemand die nou heel bewust een bepaalde artiest of wat dan ook vaak opzet ik ben meer van de podcasts luisteren dat vind ik altijd wel in de auto wel lekker ontspannend en dan vooral voetbal en Formule 1 ja zijn toch wel altijd wel mijn Play listen het meest in voorkomt en veel over Ajax dat blijft toch leuk om te volgen Cor Jaja en als je nou gaat hardlopen dan ga je bijvoorbeeld een uur hardlopen hebt je dan muziek op of ook een podcast Jelle Mwah beide wel hoor het is meer van in je horloge zit muziek standaard in en een podcast moet je altijd even inladen dus als je geen tijd hebt dan word het toch vaak muziek aan maar ook wel regelmatig een podcast Cor En wanneer sport je dan? In de morgen of in de middag in de avond? Jelle Nee ik ben meer een middag loper ik dan toevallig gister avond wel gelopen maar meestal probeer ik 1 of 2 keer in de week om 5 uur thuis te zijn dat ik dan even drie kwartier tot een uurtje kan rennen voor het eten en zaterdag of zondag dat zijn toch ook momenten waarop je vaak wel wat tijd probeert te vinden om even een uurtje of anderhalf uur te lopen ja Cor Mooi. Boeken, lees je wel eens boeken? Jelle Soms biografieën vind ik dan nog wel aardig dus dat maakt niet zoveel uit wat het is of het sport is of meer richting de politiek is Churchill vond ik ook een enorm leuk boek om te lezen intrigerende persoon maar het is toch meestal wel een sportbiografie maar ik ben geen grote lezer uh ja op vakantie Cor Oke oke. Wat voor auto rijdt je? Jelle X3M dus BMW Cor Kijk eens aan BMW. Heb je iemand waar je tegen op kijkt? Jelle Nee Cor Heb je wel een idool niet zozeer van ik kijk er tegenop maar een idool waarvan je zegt tjeetje zoals die het heeft gedaan dat daar leer ik heel veel van? Jelle Nee ik kan wel mensen ik vind het wel mooi als mensen succesvol zijn of het nou in sport is of in het bedrijfsleven hoe heet t zoals zo’n Marcel Boekhoorn die dan laatst z’n pand weer verkoopt met enorm veel winst dat vind ik prachtig dan denk ik van die man ook steekt altijd zijn nek uit dus echt dat uh uhm dat ondernemerschap en die Michel Muller had ik laatst een lezing van nou dat vind ik wel mooie personen van als je dan kijkt van ja hoe die dan hun bedrijf vorm geven en hoe succesvol die zijn dat vind ik wel aardig. Maar ook andere ondernemers hier in de buurt van ja als je ziet dat iemand mooie dingen doet of iemand die heeft die doet het goed dat vind ik mooi ik gun mensen graag succes en ik kan het heel goed zien je hebt ook in Nederland is natuurlijk altijd wel een beetje afgunstig altijd naar succes maar ik vind altijd van het mooie van als mensen succesvol zijn en daarnaast voor mijn vader enorm veel bewondering voor mijn ouders eigenlijk hoe die altijd hard gewerkt hebben en ook niet altijd de wind mee gehad hebben daar heb ik heel veel respect en diepe diepe waardering voor Cor Ja, je hebt hier in kampen natuurlijk best wel heel wat toonaangevende bedrijven naast die van jullie en kijk inderdaad Uitgekookt en VDK groep dus dat zijn best wel bedrijven die in heel Nederland wel bekend zijn. Mooi, weet je he waar je tegen opkijkt want ik heb ooit dus voor je vader gewerkt Bert Weever en dat is ook zeker ook een man waar we wel heel wat lessen van kunnen leren en hebben geleerd als je even zegt uit wat voor nest kom je? Als ik dat zeg een beetje dat Veluwse uit wat voor nest kom je? Jelle Nou gewoon heel hele fijne jeugd gehad wel ik heb fantastische lieve ouders, mijn moeder is enorm zorgzame vrouw en tis nooit te gek nooit is iets teveel stond altijd voor ons klaar en als kinderen ook van ik kan me geen moment herinneren van dat ik me eenzaam gevoeld heb of wat dan ook. Het was altijd gezellig en goed en m’n moeder het ontbrak nooit aan iets ondanks dat er ook wel periodes waren dat we het echt niet breed hadden thuis denk ik achteraf als kind dat nooit zo ervaren. En ja heel warm gezin en als kinderen ook we konden het altijd goed vinden met elkaar er was ruimte voor initiatief er was ruimte voor ontplooiing en nooit ergens in gepusht als het ging over sport niet als het ging in de zaak moeten juist liever niet zeiden m’n ouders altijd ennuh dus ja eigenlijk altijd wel warm heel erg ontspannen en nog steeds altijd zo van heel belangstellend iedereen naar elkaar toe enuhm ja heel positief gezin. Gelukkig zijn mijn ouders nog bij elkaar dat is mooi dat zie je tegenwoordig ook wel eens anders en ze zijn ontzettend gek met elkaar en dat vind ik altijd wel heel fijn Cor Waarom denk je dan dat ze bijvoorbeeld zeggen van joh voor ons eigenlijk liever niet in het bedrijf want ik kan me voorstellen want ik hoor he je sport je hebt veel gesport daar gaat veel tijd in zitten Jelle Ja Cor En ik kan me voorstellen eh dat als je ouders een eigen bedrijf hebben dat die het liefst misschien wel willen hebben dat je meedoet ik weet nog wel uit de tijd dat ik hier was dat er werd hard gewerkt altijd Jelle Nog steeds ja ja en dat vind ik ook mooi aan ons allemaal zo als het nou mij betreft of het betreft m’n broer of m’n zusjes iedereen werkt enorm hard. M’n ouders ook nog steeds dus dat is wel de ruggengraat wel van onze onderneming maar ik denk wel in de periode van toen ik in de pubertijd zat dat was rond 2000 2002 toen was het uh toen zat het allemaal niet mee in het bedrijf en dan is ook van joh je gunt je kinderen ook een fijn leven denk ik Dus toen was meer de houding van joh ga lekker wat doen wat graag wil doen ik heb ooit nog eens een keer een blauwe maandag gedroomd om Jack van Gelder op te volgen de sport dus ik heb een redelijk fotografisch geheugen als het over sport gaat en dat dat leek me wel ontzettend leuk maar dat nah uiteindelijk is t gewoon t bedrijf geworden. Dus ja Cor Ja nou mooi. Want even naar de studie ik heb gelezen dat je MBO Bouwkunde hebt gedaan in Zwolle 2002 tot 2006 en daarna heb je, goedemorgen je broer Bart steekt al even de kop om de deur en dat is de volgende podcast is met Bart Weever je broer, is wel mooi een soort tweeluik die we gaan doen. Je hebt daarna bouwtechnische bedrijfskunde gedaan. Jelle Ja Cor Waarom heb je voor die route gekozen? Jelle Nah ik was op de middelbare school was ik eigenlijk nog niet klaar voor een hele moeilijke studie ik was begonnen op de havo vwo maar dat werd hem niet en uiteindelijk de mavo afgemaakt en ja t was meer de prioriteit werken en uitgaan en lol maken en t leven allemaal niet te serieus nemen en dus toen tja mbo bouwkunde ja je moest wat he? Dus het bouwbedrijf hadden we nog niet toen ik voor die studie koos maar ik was eigenlijk een beetje zoekende wat vind je dan leuk en wat wil je dan graag doen ja en uiteindelijk weet ik niet meer waarom ik toen bouwkunde gekozen heb maar toch bouwkunde gaan doen. En ja ik vond het wel een hele leuke opleiding mooie architectuur geschiedenis vond ik een ontzettend leuk vak dus ja dat herinner ik me nog ervan en voor de rest gewoon lekker bezig zijn het was ook niet zo moeilijk dus het was ook wat dat betreft gaf het nog veel vrijheid en toen kwam ik in toen ik een jaar of 20 was bij Schutte bouw en ontwikkeling terecht en nou dat had m’n vader dan die had daar eens een balletje opgegooid van kan Jelle hier niet komen werken nou ikke daar met een beetje frisse tegenzin in op sollicitatiegesprek en Frans Beijaard was daar de technisch directeur en die zei tegen mij nou op z’n Frans nou je mag hier wel komen werken maar dan ga je nog wel een studie doen dus ik kwam daar thuis en m’n ouders zeggen tegen mij en hoe was het gesprek nou ja ik zeg mooi waardeloos want ik moet nog weer naar school toe Cor (lacht hahahaha) Jelle Dus dat nou uiteindelijk maar die studie dan gaan doen en een duaal studie was dat 2 dagen naar school en 3 dagen werken nou die klas werd heel gauw opgeheven omdat er te weinig leerlingen waren en toe werd het eigenlijk 4 dagen werken en 1 dag school en dat is me eigenlijk wel heel goed bevallen de opleiding sloot naadloos aan bij m’n werk dus ik kon heel veel dingen die ik op m’n werk deed inbrengen in m’n studie zodat je niet alleen maar fictieve projecten werkte, maar aan echte projecten en ik had daar een directeur Richard Boons een man die had ja toen ik daar uiteindelijk wegging toen was die man ook weg maar hij had op zich wel met mij het allerbeste voor. Ik heb heel veel kansen van die man gehad en heel veel van geleerd ook en was gewoon hele mooie periode en was net voordat de vastgoedcrisis uitbrak dus toen kon alles nog niks was te gek dus ik kom uit een familie bedrijf waar het heel nuchter was en daar hadden we bier en pizza overleg en dat soort dingen dat dat ging in dat bedrijf zo en wat dat betreft een hele leuke tijd gehad en ontzettend veel geleerd en ontzettend leuk project gehad in Friesland met 24 woningen die ik zelfstandig mocht uit ontwikkelen en uhm ja dus dat was ontzettend leuk en gewoon warm bedrijf ook leuke collega’s en tijd en ruimte om je te ontplooien en daarnaast m’n studie volbracht en afgestudeerd op het onderwerp wat maakt nou een bouw bedrijf in ontwikkelende bouw nou uniek en ik heb toen heel veel leuke klanten mogen interviewen en uh ja Cor En wat maakt het dan wat maakt het nou zo uniek? Jelle Nou wat bij Schutte er wel uitkwam was wel wat ik me ervan herinner want ik heb het er niet op nageslagen voor deze podcast cor nee Jelle maar dat je vooral uhm ja voor heel veel ontwikkelaars heel veel zorgen kunt wegnemen en de vaart erin kunt houden en dat is eigenlijk nog steeds wat ik wel doe als ik voor ontwikkelaars werk dus in die zin wel veel meegenomen uit die tijd dus en ja ik herinner me nog wel dat ik bij die mensen van Eurocommerce was ook een van de klanten van schutte en daar mocht ik op bezoek bij meneer Visser nou bekend natuurlijk hoe het allemaal af is gelopen met die man maar was ik wel ik herinner me dat gesprek nog wel goed dat ik daar bij hem in het restaurant was en dat ik hem daar mocht interviewen en dat waren wel mooie dingen in die periode ja Cor Ja ja mooi had je toen als je daar bijvoorbeeld bij Schutte was dat je nog steeds met een schuin oog naar je vaders bedrijf keek van oké hoe gaat het daar weliswaar misschien toen nog heel veel sloop maar Jelle Nee nee eigenlijk niet echt bouwbedrijf hadden we al wel inmiddels Cor Ow toen was bouwbedrijf inmiddels overgenomen Jelle Ja de periode waar we het over hebben 2006 2007 het bouwbedrijf hadden we vanaf 2002 dus nee toen niet ik twijfelde heel erg ben ik nou ondernemend of ben ik ondernemer en ook toen nog wel een beetje zoekende van wat wil je dan doen toen dacht ik meer aan projectontwikkelaar te worden uhm dus ja ehh nee tot toen niet echt nog gedacht van nou ik ga het bedrijf in. Bart heeft dat altijd wel gewild en ik zelf heel lang over getwijfeld Cor Oké en bijvoorbeeld als je nou kijk tussen leerling in een groepje leerlingen wat voor een figuur ben je dan ben je dan altijd de voorzitter de altijd de trekker of ben je kijk je eerst even de kat uit de boom en kijk je wie het doet? Jelle Nou natuurlijk heb je altijd wel als het op een gegeven moment over de lijnen uitzetten worden dat zit er nog wel in dat je toen ook al wel had van dat je uhm de kar trekker bent wel als het gaat om inhoud maar van mezelf ben ik meer een einzelganger werd ik toen ik de mavo haalde ook wel genoemd door m’n leraren ik ben niet iemand die nou haantje de voorste is in een groep in grote groepen ben ik juist eerder op de achtergrond dan op de voorgrond ik vind ook niet nee Ik ben ook nooit in mijn jeugd iemand geweest die heel erg altijd nou de populaire jongen was die altijd op de voorgrond stond nee dus dat heb ik niet maar ik ben op inhoud ja je bent het ondernemerschap zat er natuurlijk al wel in dus als je een project team had waar dingen moesten gebeuren natuurlijk had je dan wel de dat je de visie neerzette en de strategie bepaalde in de groep maar nooit zo in een klas dat ik altijd maar de haantje de voorste was totaal niet zelfs. Cor Nee nee Jelle Dus best wel tegenstrijdig wel maar ja Cor Nou ja aan de andere kant natuurlijk je hebt in de sport natuurlijk je hebt wel te maken met heel veel andere mensen maar zowel karten natuurlijk als hardlopen het zijn wel individuele sporten Jelle Ja ja maar ook altijd wel in het karten was ik nooit een altijd een onzeker is niet het goede woord maar toch altijd nooit zo overtuigd van dat ik nou bijzonderder ben dan een ander ofzo en ja wel altijd het gevoel van dat een ander meer talent heeft of uhm ik moet het altijd wel van mijn werken hebben dus ook nooit daarin ook in de sport ook nooit iemand geweest die daar nou van nature ja heel erg op de voorgrond liep nee dus altijd wel een beetje een einzelgänger geweest daarin. Cor Oké. Je hebt zelfs nog een aardig eindje over de grens heb je nog gestudeerd Jelle Ja Cor In Greenwich Jelle Greenwich University was schutte daar moest ik toen viel Lehman Brothers in 2008 dus van de een op de andere dag werd er 13 man ontslagen op die afdeling toen kwam de interim manager en die vond dat ik ook maar weg moest maar ik had een contact voor bepaalde tijd en ik had er goeie afspraken over gemaakt en ik ging toen nooit meer een afstudeer plek vinden dus uiteindelijk kon ik daar blijven dus ik heb daar m’n afstuderen gedaan maar ja dan moet gaan dan moet je de markt op in 2009. Wat ga je dan 2009 2010 zo moet het ergens geweest zijn en dan is er ook geen werk dus toen dacht ik van nou dan ga ik hier nog een jaartje echt met m’n sport bezig en ondertussen m’n master doen nou ik vond het wel een mooie uitdaging om dat dan waar je het op de middelbare school niet gehaald hebt dan op je nou hogere onderwijs dat wel te halen dus heel blij mee dat ik dat gedaan heb en met name om m’n analytisch vermogen wilde ik graag ontwikkelen en dat word op zon master enorm gedaan dat was een mooie samenwerking met de Saxo hogeschool in Deventer dus er werd veel van de lessen waren daar en dat was gewoon ontzettend leuk om alles was in het Engels dus dat was wel wennen maar wel ontzettend leuk om te doen en achteraf altijd wel heel erg blij geweest dat ik dat heb dat ik dat wel heb gedaan. Cor Ja Jelle Kijk en wat ik daar echt van geleerd heb is dat je gewoon heel kritisch moet kijken naar alle informatie die tot je komt en altijd maar de vijf keer waarom vraag die werd daar echt ingeramd van de vijf why’s van waarom waarom waarom en als je daar maar door blijft vragen dan kom je echt tot de kern waarom je iets wil waarom iets moet gebeuren of waarom een klant iets wil ja en dat herinner ik me wel dat heb ik heel erg meegenomen uit die studie wel. Cor En is nou de als je kijkt naar de bouw als je de bouw in Nederland, we zeggen de bouw is conservatief maar ik weet ook helemaal niet of jij dat ook zo vind maar Jelle Nee vind ik niet Cor En als je nou de bouw in Nederland vergelijkt met bijvoorbeeld dan met een Duitsland of met een Engeland of en hoe het dan geleerd word waar zitten we dan ongeveer? Jelle Nou m’n master was vooral een bedrijfskundige master was vastgoed management dus dat was niet echt op de bouwkundige inhoud het was meer op de nou op de management kant van de zaak en echt op critical thinking was echt wel de backbone van die opleiding dus het ging niet echt over bouwen je had natuurlijk wel er werd heel veel gekeken naar wat kunnen we nou leren van andere ondernemers in de wereld hoe hebben die het nou aangepakt en dat moest je uit heel veel zaken uit analyseren en destilleren nou en projectmanagement werd veel meegegeven dus veel management in de algemene zin bijvoorbeeld Prince2 principe dat daar nou dat was bijvoorbeeld een vak wat daar inzat die module vond ik reuze interessant van hoe kun je nou projecten nou op de beste manier managen en met al die nou Prince werkt in veel verschillende stages dus in verschillende levels in je project dus dat was wel heel erg leerzaam om dus het ging niet echt om de bouw inhoud en ik vind de bouw helemaal niet conservatief het is gewoon uiteindelijk als er ruimte is voor innovatie word die wel gepakt maar je moet wel kijken van ja is het ook nodig. Is die ruimte er al rekent het ook of niet en ja dat zie je bijvoorbeeld ook bij duurzaamheid van duurzaamheid kreeg pas echt een vlucht nou daar heb ik ook op afgestudeerd sustainable realestate management dus daar ging je kijken van hoe kun je nou vastgoed nou verduurzamen en zit daar dan ook een verdienmodel achter nou bij ik herinner nog dat ik bij Univest waar ik afgestudeerd heb dat de ceo die zei van ahh dat is niets dat is maar een hype daar hoef je niets mee te doen nou de cfo dacht er anders over dus ik heb met die beste man dat onderzoek samen gedaan en er zat wel degelijk een hele duidelijke toen al correlatie tussen hoe duurzaam was nou dat pand we keken vooral ook naar energie labels en hoe kijken we naar de leegstand en hoe kijken we naar de huur ontwikkeling nou en daar zocht je dan literatuur uit de rest van de wereld bij en er zat ook wel echt wel al toen al een duidelijk verband in in 2011 terwijl het nog niet een een common sence was in de vastgoed wereld dat nou panden verduurzaamd werden. Dat er duurzaam gebouwd werd en dat de ceo ook zei van je hoeft er niets mee te doen dat gaf ook wel aan dat van dat het toen nog niet een abc was en toen zaten we ook al van hoe doorbreek je nou de cirkel of blame en dat zie je nu eigenlijk ook bij circulariteit van hoe nou iedereen die wijst naar elkaar wie moet starten met het onderwerp en het was toen met duurzaamheid ook zo nou en je zag eigenlijk al dat er een verdienmodel optrad in verduurzamen van vastgoed dan kwam natuurlijk de sde subsidies kwamen erop en toen ging het toen nam het wel echt een vlucht en dat is ook iets van nah dat is nog steeds zo bij circulariteit ook zo dat is ook het wachten op die commerciële doorbraak en als het nou met dwingende wetgeving moet of dat het nou komt vanuit de andere motieven maar dat moet er komen voordat de circulariteit een echte vlucht gaat nemen nou en dat vond ik wel heel leuk. En dat proces begon duurzaamheid ja daar heb ik ook met meegenomen van dat je daar over na moet denken van ja waarom gebeuren nou dingen zoals ze gaan waarom komen dingen nou niet versnellen nou dingen nou niet hetzelfde met het bouwen van prefab woningen op dit moment waarom versneld dat nou niet en waarom heeft dat nou zo lang geduurd ja dat zijn interessante vraagstukken om daar over na te denken. Cor Ja nou mooi we gaan zo even een bakje koffie pakken en dan daarna dan gaan we eigenlijk even jou switch wanneer ben je nou beginnen met ondernemen Jelle Nou ik ben eerst nog ambtenaar geweest tussendoor he dus daar zal ik nog wel graag wat over vertellen Cor Ik heb het gezien daar gaan we zo even kijken maar we pakken even een korte break Jelle Ja Cor Zo nou we hebben weer een lekker bakkie koffie voor ons. We gaan nu de slag maken wanneer ben je ondernemer geworden? Want je zei tijdens je studie 2008 2009 2010 wanneer ben je nou precies binnen het familiebedrijf actief geworden? Ik zie nog dat je een eigen bedrijfje hebt gehad. Jelle Ja Cor Je hebt nog even een uitstapje gemaakt om bij de overheid te gaan werken nota bene. Jelle Ja nou weet je wat het was van toen ik bij Univest afstudeerde dat is dan een vastgoedbelegger in Amsterdam nou daar kon ik toen nog een paar maanden blijven om de concretiseringslag van m’n van m’n onderzoek te doen maar daarna toen was er een vacature bij de gemeente Noordoostpolder nou en ik had inmiddels m’n huidige vrouw had ik toen ontmoet en die wou ook niet naar het westen toe dus ik moet t toch maar wat dichter in de buurt zoeken dus toen bij de gemeente gaan werken daar mocht ik dan vier keer negen werken dus daar was had ik nog een dag in de week over dus toen ook m’n eigen bedrijf daarnaast een beetje begonnen enne nah dat heeft denk ik wel een klein beetje het vlammetje wel aangewakkerd van wat ik daarmee deed was ondernemers die een grond hadden of wat dan ook. Die hielp ik dan met het uitontwikkelen en ja word het gewoon no cure no pay altijd van heb je word het een succes dan wil ik ook betaald worden word het geen succes dan hoef ik ook niks maar af en toe wat dingen voor m’n vader deed ik toen al wel en altijd wel heel erg goed in afstemming met de gemeente van dat het nooit conflicterend was met m’n werk daar nou en ik heb 3 jaar bij de gemeente Noordoostpolder gewerkt dat uh als projectleider herontwikkeling van Masterplan Sport gedaan het centrum ontwikkeling mocht ik een van de projectleiders zijn de poldertoren die heb ik mogen sluiten nou dat was ook wel een kantelpunt van dat ik toen wel wist van ik ga nooit voor een openbaar bestuur werken en eigenlijk liever ook gewoon niet voor een directeur. Cor Wat is het verschil van de dynamiek Jelle? Jelle Nou ik vond het wel leuk was vorige week was nog bij de gemeente Noordoostpolder en je ziet voor een ontwikkelingsproject wat we mee bezig zijn in Ens en ja wat je gewoon merkt is mensen daar gewoon veel meer rust hebben en op zich is dat natuurlijk heel mooi he dat je ook de tijd neemt voor dingen goed over dingen na te denken maar daar ben ik wat te onrustig voor en ik ben toch altijd teveel altijd een altijd maar gaan gaan gaan altijd aan en wil altijd heel snel moet wel oppassen in het bedrijfsleven dat iedereen me bij kan houden ja en in de gemeente dan ja je zit zo op een ander tempo en het een is niet goed of het ander is niet slecht maar het is gewoon totaal andere dynamiek. Zorgvuldigheid is natuurlijk heel belangrijk bij de overheid je hebt te maken met een ja met een democratisch bestel waar je binnen moet opereren je hebt te maken met de gemeenteraad met colleges die nog allerlei dingen mogen en kunnen vinden dus ja tis hun beslissingsbevoegdheid is gewoon heel breed en niemand heeft alleen het voor zeggen en dat is wel fijn als ondernemer als ik gewoon links af wil dan ga ik gewoon links af en dat vind ik wel bijzonder prettig en dat is wel echt anders dan bij een gemeente wel heel van geleerd dat je procedures moet respecteren dat je na moet denken van wat zijn nou echte belangen van die gemeenteraad wat is nou het belang van deze wethouder hoe ga ik daar mee om in beleid beleidsvoorstellen die ik doe en in je stukken die je schrijft en dat heeft me wel heel veel opgeleverd. Maar ik wist ook wel na drie jaar wel heel zeker toen ik overruled werd door een in een collegevergadering door een burgemeester die zei van nou ik heb je mening toch niet gevraagd Jelle Weever ja zei ik daar heb je toch eigenlijk wel gelijk in maar toen wist ik wel dat ik de deur uitliep van ja maar dit is niet meer waar ik wil werken en toen ging er net een werkvoorbereider bij m’n vader weg en toen zei ik van nou laten we maar eens kijken in het bedrijf of dat wat voor me is en ik had inmiddels wel dat ik wel wist van dat ik eigenlijk gewoon ondernemer wilde worden en dat ik ondernemer ben want ondernemer ben je meer of dat ben je niet is ook wel mijn overtuiging dus dat ik wel ondernemer was en dan moest ik alleen nog aftasten is nou dat familie bedrijf wat voor mij of niet. Cor ja Jelle nou het mooie wat ik uiteindelijk wel besefte na een paar maanden was van natuurlijk dat bouwbedrijf ik had was bij ons nooit had de volledige focus nooit had m’n vader heeft altijd verschillende bedrijven gehad en best wel in de breedte geopereerd en ik ben wel meer een type van die echt de focus graag op een ding legt ik ben uhm ja iemand die daar ook het beste bij gedijt mijn vader die vind het ontzettend boeiend om met verschillende zaken tegelijk bezig te zijn van verschillende dynamiek van verschillende inhoud en ik ben wel iemand die liever gewoon zich focust op nou ja op dat ene onderdeel en dat gewoon heel goed te doen nou dat bouwbedrijf daar kon echt wel heel veel al beter aan en dat beter maar in ieder geval dat dat Cor Daar had je een visie op? Jelle ja dat t wat groter moest maar ik zag wel van ik kan helemaal voor mezelf beginnen dan moet ik en de boekhouder zijn enne enne enne de calculator en en de weet ik wat allemaal en daar zat gewoon al een werkvoorbereider daar zat al een bedrijfsleider daar zat al een boekhouder en d’r zat al een hele organisatie waardoor je dat eigenlijk heel veel makkelijke kon uitbouwen want van een naar twee is veel moeilijker dan van vijf naar zes en dan van die zes weer naar zeven dus dat dacht ik wel laat ik daar gewoon in verder gaan en dat m’n broer had ook die ambitie toen wel van nou die wou ook verder met t bedrijf dus op zich viel dat wel mooi samen dat we zeiden van nou laten we dan ook maar gewoon samen gaan doen. Cor ja hoe gebeurt t dan want inderdaad je zegt een broer een vader je moeder werkt nog in het bedrijf nou later inderdaad ook nog twee zusjes voorbij zien komen die ook binnen zijn gekomen Jelle ja Cor Word dat zondags aan de keukentafel beslist of ga je dan eens een keer met je vader in de auto en rij je een rondje en zegt pa moet je eens even luisteren hoe werkt dat bij jou? Jelle Nee nee bij ons gaat het eigenlijk worden dingen eigenlijk word alles ook wel besproken en ook niet dat is eigenlijk wel we hebben nooit dat dingen niet besproken kunnen worden maar ja t was ook eigenlijk ook zo voelde dat wel aan en op een gegeven moment was het ook wel logisch dat het deze kant opging dus nooit kan me niet een moment herinneren dat we zeiden nou we gaan t doen ofzo het is eigenlijk gewoon langzaam er wel ingegroeid en uiteindelijk heeft toen m’n vader ook wel gezien dat Bart en ik voldoende ondernemer zijn om in ieder geval het eerst het bouw en sloop bedrijf en dat verder gewoon op te pakken en dat hij dat los kon laten ja. Het is eigenlijk heel natuurlijk gegaan en zonder en natuurlijk denk je wel over na op t moment van nou wanneer doen we aandelen overdracht hoe doen we dat hoe vullen we dat in en daar heb je het wel over in onze in over directie overleggen ja maar dat is niet ik kan me niet een moment herinneren dat we zeiden nou we gaan dat doen dat was uiteindelijk toen dat ik daar kwam werken toen had ik ook wel door van nou is dit wel m’n toekomst en Bart die wou dat ook en ik bedoel we hebben elkaar prima in gevonden en ik vind het heel mooi aan aan nou m’n moeder is maakt zich altijd wel zorgen van nou komt dat wel goed met die jongens enne natuurlijk zelf ook heel veel pech gehad en je gunt natuurlijk je kinderen gewoon een fijn zorgeloos leven naja Bart en ik hebben dan die andere route gekozen en wat heel mooi wat ik aan m’n vader vond was van dat hij altijd dat is zo gegroeid en hij heeft zich nooit met ons bemoeid ook en nooit met een lange arm in het bedrijf gezeten wat je bij heel veel familie bedrijven wel ziet gebeuren. Dat de oudere generatie eigenlijk altijd bang is dat de jongere generatie onderuit gaat en altijd wil behoeden voor de fouten he want het is altijd uit liefde en dat is wel mijn overtuiging een vader doet dat nooit om z’n kind tekort te doen maar die doet het altijd uit liefde en ik vond het wel heel mooi mijn vader van dat hij altijd heeft gedacht van nou die jongens redden het wel en t komt wel goed en dat was wel denk ik wel heb ik altijd gewaardeerd in die beste man en dat is altijd ik zeg maar ik heb een hele luxe commissaris ik kan altijd bij m terecht hij kan altijd ik hoef er niks voor te betalen en hij wil altijd z’n mening wel geven gevraagd en dan kun je ook wel een scherpe mening krijgen en dan kun je er ook echt wel nou van langs krijgen op de gezonde manier maar hij zal nooit ongevraagd z’n mening daar over geven dat vind ik altijd wel heel mooi altijd in die samenwerking die ik met m heb. Cor Nog even terug he naar dat moment je bent werkvoorbereider en op een gegeven moment ben je dan zelf wel steeds diegene die het is geweest van joh ik ben nu toe aan te volgende stap of is dat ook word er bijna niet over gepraat maar is dat bijna vanzelf hoe gaat dat? Jelle Mah je bent ondernemer dus je ziet dat het anders z’n op een andere manier ingevuld moet worden wil je verder komen dus ik zag wel die commercie dat past me wel dus ik voel wel van dat ik zelf en een project voorbereid moest hebben en een keer een grote calculatie gedaan moest hebben zodat ik weet hoe dat werkt. Nou uitvoeren was nooit mijn ding dus dat heb ik nooit echt gedaan maar nu uiteindelijk uh ja je bent toch een commercieel dier dus vanuit die rol bind je al klanten ben je er al mee bezig en uiteindelijk merk je gewoon van he ja dat gaat me best wel goed af ik haal een hoop werk op nou en uhm voor mij was het kantelpunt wel van begin 2015 toen hadden we net besloten van we nemen dat bedrijf over dus we waren de nou we hadden twee derde van de aandelen hadden we overgenomen. Bart en ik en nou ik was toen al wel word wel spannend toen nam ik werk aan van ongeveer was toen drie kwart van onze jaaromzet en ik denk van nou we moeten even rustig aan doen we moeten er niks bijnemen want dat kunnen we niet aan als bedrijf en dat is later ook wel m’n valkuil geworden trouwens maar en toen schoof dat project een half jaar door hadden we het eerste half jaar een miljoen omzet nou en als je dan een bouwbedrijf verzint van toen uh toen deden we denk ik zes zeven miljoen ofzo omzet nu veel maar ja dat ging niet helemaal goed natuurlijk als je dan maar een miljoen omzet draait dat eerste half jaar of achthonderdduizend ofzo dus toen was voor mij wel een kantelpunt in m’n denken van ja we moeten gewoon zorgen dat we altijd voldoende werk in portefeuille hebben en dat we ook nee zeggen zit ook niet in m’n systeem dat heb ik ook ben ik later ook echt wel mee op m’n bek gegaan dat ik gewoon eigenlijk te grote projecten aannam en te naïef was in nou je moet het aannemen. Het komt altijd wel goed want das echt wel mijn overtuiging altijd het komt altijd goed hoe donker het ook is en hoe ingewikkeld het soms ook lijkt van d’r is altijd weer een oplossing enne naja toen was het wel van shit he dat heeft wel heel veel geld gekost die projecten en dat uh dat was wel een goeie levensles van a dat moment van dat alle omzet wegviel omdat dat project gewoon domweg een half jaar voor vooruit schuift dus je moet nooit afhankelijk zijn van 1 project en ten tweede van ook wel van als je dan te voortvarend bent in het werk aannemen moet je op een gegeven moment ook maar nee durven zeggen en ook wel naar je organisatie luisteren en dat uh dat zijn wel twee echt goeie leerpunten geweest in mijn ondernemerschap. Cor Ja ja en dat als soms nee zegt tegen een klant zeg je misschien wel ja tegen je personeel he nee tegen de een is vaak ja tegen de ander. Jelle Nah nee zeggen ik weet niet of ik echt wel nee gezegd heb maar wel ook wel gewoon ook tegen klanten zeggen ja je kunt wel zo snel willen maar we moeten wel gewoon zorgen dat we gewoon wil je uiteindelijk willen we toch tevreden zijn en mekaar leuk vinden aan het einde van het werk we moeten wel te tijd nemen om het goed voor te bereiden en projecten hoe simpel het ook klinkt he maar ik was altijd wel iemand van joh komt altijd goed laten we gewoon aan de slag gaan en het vind onze weg wel en dan is de klant heel blij met je dat je het oppakt maar ja als het dan niet loopt gedurende het project dan uiteindelijk aan het eind van het werk kijk is hij niet meer blij met me. Cor En hoe werkt het dan met jou als ondernemer word je dan leer je dan liever door zelf op je snufferd te gaan of had bijvoorbeeld voor dit in dit geval had ook iemand anders en heeft dat misschien wel gedaan nou Jelle gaat dit wel goed en dat je zegt van jah dit gaat wel goed hoe werkt dat bij jou? Jelle Nou ik geloof wel in van wat ik dus zei van he die vader die altijd wel dat z’n kind probeert te behoeden voor z’n fouten dat daar geloof ik niet in want uiteindelijk voel je pas als je uhm uhm uhm ja wat uhm hoe zeg ik dat ja wat een fout maken is en waar je tegen een muur aan loopt als je echt tegen een muur aan loopt ja iemand kan zeggen van ja dit gaat niet goed Jelle ja dan denk ik van ja het zal wel maar uiteindelijk merk je pas als je uhm je klanten ontevreden zijn of dat je je rekeningen niet kunt betalen. Uh ja dan voel je pas echt in je onderbuik van ja shit he dit is niet goed en daar moet natuurlijk weer een oplossing voor en ik ben dan ook maar vijf minuten teleurgesteld over en dan heb ik ook altijd wel weer een oplossing ik ben gelukkig heel positief van aard dus dan heb ik ook altijd wel weer de drive om te denken van komt toch altijd weer goed jongens en dat komt het ook maar je moet het eerst wel een keer gevoeld hebben van ja jongens van uhm ja wat is nou een fout maken en waar gaat het nu mis. Cor Ja Jelle Ja wel en uiteindelijk moet je wel weer zorgen dat je er niet in blijft hangen want ik lig nooit wakker van m’n werk daar ben ik wel heel erg blij om van uh ik heb altijd wel een oplossing voor mezelf en het is ook niet altijd de oplossing maar hou je wel jezelf maar voor dat de oplossing d’r is en het ook gaat regelen he want dat is natuurlijk je moet nooit problemen wegkijken want dat zie ik nog wel eens bij ondernemers van uh dat ze problemen wegkijken en dat is natuurlijk het begin van het einde en dat heeft m’n vader me altijd wel geleerd van ja je moet gewoon problemen tegemoet treden enne jij bent de enige die het kan oplossen je kunt dat niet van je personeel verwachten. Jij bent diegene de leider en jij moet wel dat leiderschap dan ook tonen en ook de kaders wel gegeven enne ja dat is ook wel wat voor ondernemer ben je dan ook wel toen ik toen ik net bij de gemeente wegkwam was heel erg de filosofie van nou laat het maar los en iedereen moet zelf redzaam zijn nou en toen heb ik ook heel veel management boeken las ik toen ook wel van zie je aan de organisatie structuur dat dat je de organisatie ook maar z’n gang moet kunnen laten gaan en ik heb wel ondervonden in de jaren van uhm dat je projecten aan neemt en ook wel dingen gewoon als je net even boven je stand leeft dat wel je personeel ook gewoon behoefte heeft aan kaders. Ik ben heel veel van vrijheid blijheid heel veel eigen initiatief nog steeds en dat mensen wel uhm nou ja ruimte moeten hebben om zich te ontplooien en ik denk daarom ook dat we heel weinig verloop hebben omdat mensen bij ons echte kansen krijgen dat wij nooit iemand ergens niet goed voor vinden als je het wil nou dan ga het maar proberen en dan zien we t wel dat word wel heel erg gewaardeerd denk ik maar mensen willen wel graag gewoon uhm die kader hebben het mooiste metafoor wat mij ooit verteld was wat ik op een gegeven moment een keer van iemand leerde was van als je een daar denk ik vaak aan: Als je schapen hebt in een wei en d’r staat geen hek omheen en er staat midden in een voederkooi dan staan al die schapen om die voederkooi en als je d’r een hek omheen zet gewoon een ruim hek he niet zo heel klein maar een ruim hek dan gaan alle schapen langs het hek lopen dus dan gaat dan gaat je personeel ook automatisch dus als je ze die kaders meegeeft dan gaan ze die rand ook wel opzoeken en dan gaan ze daar ook wel naar acteren en dan gaan ze daar ook wel op hun manier hun ondernemerschap in tonen en hun leiderschap maar wel met duidelijke kaders van uhm nou dat je nou een heel belangrijk kaders zijn wel voor mij zijn wel dat iemand gewoon een goed mens moet zijn en dat je uh de boel niet mag beduvelen dat is in de bouw toch wel eens van uh nou de bouw heeft daar niet altijd zon best imago in maar ik vind als we een afspraak maken een man een man een woord een woord dat is hoe we werken. En dan kun je best wel eens een keer een verschil van inzicht hebben maar een klant moet er altijd op kunnen rekenen dat je realiteitszin hebt en dat verwacht ik ook van mijn van mijn medewerkers en dat je elkaar helpt dat mekaar half staat dat je niet als uh de een de bal laat lopen dat je m dom gaat aankijken van nou waarom doe je dat nu nee dan moet je er samen achteraan gaan rennen om dat toch weer op te lossen en dat uh dat team gevoel dat geloof ik enorm in en waardering geven aan je personeel ook vertellen wanneer ze het goed doen ook vertellen wanneer ze het niet goed doen nou dat zijn wel zaken denk ik uh dat probeer ik wel invulling aan te geven nou en ik heb daar ook wel uh ik heb daar niet van uh met m’n vader dan vooral op het ondernemerschap spar ik wel vaak over hoe moet je dat dan doen en hoe zou je dat aanpakken. En vakinhoudelijk heb ik ook een heb ik op een gegeven moment toch wel bedacht van nou ik moet toch wel iemand uh uhm toch wel iemand daar uhh binnenhalen die me toch een beetje coacht en waar ik een beetje mee kan klankborden want dat gaat niet goed zo en ondanks dat je zelf altijd wel weet is het wel goed om ook wel gewoon tegen iemand aan praten en uhm ik werd hierdoor uhm Herman Boeve van Habovo Groep dat is een partij waar we vaak mee werken die zei van goh Jelle misschien moet je toch eens een keer met iemand gaan praten hoe je toch iets iets strakker organiseert nou was ik natuurlijk helemaal niet mee eens waar bemoeit die kerel zich mee maar uiteindelijk wel dat gedaan en daar toch wel heel blij mee geweest van uhh die man heeft me geholpen om goed structuur in het bedrijf te brengen. Uiteindelijk weet je het altijd zelf wel maar ik zeg altijd maar vergelijk het met dokter Rossi uit de Gooische Vrouwen die man ook daar kwam iedereen op bezoek die man zei nooit wat en uiteindelijk komt het komt het uit al die vrouwen kwam zelf de oplossing wel en t is maar wel goed om tegen iemand van buitenaf wel aan te praten en dat wel wat ik iedereen ook wel aanbeveel om te doen want uh zelf word je toch uiteindelijk blind voor je eigen fouten nou en tis gewoon goed om uh om te sparren en om uh uh ja om dingen los te laten en ja dus dat is wel van dat heeft mij wel geholpen. Cor Hoe zou het personeel jou typeren als ik nou het bedrijf rondga en zeg Jelle wat is Jelle nou voor een ondernemer dus wat typeert jou ondernemerschap is dat toch dat echt ondernemen en altijd een kans zien of is dat vooral ja hij is goed voor ons en wil graag de mensen bij elkaar houden wat zijn dan als je drie dingen zou moeten noemen? Jelle Nou dat laatste hoop ik in ieder geval dat ze vinden uhm dus ja dat dat heb ik ze nooit zo gevraagd maar ik probeer altijd wel een goed mens te zijn dus ik denk wel dat ze dat ook wel zo ervaren ik denk ook dat ze heel veel uhm nou dat hoor je al wel eens van nou dan heb je weer een mooie klus binnen gehaald en ze vinden het toch altijd wel bewonderenswaardig van ja hoe hoe je altijd weer aan je klussen komt en hoe je dat organiseert dus ik denk dat dat wel uh bij een heel aantal mensen wel naar boven zou komen. En voor de rest gewoon dat ik wel tussen de collega’s insta ik ben geen autoritaire leider die vanuit macht opereert en die uh die zich er boven beweegt ik probeer me echt wel tussen het personeel te zetten en dat uh nou ik zeg altijd maar van ik moet af en toe directeur zijn maar t liefst zo min mogelijk en ik ben uiteindelijk ben ik maar gewoon maar de verkoper hier en dat is ook wel wat ik uhh ja en uiteindelijk ben ik natuurlijk wel van jezelf die leider dus als er een overleg is kan ik ook nooit mijn mond houden dus dat is ook wel lastig ja Cor Ja nee je komt redelijk makkelijk uit je woorden Jelle nog eens iets anders he de is dat ook de manier waarop waarom klanten voor Weever bouw voor Jelle Weever kiezen omdat jij het bent? Jelle Ja dat is en dat is wel een punt waar ik me zorgen om maak van hoe ga ik dat nou beter borgen in m’n organisatie van ik denk wel op dit moment dat nog wel veel is van dat de gunning op mij als persoon ligt en dat ik uh uhm nou ja dat klanten dat gewoon zien van he uh die Jelle pakt dat goed aan daar heb ik wel vertrouwen in dat is wel iets wat ik de komende tien jaar wel anders moet inrichten van dat die inkomende werkstroom dat dat minder afhankelijk van mij is kijk de organisatie als bouwbedrijf zelf die redt zich prima zelf we hebben gewoon goeie mensen in dienst goeie projectleiders goeie mensen die uh die gewoon hun vak verstaan maar die verkoop kant dat is wel iets waar ik van denk daar moet ik over nadenken van hoe borg ik dat beter. Ik geloof niet in accountmanager want dat hebben we ook niet we hebben geen managers in ons bedrijf maar dat is wel waar ik over na moet denken van hoe ga ik dat nou oplossen want als ik ooit een keer uh nou iets anders wil doen of ik wil wat uh m’n energie in andere bedrijven stoppen of nieuwe kansen of andere ondernemingen dan zal ik toch dat moeten oplossen enne dus ik denk wel dat daarom uiteindelijk de klant in beginsel tuurlijk moeten ze uiteindelijk als ze vaker met ons gewerkt hebben dan dan kennen ze ons bedrijf en dan is het ook al weer anders uhm maar we werken veel voor ondernemers veel voor kleine ontwikkelaars dus je moet elke opdracht wel weer opnieuw verwerken of verwerven en uhm uhm ik heb niet we werken niet voor coöperaties altijd maar aanbestedingen hebben waar je weer op in kunt schrijven dat doen wij niet dus ja tis wel t hangt nog te teveel om mij vind ik zelf voor wat dat betreft. Cor Ja heb je het idee dat je bijvoorbeeld zon verschuiving zou kunnen laten gebeuren doordat je je he circulariteit of duurzaamheid dat als bedrijf zo goed doet waardoor dat dat ook zichzelf voor een deel zou verkopen. Jelle Nou dat weet ik nog niet want daar heb ik nog niet echt over na gedacht in alle eerlijkheid van ik heb de afgelopen jaren ben ik ontzettend druk geweest om nou die enorme groei die we als bouw bedrijf hebben doorgemaakt om die een te borgen in de organisatie en eerst zorgen dat alles gewoon draait in de club en dat we de structuur gewoon goed hebben staan en de volgende stap van mij is nu wel dat straks als dit jaar gewoon loopt zoals ik verwacht dat het loopt dan daar over na te gaan denken. Maar nee daar heb ik nog geen tuurlijk he duurzaamheid en circulariteit zijn dingen van dat gaat mee aan t hart dus daar investeren we veel in daar denk ik veel over na maar het is meer vanuit dat ik gewoon geloof dat we daar als bouwsector wel mee bezig moeten zijn en dat je klanten ook moet helpen om daar een oplossing voor te vinden maar niet vanuit de gedachte dat ik daardoor nou een hele hoop handel binnen zou gaan halen want zo denk ik nooit. Cor Nee nou wellicht kun je van Jelle Weever een merk maken en dan verkoopt het merk zichzelf he dus Jelle Nee dan zou je het wel heel hoog in de bol hebben als je die veronderstelling hebt Cor Nou maar je weet nooit hoe een ander tegen je aankijkt Jelle he? Jelle Das waar Cor Nog even iets anders he want we kennen elkaar ook nog deels vanuit bestuurswerk tenminste ik ken jou als voorzitter van mkb Nederland regio Zwolle vanuit die functie heb je nog weer allerlei neven functies Jelle Ja Cor Want ik vroeg me ook wel eens af als je een beetje de tijdsverdeling hebt hoeveel tijd heb je überhaupt op jou bedrijf op te bouwen? Jelle Ja nou ja dat vragen wel meer mensen Cor En hoe ben je daar ingerold? Jelle Ja dat is ook wel grappig inderdaad van ik zeg altijd maar van ik ben een beetje tegen wil en dank voorzitter geworden. Ik was ik zat in het bestuur bij de VVD we zijn altijd opgevoed dat we vrijwilligers werk moeten doen laat ik daarmee beginnen m’n vader was ook altijd heel er maatschappelijk actief geweest en m’n moeder ook en we zijn allemaal gewoon altijd dat meegekregen van doe wat ook voor de maatschappij. Bart bijvoorbeeld die is nu voorzitter van de oranjevereniging en nou dat vinden wij allemaal heel belangrijk dat we daar onze nou vind ik eigenlijk moet iedere ondernemer doen je moet je kennis die je hebt die moet je gewoon delen met het verenigingsleven want je hebt zoveel kennis en zoveel kunde zonde als je dat daar niet in terug laat komen en we zijn ook allemaal afhankelijk van een goed functionerende regio of dorp of stad en daar hoort ook een goed verenigingsleven bij. Maar in ieder geval ik was bij de VVD was ik in het bestuur en toen hadden we ik was campagneleider we hadden de in de stemwijzer haalden we by far de meeste stemmen op of de meeste nou hits dat we daarop uit kwamen uit die stemwijzer uit die kieswijzer ik denk nou dat gaat goed he dus nou ook hartstikke succesvolle verkiezingen geweest en toen kwam het formatie proces op gang en toen viel mij op dat mensen al onze normen en waarden lieten vallen om maar op het pluus te komen. Maar ja ik denk jongens maar daar ga ik niet meer aan meedoen die poppenkast want dat vind ik wel zon onzin dan hebben we ergens voor gestreden en hebben we ergens de mensen wat beloofd en dan doen we het niet dus toen ben ik gezegd jongens ik stop ermee want dit vind ik helemaal niks we hadden wel een leuk bestuur trouwens dat wel maar je bent toch uiteindelijk afhankelijk van de keus die je fractie maakt nou ook uiteindelijk is iedereen z’n eigen keuze ik was maar een schakeltje in het geheel maar hetzelfde als bij die gemeente dat die burgemeester zei van Jelle heb ik om je mening gevraagd was hier eigenlijk voelde het zelfde. Ik denk jongens van dat ga ik niet meer doen dus toen ik was ik was vrij en toen werd ik gevraagd via via door Ben Reuvekamp van goh Jelle wil je bij ons in het bestuur komen bij MKB ik denk ja mkb wat is dat nu ik kende dat eigenlijk helemaal niet zo goed en mkb Nederland wat toen ook veel suffer dan het nu is we hebben nu met Jacco Vonhof een fantastische voorman maar toen was mkb wel heel erg zoekende MKB Nederland nou in dat bestuur gekomen en ja lekker mee gedraaid met dingen gedaan en vanaf 2015 volgens mij of 2014 nou hartstikke leuke tijd gehad en nou Ben die stopte er op een gegeven moment mee toen kwam er een en nieuwe voorzitter. En toen kwam er ook gelijk een enorm lijk uit de kast van wat gewoon fout was wat gewoon een financieel debacle was en nou en de voorzitter toen die was daar ook bij betrokken die zei van nou laat ik dan maar een stap opzij doen en toen waren we nog met vier bestuursleden over en eentje zei van nou ik stop ermee over een jaar dus ik ga geen voorzitter worden nou die andere twee zeiden ja ik ben d’r net dus ik doe het ook niet ow en nog eentje die zei van nou ik wil graag het secretariaat gaan doen dus ik ga het ook niet doen nou ja en toen bleef er maar een iemand over en dat was ik nou en ik denk dat is mooi dan m’n vader was er helemaal niet mee eens dat ik voorzitter werd want die zei van ja daar heb je allemaal geen tijd voor je bent druk met je bedrijf en focus je daar eerst maar op en zoals een vader het dan ook goed wil doen voor z’n zoon. Cor Ja Jelle En Bart was het er ook niet mee eens maar ik denk ja zoek het uit he ik ga het wel gewoon doen want ik vind dat ik hier mijn verantwoordelijkheid moet pakken en dit dossier moet opgelost worden dus ik dacht ik maak dit dossier af en dan zoeken we ondertussen naar een andere voorzitter die meer tijd heeft en toen sprak Henk Jan Meijer de toenmalige burgemeester van Zwolle toen nog de legendarische woorden tegen mij nou Jelle er is niks zo definitief als tijdelijk en nah ik denk dat is mooi maar uiteindelijk ja we zijn nu vier jaar verder en of drie jaar verder en ik ben nog steeds voorzitter dus. Cor Hoe baken je dat af hoe baken je die tijd af want ik kan me voorstellen dat je dat elke dag wel een mailtje een appje is? Jelle Ja Cor Met een vraagje hier en een vraag daar en vanuit je verantwoordelijkheidsgevoel en je enthousiasme wil je iedereen natuurlijk elk moment wel helpen. Jelle Nou ik ben heel slecht in nee zeggen dat is wel mijn een mijn slechte eigenschap van mij dat vind ik ontzettend moeilijk dus dat helpt in dat soort functies niet en ook niet als je dan zon voorzitter moet worden het voordeel is wel van op het bedrijf heb ik ik doe inhoudelijk produceer ik niks dus er is geen primair proces dat van mij afhankelijk is kijk ik moet natuurlijk werk binnenhalen ik moet zorgen dat ik die organisatie draait dat iedereen blij is dat iedereen zn vraagbaak heeft dus ik loop ook vaak door het bedrijf heen kan ik je nog ergens mee helpen lopen d’r dingen dus ik zit vooral heel veel in gesprek dus en MKB is altijd overdag bijna nooit s’avonds dus dat is wel heel fijn dus dan kun je s’avonds rustig je mail doen en alles wat er overdag binnengekomen is kan ik gewoon afwerken. Ik werk dat is misschien ook wel aardig van ik werk gewoon vier dagen in de week kneiterhard op vrijdag werk ik hard en in het weekend doe ik niks dus ik werk ook iedere avond en dat vind ik ook helemaal niet erg met veel plezier maar daardoor kun je wel enorm veel productie maken en overdag is gewoon mijn mkb werk is gewoon overdag en dat is we hebben een goed secretariaat die voor mij al het doe werk weg neemt we zijn natuurlijk met tien bestuurders dus die hebben allemaal hun eigen portefeuille dus ik heb daar ook heel duidelijk in gezegd van iedereen doet zijn portefeuille ik bemoei me daar ook niet mee we hebben een keer in de maand bestuursvergadering waarin we de voortgang bespreken dus in een uurtje of zes tot acht in de week is het wel te doen en dan daar maak je gewoon tijd voor en dat komt gewoon bij je werkbare tijd op en maar het geeft je ook heel veel afleiding. Je ontwikkeld jezelf enorm waar ik in het verleden nog wel zenuwachtig was als je voor een groep mensen moes moest spreken dat heb ik helemaal niet meer je bent gewoon van overtuigt van nou je verhaal wat je neerzet is goed en dat vinden mensen prima want anders had je dat al lang wel gehoord dus het brengt je ook heel veel in je persoonlijke ontwikkeling je draagt echt wat bij aan de maatschappij je hebt ja en het geeft je ook weer nieuwe relaties en nieuwe kansen waar je zakelijk ook altijd wel een keer wat aan hebt nou dat mag nooit de motivatie zijn maar dat nou tuurlijk als je een keer een klus er uit ophaalt dat maakt ook die die vier vijf honderd uur per jaar die je erin stopt geeft dat ook weer een doekje voor het bloeden. Dus ja in die zin ja hoe baken je dat af ja het loopt gewoon door elkaar en ja het word gewoon ingepland in m’n agenda en je de ene kant ben je met iets zakelijks bezig en een uur later ben je met ja gister had ik ook zon afspraak die gaat dan over diversiteit in het mkb ja dat zijn ook thema’s daar kom ik als bouwer nooit mee in aanraking maar het is wel reuze interessant om over na te denken dus. Cor Ja ja en heb je nu he want ondernemen is overheid onderwijs dat zijn toch drie geloven een beetje op een kussen die je met elkaar probeert samen te werken, Jelle Ja Cor Hoe vaak heb je afgelopen jaar al het moment gehad dat je weer het gevoel had dat er zon burgemeester van Noordoostpolder zei nou Jelle Weever we gaan het toch anders doen hoe ga je daar mee om dan das toch een spanningsveld? Jelle Nou dat is wel t mooie van vind ik van de regio Zwolle hoe ze hoe we nu functioneren dat t eigenlijk heel natuurlijk is tussen ondernemers overheid en onderwijs van dat je mekaar het ook gunt natuurlijk ben je het niet altijd eens met de koers en dat is ook je lot als lobbyist want dat ben je uiteindelijk als MKB Nederland je bent een lobby club en nou ook als ik Jacco afgelopen week sprak van als het gaat over het afromen van de steunmaatregelen dan krijg je dan niet altijd je zin in dat zijn natuurlijk wel eens frustrerende momenten maar je moet ook begrip hebben voor hoe de ander in de wedstrijd staat en de belangen die de andere partij ook weer te dienen heeft dus ik zie het altijd maar alles wat ik voor mekaar krijg is een kadootje en als we niks doen komt t er in ieder geval niets. Cor Ja nou ja dat even spiegelen op jou bedrijf jullie hebben waarschijnlijk gewoon door gekund maar jullie hebben natuurlijk ook wel last gehad met de bouw met de stikstof co2 Jelle Nou maar van corona ook echt wel want ik wij hadden gewoon drie vier miljoen Retail omzet per jaar en dat is compleet weggevallen natuurlijk vorig jaar dus daar heb je dan echt wel last van Cor Ja Jelle En dat hakt er echt wel in qua omzet bij sloop viel ook heel veel omzet weg van procedures die vertraagt want rechtbanken deden geen uitspraken meer die gingen allemaal thuis zitten, ambtenaren die werken nog steeds allemaal thuis dus het duurt allemaal veel en veel langer op de wereldmarkt hebben we natuurlijk heel veel producenten hun fabrieken een tijdje stil gehad heb je nog steeds enorm veel last van je hebt te maken met oplopende grondstof prijzen je hebt klussen aangenomen met het oude prijsregime dus ja dat Corona heeft ons echt wel heel veel geld gekos. Dus dat corona de bouw niks heeft gedaan dat dat ben ik niet met je eens maar stikstof is wel als je kijkt naar lange termijn een veel grotere zorg en dat ik nu ook zie dat op Prinsjesdag daar geen oplossing voor komt nou daar kan ik wel heel verdrietig van worden want ja stikstof is gewoon ja beetje brandend moeras het is gewoon de veenbrand die aan de gang is van ja dat is zon ramp voor de bv Nederland dat is onvoorstelbaar d’r gaan geen woningen gebouwd worden de fabrieken kunnen niet uitbreiden bedrijven kunnen niet uitbouwen ja het is gewoon echt een hele grote ramp die op ons afkomt die niemand wil oplossen dus ik maak me er heel veel zorgen om veel meer dan over dat dan over corona want corona is tijdelijk is stikstof is gewoon verschrikkelijk. Cor Oké en ik denk ik kan me dan voorstellen dat dat dus jou dan voor je bedrijf dat dat de buikpijn geeft ik las een oplossing van we moeten lisdodde gaan verbouwen als boer zodat dat ook als grondstof gebruikt kan worden in de bouw is dat dan ook niet iets waar je wakker van ligt of zeg je? Jelle Nou waar ik wakker van lig is het gebrek aan leiderschap in dit land he dus zowel op het corona dossier als je nu weer over stikstofdossier kijkt van we zijn druk met elkaar en niet met de oplossen van problemen die er zijn en d’r ligt gewoon een oplossing voor het stikstof dossier op tafel mkb Nederland en VNO-NCW hebben daar ook samen met LTO en Bouwend Nederland en de transportsector weet ik wat allemaal een oplossing neergelegd er ligt gewoon een duidelijke begroting wens bij als je dit gaat doen dan kunnen we doorbouwen en dan kunnen we door met dit land en ja er word gewoon gezegd we schuiven dat gewoon vooruit voor de formatietafel en we gaan wel zien hoe we het oplossen ja en dat vind ik echt onvoorstelbaar en daar kan ik me enorm over opwinden boos om worden kan ik me zorgen om maken maar ja de ellende is van je kunt er zo weinig aan doen. Cor Dus dat is een beetje een toch een machteloos gevoel dan? Jelle Zeker Cor Om dat je daar dus niet zelf als ondernemer aan de knoppen zit. Jelle Ja ja Cor Maar misschien dan toch ooit nog eens minister president worden Jelle Weever wie zal t zeggen? Jelle Ja nee dat heel veel mensen vragen me dat natuurlijk want bij MKB is natuurlijk heb ik ook de wind mee gehad das echt niet allemaal mijn verdienste lang niet allemaal tis ons ook gegund door onze stakeholders ik heb natuurlijk enorm veel geluk gehad met dat Jacco Vonhof landelijk voorzitter is geworden dat we de wind in de rug kregen en dan zeggen mensen wel een van ja wil je dan niet meer daarin doen maar ik ben ondernemer dat vind ik mooi bestuur is m’n hobby ja en een dag in de week dat is prima dat vind ik hartstikke leuk maar als jij als jij wethouder wil worden of je wil minister worden of dat kost zoveel tijd ja. Als ik nu naar mezelf kijk dat zie ik nog niet gebeuren en niet omdat ik het niet zou kunnen of niet zou willen maar ik heb gewoon dat leven dat lijkt me gewoon niet leuk dat je altijd maar aan die overleg tafels altijd maar in die lobby moet zitten ik vind het gewoon tof om succesvol nou succesvol om gewoon aan de gang te gaan met een bedrijf om daar gewoon het beter te maken en anders te doen en team te motiveren goeie leider zijn goed voor je mensen zorgen daar haal ik m’n voldoening uit. Cor Ja dan is nog t laatste want we gaan dan zo richting het eind van de podcast je bent natuurlijk heel erg goed in t nou zeg in het lobbyen hoe gaat dat nou binnen de familie je hebt natuurlijk nog steeds te maken met een vader met een moeder met twee zussen te maken die op wat nevenbedrijven werken je hebt met een broer te maken Bart hoe beweeg jij jou daarin ben jij wat ben je ben je daar een beetje de spil of ben je daar een beetje de irritante persoon die prikt of waar welke rol past jou het beste wat werkt het best in die familie? Jelle Nou word het in de sowieso gaat het in de redden we ons allemaal wel das de basis ik werk ik heb natuurlijk het bedrijf samen met Bart het bouw en sloop bedrijf en ja wij hebben allebei gewoon specifieke competenties waarin we mekaar aanvullen Bart is echt iemand die heeft altijd als je ook buiten het bedrijf kijk ziet nieuwe kansen die is heel creatief is een enorme harde werker en dat motiveert mij alleen maar en dat helpt me ook als ik ergens een keer vast loop of dat ik s een keer Bart wat aan kan houden die heeft altijd een hele nuchtere reflectie is een nuchtere jongen dat vind ik gewoon hartstikke fijn. En in de rest van de familie ja ik denk wel dat ik automatisch ik ben wel iemand die een beetje ja als m’n vader het niet doet dan die dan de vaderrol is niet het goeie maar je bent altijd maar tis wel degene die probeert wel de boel bij elkaar te houden laat ik het maar zo noemen en als er ergens wat frictie is dat je daarin helpt of dat je daarin bemiddeld ja dat is wel een beetje de bemiddelaar meer misschien is wel het goeie woord maar eigenlijk is dat zelden nodig en ja het gaat eigenlijk op een hele natuurlijke manier zoals het altijd gegaan is tussen m n vader tussen m’n moeder tussen m’n broer en ik en ook met m’n zusjes iedereen word ook z’n plek gegund en daar hoeven we t ook niet over te hebben want dat gebeurt gewoon ja. Dus we hebben niet echt iemand die daar dominant in moet zijn het is gewoon op een hele fijne manier en met heel veel liefde en aandacht voor elkaar proberen wij dat te doen en zo proberen we ook heel goed voor onze mensen te zijn en ja dat is wel de kern van denk ik van mij voor het ondernemerschap dat je gewoon lief bent voor al je partijen om je heen en dat je aandacht ervoor hebt en dat je zorgzaam bent en dan komt de rest vanzelf wel. Cor Ja nou ik wat ik hoe ik jou aanschouw aan de zijkant dan ben je denk ik ook zeker een hele harde werker. Jelle Ja Cor En een een mooie man een mooie ondernemer. Jelle Nou dat is wel van harde werken kijk ik ben nooit de man geweest met de meeste talenten in dingen als ik heb ook in m’n sport toen ik was nooit iemand die van nature nou dat natuurtalent had. In de racesport heb je dat ook wel he van je hebt de natuurlijke talenten en je hebt de werkende talenten nou en dat ik schaal mezelf meer onder de tweede categorie van je moet gewoon als je harder werkt dan de ander en je hebt natuurlijk je moet een natuurlijk een basis tools en competenties hebben maar als je harder werkt dan ieder ander en dan kom je er altijd en nooit opgeven en altijd denken in oplossingen en dat is wel hoe ik in het leven sta. Cor Waar zou je over drie jaar willen staan Jelle? Jelle Ja dat weet ik niet dat ben ik ook wel over nadenken Cor Heb je nog een droom dat je zegt van dat bijvoorbeeld in hetzij in het circulaire hetzij in de prefab? Jelle Nou als je dan als je dan over dromen hebt maar dat is dan maar dromen klinkt niet zo zwaar he maar als je kijk naar wat ik nou over als ik iets verder ben met m’n bedrijven en t staat allemaal goed en t loopt allemaal goed wat ik wel heel leuk zou vinden is van interim management doen bij bedrijven dat lijkt me wel ontzettend leuk om bedrijven die in de neerwaartse spiraal zitten om daar te helpen en dat dan mogen te helpen dat dat lijkt me heel erg leuk om te doen ja en een keer een raad van commissarissen lijkt me leuk om een keer uh nou ja te kijken van wat is dat nou hoe gaat dat nu en dat zijn wel dingen dat lijkt me nog wel leuk en ik hoop dat ik op een gegeven moment weer een beetje tijd heb om te racen of met m’n kinderen te racen dat soort dingen dat lijkt me wel heel erg leuk maar dan moeten we eerst gewoon heel hard werken zorgen dat we wat verdient hebben. Cor Ja Jelle En dat er ook gewoon ruimte voor is dus uh ja Cor Ja heb je heb je een tip voor andere DGA’s die in het familiebedrijf zitten dus jij bent 35. Jelle Ja Cor Wat zou je tegen andere ondernemers willen zeggen? Jelle Nou allereerst van als je het hebt over volgende generatie van tegen de oudere generatie van kijk ook gewoon heb vertrouwen ook in je kinderen laat ze ook onderuit gaan want dat heeft m’n vader ook bij ons gedaan niet bewust natuurlijk maar als je de ruimte niet geeft dan word het ook niet gevonden dus ga niet met een lange arm in dat bedrijf zitten ik denk wel dat ik geluk gehad heb dat m’n vader meerdere takken van sport deed. Als hij alleen maar bouw had gehad was het vast veel moeilijker geweest dus dat besef ik me wel maar ga ook het gesprek aan benoem ook gewoon wel van ja joh dit vind ik prettig en dit vind ik niet prettig als dat nodig is en ja durf ook die confrontatie aan te gaan maar ja das binnen heel veel familiebedrijven is cultuur daar niet om om gewoon open gesprek aan te gaan met elkaar en dat moet je echt wel creëren volgens mij wil je succesvol zijn en wil dat door ontwikkelen en geef mekaar de ruimte. Ik denk dat dat wel gewoon en daarnaast moet het ondernemen het natuurlijk wel zelf doen en je moet wel zelf gewoon wat ik ook zei kneiterhard werken en niet denken dat het aankomt waaien en nooit opgeven en en de mensen kijken naar jou voor de oplossing en naar niemand anders en als jij denkt dat die dat iemand anders die oplossing gaat aandragen nou vergeet dat maar want dat gaat een keer goed dat gaat twee keer goed maar uiteindelijk uhm ja houdt dat ook een keer op dus je moet zelf en dat moet je ook willen dat moet je kunnen je moet gewoon niet van dingen wakker liggen want als je overal van wakker ligt ja dan komt het ook niet goed want een goeie rust je hebt helemaal niet veel slaap nodig maar wel goeie slaap en ja dat is wel ja en niet teveel piekeren gewoon doen dat is wel een beetje hoe ik er naar kijk. Cor Nou mooi Jelle ik sluit deze podcast af, Jelle Ja Cor Dank je wel om met je gesproken te hebben ik zie inderdaad en dat is dan mijn beschouwing van de zijkant naar jou toe ik zie een eerlijk en goed mens en inderdaad een enorm ondernemende man positief ingesteld en mooi hoe je zo van waarde kunt zijn in je eigen bedrijf in je eigen gezin, Jelle Nou dat laatste wou ik nog wel benadrukken Cor En in de regio Zwolle zeker. Jelle Precies maar dat laatste wou ik nog wel benadrukken van is in een goed gezin is ook van ja ik hoe mijn vrouw altijd mij half staat dat vind ik gewoon hartstikke fijn en ik hoef nooit geen zorgen te maken dat het thuis goed loopt en ook dat ik daarmee m’n ruimte kan pakken die ik met m’n kinderen wil en dat t dat de basis altijd in orde is en dat is wel dat is ook wel goed om dat te benoemen van dat dat je dat niet kunt zonder een fijne partner. Cor Ja tis bijna altijd universeel als je een sterke man ziet dan weet je dat er een sterke vrouw op de achtergrond rondloopt. Jelle Ja maar wel een zelfstandige vrouw dat wou ik wel erbij zeggen Cor Nou helemaal goed Jelle Weever dank je wel Jelle Graag gedaan

Podcast voor DGA’s #19 met Martijn Roede van Wagenpartners – over politiek bedrijven, kantelpunt, schuldgevoel, eenzaamheid en zijn ideale klant 56:47
ma 29 mrt 2021

Podcast voor DGA’s #19 met Martijn Roede van Wagenpartners – over politiek bedrijven, kantelpunt, schuldgevoel, eenzaamheid en zijn ideale klant

Begin met de stip op de horizon, stel haalbare doelen en deel deze met anderen   Vandaag ben ik in gesprek met Martijn Roede, 45 jaar en bijna 8 jaar ondernemer en eigenaar van Wagenpartners. Betrokken specialisten die maximaal rendement uit uw wagenpark garanderen. We spraken af in de Gold Room, een mooie ruimte in de “bedrijfskantine” Bij Hanz in Zwolle. POLITIEK BEDRIJVEN De eerste 15 jaar van Martijn zijn carrière was er steeds iets waar hij tegenaan liep. Martijn: “Waar ik tegenaan liep constant was dat ik heel slecht ben in politiek bedrijven. Ik weet nog dat ik bij een werkgever in dienst kwam en dat ik echt letterlijk de eerste dag bijna slaande ruzie had. Met degene die dan een soort van verantwoordelijk was voor mij. Ik ben iemand, dat is ook niet altijd handig. Ben iemand die gewoon wel een mening heeft en ook wel bepaalde dingen ziet en dat dan ook wel benoemt. En als wij in een vergadering zitten en ik hoor bepaalde dingen. Waarvan ik denk: maar hoezo doen we dit, terwijl er heel veel politiek achter zit waarom het gebeurt. Dan benoem ik dat. Dan schop je natuurlijk wel een paar mensen tegen de schenen. En daar maak je geen vrienden mee, dat snap ik ook wel. Zo werkt het nu eenmaal, maar daar kan ik dus niet mee omgaan”. KANTELPUNT Het kantelpunt in zijn carriere was toen Martijn besefte dat hij het wel gehad had met het geven van advies. Als autoverkoper bij werkgevers die niet inzagen wat zijn toegevoegde waarde was. Martijn: “Dus toen ben ik gaan nadenken van: wat wil ik dan wel? En dat is gewoon bedrijven onafhankelijk adviseren. Dat ik naast het bedrijf sta om te zorgen dat zij op een goede manier. Met respect voor de leveranciers de juiste keuzes maken. Dus dat was voor mij echt het kantelpunt dat ik dacht. Ik ga niet nog een keer bij een baas werken”. SCHULDGEVOEL EN EENZAAMHEID Martijn: “Wat een uitdaging is inderdaad die eenzaamheid. En met name als je uit loondienst komt: je bent niemand meer verantwoording verschuldigd, behalve jezelf. Ik heb mij heel lang schuldig gevoeld als ik niet acht uur per dag werkte. Dus dan keek ik van: heb ik wel acht uur gewerkt? Ja, dan kan ik dat nu wel doen. Dus dat voelde niet echt als vrijheid. Meer als: ik kan doen wat ik wil, maar toch vind ik het nog heel lastig. Op een gegeven moment ging het bergafwaarts en ik merkte gewoon dat dat kwam doordat ik geen doelen stelde”. IDEALE KLANT “We beheren wagenparken voor het MKB, klein, midden tot veertig, vijftig auto’s zo’n beetje. Het is een groep waar je vaak met de ondernemer aan tafel zit. Waar een HR-dame vaak zit over het algemeen die er niet veel zin in heeft misschien. Die er niet zoveel verstand van heeft misschien en het ook niet zo leuk vindt. Daar kunnen wij echt waarde toevoegen. Een typische Martijn Roede klant is iemand op het persoonlijk vlak zaken doet. Die dat dus belangrijk vindt, dus een stukje persoonlijk contact. Iemand die ondernemend is, die kansen ziet en iemand die openstaat voor opbouwende adviezen. Die soms echt wel een stukje tekortkoming blootleggen. Wij adviseren dat, maar dat zo’n ondernemer daar dan ook – zo zit ik zelf ook in elkaar – van denkt van. Dat is gaaf, dat ik dat niet eerder gezien heb”. BEGIN MET HET EINDE VOOR OGEN, STEL HAALBARE DOELEN EN DEEL DEZE MET ANDEREN Aan het eind vraag in aan Martijn zijn ultieme tip voor ondernemers. Hij noemt er zelfs vier. Martijn: “Ik denk de ultieme tip voor mij was echt: doelen stellen. Heel helder. Of je nu ZZP’er bent of niet, als je geen doelen hebt, kom je gewoon niet verder. En begin met het einde voor ogen, dan weet je waar je heengaat. Dan weet je hoe je daar moet komen. En, heel belangrijk, want dat is ook wat ik heel erg bekeken heb: is het haalbaar? Want het kan ook zijn dat hetgeen wat je wilt en het doel dat je stelt en voor ogen hebt. Dat je daar dingen voor moet doen die je niet kunt of niet wilt. Dus dat maakt gewoon heel veel helder en dat geeft heel veel rust. En, dat is ook een belangrijke: deel die doelen met mensen. Dan worden ze tastbaar en dat voelen ze ook als verantwoording van: hier moet ik echt iets mee doen. Dat is mijn grootste valkuil geweest om dat niet te doen en dat heeft mij heel erg tegengehouden”. Luister naar de podcast of lees hieronder het gehele interview. Meer over Martijn Roede van Wagenpartners vind je op: https://www.linkedin.com/in/martijnroede/ https://www.linkedin.com/company/wagenpartners/ https://wagenpartners.nl/ https://www.youtube.com/channel/UCSSmX9jyxsJH0M0CrnpJkNQ/featured VERDER PRATEN? Wil je eens verder praten met een ervaringsdeskundige in het ondernemersvak? Iemand waarmee je kunt sparren, bijvoorbeeld als je je eenzaam voelt of eens duidelijke doelen wilt gaan stellen? Of om je doelen mee te delen, zodat je een stok achter de deur hebt om ze te halen? Lees hier dan een onze informatie op de DGA Mentorpagina en maak daarna een afspraak via de contactpagina. Je kunt ook bellen op 06-53321934. Dan maken we snel een afspraak. Tot snel. PROGRAMMA VOOR JOU Om jou als ondernemer ook te kunnen helpen hebben we diverse programma’s samengesteld waaruit je kunt kiezen. Deze kun je vinden op onze aanbiedingspagina. KENNISMAKEN? Wil je een afspraak maken om eens vrijblijvend verder te praten? Plan dan vandaag nog een telefonisch kennismakingsgesprek met ons in via ons handige tool op onze website. Klik dan hier Bellen voor een afspraak maken mag natuurlijk ook altijd. Bel dan naar 06-53321934. Dan zoeken we samen een geschikt moment in jouw en mijn agenda. Ik kijk uit naar onze afspraak. #podcast #interview #martijnroede #Wagenpartners #mentor #inspirator VOLLEDIGE TEKST PODCAST #19: Cor We zijn in Zwolle, we zitten in Bij Hanz, we zitten hier in de Gold Room. Misschien kort: Wie is Martijn Roede? Martijn In het kort? Cor Of mag ik het zeggen? Martijn Ik ben benieuwd wat jij hebt? Cor Ik ga het zeggen. We kennen elkaar van Business Open, samen met Ian Bodewes ben je eigenaar van WagenPartners. Je woont in Harderwijk, je hebt een relatie met Katerina en klopt het dat je twee dochters hebt? Martijn Ik heb er drie inmiddels. Cor Melissa zag ik voorbij komen, voor de rest kon ik niks vinden. Martijn Melissa, dat is mijn oudste, die is zestien, volop puber, school en dat soort dingen. De middelste is net twaalf geworden, gisteren. Dus dat was een druk feestje en de jongste is binnenkort jarig en die wordt drie. Cor Hobby’s kon ik niet vinden. Martijn Nee, ik heb wel hobby’s. Ik golf een beetje en met name omdat ik dat voor de business wilde gaan doen. Maar het is ook gewoon een leuk spel, dat doe ik niet genoeg maar wel af en toe, kost wel een hoop tijd. Mijn grootste hobby is eigenlijk muziek maken en dan echt achter de computer en dan elektronische muziek. Cor Dataloop zag ik voorbij komen op Sound Cloud. Martijn Ja, dat klopt, dat ben ik. Ik werk eigenlijk sinds kort samen met een DJ/producer uit Californië en ja, ik moet zeggen dat dat voor ons heel goed werkt. Dat we daar mooie stappen in maken en de producties daarin beter worden. Maar met name is voor mij heerlijk om even alles te vergeten omdat ik dan echt: koptelefoon op en dan helemaal los kan gaan. En het is een heel creatief proces, dat vind ik heel gaaf en eigenlijk sinds kort ook, misschien heb je het wel voorbij zien komen op filmpjes van WagenPartners over car reviews waarin we het toch wel anders doen dan de gevestigde autobladen en dat soort dingen, met een beetje een grappige twist soms of leuke vergelijken en dat is ook heel erg leuk om te doen. Dus ik wil niet zeggen een hobby, maar het is wel wat mijn interesse ook heeft. Cor Ik voel in een keer als niet-techneut, voel ik het niet als een spanning opkomen, dat jij in heel veel dingen, technische dingen wel heel veel beter bent dan ik, maar we gaan het meemaken. Hoe oud ben je? Martijn Ik ben vijfenveertig. Cor Geboortedatum? Martijn Negenentwintig november. Cor In wat voor auto rijd je? Martijn Een BMW drie serie. Cor En lees je wel eens boeken? Martijn Ik lees te weinig boeken, ik heb wel wat gelezen onlangs, ik heb in ieder geval de zeven eigenschappen van Covey gelezen, die werd me aangeraden door mijn werkgever met een waarschuwing van: kijk uit, want dat gaat je leven veranderen. k moet zeggen dat het niet zo heftig was, maar het is wel een goed boek en ik heb er ook heel veel uit gehaald en dat ik nog steeds wel dingen toepas. Ik zou hem nog eens moeten lezen eigenlijk weer en ik heb onlangs van Goldsmith triggers gelezen en ook dat is een boek die mij heel erg aansprak, het nadeel van boeken vind ik, voor mezelf, dat ik altijd denk: o ja, maar dan vervolgens de waan van de dag weer plaatsvindt en ik dan heel veel dingen niet toepas. Dus nee, ik lees eigenlijk te weinig boeken, maar ik moet ook zeggen dat als ik boeken lees ik er niet altijd alles mee doe. Cor Ben je dan iemand die in het gesprek bij een klant meeschrijft? Of heb je een iPad waar je nog wat in tikt, of onthoud je alles? Martijn Ik probeer zeker wel mee te schrijven, want als ik alles ga onthouden dan komt dat niet goed. Ik ben iemand die heel veel nadenkt en heel veel gedachtes heeft en van heel veel dingen – als ik terug rij in mijn hoofd mee bezig ben en als ik dan op de zaak ben – de essentie heb ik nog wel, maar dan ben ik toch de details vergeten. Dus ik schrijf zeker wel dingen mee ja, dat heb ik mezelf wel moeten aanleren, maar dat doe ik wel, ja. Cor Heb je een idool, iemand waar je tegenop kijkt? Martijn Ik heb niet zozeer echt een idool, maar wat ik wel mooi vind is inspirerende verhalen. We hadden het in ons voorgesprek al even over Sam van Dalen, als ik hem zie en zijn verhaal hoor en zie wat hij doet, dan heb ik daar heel veel respect voor. Ik denk, ja, idool klinkt voor mij een beetje als dat je ergens tegenop kijkt en dat je dat ook graag wilt, of misschien zelfs wel jaloers bent, dus ik ben een beetje afgestapt van vergelijken, want dat brengt mij heel weinig, maar ik hou gewoon van inspirerende mensen en dat vind ik heel gaaf om te horen en om te zien, ja dat kan een hele grote ondernemer zijn, of dat kan iemand zijn die in mijn naaste omgeving zit, maar echte idolen heb ik niet, nee. Cor Om even terug te komen op je huidige relatie, zij komt uit Rusland, Moskou? Martijn Klopt. Cor Hoe ben je die dan tegen het lijf gelopen? Martijn Gewoon heel plat, gewoon via Tinder. Dus ja, ik heb een lange relatie gehad en op een gegeven moment zijn wij uit elkaar gegaan, dat is allemaal heel goed gegaan gelukkig, ook mooi voor de kinderen dat dat heel goed is – we hebben een hele goede relatie nog samen en ja, ik ben een beetje gaan swipen en we zijn elkaar daar dus tegen gekomen en dat was heel leuk. We hebben hele leuke gesprekken gehad en elkaar een paar keer gezien en ja, dat klikte heel erg. Cor En is de voertaal thuis dan Engels, of Nederlands? Martijn Voertaal, op dit moment is het wel wat gecompliceerder, voertaal is Engels, maar onze dochter spreekt Nederlands, maar zij wil ook graag de moedertaal leren uiteraard, dus zij spreekt Russisch tegen Sascha, zo heet ze, ik spreek Nederlands en samen tegen elkaar spreken we Engels. Ik moet zeggen, op zich gaat het goed, maar ik versta dus niet altijd wat ze tegen Sascha zegt, maar de voertaal tussen ons is inderdaad Engels, ja. Cor Kun je wel een beetje Russisch spreken? Martijn Nee, een paar woorden, maar ik kan niet – ik heb het wel een tijdje geprobeerd om het te leren, of in ieder geval een kleine poging ondernomen, maar ja, het is een heel moeilijke taal, ik ben daar dan ook niet in verder gegaan. Dus Russisch, nee, ik ken een paar woorden, maar daar houdt het echt mee op. Cor En de liefdestaal hebben jullie wel goed begrepen? Martijn Ja, die is universeel. Ik moet wel zeggen, dat ondanks dat wij niet echt uit een echt dag en nacht verschillende cultuur komen en zij ook niet heel erg Russisch is in haar doen en laten, juist het tegenovergestelde, dat er toch best wel dingen zijn die door cultuurverschillen soms wel of botsen of tot wat onduidelijkheid leiden of hebben geleid. Dus de liefde is qua taal wel universeel, maar het cultuurverschil is af en toe, uitdaging is een groot woord, maar die is er wel af en toe. Cor Ze werkt bij Nike? Martijn Dat klopt. Cor Dus ze zal – is verwesterd, ik weet niet of je het zo kan zeggen? Martijn Typisch Russisch, nou ja, typisch dat is ook allemaal over een kam scheren, maar dat is een beetje hoe wij tegen Rusland aankijken, maar zij zelf ook. Dat is vrij op jezelf gericht en zorgen dat je, ja, jouw hachje altijd redt en veilig stelt en dat is ook niet heel raar, want het is daar een hele andere wereld dan dat we hier kennen en daar is niet echt solidariteit. De regering is natuurlijk bezig met zichzelf meer te verrijken dan naar het volk te kijken, waardoor je gewoon heel erg voor jezelf alles moet regelen en dat is iets wat mensen wel verhardt en wat zij niet echt prettig vindt. Dus in die zin is zij niet zo en past zij niet echt in dat plaatje en past ze inderdaad meer in het westerse, of in ieder geval in deze cultuur hier. Als zij bijvoorbeeld door Amersfoort loopt zegt ze: wat een frisse lucht hier, terwijl wij denken: dat is best een drukke stad. Maar ze past hier heel goed. Beter dan in Moskou. Cor Uit wat voor nest kom je zelf? Waar ben je geboren, waar ben je opgegroeid? Martijn Mijn ouders zijn mensen die volgens mij niet echt rust konden vinden in waar ze woonden, ik ben geboren in Uithuizermeeden in Groningen, uithoek en vervolgens ben ik heel vaak verhuisd. Mijn geheugen begint ergens in Amersfoort waar we een aantal keer zijn verhuisd, in Nijkerk heb ik een deel van mijn vroege jeugd doorgebracht en op mijn achttiende ben ik naar Harderwijk verhuisd. Cor Ben je enigst kind? Martijn Nee, ik had twee zussen. Een zus is overleden, dus we zijn nu met zijn twee nog en ik ben de middelste. Dus ik heb niet echt een binding gehad met een bepaalde stad en dat miste ik wel heel erg, dus ik ben wel blij dat ik nu in Harderwijk woon en al een tijdje daar woon. Cor Waren jullie dan als gezin ook meer op elkaar aangewezen? Martijn Nee, ik heb eigenlijk, als ik kijk naar mijn gezinsleven dan was dat allemaal vrij – iedereen was wel met zichzelf bezig en mijn vader was veel weg, die was altijd onderweg als vertegenwoordiger, laat thuis, ja en ik heb ook geen makkelijke jeugd gehad wat betreft school, omdat ik vaak verhuisde en nieuw was. Dus het was niet echt een hele warme, gezellige jeugd. Dat heeft mij wel heel lang achtervolgd, ook omdat je niet een plek hebt waar je gewoon vrienden hebt die je al lang kent, waar je mee opgroeit, waar je op een gegeven moment een hechte band krijgt. Dus dat heeft mij wel heel veel tijd gekost om daarmee om te gaan. Dat is waar ik vandaan kom. Cor Dus je vader was een reizende vertegenwoordiger? Martijn Ja. Cor Altijd in hetzelfde product zoals jij, jij hebt in je loopbaan altijd met auto’s te maken? Martijn Ja, ja. Cor Jouw eerste woordje was ook auto. Martijn Klopt ja. Dat is echt zo. Dat is inderdaad iets wat blijkbaar erin zit. Mijn vader heeft eigenlijk altijd keuzes gemaakt die voor anderen, dacht hij, de beste waren en niet voor zichzelf, waardoor hij heel lang bij een bedrijf heeft gewerkt waarvan ik me al zolang ik me kan herinneren, altijd hoorde – zeuren, er was altijd wel iets aan de hand, waarvan ik altijd dacht van: maar waarom ga je dan niet weg? En uiteindelijk heeft hij geloof ik de laatste tien jaar bij een bedrijf gewerkt, die stap heeft hij toen gemaakt waarin hij toch wel een heel stuk gelukkiger was en opleefde weer. Dus hij heeft inderdaad altijd, om even op jouw vraag terug te komen, in de automaterialen gezeten, starter en dynamo’s, deed hij, revisiedelen verkopen. Dus ja, dat is een beetje, ik heb daar altijd wel naar gekeken met een bepaalde blik van: waarom maak je niet de stap naar? Maar goed, dat is vanaf de zijlijn makkelijk gezegd altijd natuurlijk. Cor Leven jouw ouders nog? Martijn Ja. Zijn beide nog gezond, actief, zijn nog samen ook, dat is ook wel een bijzonderheid in deze tijd en zijn heel gelukkig, zijn heel blij. Ik moet zeggen dat ze echt van het leven genieten samen. Cor Als je altijd weg bent, kun je ook geen ruzie maken Martijn. Martijn Dat lukt ook nog wel hoor. Nee, dat klopt, maar je moet op een gegeven moment ook wel een beetje investeren in dingen en ik denk ook wel dat zij door alles wat zij hebben meegemaakt, ik bedoel het verliezen van een dochter is ook niet makkelijk, dat zij wel altijd bij elkaar zijn gebleven en er altijd voor elkaar zijn geweest. En ik denk dat er een sterke band is ontstaan daardoor. Ze waren ook jong toen ze kinderen kregen, dus dat is ook niet allemaal makkelijk en zeker niet in die tijd, het is toch wel een andere generatie. Dus nee, als ik naar ze kijk: ze zijn gezond, ze zijn blij, gelukkig, ze doen leuke dingen dus. Cor Maar dan zullen jouw ouders zestig, vijfenzestig zijn? Martijn Mijn vader is inmiddels eenenzeventig en mijn moeder is tweeënzeventig. Cor Ik zag, je hebt op de Albert Schweitzer in Nijkerk gezeten, dat zal lagere school zijn, toen havo. Je was dus in die tijd best wel, je hebt mavo en havo in die tijd, had jij altijd al koppie koppie? Martijn Ik denk wel dat ik, zeker wel capaciteiten heb alleen ik heb ook wel een hele grote onrust in mij en ik weet niet of dat ADHD is of ADD of wat voor stempel je erop moet drukken, ik denk ook wel dat het te maken heeft met hoe het thuis ging en wat ik al zei: hoe het met mij ging op school, dat was nooit echt heel veel plezier, waardoor ik eigenlijk nooit mijn potentie heb kunnen benutten. Dus ja, capaciteit heb ik, maar het moet er ook wel uitkomen, daar moet je ook wel in begeleid worden. En zeker op het moment wanneer je meer begeleiding nodig hebt. Ik zie dat nu ook bij mijn dochter die heel slim is en heel veel kan, maar die dus geen begeleiding krijgt en vervolgens op de bank zit en ik denk dat ze inmiddels vier keer heel YouTube heeft uitgekeken, dus dat heb ik wel heel erg gemist. Die begeleiding. Ik was gewoon druk en vervelend en de klas werd uitgestuurd, terwijl ik eigenlijk iemand nodig had die me bij de hand zou nemen en zou zeggen van: laten we eens kijken hoe we dingen wel kunnen doen. Cor Dus jij bent wel degene die in de hoek stond? Martijn Ja, ja. En daarna altijd degene die de clown – ook een stukje erkenning, mensen moeten je leuk vinden. Ik was op school nooit de beste vriend van de leraren en nee, ik heb daar niet hele warme herinneringen aan, aan school en dat soort dingen. Cor Uiteindelijk heb je MBO gedaan in Amersfoort, detailhandel. Dus toen had je nog niet een idee: ik moet richting auto’s, de IVA of iets dergelijks? Martijn Heel eerlijk: ik ben nooit zo heel erg ambitieus geweest. Op het moment dat je aan het overleven bent dan heb je niet echt ruimte voor ambities, er zijn overigens wel mensen die daardoor juist sterk willen en van alles en nog wat oppakken en juist wel die ambities hebben, maar bij mij werkte dat niet zo en ik heb dus eigenlijk gekozen voor iets waarvan ik dacht: ja, dat kan ik en ik wil het mezelf ook niet te moeilijk maken. Dat klinkt misschien niet heel mooi, maar dat was wel hoe ik op dat moment was. Dus nee, niet met auto’s. Ik had daar altijd wel interesse in, maar ik heb daar niet over nagedacht om in die richting wat te doen, nee. Cor Dus het ondernemerschap zit er nu wel in, maar toen nog niet. Ik heb gezien je hebt eerst bij Wiegel gezeten als accountmanager, dus altijd wel in het commerciële werk, dus toch wel een beetje de voetsporen van je vader gevolgd? Martijn Ja, sterker nog, mijn vader werkte bij Wiegel en dat is eigenlijk de eerste echte baan die ik had, daarvoor had ik allerlei andere dingen. Dus ik heb wel dat commerciële stuk gevolgd en dat was, ja, mijn vader werkte daar en ze hadden mensen nodig, dus ik ben gaan solliciteren en aangenomen en toen ben ik daar aan de gang gegaan. Ja, dat klopt. Cor Wat was je voor een vertegenwoordiger? Martijn Ik was een vertegenwoordiger die best wel goede resultaten haalde, ik kwam in een rayon, ik ging mee met de toenmalige vertegenwoordiger die ik verving en toen ging ik een rondje mee en toen dacht ik: ik weet niet wat jij doet, maar voor mij is dit niet wat je moet doen en ik kwam ook bij heel veel klanten die ons al heel lang niet meer gezien hadden, terwijl hij daar wel langs had moeten rijden. Dus voor mij was het echt wel een uitdaging om daar wat moois van te maken. Om echt wel te kijken van: hoe kan de omzet omhoog – dus daar was ik best wel succesvol in. En ik ben iemand die heel erg op de relatie zit, dus gewoon leuke gesprekken, leuke relaties als je iemand een beetje aan jouw kant krijgt, dan kun je best wel wat verkopen. Dus dat is wat ik deed, maar ik liep een beetje tegen hetzelfde aan als waar ik mijn vader jaren over hoorde. Als een bedrijf een bepaalde richting op wil, een bepaalde manier niet dezelfde visie heeft of het misschien zelfs niet zo interesseert hoe dingen gaan dan ja, dan op een gegeven moment botst dat en wil ik verder en dan komt dat niet. Dan ben ik toch wel wat ambitieuzer, ja toen heb ik ook gezegd: daar moet ik mee stoppen, want hier word ik niet gelukkig van. Cor Toen heb je bij een aantal autodealers gezeten. Visser Automotive, Autopalace, ik zag Oving staan. Martijn Ik ben begonnen – ik kwam bij het uitzendbureau, dat is heel grappig, ik zeg: ik wil wat anders, want ik ben niet gelukkig. Maar wat wil je dan? Ik zeg: verkoop, iets met auto’s vind ik geweldig en zij had toen een kennis, die had een autobedrijf, Van Ramshorst, die heeft ze gebeld en ik mocht op sollicitatiegesprek en dat was mijn eerste ervaring met de autoshowroom. En daarna ben ik bij Visser beland in Nijkerk wat uiteindelijk Autopalace is geworden en toen naar Zwolle, naar Oving en daarna, dat was eigenlijk van particulier naar de zakelijke markt, dus dat vond ik wel heel mooi. Cor Was dat altijd dat mensen naar je toe kwamen of had je toen wel dat je de hort op ging? Martijn Ik moet eerlijk bekennen, dat als ik terugkijk op dat soort – dat is ook de reden dat ik nu doe wat ik nu doe, als ik terugkijk op dit verhaal ben ik eigenlijk helemaal niet zo’n goede verkoper. En dat komt omdat ik het leuk vind om een relatie op te bouwen, ik het leuk vind om een relatie te onderhouden, om goede gesprekken te hebben met klanten, om daar heen te gaan, maar echt het koude, het koude stuk, dat bord voor de kop en gewoon gaan, dat heb ik toch niet in mij. Dat merkte ik ook in de verharding van de markt eigenlijk. Want op een gegeven moment ging het niet meer over de auto, maar over hoeveel korting en dan moest je eigenlijk al verlies schrijven en uiteindelijk met de bonus einde jaar die je dan kreeg van de importeur goedmaken om je aantallen te schrijven. Ja en dan was je eigenlijk niet meer bezig met adviseren, maar gewoon bezig met een offerte uitbrengen en als dat genoeg was mocht je misschien leveren, als een andere dealer dan niet nog scherper was. En dat vond ik gewoon geen prettige ontwikkeling, dus ik merkte gewoon dat ik daar niet gelukkig van werd en dat ik ook niet gelukkig werd van het moeten verkopen van iets wat je toevallig verkoopt. Cor Je zou kunnen zeggen, als iemand naar een auto gaat kijken, dan zou ik zeggen, dan is de verkoper wel bepalend. Of ik het hem gun of niet. Martijn Dat zou je zeggen, ja. Cor Dan zou je juist, jouw kwaliteiten juist zo naar boven kunnen komen. Martijn Juist, dat was ook zo, zeker, want ik heb ook heel veel auto’s verkocht en ik was daar ook best wel goed in, alleen op een gegeven moment was het zo, zeker na de crisis in 2008 mensen bij mij een heel goed gesprek hadden, maar dat ik het niet kon afronden omdat ik niet de juiste, ja misschien niet de juiste verkooptechniek toepaste, dat ik misschien niet te pusherig was, of dat ik misschien niet– je merkte gewoon dat de mensen met een heel goed gevoel de auto heb laten zien die ze ergens anders gekocht hadden. Van: we hebben een Peugeot gekocht hoor, maar dit is hem geworden. Dan dacht ik van: maar volgens mij niet bij mij, ik weet het niet? Wat is er dan mis gegaan? Dus ja, je hebt gelijk, zeker is dat heel belangrijk en dat werd dus steeds minder belangrijk. Ze wilden nog wel het goede gesprek en een heel goed advies en dan vervolgens gingen ze de markt op om te kijken – en daar was een autobedrijf niet uniek in, dat gebeurt ook bij de Media Markt en noem alle andere elektronicazaken op waar mensen dan gaan kijken om advies en vervolgens dan op internet de goedkoopste kopen. Dus ja, dat is wel een verandering die ik echt wel heb zien gebeuren. Cor Is dat nu, als je nu kijkt, is dat vijf jaar geleden, nu nog compleet anders? Je bent sinds 2013 al ondernemer geworden, daar gaan we het zo over hebben, over die switch, is dat in de afgelopen zeven jaar nog weer enorm veranderd? Martijn Als ik kijk naar de verkopers, want daar hebben we best wel veel mee te maken dan denk ik dat daar niet heel veel veranderd is, in ieder geval niet in de goede zin, als ik kijk naar de consument dan denk ik dat dat gewoon is doorgezet, die lijn. Mensen die willen graag online geïnformeerd worden, die willen kijken en vervolgens wel ergens heen om wat te zien, te voelen, maar ik heb niet het idee dat zij echt nog op die relatie zitten. Dat zij echt wel op die prijs en op die, ja, ik wil niet zeggen dubbeltje op de eerste rang, maar dat is wel iets wat heel erg speelt. Cor Is dan in jouw beleving het gunnen nog belangrijker geworden, of juist minder belangrijk geworden? Martijn Ik denk uiteindelijk, als ik kijk naar de bedrijven die het heel goed doen, dat die het van de gunning moeten hebben, alleen dan heb je het over: wat verkoop je? Kijk, als je een nieuwe auto verkoopt, die is overal hetzelfde. En op het moment dat jij een gebruikte auto verkoopt dan kun je dus veel meer waarde toevoegen in het proces. En wat ik heb gezien en dat is wel een hele grote verandering, ik kom bij Visser Automotive vandaan, dat is nu overgenomen, dat was toen een bedrijf met twee vestigingen waar we gewoon goed auto’s verkochten. Ja zo’n bedrijf dat zie je gewoon verdwijnen, dat kan niet meer. De kosten zijn te hoog, de eisen zijn te hoog, dus dan wordt dat een groot bedrijf in een grote holding die een visie heeft. Maar hoe groter, hoe moeilijker het is om die visie ook helemaal door die gigantische organisatie te laten dalen. Dus je merkt gewoon dat dat, volgens mij, gewoon minder persoonlijk wordt. Dat het gunnen op zich nog heel belangrijk is, alleen je bent in zo’n grote dealer holding ben je zo afhankelijk van zo veel schakels, ja dat het op heel veel punten ook mis kan gaan. Dus ik denk dat als je je onderscheidt, echt onderscheidt, dus echt met goede service, echt met onafhankelijk advies, met echte goede – dat je best wel goed kunt verkopen. Maar voor nieuwe auto’s zie ik eerder de trend dat het minder om gunnen gaat, maar meer om de prijs en dat je zo groot mogelijk bent en daardoor de beste deals kunt aanbieden. Cor Wat ik wel hoorde bij Tesla, je kocht een auto en achteraf op een grote parkeerplaats kon je hem ophalen, maar daar was heel weinig persoonlijk contact eigenlijk. En dan in vergelijking met Remco Kuiper die in de vorige podcast te gast was die zegt bijvoorbeeld: nu is in het bedrijf die gunning belangrijk, maar toen ik bij KPN werkte was aan de klant verkopen nog wel makkelijk, maar vervolgens de opdracht binnen het bedrijf te verkopen en te zorgen dat die het voor elkaar kreeg, dat was wel een baan op zich. Martijn Precies wat je nu zegt. Ik sprak ooit een Business Open lid, die komt niet uit de auto’s, die kwam ik tegen bij de koffietafel, leuk, voorstellen, wat doe je? Ik werk daar en daar, auto’s, oké, heb ik ook gedaan. Hij zegt: maar ik kom niet uit de branche. Ik zeg: het eerste wat je moet doen als je maandag naar de zaak gaat is gewoon een kaart halen en die ga je naar het magazijn brengen, ik zeg: je gaat taart halen, die ga je naar de receptie brengen en daar moet je vrienden mee worden. Dat zijn de belangrijkste mensen van het bedrijf, want als jij namelijk een auto verkoopt en de klant die volgende week moet rijden, dan moet je dat bij de receptie verkopen, die zeggen: moeilijk, lastig en gezeur, maar omdat je vrienden bent, prima, maar dan moeten zij dat ook wel weer bij het magazijn verkopen. En dat zijn dus gewoon drie bedrijven in een bedrijf. En hij keek mij zo aan het zei: ja, dat heb je wel heel mooi omschreven. Dat is precies hoe het is. Maar dat is dus inderdaad heel lastig en hoe groter dat wordt, hoe moeilijker het dus wordt om die persoonlijke service dus te leveren en echt die persoonlijke aandacht te geven en echt zo’n klant dat hele proces te laten ervaren. Cor Je zou bijna consultant worden in die sector om bedrijven te laten zien dat dat zo werkt. Je zult maar eigenaar zijn van zo’n groot bedrijf en niet weten dat dat in jouw bedrijf aan de hand is. Martijn Maar bedrijven weten dat en ik heb bij heel veel van dat soort consultants aan tafel gezeten omdat we trainingen moesten volgen. Dan zie je eigenlijk drie, vier mensen zitten van de tien die denken: wat kunnen we leren? En er zitten er zes, zeven met de handen in de zakken, onderuit gezakt van: we doen het al heel lang zo en we zitten hier omdat het moet en je hoeft mij niks meer te vertellen. En dat heb je gewoon en hoe groter die organisatie, dat is echt een uitdaging. Dus ik weet zeker dat die bedrijven dat weten en dan is het heel lastig om zo’n cultuur – je moet weten die culturen van al die verschillende bedrijven worden overgenomen, om al die culturen richting een cultuur te krijgen, dat is gewoon ontzettend lastig. Ik zie wel dat de bedrijven die het goed doen, met name de occasion markt, daar is zo veel groei in geweest de afgelopen jaren en dat is een beweging die al lang ingezet is, toen ik bij Volkswagen werkte wist ik op een gegeven moment dat onze doorloop van auto’s in de werkplaats van vijf jaar en ouder, die was gewoon dramatisch, ik weet niet meer hoeveel, maar dat was echt heel laag. Dat betekent dat iedereen die een auto rijdt, die rijdt twee jaar bij de dealer voor de garantie, een beurtje, derde jaar misschien nog een keer een APK, vierde beurtje, het vierde jaar werd al een stuk minder en het vijfde jaar wanneer het interessant wordt kwamen ze bij een universeel en werden ze super goed geholpen. Ja, willen ze dan een nieuwe nieuw of pakken ze dan een jong gebruikte bij een universeel waar ze gewoon echt helemaal – dus die ontwikkeling is al heel lang gaande en ik heb dat echt zien groeien van een klein, universeel bedrijf naar in een keer een universeel bedrijf dat heel veel auto’s verkoopt. Noem een Seldenrijk bijvoorbeeld in Harderwijk, maar ook een Schouten in Ermelo, dat zijn bedrijven die gewoon enorme groei hierdoor hebben meegemaakt. Eigenlijk door het falen van de dealerorganisaties. Cor We gaan naar het kantelpunt, het moment waarop je dacht: nu wil ik geen loonslaaf meer zijn, wat was het dat je zei: dit ga ik gewoon anders doen. Dit wil ik niet meer, of was het juist: dit wil ik nu wel? Martijn Waar ik tegenaan liep constant was dat ik heel slecht ben – en daar ben ik wel beter in geworden inmiddels, ik was heel slecht in politiek bedrijven. Ik weet nog dat ik bij een werkgever in dienst kwam en dat ik echt letterlijk de eerste dag dat ik daar kwam bijna slaande ruzie had met degene die dan een soort van verantwoordelijk was voor mij, ik wil niet zeggen leidinggevende, maar dat was dan wel de gevierde man. Cor En wat irriteert je dan? Martijn Ik ben iemand, dat is ook niet altijd handig, ik ben iemand die gewoon wel een mening heeft en ook wel bepaalde dingen ziet en dat dan ook wel benoemt. En als wij in een vergadering zitten en ik hoor bepaalde dingen, waarvan ik denk: maar hoezo doen we dit, terwijl er heel veel politiek achter zit waarom het gebeurt, dan benoem ik dat. Dan schop je natuurlijk wel een paar mensen tegen de schenen en daar maak je geen vrienden mee, dat snap ik ook wel, zo werkt het nu eenmaal, maar daar kan ik dus niet mee omgaan. Ik kan dus niet lachen op commando omdat ik daarmee iemand die ik nodig heb straks weer – dus daar liep ik heel erg tegenaan en ik liep er ook heel erg tegenaan dat ik dingen wilde of bepaalde dingen juist niet wilde. Ik ben iemand die vroeg op de zaak was en vaak ook laat wegging, maar als ik dan een keer ergens heen moest tussen de middag voor privé en daar wordt een opmerking over gemaakt van: dat kan echt niet. Dat zijn allemaal kleine dingen, maar dat geeft wel een beetje aan hoe werkgevers, in ieder geval mijn werkgevers, niet dat ik allemaal verkeerde werkgevers heb gehad, maar hoe zij tegen werknemers aankeken. Dus ja, dat wilde ik gewoon niet meer. Toen dacht ik: ik kan weer auto’s gaan verkopen bij een ander bedrijf, waar ik tegen dezelfde dingen aan ga lopen, of ik kan stoppen met verkopen en meer op de adviesrol gaan zitten, want dat is wat ik heel leuk vind. Ik heb wel eens gekscherend tegen een collega gezegd: we moeten adviesbureau Visser op het dak zetten, want wij doen zoveel adviseren, dan krijgen we de order niet. Dan moeten we gewoon een factuur sturen voor het advies, want dit is gewoon een heel goed advies. Ik heb heel veel kennis en expertise opgebouwd, zonde om dat weg te gooien. Dus toen ben ik gaan nadenken van: wat wil ik dan wel? En dat is gewoon bedrijven onafhankelijk adviseren, dus dat ik naast het bedrijf sta om te zorgen dat zij op een goede manier, met respect voor de leveranciers de juiste keuzes maken. Dus dat was voor mij echt het kantelpunt dat ik dacht: ik ga niet nog een keer bij een baas werken. Cor Toen ben je in 2013 met Flexxim begonnen? Martijn Ja. Cor Deed je dat alleen? Martijn Flexxim heb ik opgestart met een vriend, toenmalige vriend en als ik daarop terugkijk, die stap was voor mij best wel spannend. Cor En werd die stap thuis ook gedragen? Martijn Ja, die werd thuis wel gedragen, maar ik ben gescheiden en dat is wel een beetje de periode dat het thuis niet meer soepel ging dus ik had daar op zich niet heel veel overleg voor nodig. Ik deed mijn ding, alleen ik vond het wel spannend. Dus ik heb dat toen samen met iemand gedaan en als ik er nu op terugkijk was ik heel erg bezig met het vormgeven van het bedrijf, hoe we het dan gaan doen en daar kon ik urenlang rapporten en plannen voor schrijven, maar als het dan tot de uitvoering kwam vond ik het wel spannend en ik ben er toen ook wel achter gekomen, je kunt heel veel schrijven, maar je moet ook gas geven. Je moet het op een gegeven moment ook doen. Dus dat ben ik toen samen gestart, uiteindelijk heb ik wel alles zelf gedaan, dat was meer een soort adviesrol dan dat hij actief mee hielp. Cor En wat deed Flexxim? Wat was waar je anders niet voor betaald kreeg, advies in mobiliteit, wat je voor bedrijven kunt doen? Onafhankelijk van welke autoleverancier en waar. Martijn Dat was inderdaad het idee met ook een stuk wagenparkbeheer wat we nu doen, maar het was gewoon – de propositie was niet helder genoeg. Ik deed heel veel en uiteindelijk merk je dan dat de klant ook niet begrijpt wat je doet en dan zit je aan tafel maar: ik hoor wat je allemaal kan, maar wat heb ik eraan? Maar we deden in feite en dat is wat ik het meeste gedaan heb, is inderdaad advies geven. Dus adviestrajecten bij bedrijven, hoe doe je het nu, hoe kan het anders en hoe kan het beter? Met name dan op het wagenpark, alleen dat was een heel lastig concept. Mensen begrepen het niet. Die moesten bij mij geld afrekenen voor iets waarvan ze niet zeker wisten wat het dan ging opleveren en ja: maar wat bespaar ik dan en hoe moet ik dat dan doen? We hebben goede resultaten geboekt, we hebben echt bedrijven geholpen om echt te besparen, dus op zich was dat wel goed, alleen het verhaal, de propositie, op dat moment, sloeg niet aan. Cor Maar was je dan, waar ze eigenlijk iemand voor in dienst hadden, die werkzaamheden die voerden jullie dan uit? Martijn Nee, want degene die in dienst was die doet vaak – die denkt dat die het goed doet, of misschien wel dat het beter kan, maar je moet je voorstellen: als je kennis van de markt hebt, dan doe je het al snel goed. Ik vergelijk het wel eens met: vroeger deden de mensen de was met de hand, er was geen wasmachine, men kende dat ook niet, dus dat is prima. Alleen op het moment dat je niet weet wat er mogelijk is en wat er allemaal kan in die markt, dan is het ook lastig, voor mij althans op dat moment om uit te leggen hoe het anders kan. Dat kan ik wel in een heel mooi rapport, maar om dan uit te leggen wat mensen dan krijgen en hoe het dan voor ze werkt en dat ze dan ergens anders moeten inkopen, of bij hun partners afspraken kunnen maken, dat ze de schadeafhandeling anders moeten regelen, of de verzekering op een andere manier moeten insteken, of misschien wel van koop naar lease moeten of andersom, ja dat die mensen die denken: we doen het toch goed? Dus moet ik nu geld gaan betalen voor een rapport, maar wat ga je dan doen precies? Hoe lang duurt dat dan? Dus dat was een lastige. Dus het was niet zozeer de taak overnemen, maar wie het doet beter de taak te kunnen laten uitvoeren. Cor Dus dat bedrijf had je toen van jezelf, die vriend van jou die helpt jou, die adviseert jou, hoe ging je toen met die eenzaamheid om. Jij ging dingen beslissen en mooi dat een vriend je dan adviseert – Martijn Dat is eigenlijk voor mij wel los van wat ik net schetste, wat een uitdaging is, want handel binnenhalen, je denkt: ik heb een super goed verhaal en ik ga het binnenhalen en top. Dat is echt een van de lastigste dingen. Maar op de tweede plek, of een gedeelde eerste plek is inderdaad die eenzaamheid en met name als je uit loondienst komt: je bent niemand meer verantwoording verschuldigd, behalve jezelf. Ik heb mij heel lang schuldig gevoeld als ik niet acht uur per dag werkte, dus dan keek ik van: heb ik wel acht uur gewerkt? Ja, dan kan ik dat nu wel doen. Dus dat voelde niet echt als vrijheid, meer als: ik kan doen wat ik wil, maar toch vind ik het nog heel lastig. Cor De baas Martijn was eigenlijk nog strenger dan de werknemer Martijn? Martijn Zeker ja. Dat absoluut. En met name, want op zich, ik moet zeggen dat dat in het begin heel goed ging, maar op een gegeven moment ging dat door allerlei redenen ook privé, ging dat op een gegeven moment bergafwaarts en ging niet meer goed en ik merkte gewoon dat dat kwam doordat ik geen doelen stelde. Op het moment dat jij een doel stelt voor jezelf en dat uitspreekt en dat ook deelt met anderen, daar ben ik zo achter gekomen, dan wordt dat iets wat tastbaar wordt. Maar dan wordt het ook iets wat je dus ook kenbaar maakt, je kunt je ook niet meer verschuilen. Niemand kan tegen jou zeggen: het gaat goed of het gaat slecht als jij je doel niet deelt, maar als jij je doel wel deelt en iemand ziet dat het niet gehaald wordt, dan kun je vragen krijgen, of mensen kunnen daar wat van vinden. Dus dat heeft mij wel heel erg geholpen om uiteindelijk echt de volgende stap te maken en ook verder te komen, want ja, zonder doelen leef je een beetje van opdracht naar opdracht en als die dan doorgaat moet je weer opnieuw beginnen, terwijl je eigenlijk maar een beetje in de marge aan het rommelen bent. Cor Je voelde niet van: ik wil er salaris uithalen. Martijn Toen niet. Ik heb nu hele heldere doelen. Twee jaar geleden, in feite is het anderhalf jaar geleden, eind 2019 ben ik heel erg bezig, daarvoor was ik al heel erg bezig met doelstellingen en met het verhelderen, omschrijven wat jij zegt: wat wil ik eruit halen, wat moet ik daar dan voor doen? Hoe ga ik dat dan realiseren, dat geeft wel heel veel handvaten om de juiste dingen te doen en ook te weten op het moment dat je dingen niet doet die je wel zou moeten doen, dan zie je dat meteen terug, dus dat is heel fijn. Maar nog steeds was op dat moment mijn propositie nog steeds te breed en niet helder en hebben we in 2019 de keuze gemaakt om puur te focussen op wagenparkbeheer, heel helder: we beheren wagenparken voor het MKB, klein, midden tot veertig, vijftig auto’s zo’n beetje, het is een groep waar je vaak met de ondernemer aan tafel zit, waar een HR-dame vaak zit over het algemeen die er niet veel zin in heeft misschien, die er niet zoveel verstand van heeft misschien en het ook niet zo leuk vindt, daar kunnen wij echt waarde toevoegen. Daar kwam een nieuwe naam, een nieuwe huisstijl, een nieuwe website en dat heeft heel veel in gang gezet. Samen met die doelstellingen was in een keer helder wie we waren, wie we zijn en was het in een keer helder waar we heen wilden, of heen willen, ja, dat maakt het verhaal veel makkelijker. Cor Maar even heel concreet: wanneer moeten ze dan jou bellen, of jouw compagnon? We horen zo hoe die erbij is gekomen? Martijn Eigenlijk op het moment dat jij auto’s hebt rijden en degene die daar verantwoordelijk voor is, dat is nooit een dagtaak, tenminste, niet in onze doelgroep. Als jij twintig, dertig auto’s hebt is dat geen dagtaak, degene die daarmee bezig is, die heeft er te weinig verstand van, die heeft geen expertise op dat gebied, dan moeten ze ons bellen. Cor En leasen ze die auto’s, of hebben ze die in eigendom? Martijn Beide is mogelijk. Je moet het zo zien: een wagenpark beheren is echt een expertise, want de meeste bedrijven kopen een auto met heel veel korting, dan hebben ze het goed gedaan en vervolgens gaat die auto rijden, die rijdt vier of vijf jaar. Ik zeg altijd: op het moment dat je de verkeerde auto koopt dan heb je nog steeds een te dure auto en datzelfde geldt voor lease. Heel veel bedrijven die vergelijken leaseoffertes en die kiezen dan de goedkoopste en vervolgens gebeurt er vier jaar niks met dat leasecontract, dat loopt door, wordt een keer aangepast en noem maar op en juist op dat stuk inkoop zijn wij heel scherp, omdat wij connecties hebben. Wij kunnen de partijen waar we mee samenwerken heel scherp inkopen, we vergelijken ook altijd die partijen op dezelfde voorwaarden, dus dat resulteert soms in leasecontracten tussen de honderd en soms wel meer per maand, een beetje afhankelijk van de grootte van de auto. Dus daar heb je al de eerste winst te pakken. Maar vervolgens gaat zo’n auto rijden en rijdt hij misschien meer of minder kilometers, dan moet dus het contract worden aangepast. Maar wat is dan reëel? Hij gaat van vijfhonderd euro naar vierenhalfhonderd euro, maar is dat wel reëel? Of hij gaat van vijfhonderd naar zeshonderd euro, is dat niet teveel? Is dat wel reëel. Dus dat is wat wij dan bekijken, maar ook adviseren van – mooi voorbeeld, ik kom bij een klant en die rijdt tienduizend kilometer per jaar en dat is gewoon een hele dikke Volkswagen Touran diesel. Maar waarom dan? Ja, hij past ook wel niet binnen budget, maar we hebben de kilometers aangepast en toen paste hij wel. Dat is niet hoe je een budgetberekening maakt, want dat is voor iedereen hetzelfde. En je moet ook geen diesel rijden, dus die was heel goedkoop ingekocht, maar een totaal verkeerde auto. Dus op dat vlak adviseren wij ook, dus je bent er gewoon zeker van: op het moment dat je ons belt dat jouw wagenpark optimaal beheerd wordt en dat je ook tevreden berijders hebt die binnen de normen die je stelt als werkgever gewoon de juiste auto’s kan uitzoeken. Cor Het is altijd auto’s, dus bedrijfswagens en luxe auto’s? Of ook nog andere dingen die in de lease zouden kunnen vallen? Martijn Het is altijd mobiliteit. We zijn bijvoorbeeld niet bezig met fietsen, maar er zijn wel een aantal zorginstellingen waar we daar naar hebben gekeken en hierin hebben geadviseerd, want dan heb je het over een elektrische fiets of scooter. Wij kijken altijd wel mobiliteitsbreed wat er kan en wat je ziet is dat de laatste tijd ook wel een beetje meer gekeken wordt naar bijvoorbeeld mobiliteitsbudget, dus iemand krijgt geld en die mag dan zelf wat regelen, alhoewel dat in onze doelgroep, het MKB, minder urgent is dan op de grote corporates die op de Zuidas zitten en waar geen parkeerplekken zijn, waar mensen allemaal in Amsterdam en omstreken wonen die niets met een auto kunnen, maar dat is wel een beweging die gaande is. Maar we doen wel alles met mobiliteit. Dus als je het hebt over printers leasen of dat soort dingen, dat doen wij niet. Cor En Noord-oost Nederland, heel Nederland? Martijn Heel Nederland, want wij kunnen in feite heel veel online nu, we werken natuurlijk gewoon online, de acquisitie is door corona ook online nu, maar je merkt wel dat, regionaal gezien, je zit in het noorden van het land, en je daar ook veel relaties hebt en je merkt dat dat ook wel werkt. Dus dat je relaties hebt die dingen weer doorvertellen en dus in dat opzicht is het wat meer georiënteerd op Noord Nederland en is de regio van mij, maar als we het hebben over onze koude acquisitie en marketing dan is dat echt landelijk. Cor En Ian, die naam heb ik natuurlijk aan het begin al genoemd, hoe is Ian met jou in contact gekomen? Waarom niet meer alleen? Was dat om die focus te houden, om die doelen te stellen? Is Ian daar goed in? Martijn Ik heb een andere visie gekregen over wat ik net schetste. Wagenparkbeheer, ik wil ergens heen, strakke doelen, naamsverandering, noem maar op. Met Ian werkte ik al samen bij de leasemaatschappij waar ik toen werkte. Hij was mijn accountmanager en dat klikte heel goed. En hij belde mij op een gegeven moment op met zijn privé telefoon dus ik wist niet wie ik aan de lijn kreeg, maar hij zegt: ik bel je even privé. Dus toen dacht ik: er zal vast wel iets zijn. En hij zegt: even onder ons, maar ik zit niet helemaal meer op mijn plek en ik wil een keer met je praten. Ik zeg: prima. Ik was niet echt op zoek naar iemand, maar ja, ik heb hem al een jaar of anderhalf jaar zien werken, ik denk: dat is wel een goede gast. Cor En wat zag hij nu in jou dat hij zei: ik moet eens even met jou praten. Martijn Dat onafhankelijk adviseren van je klanten. Dus echt het naast je klant zitten. Wij zeggen ook altijd: we zijn in dienst van de klant, maar je betaalt niet je werkgeverslasten en als wij ziek zijn wordt er ook gewoon doorgewerkt, dus wij zitten echt naast de klant echt een soort in dienst van de klant en dat sprak hem heel erg aan. Hij zegt: ze werken ook al een beetje met de lease, dan moet je ook lease orders schrijven en als je niet genoeg streepjes hebt dan doe je het gewoon niet goed. Dat is wat hem heel erg aansprak. Cor Dat is het werk en dat is je visie. Maar waarom Martijn? Jullie zijn samen dan nu in het bedrijf, dat is erger dan trouwen? Martijn Dat is erger dan trouwen. Ja, het klikt gewoon. Wij zitten heel erg op dezelfde lijn qua humor, heel erg op dezelfde lijn qua – we zijn wel andere personen, heel erg, dat is ook fijn, opposites attract, we zijn hele verschillende persoonlijkheden, maar aan de andere kant delen we ook heel veel. En ik denk dat wat hem ook aansprak is dat ik best wel ook gedreven ben en ook best wel een visie heb waar ik heen wil. Dat heb ik ook wel gedeeld met hem op het moment dat we nog niet samenwerkte, maar samenwerkte in de zin dat hij bij de leasemaatschappij zat en ik aan de andere. Cor Hebben jullie fifty fifty? Martijn Nee, we zijn nu bezig met – hij is in 2019 bij mij in dienst gekomen, eigenlijk met de gedachte – we gaan een keer, toen had ik nog een andere compagnon – dat was toen mijn auto coach, we hebben inmiddels de switch gemaakt van auto coach naar Wagenpartners, met die compagnon heb ik een tijd samengewerkt, maar ik merkte dat dat meer een last dan een lust was, dat lag niet aan mijn compagnon maar meer dat hij zijn eigen business had en er gewoon weinig tijd was om dingen samen te doen. Daar heb ik met Ian ook gesprekken over gehad en Ian zei: ik zie – de constructie die je nu hebt, ben je daar gelukkig mee? Toen ben ik met hem in gesprek geraakt en dacht ik van: hier ben ik ook niet gelukkig mee en hier moet ik echt uit. Dus: hij was in dienst, hij wilde graag ook wat voor zichzelf gaan doen, die afspraak hadden we ook gemaakt, in 2020 heb ik de aandelen volledig overgenomen, toen waren we inmiddels WagenPartners. Ian was toen nog steeds in dienst en hebben we de afspraak gemaakt dat hij in de komende twee jaar zichzelf inkoopt en dat zit hem eigenlijk met name in het feit dat ik weet hoe lastig het is als je van loondienst naar ondernemerschap gaat. Dat zijn twee totaal verschillende werelden. Het is echt heel anders en het is heel fijn wanneer je samen een commitment hebt, want die hebben we wel, we doen het samen en het voelt ook als van ons samen, maar ik heb wel geleerd: ik wil het ook zakelijk bekijken. Ik wil wel zien dat de waarde die je toevoegt, dat die ook blijvend is, dat die ook klopt met hetgeen je zegt en hetgeen wat we zien, dus daar hebben we een tweejarig traject van gemaakt en hij eigenlijk al voor het gevoel eigenaar is en ook zo voelt en we praten er ook zo over, we doen het ook echt samen. Maar hij nu inmiddels uit loondienst is en voor zichzelf aan het werk is, of in ieder geval voor WagenPartners aan het werk is en dan in twee jaar tijd zichzelf voor de helft inkoopt. Dat is eigenlijk de constructie zoals we die op dit moment hebben. Het is meer het stukje juridisch, het voelt wel echt als van ons samen. Dus het is ons kindje, ja. Cor Wat is nu een typische Martijn Roede klant? Martijn Een typische Martijn Roede klant is iemand op het persoonlijk vlak zaken doet, die dat dus belangrijk vindt, dus een stukje persoonlijk contact, iemand die ondernemend is, die kansen ziet en iemand die openstaat voor opbouwende kritiek – wil ik het niet noemen, maar opbouwende adviezen die soms echt wel een stukje tekortkoming blootleggen, je doet nu dit? Maar waarom eigenlijk? Ja, geen idee. Wij adviseren dat, maar dat zo’n ondernemer daar dan ook – zo zit ik zelf ook in elkaar – van denkt van: dat is gaaf, dat ik dat niet eerder gezien heb. Cor Jouw vakmanschap. Martijn Ja, dat is echt iets wat voor mij essentieel is. Op het moment dat dat niet zo is, dan, wij doen niet wat iemand vraagt. Wij vragen altijd nog eerst even van: waarom wil je dat dan? En als iemand dan zegt: hier en hierom en wij denken van: dat kun je wel zeggen, maar iemand wilde een Caddy op benzine. Ja, waarom dan? Voor het milieu, voor de kosten. Ja, oké, voor de kosten, maar het is veel duurder dan een Caddy op diesel. Dus duurzaamheid? Nee, het is echt voor de kosten. Ik zeg: dan moet je dat niet doen. Terwijl een ander zegt: benzine? Prima, gaan we dat regelen. Dan vind ik het fijn als iemand dan denkt van: oké, dat advies, daar heb ik wat aan. Dus dat is mijn ideale klant. En ik moet zeggen dat dat in het begin lastig is, want dan wil je elke klant. Je moet omzet draaien en dat heeft best wel vaak gebotst en eigenlijk de laatste jaren gaat dat een stuk beter en hebben we vaste klanten die al heel lang klant zijn. Dat is wel heel erg fijn. Cor We zijn bijna aan het eind gekomen Martijn, we gaan richting het uur. Dan zou ik graag nog een ultieme tip willen van je richting ondernemers, wellicht ondernemers zoals jij. Wat voor ultieme ondernemerstip zou je dan willen geven? Begin er nooit aan, of -?? Martijn Ik denk de ultieme tip voor mij was echt: doelen stellen. Heel helder. Of je nu ZZP’er bent of niet, als je geen doelen hebt, kom je gewoon niet verder. En daarnaast, want sommigen zeggen: ik ben blij met wat ik heb en prima, het gaat goed zo, als je geen doelen hebt, ja dat brengt ook onrust. Dus het heeft mij heel erg veel gebracht. Dus mijn ultieme tip voor ondernemers zoals ik en ook ondernemers die denken: ik wil starten. Begin met, dat is niet mijn uitspraak, maar begin met het einde voor ogen, dan weet je waar je heengaat en dan weet je hoe je daar moet komen. En, heel belangrijk, want dat is ook wat ik heel erg bekeken heb: is het haalbaar? Want het kan ook zijn dat hetgeen wat je wilt en het doel dat je stelt en voor ogen hebt, dat je daar dingen voor moet doen die je niet kunt of niet wilt, dus dat maakt gewoon heel veel helder en dat geeft heel veel rust. En, dat is ook een belangrijke: deel die doelen met mensen, dan worden ze tastbaar en dat voelen ze ook als verantwoording van: hier moet ik echt iets mee doen. Dat is mijn grootste valkuil geweest om dat niet te doen en dat heeft mij heel erg tegengehouden. Cor Vertraagd misschien dan ook. Martijn Vertraagd zeker. Cor Begin met de stip op de horizon en deel die met elkaar. Martijn Absoluut    

Podcast voor DGA’s #18 Cor Spronk in gesprek met Remco Cuiper van Saylus – over keihard werken, kameleon zijn, management buy out, boekenkastprincipe en gelukkig huwelijk 59:34
ma 1 mrt 2021

Podcast voor DGA’s #18 Cor Spronk in gesprek met Remco Cuiper van Saylus – over keihard werken, kameleon zijn, management buy out, boekenkastprincipe en gelukkig huwelijk

JE MOET ELKAAR DINGEN (FINANCIEEL) GUNNEN Vandaag ben ik in gesprek met Remco Cuiper, 52 jaar en sinds 6 jaar trotse eigenaar van Saylus, samen met tegenpool Gradus van der Wal. Met hem heeft hij al jaren een gelukkig ondernemershuwelijk, omdat ze elkaar dingen gunnen en open, eerlijk en transparant naar elkaar zijn. Dat is dan ook zijn ultieme ondernemerstip. KEIHARD WERKEN Na zijn loopbaan bij KPN en NXP Semiconductors kwam hij naar Epe werken bij het toenmalige bedrijf VRC Telecom. Remco: “Op dat moment maakte het bedrijf een enorme groeispurt met alle diensten en dito problematiek die daarbij kwam en ik kwam in de functie van manager operations en er moesten een hoop dingen geregeld worden. Een hoop dingen waren goed voor elkaar, maar stonden niet op papier, waren niet geregeld en ik dacht met mijn grote bek: dat regel ik wel even. Maar ik ben er nu voor mezelf achter en ik onderschrijf dat altijd als volgt: binnen een klein bedrijf moet je werken voor je geld, bij een groot bedrijf moet je werk verstouwen. En het een is niet verkeer ten opzichte van het ander, maar het is wel een significant ander uitgangspunt”. KAMELEON ZIJN Remco begon bij VRC Telecom, die hij later overnam, als manager en had te dealen met twee oud-eigenaren, waarmee hij goed om kon gaan. Remco: “Je moet, denk ik, proberen om je als kameleon te verweren. Dus je neemt de kleur aan van degene die tegenover je zit. En dat betekent niet dat je altijd maar mee hoeft te glijden, maar dat geeft wel veel meer begrip. Daar moet je flexibel mee om kunnen gaan. En als je dat niet kan, dan heb je een lastige job. Op de een of andere manier zit dat misschien wel in mijn natuur dat ik dat kan”. MANAGEMENT BUY OUT In 2009 deden Remco en Gradus de eerste poging om het bedrijf over te nemen, maar uiteindelijk lukte het via een management buy out in 2014. Het had even wat voeten in aarde om zijn vrouw over te halen, maar na haar goedkeuring ging Remco op basis van fifty-fifty aandelen met Gradus het avontuur aan. Gradus al techneut en Remco als perfecte interne klant. Na de overname begonnen ze weer te investeren en veranderden ze de bedrijfsnaam naar Saylus maar bleven de betrouwbare partner als het gaat om telecommunicatie. In 2019 verhuisden ze naar Apeldoorn, waar ze nu nog gevestigd zijn. Daarnaast hebben ze bedrijven in Malta en Duitsland wat zowel hij als Gradus een mooie toevoeging geeft aan hun bedrijf, mede door hun internationale klantenkring. BOEKENKAST PRINCIPE Remco heeft het over het boekenkastprincipe in het kader van focus houden en klanten bedienen. Dit en veel meer kun je horen in deze podcast. Luister naar de podcast of lees hieronder het gehele interview. Meer over Remco Cuiper en Saylus vind je op: https://www.linkedin.com/in/remcocuiper/ https://www.linkedin.com/company/saylus-b-v-/ https://www.saylus.com/ VERDER PRATEN? Wil je eens verder praten met een ervaringsdeskundige in het ondernemersvak? Iemand waarmee je kunt sparren, bijvoorbeeld als je ook zo solide wil zijn als Remco met zijn bedrijf? Lees hier dan een onze informatie op de DGA Mentorpagina en maak daarna een afspraak via de contactpagina. Je kunt ook bellen op 06-53321934. Dan maken we snel een afspraak. Tot snel. PROGRAMMA VOOR JOU Om jou als ondernemer ook te kunnen helpen hebben we diverse programma’s samengesteld waaruit je kunt kiezen. Deze kun je vinden op onze aanbiedingspagina. KENNISMAKEN? Wil je een afspraak maken om eens vrijblijvend verder te praten? Plan dan vandaag nog een telefonisch kennismakingsgesprek met ons in via ons handige tool op onze website. Klik dan hier Bellen voor een afspraak maken mag natuurlijk ook altijd. Bel dan naar 06-53321934. Dan zoeken we samen een geschikt moment in jouw en mijn agenda. Ik kijk uit naar onze afspraak. #podcast #interview #remcocuiper #Saylus #mentor #inspirator   Volledige tekst Podcast #18: Remco Cuiper, we zijn hier bij jou op het bedrijf in De Linie in Apeldoorn. Je bent mededirecteur en eigenaar van Saylus, komen we straks zeker op terug. We kennen elkaar van de bedrijven in de gemeente Epe, toen we allebei ons bedrijf in Epe hadden. Hans Maris is, zag ik, een bekende van ons. Een paar quotes over jou, van jou: je maakt je alleen druk om zaken die je kunt beïnvloeden, daar zullen we het nog wel over hebben en: ik hou niet van gedoe, ik wil alleen maar leuke dingen doen. Iedereen die dat waar kan maken, dat is mooi. Volgens mij ben je tweeënvijftig jaar?   Remco Klopt.   Cor Op drieëntwintig november geboren in Amsterdam, woont nu in Arnhem, getrouwd met Kim? Op achttien november en je hebt twee zoons, Daan en Bram, negentien en zeventien jaar. Super. Hobby’s? Hockey, bowlen?   Remco Dat vinden we leuk om te doen inderdaad als familie, bowlen doen we nog wel eens met een vriend van ons waar we goede contacten mee hebben. Vakantie is natuurlijk een soort van hobby, alhoewel die op dit moment natuurlijk een beetje stil staat. Skiën vind ik zelf persoonlijk heel erg leuk en mijn oudste zoon ook. Mijn vrouw en de jongste wat minder. Ja, dat zijn wel een beetje de hobby’s.   Cor Dus je wisselt de vakanties af, deels in een skigebied en deels in een warm gebied, zoals Spanje zag ik voorbij komen?   Remco Bij voorkeur in de buurt van Marbella, ja. Dat vinden we heel erg leuk, Spanje, we zijn er eigenlijk vaker geweest, dan dat – sommigen zeggen we gaan iedere keer naar dezelfde plek, ja, anders dan anders, wil je niet een keer wat anders? Klopt. Dat is ook zo, alleen komen we toch iedere keer op dezelfde plek terug en mogen daar ook dankbaar gebruik maken van een appartement van een van mijn gewaardeerde vrienden, zo niet een van de beste.   Cor Benahavís zag ik?   Remco Ja, dat is een beetje gemeente Benahavís, op een golfresort ligt het, net iets daarbuiten.   Cor Heb je een favoriete voetbalclub?   Remco Nee, ik houd niet van voetballen.   Cor Dan slaan we die gelijk over. Muziek? En wat mag het dan zijn?   Remco Muziek is een beetje gevarieerd, ik heb niet echt specifiek een band, als ik iets specifieks zou moeten noemen dan is het voor mij Andrea Bocelli. Andrea Bocelli heeft voor mij een speciale betekenis en dat vind ik, ja dat vind ik leuk, dat vind ik mooi, ik heb hem ooit in het Ziggo Dome mogen zien, dat was al uniek, want die kaarten zijn vrij schaars en best kostbaar. Daar ben ik ook heen geweest met een vriend van me, samen met beide dames.   Cor En wat is dat dan, raakt het je hart?   Remco Ja, dat heeft te maken met vroeger, met het overlijden van mijn oma, toen kwam ik voor het eerst in aanraking met Andrea Bocelli en sinds die tijd ben ik daar eigenlijk door, zoals de Duitsers dat zeggen: begeistert geraakt. Maar daarnaast heb ik een breed spectrum, ik bedoel Andre Hazes, Racoon vind ik mooi, eigenlijk best een breed spectrum. Ik heb niet echt een artiest waar ik de hele plank van vol heb liggen, en ik luister in de auto eigenlijk op de radio altijd Radio 538, eigenlijk hoef ik maar een zender erin te hebben en dat is die zender die ik dan beluister. En heel af en toe BNR, dat vind ik ook nog wel interessant.   Cor En vanaf volgende week natuurlijk de podcasts voor DGA’s.   Remco Ja, dat lijkt me evident.   Cor Wat voor auto rijd je?   Remco Een elektrische Audi e-tron.   Cor Ben je autofanaat of autoliefhebber?   Remco Ja, ik ben wel liefhebber van auto’s. Ik heb eigenlijk altijd Audi gereden, af en toe een uitstapje gemaakt. Ik kreeg vorig jaar de kans op een mooie Audi e-tron te kopen, ja en ik moet zeggen: ik ben er zeer tevreden over. Heeft wel zijn onhebbelijkheden, anders nadenken, je moet ook nadenken over continu laden, je moet anders plannen, ja, dat is op dit moment in de coronaperiode natuurlijk relatief makkelijk, want ja, klanten bezoeken, dan wel leveranciers bezoeken of familie, dat zit er relatief weinig in. Maar normaal gesproken moet je met een elektrische auto er wel voor zorgen dat die goed geladen is.   Cor Dat is toch een beetje een terreinwagen, zo’n type, of niet?   Remco Ja, klopt.   Cor Ik ben natuurlijk boven de vijftig, dus dan is een hoge instap, dat begint ook fijner te worden.   Remco Ja, dat is voor mij een stuk prettiger.   Cor We hadden het net in het voorgesprek even over horloges, je bent een horloge fan?   Remco Ja, fan is misschien teveel gezegd, maar ik vind dat wel mooi, ik heb wel wat passie daarvoor. Dat betekent niet dat ik de hele kast vol met horloges heb liggen, maar ik vind dat wel interessant, klokjes, ja. Auto’s, dat vind ik mooi en dan met name bijzondere dingen, zaken. Voor wat betreft horloges ben ik erg gecharmeerd van het horlogemerk Van der Gang, helaas heb ik er nog geen een, maar dat komt voort omdat ik ook wel een beetje, ik weet niet of je dat zo moet noemen, nationalistisch ben, ik ben heel erg voor de Nederlandse producten. Als het even kan koop ik een Nederlands gefabriceerd product. En Van der Gang is een horloge wat gemaakt wordt in Dokkum met de fijnste kennis en kunde en de oud-eigenaar is ooit begonnen in de vliegtuigindustrie en heeft dan ook een serie die heet ‘De Vlieger’. Maar ik vind het mooi om Nederlandse producten te hebben. Gaat helaas niet altijd op natuurlijk.   Cor Donkervoort is dat nog in Nederlandse handen? Dat is geen elektrische.   Remco Nee, nee.   Cor Lees je ook boeken?   Remco Eigenlijk niet. Ik lees, wat heel veel mensen tegenwoordig doen, op de tablet, allerlei digitale informatie die toekomt, echt specifiek boeken lezen, ik heb boeken van Moszkowicz gelezen, ik heb nog wat boeken liggen die ik moet lezen van Johan Cruijff,  maar goed, heel eerlijk, ik ben een slechte lezer. Bij pagina drie of vier val ik in slaap en dat heeft niks te maken met de inhoud, maar dat heeft te maken met mijn manier van relaxen denk ik. Ja, dan denk ik van: het is wel goed zo. Ik ben al heel lang bezit om met een hele dikke pil, die wil ik doorlezen, maar ik worstel daarmee, ik kan even niet op die naam komen, Amerikaan, dat is een boek van vijf- of zeshonderd pagina’s. De oprichter van Apple.   Cor Steve Jobs. De biografie.   Remco Steve Jobs, ik kom er niet doorheen.   Cor We gaan het straks nog even over die periode hebben met corona in het ziekenhuis gelegen, dat was het ultieme moment geweest om dat boek burgemeester te maken, maar goed. Maar vanuit je werk dan wel veel vakliteratuur?   Remco Ja, veel kennis, veel lezen, maar ook digitale informatie tot je laten komen. Veel spreken met je leveranciers, klanten et cetera en op die manier verrijk je ook je kennis en dat lukt mij beter dan het lezen van vakbladen etc. Ik heb daar wat moeite mee, die stof tot me te krijgen en op het moment dat ik met mensen praat, blijft het beter hangen. Daar komt het eigenlijk op neer.   Cor Heb je een idool, heb je ooit een idool in je leven gehad? Bocelli heeft je qua muziek geraakt. Heb je andere mannen of vrouwen waarvan je denkt: ja, dat is voor mij wel echt een voorbeeld?   Remco Nee, niet echt extreem. Ik merk wel dat mensen die autodidactisch zijn, dat ik daar wel veel bewondering voor heb. Ik zie dat ze bij de grote der aarden heel veel kennis zelf hebben opgebouwd, dat kan ik wel waarderen. Dus van scratch af aan een imperium zelf opbouwen, hoe groot of hoe klein maakt dan even niet uit, daar heb ik wel waardering voor. Vaak omdat dat gecombineerd gaat met passie en bevlogenheid en dat vind ik mooi om te zien. En daarin zie je dan ook dat niets verkeerd is, maar veel dingen anders zijn. Maar echt, nee, een specifiek iemand niet.   Cor Pas je dat voor jezelf ook toe?   Remco Hoe bedoel je?   Cor Zie je bij jezelf daar wat van terug, dat je herkenning ziet?   Remco Ik ben natuurlijk bij het bedrijf wat ik samen met mijn compagnon heb gekocht een jaar of zes geleden, zijn wij natuurlijk als werknemer begonnen met een bepaalde passie. Overigens in die periode lagen we in de voorliggende periode best veel uit elkaar, we zijn enorm naar elkaar toegegroeid, eigenlijk top dat dat op die manier gebeurt. We zijn eigenlijk elkaars tegenpolen, toch zoals wij dat dan noemen met zijn tweeën, gaan we iedere dag samen de deur uit en komen we elke ochtend samen weer het kantoor in. In coronaperiode iets minder, maar dat is een beetje de visie en de strategie hierin, dan wordt alles besproken. Ik vind het belangrijk om bij jezelf te blijven. En dat hebben we eigenlijk alle twee wel een beetje, en in de afgelopen jaren hebben wij – die samensmelting is gewoon gegroeid en zeker vanaf zes jaar geleden, toen we voor de keuze stonden om het bedrijf over te nemen, omdat de oud-eigenaar wilde verkopen, ja, hebben we gezegd: we gaan ervoor met zijn twee en dat geeft leuke dingen, maar ook minder leuke dingen uiteraard.   Cor Daar ga ik je zo nog over bevragen, hoe dat tussen jullie werkt. Dat is best leuk, ook voor andere ondernemers om dat te horen. Wat zijn dingen waar je tegenaan loopt, wat zijn de struikelpunten, maar wat zijn ook de successen waardoor het wel nog steeds zo mooi eruit ziet. Nog even, uit wat voor nest kom je?   Remco Eigenlijk zoals ze dat noemen een arbeidersgezin. Mijn vader is ooit in Uithoorn en omstreken groot geworden, in de Amstelhoek, we komen uit een groot gezin, moeder op jonge leeftijd overleden.   Cor Was je de oudste, de jongste?   Remco Nee, mijn vader was de jongste van twaalf of dertien, nu overvraag je me.   Cor En jijzelf?   Remco Ik ben zelf de oudste, ik heb nog een zus, die is twee jaar jonger dan ik ben en mijn moeder en vader kwamen elkaar in Noordwijk tegen en die hebben elkaar niet meer losgelaten en in een jaar tijd werden er drie kaartjes destijds – dat was een verlovingskaartje, een trouwkaartje en een geboortekaartje, niet helemaal in die volgorde, maar over het jaar ’68 heb ik het dan even. Mijn moeder kwam uit Arnhem en uiteindelijk hebben ze besloten om toch vanuit het westen naar Arnhem te gaan verhuizen, daar hebben we tijdelijk gewoond en zijn we in het dorp Elst terecht gekomen, dat ligt tussen Arnhem en Nijmegen in, daar heb ik eigenlijk het grootste deel van mijn jeugd, daar ben ik opgegroeid. Samen met mijn zus, gelukkig gezin, nooit iets tekort gehad, waanzinnige vader en moeder, leven gelukkig ook nog alle twee, goed contact mee en daar ben ik heel dankbaar voor. Inmiddels zijn ze drieënzeventig, best jong nog, dus dat is wel mooi dat ook de kinderen daar nu nog hun profijt van hebben, omdat ze de band met mijn ouders heel goed hebben, dat is gewoon leuk om te zien, omdat ik ook gewoon weet dat dat, ja, er zijn genoeg voorbeelden van waarbij kinderen of kleinkinderen elkaar niet meer zien. Dat is best triest, dat dat gebeurt.   Cor Ik zie, je studieloopbaan is begonnen bij de mavo. Lorenzcollege.   Remco Moeten we het daar over hebben, Cor?   Cor Ik zie wat hikjes en op een gegeven moment zie ik in een keer vijf jaar niks en dan zie ik de meao voorbij komen. Als je het er niet over wilt hebben, dan doen we dat natuurlijk niet.   Remco Nee, nee.   Cor Heb je wat liggen zwerven, of –   Remco Nee, ik was geen beste student kan ik je vertellen. Mede ook dat ik soms tegen beter weten in de verkeerde keus maakte. Ik was altijd wel iemand die de zweep nodig had op school, om tot prestaties te komen. Overigens, de tijdlijn waaraan jij refereert die heb ik ooit een keer ingevuld, nooit meer gecorrigeerd, ook niet met het behalen van mijn diploma’s, dus daar komt het vertekende beeld vandaan.   Cor Daar kunnen we geen rechten aan ontlenen.   Remco Nee, absoluut niet. Dus ik ben op de mavo begonnen inderdaad, heb ik vijf jaar over gedaan. In de eerste klas blijven zitten, fantastische leuke school, leuke tijd gehad. Daarna naar de meao, ondanks het advies van een vader van een goede vriend van me die zei: je moet niet naar de meao, je moet naar een andere , want daar zijn ze wat strenger, die andere is wat vrijpostiger. Toch gekozen voor die vrijpostige opleiding, ja en dan zie je dat dat niet lukt, of niet lukt, op dat moment niet, uiteindelijk heb ik de meao gewoon gehaald, maar dat is wel iets wat mijn leven lang beklijft, want mijn kinderen kennen dat natuurlijk, die opmerkingen van: Remco, die heeft zijn school nooit afgemaakt, dat is wel waar, dat is een beetje het geintje.   Cor Het is natuurlijk mooi om over je pa wat te zeggen te hebben. Ik zag inderdaad wel een wat commerciële richting, zat dat commerciële er al vroeg in?   Remco Ja, dat denk ik wel ja. Maar ja, commercieel, wat is commercieel. Als je dan toch wilt segmenteren dan is het commercieel inderdaad. Ik ben wel een relatiebouwer, commerciële relatiebouwer. Dat vind ik wel handig en leuk.   Cor Was het dan handig om met de mensen bezig te zijn, of was de handel dan het leukst?   Remco Misschien wel een combinatie van beide. Ik had ooit de ambitie om ook in de autobranche verder te gaan, ik ben bij toeval in de telecombranche terecht gekomen, ik ben ooit bij KPN begonnen, zoals heel veel telecom vakbroeders in die periode, want KPN was de enige aanbieder in die tijd, en dan praat ik over dertig jaar geleden. Heb ik veel plezier, echt leuke tijden gehad in het business center in Nijmegen, daar heb ik gewerkt met een leuk team, groot team.   Cor Altijd wel business to business?   Remco Ja, dat was toen echt nog gesegmenteerd door KPN. Business deed je in het business center en privé deed je in de Primafoons. Het was altijd de businessmarkt en ik zeg altijd gekscherend: ik had het liefst klanten die liepen te klagen, dat vond ik leuk, een uitdaging om die zover te krijgen dat die weer tevreden het pand verlaten. Je moet je voorstellen dat je in een winkel werkt, toen was er nog een fantastische benaming: baliemedewerker, degene die dat verzonnen heeft heeft denk ik ook zijn school niet afgemaakt destijds, maar oké. En dat was zo’n leuke tijd, daar stonden mensen soms twee of drie uur in de rij om een doosje faxrollen te kopen. En dan was er een beetje gemopper, maar als je dat dan zou kunnen afzetten tegen de huidige tijd, dan is er geen mens meer die zo lang in de rij gaat staan. Dat is bizar eigenlijk als je dat vergelijkt. Toen deden we echt leuke zaken, leuke business, het was de komst van de mobiele telefoon, dat werd beschikbaar voor de zakelijke markt en latere periode wat meer richting particulieren, dat vertroebelde binnen KPN, alleen ja, de business center tijd was voorbij en ik zocht een nieuwe uitdaging en toen ben ik uiteindelijk toch in de telecom gebleven, maar dan in een soort beheerdersrol bij NXP Semiconducters in Nijmegen, ook een leuke tijd gehad, met een leuk team, maar toen was het voor mij klaar. De organisatie veranderde, ik werd eigenlijk, zoals ik dat altijd omschrijf, een veredeld administrateur. In de eerste periode kon je zelf zaken kopen, inkopen, regelen voor de klant en dat gaf je flexibiliteit en een soort van semi ondernemerschap en uiteindelijk werd dat gedirigeerd op hoofdlijnen van: waar je wat moest inkopen. Tegen condities en dan ben je meer dozenschuiver aan het worden. Dat voelde niet lekker. Dus voor mij was de tijd rijp om verder te kijken en bij toeval kwam ik toen in Epe terecht. Of all places, Cor.   Cor Vanuit Nijmegen naar Epe. Dus Apeldoorn voorbij, in de bossen van Epe.   Remco Ja, klopt, dat was fantastisch. Dat was ook het eerste jaar heel spannend, omdat ik in een bedrijf terecht kwam waar echt wel een beetje een scheiding tussen techniek en commercie lag, zoals dat bij best wel veel bedrijven gebeurt. Er moest een soort van samensmelting komen.   Cor Waren de klantgroepen ook anders, waren het ander soort klanten dan in de tijd van KPN?   Remco Nee, dat denk ik niet. Klein, groot, het was wel een booming periode. Op dat moment maakte het bedrijf een enorme groeispurt met alle diensten en dito problematiek die daarbij kwam en ik kwam in de functie van manager operations en er moesten een hoop dingen geregeld worden. Een hoop dingen waren goed voor elkaar, maar stonden niet op papier, waren niet geregeld en ik dacht met mijn grote bek: dat regel ik wel even. Maar dat viel best tegen kan ik je vertellen, dat was best een dingetje, gewoon ook omdat je tussen twee directeuren inzat die soms ook wel tegenstrijdige belangen hadden dan wel andere visies, maar ik kreeg gelukkig de vrijheid om dat zelf, naar eigen inzicht op te lossen. Maar ik merkte toen heel goed, dat als je in een klein bedrijf werkt, dan is niet alles geregeld. Bij een groot bedrijf als KPN had je een HRM afdeling, je had een juridische afdeling, je had een inkoop, je had technische mannen, voor iedere discipline kon je iemand binnenhalen en ik merkte dat ik dat regelneef-gebeuren fantastisch vind, maar in Epe stond ik er min of meer toch alleen voor, want ik moest alles zelf doen. HRM? Geen ondersteuning, ook geen opleiding voor gehad. Financiën? Gelukkig goede financiële dames die alles onder controle hadden, er moesten wel wat dingen gebeuren, dan zie je dat een succesvol bedrijf ook hun debiteurenbeheer niet goed op orde had, daar moet je dan allerlei dingen doen. Automatisering, pensioenplan, auto’s, mobiele telefoons, verzin het maar. Dat heeft best wel langer geduurd dan ik had gedacht en daar heb ik ook wel eens momenten gehad dat ik dacht: waar ben ik aan begonnen? Maar ik ben er nu voor mezelf achter en ik onderschrijf dat altijd als volgt: binnen een klein bedrijf moet je werken voor je geld, bij een groot bedrijf moet je werk verstouwen. En het een is niet verkeer ten opzichte van het ander, maar het is wel een significant ander uitgangspunt.   Cor Wat is dan het cruciale verschil?   Remco Als je bij een grote onderneming werkt, kent men de naam. Verzin het maar. Vodafone, KPN, VGZ, Ohra, Mercedes, BMW. Als je die namen hoort, Coca Cola.   Cor Hoef je niet meer te verkopen.   Remco Niet meer te verkopen, dat klinkt zo rot, maar de introductie is dan meteen op orde. Als je binnenkomt bij een bedrijf en je zegt: ik ben van Saylus, of destijds VRC Telecom, dan moest je het bedrijf nog zien te verkopen. En dat is best lastig. Als je bij een grote onderneming werkt, dan komt het over je bureau en dan moet je het verstouwen. En daar ben je druk mee.   Dat zie je ook duidelijk bij heel veel accountmanagers die bij grote bedrijven voorbij komen, heel succesvol zijn en bij een klein bedrijf niet renderen, omdat ze dan veel meer discipline zelf moeten ondervinden. En zijn ze ineens belast met het maken van een offerte. Bij heel veel grote bedrijven hebben ze daar een verkoop binnendienst voor binnen zitten. Niet alles is zwart-wit uiteraard, maar dat is voor mij kenmerkend geweest. Ik zeg altijd: binnen een klein bedrijf moet je keihard werken voor je geld, met zijn allen, van a tot z en bij een groot bedrijf moet je over het algemeen werk verstouwen. En dat wil niet zeggen dat het makkelijker is, het een en het ander, maar dat is voor mij een significant verschil.   Cor Is het ook zo dat bij een klein bedrijf, is het meer dat het op persoonlijke gunning aankomt, dan op naam van het product, dus dat het meer is: ze doen zaken met Mercedes omdat jij het bent, of noem het maar, dat er een persoonlijke gunning in zit, dat het vertrouwen er is dat je het zult oplossen, wat ze nodig hebben.   Remco Je bent veel bereikbaarder in de breedste zin van het woord.   Cor En aanspreekbaarder.   Remco En aanspreekbaarder. Als er iets verkeerd gaat, dan lossen de mannen en vrouwen het zelf op en als ze er niet uitkomen komen ze bij ons terecht. Maar die klant kent ons ook, dus die komen ook vrij directer bij jou. Als je bij een heel groot bedrijf werkt kom je als eerste bij de klantenservice terecht aan de telefoon en die dames en heren willen altijd alles voor je doen, maar daarna moet het de organisatie in. Ik zeg altijd, bij KPN direct contact met de klanten dat was het makkelijkste. Maar daarna moest je het nog intern naar je organisatie zien te verkopen en dat was topsport op sommige momenten. En dat is best lastig. Ja, dat vind ik ook wel belangrijk dat je die discipline in een klein bedrijf, dat geeft misschien ook aan waarom ik me in een klein bedrijf ook beter voel, ik vind dat we het met zijn allen doen. Van de dame die aan de telefoon zit en de schoonmaakster tot aan de directeur. Dat maakt niet uit, het is een team en dat moet ook als een geoliede machine lopen en dat betekent ook, bij ons ook, bij ons gaat het echt wel eens verkeerd, ik maak ook verkeerde keuzes en dan moeten we het erover hebben, moet je van leren en soms gaat dat heel snel en soms verval je toch in het oude patroon. Dat geeft niet, maar daar moet je wel open voor staan. En als je dat doet, dan bereik je ook veel meer met elkaar.   Cor Mag ik je vragen, in die tijd bij VRC, toen was je manager, dus je had ook de relatiemanager, eigenaren, is daar een speciale vaardigheid voor nodig om die positie goed te kunnen vervullen? Volgens mij heb je dat heel goed gedaan, maar wat was dan waardoor je dat lukte?   Remco Je moet, denk ik, proberen om je als kameleon te verweren. Dus je neemt de kleur aan van degene die tegenover je zit. En dat betekent niet dat je altijd maar mee hoeft te glijden, maar dat geeft wel veel meer begrip. En daar moet je flexibel mee om kunnen gaan. En als je dat niet kan, dan heb je een lastige job. Op de een of andere manier zit dat misschien wel in mijn natuur dat ik dat kan. Althans, voor zover je dat van jezelf kunt of mag zeggen. Ik denk dat ik dat wel beheers, dat spelletje. En soms niet, dat zijn dan de buitenwaardes die je soms voor je kiezen krijgt, ja en dan ontstaat er een vorm van discussie. Daartussen, laveren, dat is me gelukt, maar dat heeft misschien ook wel te maken met het feit hoe de twee eigenaren erin stonden destijds, ze hebben mij ook de kans gegeven om dat op die manier te kunnen doen.   Cor Het feit dat je het kunt heb je laten zien in het feit dat het bedrijf nu nog steeds succesvol bestaat, dat is daar ook een bewijs van. We gaan even een korte break nemen en daarna ga ik je overhoren: hoe is dan de overgang geweest van de oud-eigenaren naar jou en Gradus. Hoe houden jullie het met elkaar uit, hebben jullie een fifty fifty verdeling?   Remco Yes, qua aandeelhouderschap bedoel je? Vijftig vijftig.   Cor En wat doen jullie als jullie het niet met elkaar eens zijn. Dus dat zijn wat onderwerpen voor na de pauze.   Remco Prima, tot dan.   Korte break   Cor Nu denk ik, hoe lang geleden, een vijf jaar, zes jaar geleden? Toen was het punt dat jij en Gradus zeiden: kom maar op. Of hoe liep dat, al jaren daarvoor? Wat was het moment dat jij zei: nu wil ik het wel zelf doen?   Remco De eerste aanzet is al een keertje in 2009 geweest, dat was kort nadat een van de andere eigenaren uitstapte bij de toenmalige, want die waren ook met zijn tweeën. Dat was een slechte tijd, 2009, begin einde crisis, noem het maar even het begin denk ik, dus dat was een slechte timing. Daar hebben we vervolgens wel een poging voor gegeven om tot elkaar te komen om voor de helft van de tent mezelf in te kopen, dat is niet gelukt door allerlei omstandigheden. Financiën, onzekere zaken, wat gaat deze crisis ons brengen, de timing was op dat moment gewoon niet goed en gelukkig hebben we toen gezegd: we zetten het weer terug in de ijskast, en wie weet komt het ooit wel weer een keer naar boven.   Cor Wel knap, want vaak als je een keer de keuze hebt gemaakt dat je in de fuik stapt, zowel voor de verkoper van: ik wil mijn bedrijf verkopen, merkte ik vaak in het verleden als je eenmaal achter zo’n haakje zit, is het best moeilijk om terug te gaan, zoals het misschien voor een buitenstaander lijkt.   Remco Maar dat is misschien dat kameleongevoel wat je hebt.   Cor Dus je kon het nog wel gewoon elke dag opbrengen om er gewoon weer voor te gaan?   Remco Ja, absoluut. Dat was geen discussie, daar heb ik ook nooit over getwijfeld. Waarom niet? Ik vond de materie nog steeds leuk, ik verveelde me nog steeds niet met het werk, de klanten en de collega’s waren nog steeds erg leuk, alleen de exercitie om voor vijftig procent de aandelen te verkrijgen is gewoon niet gelukt. Dat is misschien hoe je erin staat, ik weet het niet.       Cor En dat lukte drie, vier jaar later wel? Zijn dat lange trajecten geweest?   Remco Op zich valt dat nog wel mee, in 2014 hebben we de aanzet gedaan, hebben we het er gewoon over gehad, toen uiteraard ook met mijn huidige compagnon Gradus van: wat gaan we doen? We stonden aan de vooravond om verkocht te worden aan een ander bedrijf of gaan we het zelf doen. Dus natuurlijk moet je dan je collega’s mee hebben, daar kun je niet in eerste instantie direct mee gaan praten, want dat geeft onrust en uiteindelijk moet je natuurlijk ook de middelen zien te gaan vinden, ja de banken stonden daarin niet te springen, toch hebben we een goede constructie gevonden waarbij we een aantal zaken in eenmalige sfeer konden aftikken en management by buy out in vijf jaar, dat is allemaal keurig verlopen gelukkig en dat is onszelf gelukt. Dus Gradus en ik hebben dat gewoon keurig met elkaar geregeld allemaal.   Cor Hebben jullie dat allemaal samen gedaan? Wat zei je vrouw bijvoorbeeld toen je thuiskwam: ik word ondernemer?   Remco Ja, dat was wel een dingetje. Mijn vrouw kwam zelf ook uit een ondernemersgezin en wist dus ook de nadelen daarvan. Mijn schoonouders hebben er keihard voor moeten werken altijd, dat heeft ook wel een paar wonden, zeg ik dan maar even, waardoor die keuze voor mijn vrouw echt wel een dingetje was. Je hebt een stabiele baan, inkomen, huis en je gaat een groot risico aan. Dat was een serieus bedrag wat er ook op tafel moest komen, met een stuk onzekerheid, want slaag je wel als ondernemer? Daar heb je geen ervaring mee, dat kun je maar op een ding doen, door het te doen. Dus die stond niet meteen te trappelen kan ik je vertellen. Maar gelukkig heeft mijn schoonvader, en ook een hele goede vriend van me, die zelfstandig ondernemer is, ook al jaren, zelfs vanuit zijn kinderschoenen noem ik het dan maar even, heeft ons daarbij geholpen en uiteindelijk zei mijn vrouw ook van: oké, prima. Laten we het maar doen en dan zien we het wel.   Cor En kunnen jij en Gradus en de partners, kunnen die het ook goed met elkaar vinden? Doen jullie ook dingen, naast –   Remco Nee, we doen geen dingen samen – we hebben zakelijk en privé gescheiden van elkaar, dat is een keuze van ons beide. Dat heeft niks te maken met het niet willen of zo, maar ja, zo is dat gelopen eigenlijk in de afgelopen jaren. En natuurlijk normaal gesproken hebben we een a twee keer per jaar een bijeenkomst met elkaar, met het personeel en vrouw en kinderen noem maar op en dan zien we elkaar en spreken we elkaar en tussentijds hebben de dames onderling met elkaar geen contact. Maar dat heeft niet een specifieke reden, dus ja, noem het maar: zo gelopen eigenlijk.   Cor En wat had Gradus wat jij niet had en andersom?   Remco Gradus is technisch heel goed onderlegd, breed. Ik absoluut niet, in hoofdlijnen weet ik wel waar het over gaat natuurlijk.   Cor Hij moet werken.   Remco Eigenlijk wel. Ik zeg altijd: ik ben de beste klant intern. Als ik het snap, dan snappen de meeste klanten het ook. Dat is eigenlijk wel het motto ook een beetje, ik probeer me van de techniek weg te houden, gewoon op dat ik dat op sommige momenten gewoon niet begrijp.   Cor Had je het overgenomen als Gradus niet mee was gegaan?   Remco Nee, ik denk het niet. Nee, nee. We hebben elkaar echt nodig daarin. Gelukkig nog steeds ook. Daarom hebben we ook bewust gekozen om met elkaar op kantoor te zitten. Wij hoeven zelden iets aan elkaar over te dragen. Juist omdat we bij elkaar op kantoor zitten krijg je toch zijdelings heel veel van elkaar mee en lopen de dingen zoals ze lopen. We vinden het ook belangrijk dat de medewerkers om ons heen in staat zijn om zelfstandig keuzes te maken. Dat is niet altijd even handig, maar dat geeft je wel een mate van bepaalde vrijheid. Ik word altijd – ik vind het eigenlijk bijna gênant en zielig als ik zie hoe sommige ondernemers tijdens hun vakantie met hun gezin de hele dag met een telefoon aan hun oor zitten. Ik kan je een ding beloven: ik heb mijn telefoon niet bij me aan het zwembad. Ik heb mijn telefoon ook niet bij me als ik ’s avonds uit eten ga, die ligt gewoon fijn thuis, of in de kluis, of wat dan ook. Dat heeft te maken met hoe je in de materie staat en dat geldt voor ons beiden. Als we elkaar nodig hebben tijdens vakantieperiode, dan weten we elkaar te vinden, maar doordat we dus ook veel met elkaar op een plek zitten en toch ook gewoon dagelijks telefonisch contact hebben, zeker nu in coronaperiode, ja, veel met elkaar delen, dan kun je ook veel makkelijker afstand nemen op sommige momenten en loopt dat toch best soepel kan ik best zeggen. Cor Maar het is natuurlijk zo, als je met zijn twee bent dan kun je het ook in de vakantie overgeven aan een ander.   Remco Dat is ook heel belangrijk.   Cor Ben je alleen, dan is dat soms ook moeilijk?   Remco Dan gaat het niet, de situatie leent zich misschien ook wel daarvoor om er zo in te staan.   Cor Wat zijn, als je twee dingen moet noemen: wat hebben jullie echt veranderd, jullie zijn aandeelhouder geworden, de oud-eigenaar is nog vijf jaar een beetje verbonden, maar waarvan hebben jullie gezegd: nu wij het met zijn twee voor het zeggen hebben gaan wij dit veranderen? Niet dat er iets per se fout is, maar wat is echt een stempel van jullie?   Remco We hebben gelukkig vanaf dag een waar we de boel overnamen, waren we beslissingsbevoegd in de volle breedte, we hadden het bedrijf overgenomen, de oud-eigenaar had daar geen enkele zeggenschap meer in, een ding wat we cruciaal gedaan hebben is, dat is wel een leuk verhaal op zich, de oud-eigenaar wilde in een aantal zaken niet investeren. En dat begrijp ik wel. Als je aan het einde van je loopbaan zit, laten we het zo maar even noemen, dan ga je in sommige dingen die goed zijn geweest de afgelopen jaren, ga je niet veranderen. Dingen waarvan wij beiden vonden, maar ook de collega’s, zoals de website. Dat was look and feel. Dat waren allerlei dingen die je naar buiten draagt als bedrijf zijnde. Daar wilden we wat mee doen en dat gingen we doen. Ik zal nooit vergeten dat ik onderweg was naar, ik meen Eindhoven en dat we dat bespraken met een marketing bureau et cetera om dat allemaal jeu te geven, er moesten mood boards gemaakt worden, weet ik veel wat, in een wat later stadium en toen belde de broer van Gradus, die belde op en die zegt: Cuiper, waarom verander je ook niet de naam? En toen kon ik in no time vijf redenen opnoemen waarom ik dat niet zou doen. Gevestigde orde et cetera. En toen was ik op de plek van bestemming en heb ik dat marketing bureau gebeld en Gradus uiteraard ook, die broer van jou dat is een mooie, maar die heeft me nu alweer aan het werk gezet. We gaan de naam toch ook veranderen. Dan komt er een spel, over mood boards maken met marketing, interviews et cetera en daar is de naam Saylus in ontstaan. Daar dacht ik wel van: dat wordt best een lastige, want je moet alles veranderen. Je naam staat in de markt bekend, hoe ga je dat weer opnieuw laten landen, wat doen klanten ermee?   Cor Want Saylus, staat dat ergens voor?   Remco Saylus staat eigenlijk, komt voort uit Zeus, God van strijdvaardigheid en Us komt van ons. Die samensmelting, say is zeggen in het Engels en us en toen moest er nog iets tussen om het aan elkaar te koppelen, dat heeft het marketing bureau heel knap gedaan en daar is Saylus uit voortgekomen. En de keuze was bewust om niet iets met telecom erbij te doen, dat zou te weinig zijn, zeker met de plannen die we hadden, dus daar is Saylus BV uit voorgekomen. Achteraf had dat wellicht Saylus ICT moeten zijn, maar oké, we dachten van: de naam moet voldoende zijn en zo moeten we in de markt komen. Dat is aardig gelukt gelukkig, tuurlijk, je verlies wel eens klanten, maar de meeste klanten zijn allemaal aan boord gekomen, we hebben met elkaar een waanzinnige prestatie neergezet om tot die naam te komen. We hebben dat gepresenteerd in de Apenheul in Apeldoorn, dat was echt leuk om te doen, alleen het hele lastige daarbij was, we hadden een select team van vier mensen die hieraan werkten en als klein clubje waarin je eigenlijk gewend bent om alles met elkaar te delen, bijna echt letterlijk en figuurlijk alles, moest je continu zeggen: nee, ga ik je niet vertellen. En dat voelt best raar. Je moest tot op de laatste dag van de presentatie moest je dat voor je houden.   Cor Was net alsof je meedeed aan Wie Is de Mol?   Remco Ja, maar dan ook echt wel een half jaar lang. Dat is voor mij echt ongekend. Ik ben af en toe iets te veel een open boek. Ja, zo ben ik nu eenmaal, daar moeten we het mee doen met zijn allen zeg ik dan altijd. Toen hebben we de dag ervoor iedereen uitgenodigd, destijds nog in Epe, om op de zaak te komen, hebben we een presentatie gedaan, we hebben ook een bedrijf uit Malta overgenomen, dat was part of the deal. Die eigenaar was er ook met zijn vrouw of mede-bedrijfsleider noem ik het maar even, en toen hebben wij de presentatie aan het personeel en hun vrouw gegeven. Dat was heel erg leuk om te doen, dat ging echt op zijn janboerenfluitjes. Niet hoogdravend, maar wel functioneel zeg ik dan.   Cor Ik las op de website: Saylus is de betrouwbare partner als het gaat om telecommunicatie, telefonie blijft ondanks alles, van alle vormen van communicatie de belangrijkste schakel tussen u en uw klant. In 2019 dus verhuisd hier naar Apeldoorn, De Linie. En je hebt nu Saylus International, VRC Telecom ltd. nog op Malta en Saylus ICT Embh, richting Duitsland. Is het nodig internationaal te gaan in een bedrijf als jullie, of is dat zo gegroeid?   Remco Deels zo gegroeid, maar Gradus en ik hebben allebei ook wel een beetje - dat internationale vinden we allebei heel leuk om te doen.   Cor Wat is daar leuk aan?   Remco Je ontmoet veel mensen in andere talen, min of meer andere culturen. Wij zeggen altijd gekscherend: het kan ons niet raar genoeg zijn, als de klant matcht en als wij een behoefte hebben die wij kunnen invullen en we kunnen er ook nog een goede boterham aan verdienen, waarom niet? Plan technisch is dat soms best lastig, zeker omdat we nog steeds een relatief klein bedrijf zijn. Onze kennis en kunde wordt alom gewaardeerd en zo komen wij aan al die internationale contacten.   Cor En wat is dan bijvoorbeeld een typische Saylus klant, maar ik wil ook nog horen: wat is een typische Saylus en Remco klant?   Remco Jemig, ja, een typische Saylus klant.   Cor Ik zie ziekenhuizen voorbij komen, wat is -?   Remco We hebben echt een paar hele grote namen, klanten, die ook al heel lang bij ons zijn, omdat wij zijn wie we zijn. Wij leggen altijd een keurige prijs neer, we onderhandelen nooit over de prijs, maar ik vind wel dat de service en dienstverlening op orde moet zijn. Dat is een gevoel. Het nadeel is en dat is ook waarom wij niet aan aanbestedingen doen, of zelden, daar komt een enorm pak papier, daar komt een wirwar aan documenten en men kijkt alleen naar de laatste pagina en dat is de prijs. En je kunt niet je gevoel erin leggen. En wij vinden het belangrijk om ons gevoel erin te leggen. De klanten die wij op internationaal gebied hebben gewonnen, hebben wij gevonden vanuit onze prestatie van werken en de naamsbekendheid die dan voortborduurt. Ik noemde dat altijd, je moet ook in staat zijn om al die klanten te kunnen bedienen, noem ik het boekenplank principe. Je hebt een boekenplank, daar kunnen twintig boeken op. Als er achttien boeken op staan, kan er nog een negentiende bij, een twintigste misschien nog, een eenentwintigste maar bij de tweeëntwintigste dondert de hele handel eraf. Dat moet je zien te voorkomen, dan kun je twee dingen doen: je kunt er een boekenplank bijmaken en dan kun je nog meer boeken kwijt in de vorm van personeel et cetera en anders moet je het niet doen. Focus is heel belangrijk voor ons. Wij focussen ons op een speciaal merk, NIC, sommigen typeren dat als een oubollig gebeuren, ik typeer het als een betrouwbaar telecomplatform. Noem het maar de Rolls-Royce onder de telecomplatforms. Kennis en kunde is niet veel meer aanwezig in Nederland, maar die apparaten staan nog overal ter wereld en we kunnen er nog steeds van alles daarmee in het huidige tijdperk en dat is voor ons belangrijk en daardoor worden we ook internationaal gevraagd en zitten we nu aan tafel bij een ziekenhuis in Berlijn. Zo hebben we in Munster het grootste ziekenhuis, een van de grootste ziekenhuizen, misschien wel de grootste in Duitsland, waarom? Omdat we doen wat we zeggen en we het ook kunnen. Vorig jaar hebben we een paar cruiseschepen gedaan van Tui, komen we via via achter. Ja, daar lopen we niet veel mee te koop, marketing-gewijs zou dat slim zijn om te doen, maar we focussen ons op die technieken van dat merk en daar zijn we goed in, daar hebben we een grote voorraad aan spare onderdelen, de jongens zijn daar echt in bevlogen en dat is wel wat anders dan tegenwoordig. Alles is hosted, dat doen we natuurlijk ook, maar daarnaast doen we met name de grotere trajecten bij hotels, ziekenhuizen, industrieën, doen we veel met NIC. Cor En wat is dan de typische Remco-klant?   Remco Ja, wat –   Cor Tuurlijk, ik weet het, je mag geen klant voortrekken natuurlijk.   Remco Ik vind, een typische Remco-klant is een klant waarbij je elkaar uitdaagt en elkaar toch weet te vinden. En dan ga ik niet een specifieke naam zeggen, maar er zijn een aantal klanten waar ik lekker mee schakel en wat eigenlijk helemaal niks met zakelijkheid te maken heeft. Dat heeft te maken met passie, met gunning, dat heeft te maken met wederzijds respect, al die componenten die bijvoorbeeld in een aanbesteding never nooit naar voren komen en dat is de feeling die je met elkaar hebt en dat betekent dat als er een keer shit is, of gezeik of gedonderd dat je elkaar kunt bellen en het erover hebt, dat je dan handjeklap doet en eruit komt. En dat zijn wel typische klanten waar ik me senang bij voel. Ik heb niks aan klanten die bij wijze van spreken het contract uit de la trekken en: op paragraaf drie punt vier staat bla, dat zijn niet de klanten die wij zoeken. Dat is waarom het Nederlands Kankerinstituut al bijna twintig klant bij ons is, dat is waarom het Sint Jansdalziekenhuis in Harderwijk ook, ik denk net zo lang klant bij ons is. Klanten die bij ons vertrekken hebben over het algemeen, zijn dat klanten die op corporate niveau andere beslissingen maken, waarbij je geen direct contact hebt met de mensen, maar dat hoger in de boom bij grote ondernemingen de beslissing wordt genomen, dat is dan niet anders.   Cor Wel mooi, want jij straalt wel loyaliteit uit en trouw en als je al zolang samen in een onderneming zit-   Remco Vind ik ook heel belangrijk.   Cor Hebben Gradus en jij, hebben jullie wel eens ruzie gehad? Hebben jullie wel eens onenigheid gehad dat iemand van buitenaf of een personeelslid – we zijn het niet eens, help ons?   Remco Nee, we hebben wel eens stevige discussies, daar roepen we soms ook wel een collega bij, soms ook onderling met elkaar, maar wat ik al zei aan het begin ook van ons interview, aan het eind van de dag gaan we samen de deur uit. En de volgende dag komen we samen binnen. Dus die discussies die misschien getypeerd kunnen worden als ruzie, worden beslecht voor de klok van vijf a zes uur. Onderaan de streep zijn we samen ingestapt.   Cor Een echtpaar zegt: we gaan niet slapen voordat we de ruzie hebben bijgelegd, jullie zeggen: we gaan niet naar huis voordat het – Heeft Gradus of jij dan een veto?   Remco Ja, veto, ik weet niet hoe je dat wil zeggen eigenlijk?   Cor Is er iemand die bij het niet eens zijn een doorslaggevende stem heeft?   Remco Wij vragen nog wel eens een keer aan een collega van: hoe kijk jij daarnaar, laten we daar – maken we on the run een beslissing en daarnaast is Gradus scheidsrechter van de voetballerij en heeft hij een scheidsrechtermuntje en het klinkt echt bizar voor woorden, maar dan doen we gewoon kop of munt. En dan legt de een of ander zich bij die beslissing neer. En dan gaan we later ook niet zeggen van, dat alsnog blijkt dat de ander gelijk heeft gehad of iets verkeerds heeft gedaan van: na na na, als een stel kleine kinderen van: zie je nou wel. Nee, dan zeggen we gewoon –   Cor Dan draag je het als man.   Remco Ja, bal op tafel, muntje is de verkeerde kant uit gevallen, gelukkig is dat nog niet gebeurd, maar zo moet je ook met elkaar verder, anders lukt het gewoon niet. Dan krijg je hele rare exercities die het bedrijf niet ten goede komen, dan wel de medewerkers. En we hebben, beiden, de zorgplicht van de veertien mensen die van ons mee-eten. De gezinnen met de kinderen, de schoolgaanden die erachter zitten.   Cor Want hoe het met die loyaliteit, ben je bevriend met je personeel, of hou je met Gradus een gepaste afstand?   Remco Nee, ik denk dat wij daar allemaal misschien en dat maakt soms het sturen lastig, wij zitten meer bij elkaar dan eigenlijk zakelijk gepast zou zijn, maar dat is hoe wij als organisatie zijn, dat is ook de bevlogenheid die wij als team hebben. Als een klant een probleem heeft, of uitdaging of wat dan ook, dan gaan we niet kijken van: dat moet jij toch doen? Nee, dat moeten we samen oppakken. Dat geeft soms wel lastige – als je een conflictsituatie hebt met een medewerker, omdat je soms iets te zijn positie begrijpt, maar ja, Cor, dat is het nu eenmaal. Dat is wie we zijn en als dat niet past, heb je hier niets te zoeken.   Cor Hebben jij of Gradus de afgelopen jaren wel eens een cruciale fout gemaakt dat je zegt: dat hadden we gewoon anders moeten doen?   Remco Nee, nee. Niet dat ik me zo kan herinneren.   Cor Dat is wel lekker om dat te kunnen zeggen.   Remco Ik zou echt heel goed moeten nadenken, nee, nee echt niet.   Cor Ik wil nog even stilstaan bij corona, je hebt corona gehad.   Remco Nee, ik heb geen corona gehad.   Cor O nee, je moest naar het ziekenhuis voor –   Remco Nierstenen.   Cor Och ja, dat was het. Nierstenen, maar wel in het ziekenhuis geweest.   Remco Dat klopt, en uiteindelijk via de natuurlijke weg verdwenen. Dat is op zich wel bijzonder, want je wordt eigenlijk naar huis gestuurd omdat er vanwege corona geen capaciteit is om jou te opereren, lees: normaal gesproken zou je binnen een uur daar aan geholpen worden, operatief. Nu werd ik naar huis gestuurd in afwachting van en vier, vijf dagen later gaat hij via de natuurlijke weg, dat steentje, van twee bij vier millimeter de gewone weg uit. Dus eigenlijk een operatie bespaart. Dat is ook een aparte, want normaal gesproken zou ik onder niet-coronaperiode geopereerd zijn van een nacht op maandag op dinsdag volgens mij.   Cor En je zei als je op vakantie gaat, dan leg je je telefoon neer, maar als je in zo’n ziekenhuis bent, dan werkt dat anders. Dan heb je niet de rust om het even los te laten, dan gaat het door, of had je gewoon dingen te doen dat je zei: dat moet gewoon gebeuren?   Remco Nee, ik heb gemerkt, de betrokkenheid van de mensen om je heen, zowel zakelijk als privé jou in een keer heel veel druk gaven in de vorm van telefoontjes plegen. Maar ik lag natuurlijk niet alleen op een kamer. Mijn kamergenoten zeiden van: jeetje, moet dat nu de hele tijd? Toen heb ik op een gegeven moment ook gezegd: oké, ik stop ermee, maar ja. Ik hoefde mij niet druk te maken over de zaak. Het loopt gewoon. Het is puur even snel schakelen van: denk hieraan, wil je dat voor me regelen, dat regelen, dan krijg je te horen: Cuiper, don’t worry, we regelen het voor je. Dat geeft wel een lekkere rust hoor. Ik heb niet met zorgen in het ziekenhuisbed gelegen. En dat heeft natuurlijk ook wel te maken met hoe je als bedrijf nu financieel in de wedstrijd staat. Kijk, er zijn heel veel ondernemers die onder water staan op dit moment, die het heel lastig hebben, die serieuze problemen hebben, ik ben heel dankbaar dat wij dat niet hebben. En dat geeft natuurlijk ook wel een bepaalde rust, anders lig je echt anders in zo’n ziekenhuisbed.   Cor Heb je nog een droom als ondernemer dat je zegt: dit zou ik nog graag willen bereiken? Je had het net over dat horloge, Van der Gang. Heb je nog een zakelijk doel waarvan je denkt: als we dit bereiken met Saylus dan -   Remco Ja, ik zou nog wel een bepaalde groei willen realiseren, samen met Gradus niet per se, het is geen must, maar een bepaalde groei waarbij ik zeg: dat ik ’s ochtends weet wanneer een collega nog jarig is. Die groei wil ik realiseren. In aantallen is dat misschien vijfentwintig, dertig man nog, dus dat betekent een verdubbeling van het personeel, dat is voor mij niet het uitgangspunt. Uitgangspunt is dat de klanten tevreden moeten zijn over onze dienstverlening, als we die groei zouden kunnen realiseren is dat prima, als dat gepaard gaat met een aantal mensen, alleen die zienswijze kan tussentijds ook veranderen. Als je deze vraag zou stellen over tien jaar en wij misschien, weet ik veel een bedrijf hebben van honderd man, dan sta je er anders in. Dat kan.   Cor Ik kan me niet voorstellen dat jouw klantgerichtheid en de wens om het goed te doen, dat die verandert. Zeker niet ten koste van het geld.   Remco Nee, nee. Van nature inderdaad, moet het gebeuren, maar dan moeten wel alle parameters kloppen. En daarom zeg ik ook: autonome groei is de mooiste groei, want die kun je vaak behelzen. En als je, ik heb wel eens een gesprek gehad met een marketingman die liep te hunten om in een televisieprogramma te komen van Harry Mens en die marketingman die zei van: ja, een dag later word je enorm gebeld en iedereen die wil dan zaken met je doen. Ik zeg: dat is een reden om het niet te doen? Hoezo niet? Ik zeg: dat kan ik niet aan. Ik kan geen duizend telefoontjes op een dag aan naar aanleiding van een tv-programma of niet waarin je succesvol wordt neergezet en er komt een of andere groei aan, dan moet ik in eens boekenplanken erbij gaan maken. Ja, ik ben helemaal niet technisch, Cor, dus je moet mij geen boekenplanken laten maken hoor. Groei, normaal, rustig, prima. Heerlijk, gecontroleerd. Dat betekent ook dat de drive is niet de financiën, we hebben natuurlijk in de afgelopen vijf jaar een uitdaging gehad. Gradus en ik hadden we duidelijk: we willen in vijf jaar af van de schuldenpositie die we hebben en financieel helemaal vrij zijn en dat betekent: heel veel consequenties. Dat betekent: geen gekke dingen doen, dat betekent consolideren, dat betekent dat je voorzichtig moet zijn met wat je doet. 2017 is echt een zeer catastrofaal jaar voor ons geweest, hebben we gelukkig gemanaged dat te overleven, dat was eigenlijk een van de weinige boekjaren in het afgelopen bestaan dat het bedrijf verlies heeft gedraaid, dat doet wel wat met je. Ik heb daarin wel heel duidelijk voor mezelf een plan op gemaakt waarbij ik denk van: dit wil ik dus niet nog een keer.   Cor Dan zal je vrouw het op dat moment ook moeilijker hebben gehad. Wat heb je gedaan?   Remco Uiteraard. Maar ook thuis, weet je. Ik zeg altijd, ik ben vanaf mijn geboorte, heb ik nooit problemen gekend. Niet in financiële zin, in ziekte et cetera, eigenlijk ging het me altijd voor de wind en dan gebeuren er toch, omdat je wat ouder wordt wat dingen die je in een keer terugzetten, die je aan het denken zetten, dus 2017 is voor mij echt een significant jaar waarin ik heb nagedacht van: oké, dit kan mij dus ook gewoon gebeuren, maar nu ben ik ondernemer. En dan heb je geen vang. Banken doen niet met je mee op het moment dat je het goed hebt en banken doen niet met je mee op het moment dat je het slecht hebt. Ik vraag me dan af: wat is de functie van banken dan? We hebben het zelf gered omdat we creatief zijn kennelijk, maar ook omdat we betrouwbare mensen om ons heen hebben in de vorm van medewerkers en leveranciers. Waarbij je van tevoren moet aangeven dat je bepaalde dingen niet kan nakomen, ondanks dat je het graag zou willen. Dat is ook waarom het belangrijk is om communicatie te blijven houden met mensen en communiceren, het is op dit moment in deze wereld dramatisch slecht. Communiceren is wat je doet met elkaar, praten. Via de telefoon, dat is wel lekker voor mijn business trouwens, of face to face. Daarom, het is goed dat we de huidige techniek hebben, Teams et cetera, het werkt allemaal, allerlei middelen, maar vraag maar eens aan iedereen: niemand vindt het prettig.   Cor Heeft het je nederig gemaakt, zo’n jaar als ondernemer om misschien er ook achter te komen: wat heb je eigenlijk als ondernemer, je zit erbij, maar als het niet goed gaat, dan hebben we elkaar heel hard nodig. We gaan richting het eind van het uur. Ik vraag altijd aan iedereen een ultieme tip. Ik zat zelf te denken, ik vind zoals jij en Gradus dat samen dus nu al zo lang flikken, zo lang doen, zou je andere ondernemers, misschien ondernemers die overwegen om iets samen te doen met een ander, wat voor tip zou je dan geven?   Remco Je moet elkaar dingen kunnen gunnen. In de breedste zin van het woord, niet alles op een weegschaal leggen. Die weegschaal moet altijd in balans zijn en die slaat de ene keer naar links door, de andere keer naar rechts en je moet zeker nooit liegen. Liegen is echt funest, dat moet je gewoon nooit doen. Je kunt beter zeggen: dit heb ik verkeer gedaan, het spijt me, dan kun je het erover hebben en dan kun je weer verder. En dat is lastig, dat raakt je inborst. En de een is daar beter toe in staat dan de ander. Maar je moet open, eerlijk en transparant zijn. Alles met elkaar delen. Dat is gewoon, anders gaat het niet lukken en vaak zie je dat op basis van financiën samenwerkingen mislukken en dat heeft vaak te maken met gunning. Waarom moet de een net een nieuwe iPhone of Apple of een nieuwe laptop en de ander dan ook. Dat speelt bij ons niet. Ik heb een Audi en Gradus rijdt in een Lexus. Niks mis mee in beide gevallen, in nieuwprijs zit er echt wel een verschil in en daarin heeft Gradus mij dat gewoon gegund. En op andere momenten is er weer een andere gunning vanuit mijn positie. Je hoeft het niet altijd af te wegen.   Cor Het hoeft niet altijd gelijk te zijn.   Remco Ja, maar het moet wel in balans zijn. De rode draad moet zijn dat het in balans is en dat kun je alleen maar bereiken door open en eerlijk met elkaar te communiceren, als je dat niet kan en als je de kaarten voor de borst houdt en niet open en transparant bent, dan ben je gedoemd te mislukken. En tot nog toe zijn wij daar redelijk succesvol in gebleken, want we hebben een bedrijf in coronatijd overgenomen in Aalsmeer, we zijn in juli in Duitsland een bedrijf gestart, dat is minder succesvol op dit moment vanwege allerlei maatregelen, dat geeft niet, is niet anders, ja, en Malta draait gewoon lekker door. Ik ben heel blij.   Cor Ik weet nu waarom je destijds commercieel, want het commerciële hart dat draait weer. Super bedankt voor dit interview, mooi om hier bij het succesvolle bedrijf te zijn en om jou als ondernemer te spreken. Dank je wel.    

Podcast voor DGA’s #17 Cor Spronk in gesprek met Wim van Mourik van Van Mourik Beekbergen – over bedrijfsovername, generatieverschillen, besturen en commitment 55:10
ma 15 feb 2021

Podcast voor DGA’s #17 Cor Spronk in gesprek met Wim van Mourik van Van Mourik Beekbergen – over bedrijfsovername, generatieverschillen, besturen en commitment

VERZET OP TIJD JE BAKENS!Vandaag ben ik in gesprek met Wim van Mourik, 55 jaar, getrouwd met Gerda en vader van twee dochters en een zoon. Wim is eigenaar van Van Mourik Beekbergen grondverzet en cultuurtechniek, die levert aan groen en grijs, aan boer en bouw.Vanuit Beekbergen runt hij zijn bedrijf en is daarnaast ook zeer actief als voorzitter van belangenorganisatie Cumela. “Verzet op tijd je bakens”. Dat was de tip aan andere ondernemers waarmee Wim deze podcast afsloot.BEDRIJFSOVERNAMEToen we Wim vroegen of hij mee wilde werken aan deze podcast zei hij dat hij eigenlijk niet zoveel te vertellen had. Het was niet zo spannend volgens hem. Maar toen kwam het gesprek op het onderwerp bedrijfsovername. En daar heeft Wim wel zeker wat over te vertellen.Wim heeft het bedrijf van zijn vader over genomen. Wim: “Ik geloof niet dat ik zo ondernemend was toen, of dat altijd al op mijn wensenlijstje had staan om zelf een bedrijf te hebben. Maar het zat er zo ingebakken dat, wij waren voorbestemd om dat over te nemen”. Wim verteld over hoe hij het bedrijf overnam, stapje voor stapje en welke invloed zijn vader bleef of wilde houden. Later in de podcast verteld Wim hoe zijn kinderen staan tegenover het overnemen van zijn bedrijf en welke invloed dit heeft op zijn relatie met zijn kinderen.GENERATIEVERSCHILLENWim is opgegroeid in een cultuur van hard werken en het hebben van bezit. Aan de andere kant verteld Wim hoe zijn kinderen andere keuzes maken. Wim: “Die jeugd heeft in mijn beleving minder behoefte aan een bedrijf bezitten of heel veel verantwoordingen hebben, of bezitten, die behoefte is er minder”. Wim verteld hoe hij zijn zesdaagse werkweek terugbracht naar vijf dagen. Destijds een doorn in het oog van zijn ouders. Nu zal zijn vader vast trots zijn op hoe Wim het tot nu toe gedaan heeft al spreekt hij dat op dat vlak niet uit.BESTURENIn 2011, toen Wim een jaar of veertig was werd hij gevraagd om landelijk voorzitter te worden van Belangenorganisatie Cumela. Wim: “Ik had het bedrijf hier redelijk onder controle. Ik denk: ik kan dit, dit lukt en ik zocht ook een nieuwe uitdaging. Ik dacht: moet ik een bedrijf erbij of moet ik gaan groeien, of hoe houd ik mezelf wakker? Dus dat kwam eigenlijk precies op het juiste moment, dat ze mij vroegen. Van: Wim, wil jij geen landelijk voorzitter worden? Maar, dat gaat dan wel iets meer tijd van je vragen”. Zijn personeel vind het wel mooi. “De mannen an sich vinden dat wel mooi, die vinden het prachtig. Die zijn trots dat hun werkgever zo af en toe op het podium springt om het algemeen belang, wat voor ons van belang is, dat ik dat doe, dat ik dat oppak”.COMMITMENTWe spreken nog over de uitdagingen binnen de sector en binnen zijn eigen bedrijf, nu Wim zijn kinderen in 2017 hadden aangegeven het bedrijf niet over te willen nemen. Het vinden van machinisten voor zijn machines is voor Van Mourik Beekbergen nog gene probleem, maar in het vinden van bijvoorbeeld grondwerkers in de toekomst, daar ziet Wim wel een hele uitdaging.Een opvolger voor zijn bedrijf denkt Wim gevonden te hebben in Koen Spee. Toen ik aan Wim vroeg waar zijn opvolger aan moet voldoen, toen noemde hij: “Commitment. Die commitment wil je voelen, de passie die je voor het bedrijf hebt, of de verbinding met de werknemers. Of met de mooie machines of het pand. Hoe je het maar wilt noemen, maar je wilt die verbinding voelen, en die verbinding die voel ik wel bij hem”.VERZET OP TIJD JE BAKENS!Wim: “Je moet wel op tijd je bakens verzetten. Ik heb onlangs in een column geschreven: in de moeheid ploeg je voort. Dat is het liefste wat we doen, gewoon door ploegen. Maar op enig moment als de ploeg niet meer voldoet en je moet naar een spitmachine, moet je wel bereid zijn om de ploeg te verkopen. Dat is figuurlijk, niet letterlijk. En dan denk ik dat we als ondernemers wel moeten blijven doen van: verandert de wereld? Ja, die verandert. Moeten wij dan ook veranderen? Ja, dan moet je wel veranderen. En wees op tijd. Denk niet dat het meevalt, maar probeer voorop te lopen in de nieuwe ontwikkelingen in de nieuwe veranderingen, want als je achteraan aanloopt dan kom je op een gegeven moment ook een keer te laat. Dus blijf die bakens verzetten”.Luister naar de podcast of lees hieronder het gehele interview.Meer over Wim van Mourik en Van Mourik Beekbergen vind je op:https://www.linkedin.com/in/wim-van-mourik-7a446428/https://www.linkedin.com/company/vanmourikbeekbergen/https://www.facebook.com/vanmourikbeekbergenhttps://www.vanmourikbeekbergen.nl/VERDER PRATEN?Wil je eens verder praten met een ervaringsdeskundige in het ondernemersvak? Iemand waarmee je kunt sparren, bijvoorbeeld over het verkopen van je bedrijf aan je kinderen? Lees hier dan een onze informatie op de DGA Mentorpagina en maak daarna een afspraak via de contactpagina. Je kunt ook bellen op 06-53321934. Dan maken we snel een afspraak. Tot snel.PROGRAMMA VOOR JOUOm jou als ondernemer ook te kunnen helpen hebben we diverse programma’s samengesteld waaruit je kunt kiezen. Deze kun je vinden op onze aanbiedingspagina.KENNISMAKEN?Wil je een afspraak maken om eens vrijblijvend verder te praten? Plan dan vandaag nog een telefonisch kennismakingsgesprek met ons in via ons handige tool op onze website. Klik dan hierBellen voor een afspraak maken mag natuurlijk ook altijd.Bel dan naar 06-53321934. Dan zoeken we samen een geschikt moment in jouw en mijn agenda.Ik kijk uit naar onze afspraak.#podcast#interview#wimvanmourik#vanmourikbeekbergen#cumela#loyaliteit#mentor#inspiratorVolledig uitgeschreven podcast #17: Wim van Mourik CorWe zijn hier in jouw kantoor in Lieren, bij Van Mourik Beekbergen. Ik heb even wat huiswerk gedaan, Van Mourik Beekbergen grondverzet en cultuurtechniek. Levert aan groen en grijs, aan boer en bouw. WimJa, dat heb je aardig goed. CorIs dat een beetje - WimDat dekt wel de lading. CorDat dekt wel de lading. We kwam er net in het voorgesprek achter dat we elkaar eigenlijk kennen, ik dacht van naam, maar dat was toch van het VCA, de begeleiding van het VCA, samen met Willem. Ik zag al staan: duwen is  beter dan trekken, misschien kunnen we het daar nog eens even over hebben, wat je daar precies mee bedoelt. Vijfenvijftig jaar en twaalf januari vijfenvijftig geworden, woont in Beekbergen, komt uit Lieren, getrouwd met Gerda de Jong. Ongeveer elf jaar nu volgens mij, twee dochters, Eva en Annemarie en een zoon Laurens. WimDat klopt. CorLaurens zit in de autohandel zag ik, dus ik zag al heel wat dingen voorbij komen. Hobby’s, ik schat even: wintersport en wielrennen? WimWintersport zeker, wielrennen heb ik een paar jaar gedaan, wielrennen en moutainbiken. Maar goed, daar ben ik wel weer mee gestopt. Ik heb die fietsen weer aan de wilgen gehangen, dat vroeg toch teveel van me. Ik zat in een vrij fanatiek groepje, zeg maar het testosterongroepje. Het moest altijd maar verder en altijd maar harder en altijd maar langer en op een gegeven moment kostte het me meer dan dat het me opleverde en toen dacht ik: hier stop ik mee, dit is niet goed voor me. CorMaar dan ook gewoon gelijk twee fietsen op Marktplaats zetten, gewoon ook gelijk afrekenen? WimDaar heb ik nog wel een jaar over gedaan om zover te komen dat ik ze op Marktplaats ging zetten, maar ik heb het wel, denk ik in 2020 gedaan en toen heb ik van de opbrengst van die twee fietsen en de spullen, een nieuwe kar met golfspullen aangeschaft en ik ben samen met mijn vrouw golflessen gaan volgen. We hebben ons GVB gehaald vorig jaar in Portugal en ja, daar storten we ons nu helemaal op. Dat wordt het nieuwe werken. CorVoetbalclub? WimNiet. CorJa, VV Beekbergen, dat is het dan? WimDat bestaat, ja. En daar doen we het onderhoud van de velden, maar voor de rest ben ik geen voetbalfanaat of fan. Daar heb ik ook geen voorliefde voor, ik vind het prima dat anderen dat doen, maar wij zijn er vroeger eigenlijk niet mee opgegroeid. Mijn vader zei altijd: dat moet je niet doen, want dan schoppen ze je de poten kapot op zondag en dan kun je op maandag niet werken. Dus dat is bij ons niet van de grond gekomen. En ik heb het zelf ook nooit opgepakt. Ik vind het goed, nogmaals, dat een ander het doet, maar niet voor mij. CorEn als je het hebt over voetbal of golven, doe je dan ook met jullie bedrijf golfbanen aanleggen, of onderhoud en op voetbalvelden? WimJawel, voetbalvelden dat kunnen we volledig zelf, het aanleggen en onderhouden en die golfbanen aanleggen, daar zijn wij ook wel bij betrokken. Op dit moment wordt er in Lieren weer een uitbreiding gedaan van een golfbaan en daar zijn wij ook bij betrokken. CorScherpenberg? WimJa en bij de nieuwe aanleg, toen die tijd, maar dat was voor onze grootste klant Sweco, ja dat heette toen nog Grontmij, hebben wij daar misschien eens geleverd om de tee’s en holes aan te leggen, maar ook om de fairways te egaliseren en in te zagen, dus dat zijn wel dingen die ons passen zeg maar. Met mens en machine in die boden wroeten. Ja, dus ook op een golfbaan. CorIk ben lid van de Witte Handicap Club hier op Scherpenberg, dus ik speel hier wel eens. Muziek, ben je een muziekliefhebber en wat is dat dan? WimNiet uitgesproken hoor, ik luister niet eens altijd naar muziek, ik luister ook wel eens naar NPO1, en dan praatprogramma’s, maar als ik dan muziek luister dan is het wat er op de radio voorbij komt en als ik wat zoek dan heb ik ook wel een redelijk brede interesse. Maar stel dat ik nu moet zoeken, dan zoek ik naar Adele, of naar Anouk, of naar Danny Vera, dat soort dingen. Simply Red van vroeger zoek ik nog wel eens op, maar echte specifieke voorkeur, nee. Ik ben een makkelijke muziekluisteraar. CorHebben de jongens op de zaak misschien de radio aan? WimAllemaal. CorJa? WimJa, als daar geen radio in zit, of hij doet het niet, dan hebben we een probleem. Dus die jongens die luisteren er graag naar, maar waar ze precies naar luisteren, dat weet ik eigenlijk niet, kon nog wel eens andere muzieksmaak zijn dan dat ik zelf heb, maar het is wel van wezenlijk belang dat daar een goede radio in zit. Dat vinden ze belangrijk. CorHeb je vroeger zelf veel op de trekker gezeten? WimJa, in mijn jongere jaren, vanaf mijn vijftiende, zestiende. Ja, heel vroeger was het zo: als je een jaar of tien, twaalf was leerde je al trekker rijden. Dan mocht je niet de weg op, maar wel op het land en vanaf je zestiende mocht je dan de weg op en dat was bij ons vroeger ook wel gewoon, als je dan uit school kwam, dan was er altijd wel iets te doen. Dan ging je even een paar pakjes hooi persen, of even wat kunstmest strooien, dus ik rij al wel heel lang trekker en vanaf mijn zestiende dus ook op de weg. Na mijn schooltijd, mijn opleidingstijd heb ik nog een paar jaar hier in het bedrijf gewerkt, toen ben ik gaan stage lopen, andere bedrijven gezocht en gewerkt en toen weer terug, maar voordat ik op kantoor kwam heb ik een jaar of vier op de rupskraan gezeten. Eerst op een mobiel kraantje natuurlijk om het te leren en daarna ging de rupskraan machinist weg en toen zei mijn vader: dat is dan misschien wel iets voor jou, dat is om je opleiding nog een beetje af te ronden, dan ga je maar eens een tijdje op die grote rupskraan zitten. En dat staat mij nog wel helder voor de geest, dat breng ik ook altijd in contact met de geboorte van mijn kinderen, want ik weet nog precies waar ik was met die grote rupskraan toen mijn zoon geboren werd, stond ik in Arnhem. Helder voor de geest, dus dat heb ik een paar jaar gedaan en toen ik daar af kwam, van die rupskraan - CorWacht even. Je gaat te snel. Want ik zat te denken: je hebt geen tinnitus opgelopen van al het lawaai wat destijds op die tractoren zo was? WimIk heb wel tinnitus, maar waar het vandaan komt, ik weet het niet. Het zou best kunnen, die lawaai doofheid, dat oorsuizen dat dat van machinegeluiden komt, dus ik heb wel tinnitus en ik heb ook wel iets gehoorschade, want ik heb een gehoorapparaat in zoals je ziet, maar ja, dat is heel moeilijk te labelen, of dat het daar vandaan komt. Dat kan geen enkele oorarts je vertellen. Ze constateren een gehoorschade en dat zit dan ergens in je hoofd, maar niemand kan zeggen waar het van komt. CorIk wist het trouwens niet hoor, het is dat je het nu zegt. Ik heb er zelf iets last van, omdat ik ook vroeger altijd op de trekker zat en ook wel eens muziek, dan luisterde je muziek en van die oorkappen op. Wat voor auto rijd je? WimIk rij een Audi A6 All Road, dat is wel - een passie zal ik niet zeggen, ja, dat wilde ik wel heel graag en van vroeger uit reden we een Volkswagen Golf, toen werd het een keer een Passat en nog een Passat en toen ik zover kwam dat ik zelf auto’s mocht kopen of kon kopen toen kocht ik mijn eerste auto, dat was ook een Passat, daarna dacht ik: ik wil wel iets mooiers, iets luxere, toen werd het een Audi, dat leek mij helemaal ideaal. Dat werd een Audi A4 en daarna werd het een A6 en het hoogst bereikbare, dacht ik toen altijd, dat is zo’n grote A6 All Road. Nou, ik ben zover, ik heb hem. Ik rij er met verschrikkelijk veel plezier in. CorEn die liefde heb je ook aan je zoon doorgeven? Je zoon handelt nu in auto’s zag ik tenminste voorbij komen? WimJa, mijn zoon die is helemaal autofanaat, die heeft dat van kinds af aan al opgebouwd. Die wist als kleine jongen al auto’s te herkennen aan de achterlichten. Dan zei hij: kijk, papa, dat is dezelfde auto als die opa heeft, want die heeft dezelfde achterlichten. Dat zijn dezelfde achterlichten van ome Jan. Dus die heeft dat al heel vroeg meegekregen. Maar hij werkt overdag bij een, ik wilde bijna de naam noemen, maar dat is niet helemaal goed natuurlijk, bij een installatiebureau en daar is hij service engineer en in de avond- en in de weekenduren doet hij die automakelaardij erbij. Hij noemt zichzelf automakelaar van het noorden en daar kan hij zijn liefde en passie in kwijt. Door auto’s te zoeken voor andere mensen. CorKomen we zo meteen nog wel terug op, want ik wil het met jou wel hebben over bedrijfsovername, maar eerst even naar jezelf. Lees je wel eens boeken? WimJa, ik lees wel eens boeken, eigenlijk te weinig. Ik ben ook vroeger niet met boeken lezen opgevoed, dat is meer iets dat me is bijgebracht door mijn vrouw. Mijn vrouw is docent Nederlands en fervent boekenlezer en die schuift mij wel eens boeken onder de neus van: dit is een mooi boek, lees die maar. En dat lees ik dan ook, want ik ben wel een makkelijke lezer, ik kan echt wel alles lezen, maar het gebeurt eigenlijk alleen maar in de vakantie, dus veel te weinig. Dat is wel jammer. Ik neem me ook ieder jaar voor om meer te gaan lezen, maar als het er niet ingebakken zit en je moet jezelf ertoe zetten dan wordt het lastig. CorMaar je bent, ik zag, je bent sinds 2012 voorzitter van Cumela. Moet je voor Cumela, moet je daar veel voor lezen? Veel vakliteratuur lezen of is dat dan ook - WimVakliteratuur valt wel mee, maar ik moet wel veel stukken lezen, dus je lees wel veel vergaderstukken of memo’s. Maar daar heb ik geen moeite mee. Ik kan best goed en snel lezen en ook wel snel die stof opnemen. En als ik dus ook een boek lees, dan kan ik dat ook wel makkelijk in me opslaan. Dat gaat me makkelijk af. CorLuister je wel eens een podcast? WimEerlijkheid dient me te zeggen, dat op het moment dat wij contact met elkaar zochten, dat ik daarna pas podcasts ben gaan luisteren. Die van jou, ik heb er nu drie gehoord. Ik moet zeggen ik vind het wel leuk, nu, ’s avonds in coronatijd lopen we een rondje om het dorp heen en dan een paar oortjes in en een podcast luisteren, dat begint mij eigenlijk wel te bevallen, dat vind ik leuk. CorIk ook pas sinds ik ermee begon, dat ik podcasts luister, ja. Heb je iemand waar je tegenop kijkt, een idool, misschien een groot woord, dat je zegt van: dat is echt wel, hetzij een ondernemer, hetzij iemand zoals die in het leven staat? WimIk ben wel fan van Mark Rutte, ik ben ook een fervent VVD’er en ik volg dat al een paar jaar hoe Mark dat doet en daar heb ik echt wel ontzag voor, dat vind ik ook wel heel knap zoals hij de verbindingen maakt en de compromissen sluit en hoe hij met mensen omgaat, naar ze luistert, dat vind ik wel een voorbeeld, daar neem ik wel iets van aan. CorHij is ook een woordkunstenaar. WimJa, ik vind het heel knap wat hij doet. Hij kan echt met iedereen omgaan, gewoon met alle lagen van de bevolking kan hij nivelleren en insteken, dat vind ik heel knap en dat hoop ik van hem over te nemen. En daarnaast, via Cumela kom ik natuurlijk bij heel veel mooie bedrijven en daar zie ik wel ondernemers, ik zal ze niet bij naam noemen, want dan doe ik misschien een ander weer tekort, maar daar zie ik wel andere ondernemers waarvan ik denk: wat doe je dat goed, wat doe je dat knap of waar sta je daar goed in, niet teveel op de emotie, maar wel op de zakelijke kant. En soms bij een andere ondernemer andersom, maar dat is er niet één, dat zijn er gewoon meer. CorMisschien komen we in de podcast nog wel tegen, de uitdagingen die je zowel bij de boeren tegenkomt als in de bouw, hetzij vanwege stikstof, hetzij vanwege corona, hetzij vanwege veranderingen van voedselketen. Je begon er net al over, uit wat voor nest kom je? Heb je broers en zussen? WimIk heb een broer en twee zussen en wij komen echt wel uit een ondernemersgezin. CorJij bent de jongste? WimNee, ik ben de tweede. Een oudere broer en twee jongere zussen. Ja, mijn ouders die zijn beide, na het trouwen hier naartoe verhuisd. Die komen van oorsprong uit de Betuwe en mijn vader komt uit een streng gereformeerd gezin, uit een boerengezin, is ook vanuit hard en lang werken opgevoed, kocht toen samen met mijn moeder hier een failliet gaand loonbedrijf op, loonbedrijf/boerderij en die is toen heel hard gaan werken om hier de kost te verdienen en de boerderij te onderhouden en dat loonbedrijf. Dat is hij rustig aan gaan uitbouwen, maar daardoor zijn wij wel opgevoed met werken, ja. Als een beetje lopen kon, moest je al een beetje meewerken, al was het maar de stoep aanvegen, of de schuur aanvegen en maar vader heeft altijd wat akkerbouw erbij gedaan en op enig moment moesten wij dan ook mee aardappels gaan rooien, moesten we kunstmest strooien, moesten we het land bewerken, dus wij zijn wel meer met werken dan met sporten of met spel opgevoed. Dat was goed, prima. CorEn je hebt mts gedaan? Weg- en waterbouw? WimEerst de lts en toen de mts weg- en waterbouw. Mijn vader had wel een plan voor ogen met mij en mijn broer. Mijn broer zou dan bosbouw en cultuurtechnische school doen, heeft hij ook gedaan en ik zou dan mts weg- en waterbouw doen en dan zouden wij beiden - CorEn niet dus de middelbare landbouwschool? WimNee. CorWas dat omdat hij toen al dacht: ze moeten echt richting die weg- en waterbouw? WimMijn vader had al vrij snel in de gaten dat hij met die landbouwmachines natuurlijk ook voor andere klanten kon werken. Toen ging hij al vrij snel werken voor de gemeente Apeldoorn en voor het toenmalige Arcadis, dat was toen Grontmij, ging hij met dezelfde mens en machines voor andere klanten werken, dan had hij ook wel bedacht: daar zit meer toekomst in dan in het agrarisch loonwerk, dus toen dacht hij: als Jan dan de bosbouw school gaat doen en Wim doet wegenbouw op de mts, dan gaat de één stage lopen bij Grontmij en de ander gaat stage lopen bij de HWZ, wat nu de BAM is. Dan kunnen ze daar beiden een jaar of vijf werken, dan komen ze terug en dan nemen de gebroeders Van Mourik het bedrijf over. Dat is bijna gelukt. CorDus toen heb je op school gezeten, toen heb je nog vijf jaar op die rupskraan gezeten. WimJa, ja. CorEn toen, wat gebeurde er toen? WimEven terug naar die stageperiode, ik ben teruggekomen naar het bedrijf en mijn broer die is niet teruggekomen, die zei: ik vind het geweldig mooi werk en ik interesseer me er ook voor, maar ik heb eigenlijk niet zoveel ambitie om het voor mezelf te gaan doen, dus ik blijf bij Grontmij. Ik blijf liever in loondienst. Dus toen heb ik het alleen overgenomen. CorMaar was je altijd al wel de ondernemer, ook in het gezin, tussen vrienden, degene die - of was het echt zoiets van: zo gaat dat nu eenmaal, dat je het bedrijf, dat één van de zoons, of één van de kinderen het overneemt? WimJa, ik denk dat laatste, ik bedoel, ik geloof niet dat ik nu zo ondernemend was toen, of dat altijd al op mijn wensenlijstje had staan om zelf een bedrijf te hebben. Maar het zat er zo ingebakken dat, wij waren voorbestemd om dat over te nemen. Die kant werden we wel, op gestuurd vind ik een groot woord, maar daar werden we wel in gestimuleerd. Ik vond het ook leuk, ik vind het nog steeds leuk om te doen. Maar om nu te zeggen: ik wil ondernemer worden en dit is een gouden kans en ik ga dat doen, nee, ik ben er eigenlijk gewoon ingegroeid. CorWat zou je geweest zijn als je vader het niet had gehad? Heb je daar wel eens over nagedacht? WimJawel, daar heb ik vaak genoeg over nagedacht, maar ik heb daar nog nooit een antwoord op gevonden. Ik weet het gewoon niet. CorProfessioneel golfer misschien wel. WimJa, dat had gekund, maar nee, dat geloof ik niet. Maar ik heb niet een super balgevoel, dus als wij elkaar gaan tegenkomen, dan kun je denk ik wel van me winnen, maar nee, ik heb geen antwoord op die vraag wat ik dan anders was gaan doen. CorMaar goed, we hadden elkaar aan de telefoon over overnemen, kun je daar eens wat over vertellen, hoe is dat gegaan? Want het is een kapitaalkrachtig bedrijf, machines, veel geld gaat erin zitten? WimJa, hoe gaat zoiets. Inderdaad, er zit heel veel geld in en de vorige generatie liet ook al dat geld er maar inzitten, dus toen wij op het punt aankwamen van die overname, had mijn vader wel zijn voorbereidingen gedaan. Hij had van een vof een bv gemaakt, met een beheermaatschappij erboven, dus voorbereid dat ik het makkelijk kon overnemen. Dus ik heb ook een bv opgericht en heb gewoon aandelen gekocht van de werkmaatschappij van hem. Eerst een transactie van dertig procent en daarna, dat was denk ik ergens rond 2000 heb ik er nog eens veertig procent bijgekocht. En toen gebeurde er een hele tijd niks en ik heb in 2015, dus dat is nog helemaal niet zo lang geleden, heb ik die laatste dertig procent van hem overgenomen. En dat is wel grappig om te vertellen hoor, want mijn vader heeft natuurlijk van die opbrengst van de verkoop, hij heeft ook andere aandelen gekocht en zijn geld belegd, altijd zuinig op geweest. Maar jouw aandelen, zegt hij, die renderen eigenlijk ook wel goed.Die dertig procent die ik nog heb in jouw bedrijf, dat zijn best goede aandelen, dus die verkoop ik niet. Die hou ik nog even. Daar kon ik in eerste instantie natuurlijk om lachen, maar uiteindelijk dacht ik: ja, verdorie, ik moet ze toch een keer zien te krijgen. Dus in 2015, toen was ik rond mijn vijftigste, dacht ik toch wel: ja, nu wordt het toch wel tijd, ik kan het alleen en ik wil het wel alleen en die aandelen moeten gewoon mijn kant op. CorHad hij nog wel de laatste tien of vijftien jaar dat hij zich er nog - dat hij er nog veel rondliep of dat hij nog wel voelde dat het ook nog wel van hem was? Of heeft hij het wel makkelijk los kunnen laten? WimNee, dat ging niet zo makkelijk hoor. Ik bedoel mijn vader was een eerstelijns ondernemer, een pionier in hart en nieren. Hij heeft ook jarenlang, nadat hij het aan mij verkocht had, eigenlijk uit de zaak was, hier wel was, wel altijd meegedaan. Dus hij werkte nog mee, hij dacht ook nog mee, hij besliste ook mee. Daar kon hij wel vrij snel afscheid van nemen, de beslissingen en verantwoording dragen, maar het heeft heel lang voor hem gevoeld alsof het nog van hem was en dat hij mij nog wel adviseerde en nog wel wat tips gaf van: let daarop, zie dit en zie dat. En het is pas sinds een jaar of vijf denk ik, dat hij het nu echt heel goed kan loslaten. Hij is nu bijna 82, tot aan zijn 77, 78 echt wel volop meegedacht en gedaan, geduwd en getrokken. CorEn hoe is dat naar je oudere broer en je twee zussen, hebben die ooit wel eens gehad van: die Wim die heeft lekker makkelijk het bedrijf overgenomen? Werden daar in die tijd veel gesprekken over gevoerd? Of was het een soort stilzwijgende - WimIk heb persoonlijk niet zo heel veel gesprekken gevoerd met mijn broer en zussen over gehad. Wat is het waard, wat geef ik ervoor en wordt het geschonken of wordt het betaald, of - daar hebben wij het eigenlijk niet over gehad. Dus ik denk dat ze daar gewoon vertrouwen in hebben gehad dat vader en ik dat goed gedaan hebben. Dat is ook gewoon goed gedaan, we waren natuurlijk met zijn vieren en mijn moeder toen die tijd was helemaal een voorvechter daarvan, die konden en die wilden daar ook geen verschil in maken, of geen onderscheid in maken. Ze konden mij niet wat schenken, dan zouden ze de anderen tekort doen. Dus ik heb ik ook echt wel, alles wat hier is, gewoon betaald. En mijn broer en zussen hebben daar waarschijnlijk goed vertrouwen in gehad, want die hebben mij daar nooit naar gevraagd of ergens van beschuldigd, of daar argwaan bij gehad. Tenminste, dat is mij niet ter ore gekomen. We hebben dat gewoon heel goed en integer gedaan met elkaar. En ze zien best wel dat ik er denk ik veel voor moet doen. Dat ik er best mijn uren voor moet maken, mijn verantwoording ervoor moet dragen. Dus ik denk dat dat wel goed zit. CorKun je eens een voorbeeld noemen van iets waar je vader echt anders over dacht dan hoe jij erover dacht, of zeg je, dat is eigenlijk ook altijd op één lijn geweest? WimEr waren wel verschillende zienswijzes, vooral de eerste jaren. Kijk, mijn vader is nog van de zesdaagse werkweek en dat heeft hij ons ook altijd bijgebracht van: wat je denkt dat je in veertig uur kunt verdienen, vergeet het maar, het moet echt in vijftig of in zestig uur. CorOok dat de kranen zo lang langs de weg moeten zitten, of gaat het dan vooral om kantoor, of - WimNee, er moest ook echt buiten wat gedaan worden. Mijn vader was in volle overtuiging en dat was toen in die tijd ook wel zo, mijn vader is van net voor de oorlog, hij is in ’39 geboren, dus hij heeft die opbouw, die heropbouw van Nederland goed meegemaakt. En net na de oorlog was er niet veel geld, en geen spullen, dus er moest keihard gewerkt worden om het land op te bouwen, ook om zichzelf te kunnen voeden, dus die heeft echt zes dagen hard moeten werken en toen ik in beeld kwam, of toen wij in beeld kwamen, toen zei hij ook altijd: jullie zullen dat ook moeten doen.Je zult echt zes dagen moeten werken om de boel overeind te houden hier. Maar ik dacht: ja, ik heb nog een vrouw en kinderen, ik heb ook een privé leven, ik denk dat het wel in vijf dagen kan. Dat kon echt niet zo. Dat heeft mij dus ook altijd wel getriggerd en geïnspireerd om het te proberen wel in vijf dagen te doen en ik doe dit nu al vijfentwintig jaar voor mezelf en het lukt me ook in vijf dagen. Dan moet je misschien of slimmer werken, of misschien meer vragen per uur, maar nogmaals, het is me wel gelukt om in vijf dagen de kost te verdienen in plaats van zes. En daar hebben we wel strijd over gehad hoor, de eerste jaren, of ik die zaterdag privé zou besteden of dat ik mee zou gaan aardappels rooien of nog even kunstmest zou gaan strooien. Dus dat heeft ook wel wat strijd opgeleverd, maar dat is de overgang van generaties. CorHoe heb je de switch kunnen maken van uiteindelijk de rupskraan naar dagelijks de leiding nemen. Was dat voor jou gelijk wel gekoppeld aan het worden van aandeelhouder? WimDaar zit eigenlijk nog een stap tussen, als je me toestaat. Op een gegeven moment kwam er een prachtig mooi project voorbij, dat was bij de Apenheul, dat is één van onze mooiste, grootste, bijzonderste klanten en die gingen een masterplan uitvoeren, de hele Apenheul ging op de schop, dat werd verdubbeld, toen werden we gescreend als bedrijf zijnde door een groot consultantsbureau, wie zijn jullie die dat werk buiten kunnen gaan doen? En net voordat ze het kantoor verlieten zeiden ze: dan gaan we nog even op zoek naar een uitvoerder, projectleider en dan gaan we van start. En toen keken mijn vader en ik elkaar aan dachten we: maar dat moet niet gebeuren, daar moet geen wildvreemde uitvoerder op komen, want die brengt zijn eigen vrienden mee en dan staan wij buitenspel. Dus toen is het plan geboren dat ik mezelf zou aanmelden bij de Apenheul als uitvoerder, projectleider om een paar jaar dat masterplan te trekken. Dus toen heb ik ook de stoute schoenen aangetrokken, ben ik ook daar - ik vergeet het echt nooit meer - ben ik daar naartoe gereden, me gemeld van, bij Wim Mager, die man leeft al niet meer: dit zijn de plannen, dat consultantsbureau is nu allemaal partijen bij elkaar aan het trekken, maar ik zie het wel voor me dat ik hier dit project ga trekken. Nou zei hij: je komt eigenlijk solliciteren. Ik zeg: zoals je het noemen wilt. Ik vind het wel een hele mooi geste en ik wil daar wel eens over nadenken, zegt hij en met de andere mensen van de Apenheul bespreken en toen belde hij een paar dagen later: Wim, dat gaan we doen. CorMooi zeg. WimEn toen heb ik mezelf een jaar of vier verhuurd, dat mocht gewoon op urenbasis, als uitvoerder en kon ik met de mannen van mijn eigen bedrijf dat hele park gaan aanleggen. CorWat een ervaring dan ook. WimFantastisch! Dat is echt een hele memorabele tijd voor mij geweest, want ik kwam uit, ik kwam die rupskraan af, toen kwam ik in de wegenbouwwereld en dat is van oorsprong een hiërarchisch ingestelde organisatie, die wegenbouwers. Hoofdaannemer, onderaannemer, of inhuurder van onderaannemer, maar de betaler bepaalt en dat is altijd streng gereguleerd. En toen kwam ik bij Apenheul en daar is alles natuurvriendelijk, publieksvriendelijk, diervriendelijk. CorEen hele andere manier van overleg waarschijnlijk? WimJa, en dat was groot respect voor elkaars kunde. Ze zeiden dan tegen mij als jonkie van: ja, maar Wim, daar heb jij verstand van, wij niet. Dus doe wat jij denkt dat goed is. Dus ik kreeg daar zoveel vrijheden en verantwoording, daar bloosde ik gewoon van. Maar het was heerlijk om er te werken. CorHeeft dat de rest van je leven doorgesijpeld in je manier van leidinggeven, je manier van werkgever zijn, dat je zegt van: dat is bepalend geweest? WimDat denk ik wel ja. Want ik zit mijn mannen ook niet zo op de huid. Ik geloof dat ik ook wel een makkelijke leider ben, dus ik geef die jongens ook gewoon dat vertrouwen van: dit is het werk, ik voel mezelf ook meer spelverdeler, of werkverdeler dan dat ik werkgever ben. Ik zeg gewoon tegen die mannen: hier staan de machines, dit is eigenlijk een beetje de bedoeling, ik vind het leuk als jij dat gaat doen en hoe je het doet, dat is jouw pakkie aan. Dat weet jij waarschijnlijk beter dan dat ik dat weet en dat heb ik wel een beetje overgehouden aan het vertrouwen wat ik bij Apenheul gekregen heb. Dat staat me nog bij. Dat was geweldig. CorNou, mooi. Ik ga even een korte pauze doen, en dan wil ik het graag na de pauze met je hebben over wat je dus bij Cumela, wat dat voor invloed heeft op jouw ondernemer zijn en dan hoe jij het misschien gaat overdragen naar je kinderen of anderszins. Korte pauze CorVoor de pauze had je het erover dat je sinds 2012 voorzitter bent van Cumela, wie heeft jou op dat paard getild, wie heeft je gevraagd - die man kan zo goed communiceren, of doet het zo goed voor de camera, die moeten we hebben. WimToen waren we nog niet voor de camera hoor, dat was wel leuk, dat was in 2005, ik weet niet of alle luisteraars dat weten, Cumela, de branchevereniging voor de ondernemers die in groen, grond en infra - toen die tijd heette dat nog de Boval, Boval loonbedrijven, daar was ons bedrijf al sinds jaar en dag lid van, alleen we maakten er niet veel gebruik van en we waren ook bestuurlijk niet actief en toen werd ik in 2005 benaderd door de toenmalige directeur en die kwam bij mij op de koffie met de vraag van: zou jij niet bestuurlijk actief willen worden binnen onze organisatie? Zou jij niet in het bestuur van de afdeling Gelderland wat willen gaan doen? CorEn wat moet ik me daar dan bij voorstellen, wat doet een bestuurder van Cumela? WimJa, dat is redelijk divers, maar binnen Cumela zijn ongeveer honderd bestuurders, dus alle provincies hebben een eigen bestuur en je hebt drie peilers, drie secties waar de organisatie uit bestaat: mestdistributie, loonwerk agrarisch en cultuurtechnische werken. Dus al die besturen bij elkaar beslaan ongeveer honderd man en met zijn allen zijn wij de ogen en de oren van de organisatie, het is dus richting de organisatie, maar ook andersom. En dat wordt de laatste tijd redelijk uitgebouwd naar regionale belangenbehartiging, dus vaak proberen we bij gemeentes, provincies, grote overheden ons onder de aandacht te brengen en onze belangen te behartigen. Dat de wegen bereikbaar blijven, dat gebieden bereikbaar blijven voor onze grote machines, dat onze MKB bedrijven aan de beurt komen voor werk, al dat soort dingen. WimGrondverzet en cultuurtechniek leveren aan groen en aan grijs, groen is dan de boer en grijs is dan de wegenbouwer, dat is eigenlijk waar jullie machines en materieel en mensen elke dag voor actief zijn. WimJa, dus wat ons bindt is de mens en machine en de bodem. Heel vroeger was dat eigenlijk allemaal in de landbouw, bijna alle Cumela-bedrijven zijn ooit als loonbedrijf gestart. Nog heel veel van die bedrijven zijn nog authentiek loonbedrijf voor een agrariër, maar er zijn er heel veel die rustig aan zijn gaan verschuiven richting de wegenbouw. Of anderszins, omdat je dus met die man en met die machine veel meer kan dan alleen maar op landbouwbodem bezig zijn. Maar ook op een wegenbouwbodem, we doen bijvoorbeeld een sportbodem, dus die verschuiving is rustig aan op gang gekomen en op dit moment zijn meer dan de helft van de leden van Cumela, ruim meer dan de helft zijn of gemengd bedrijf of al een grijs bedrijf. CorEn had jij als ondernemer zoveel tijd over dat je zei: ik kan in Gelderland wel wat doen, want je bent nu landelijk voorzitter? WimJa, kijk in de provincie valt dat qua tijdsbezetting wel mee, ik werd wel gelijk voorzitter van afdeling Gelderland in die tijd, ja, dan beslaat dat een paar avonden in het jaar en eens een paar middagen om naar het gemeentehuis te gaan, of provinciehuis, dus dat valt dan qua inzet wel mee. Als voorzitter zit je dan wel gelijk in het verenigingsbestuur, dus dan vergader je ook nog een paar keer mee op het hoofdkantoor, dus dat was qua tijdsbeslag goed te doen, maar doordat ik al jaren in dat verenigingsbestuur zat kwam ik op een of ander moment ook bovendrijven als voorzitter landelijk en toen ben ik in 2011 daarvoor gevraagd en daar heb ik volmondig ja op gezegd, omdat toen die tijd was ik zo’n beetje veertig volgens mij en ik had het bedrijf hier redelijk onder controle, ik denk: ik kan dit, dit lukt en ik zocht ook een nieuwe uitdaging ik dacht: moet ik een bedrijf erbij of moet ik gaan groeien, of hoe houd ik mezelf wakker? Dus dat kwam eigenlijk precies op het juiste moment, dat ze mij vroegen. Van: Wim, wil jij geen landelijk voorzitter worden? Maar, dat gaat dan wel iets meer tijd van je vragen. En dan is de organisatie ook wel weer zo dat ze je dan helpen met ervoor te zorgen dat er op jouw bedrijf dat ook geregeld is. Niet dat ze betalen, maar ze denken wel met je mee van: hoe kunnen we ervoor zorgen dat jij ook eens een middag weg kan? Of dat je een hele dag weg kan, als je in Den Haag gesprekken moet gaan voeren. CorEn heb je daar altijd binnen het bedrijf hier genoeg draagkracht voor, hadden ze zoiets van: Wim, ga je gang, wij zorgen dat het hier blijft draaien? WimJa, de mannen an sich vinden dat wel mooi, die vinden het prachtig, die zijn trots dat hun werkgever zo af en toe op het podium springt om het algemeen belang, wat voor ons van belang is, dat ik dat doe, dat ik dat oppak, mijn vader heeft daar overigens wel altijd met argusogen naar gekeken, die zei: ja, kun je wel zo lang weg? En steek je daar niet teveel energie in? Wordt die energie niet op het eigen bedrijf gemist? En daardoor heb ik dat altijd wel scherp in de gaten gehouden hoor. CorMaar die zal ook wel trots op je zijn, denk ik? WimDat denk ik wel en dat hoop ik ook wel. CorHij spreekt het misschien niet uit? WimHij spreekt het op dat vlak niet uit, maar ik denk het wel. CorIk heb wat filmpjes van je gekeken afgelopen dagen en dan zie ik - ik kan me voorstellen dat de trots die jij uitspreekt over je eigen mensen, maar ook over de sector, dat die ook wederzijds gevoeld wordt, want jij bent geen blaaskaak, je bent iemand die daadwerkelijk zo in elkaar zit, dat is zoals ik het zie en zoals ik het nu voel. WimJa, weet je, dat eigen bedrijf dat voelt een beetje als eigenbelang en nogmaals, dat is helemaal niet erg, want iedereen heeft zo zijn eigenbelang en we werken allemaal voor geld of voor ons inkomen of ons brood, maar als dat lukt, of toen die tijd dat het goed lukte toen dacht ik: ja, is het niet leuk om iets voor het algemeen belang te doen? Het sociale komt dan bovendrijven. Dat je een ander kunt helpen en een ander kunt verbinden met iemand. CorMaar had je toen als ondernemer zoiets van: genoeg is genoeg? Je zei: ik neem het bedrijf over, je hebt dan je uitdaging gevonden in het bestuur. WimIk had wel genoeg, ik had niet genoeg om te doen, maar ik had er wel genoeg inkomen uit, dat heb ik nu nog. Ik heb gewoon een fatsoenlijk salaris, aandelen renderen, ik word er niet schatrijk van, maar dat hoeft ook niet. Ik heb genoeg aan wat ik nu heb. Ik bedoel, als ik zo kan blijven leven als dat ik nu doe en kan blijven kopen, of consumeren, of op vakantie gaan, vind ik genoeg. Tenminste, ik vond ook best dat ik wat tijd en energie mocht gaan steken in wat anders, in iemand anders, of het algemeen belang. CorMaar 2011, 2012, je kinderen zijn dan ongeveer begin twintig, speelde toen ook al wel overname, was toen wel eens de vraag naar je kinderen: wat willen jullie? WimJa, dat speelde toen, dat speelt nu nog wel. Die gesprekken zijn er wel, niet zo heel veel, maar - CorHeb je dat toen anders aangepakt dan dat je ouders dat met jou en broer en je zussen hebben aangepakt? WimJa, dat denk ik wel. En of dat dan bewust is of onbewust, dat is een hele moeilijke vraag en er leeft nu natuurlijk ook een hele andere generatie, een andere tijd, maar wij hebben onze kinderen nooit gestuurd van: dat zou je moeten doen, of ga jij nou maar naar die school, want dan kun jij later dat en dat gaan doen. Ik denk dat het tegenwoordig meer in de natuur ligt om te vragen: wat vind jij leuk, waar ben je in geïnteresseerd, welke school wil jij gaan volgen. Volg je hart, nou dat hebben ze alle drie gedaan en dat was geen van drie in de richting van een Cumela-bedrijf. Mijn zoon heeft nog wel even getwijfeld, die zit een beetje in de technische hoek, dat is niet mijlenver bij ons vandaan, die heeft ook wel eens wat vakantiewerk bij ons gedaan, heeft mij wel eens vervangen op het moment dat ik met vakantie was, dat kan hij ook wel, is een hbo’er, dus hij pakt het vrij snel op en hij vindt het ook heel erg leuk wat ik doe, maar een paar jaar later heb ik het expliciet gevraagd aan hem van: heb jij interesse, wil jij dat bedrijf overnemen? Toen heeft hij toch heel duidelijk gezegd: nee pap, dat ga ik niet doen. Ik vind het prachtig wat je doet, maar ik zie ook wat het met je doet, ik zie ook dat je 24/7 ben aangesloten en dat je die eindverantwoording draagt en dat je ook altijd scherp moet zijn, dat je altijd die telefoon in je zak hebt, dat niet voor mij. Ik ga wat anders doen. Dochters die waren ook vrij helder daarin, van: nee, pap, dat is niet wat voor ons dus. CorMaar wat voor beroep hebben zij dan bijvoorbeeld gekozen, want volgens mij, zij zijn wel een mensenmens? WimJa, mijn oudste dochter is docent lichamelijke opvoeding op een scholengemeenschap in Amersfoort, heel sportief en mijn jongste dochter die is net afgestuurd, die heeft algemene sociale wetenschappen gedaan in Utrecht, sinds kort begonnen bij een organisatie die vitalisering doet van mens en organisatie en zoals gezegd, mijn zoon die werkt bij een technisch bedrijf, technisch bedrijf in de voedingsmiddelenindustrie, die maken slachtlijnen, koelinstallaties, daar doet hij de technische kant, dus die zijn allemaal goed terecht gekomen. CorMaar waarin is jouw werk dan wezenlijk anders dan zij eigenlijk doen? Want je zorgt dat je twintig mensen zeer tevreden aan het werk houdt, er moet rendement gemaakt worden, er moet nog voor een hoop machines gezorgd worden en vooral, je moet je klanten bedienen. Dat is toch, je zoon verkoopt ook auto’s, die bedient ook klanten, in hoeverre is het wezenlijk anders, veel uitgebreider omdat je zegt, er zijn verschillende klantgroepen: boer en bouw? WimNee, ik denk dat dat het verschil niet maakt, want ik denk dat mijn zoon dit best zou kunnen. Maar het gaat erom of dat je het voor jezelf wilt doen, of dat je het in loondienst doet. En het hebben van een bedrijf of grote financiële uitdagingen, bezittingen, is bij de jongere generatie wat minder aanwezig heb ik wel eens het idee. Vroeger wilden wij alles zelf hebben. Tegenwoordig wordt alles gedeeld. Of het nu een podcast is, of Spotify is, we delen meer dingen dan dat we in bezit hebben. Tegenwoordig worden auto’s al gedeeld, dus die jeugd heeft in mijn beleving minder behoefte aan een bedrijf bezitten of heel veel verantwoordingen hebben, of bezitten, die behoefte is er minder. CorIs het nu nog eens de knip dat, toen je vader, toen je de laatste aandelen van je vader kocht, was toen nog bijzonder om daarna nog met je kinderen, te zeggen: wat willen jullie? Voelde je je toen pas echt vrij, of had dat geen invloed? WimJawel, dat had wel invloed. Die laatste gesprekken die hebben ook pas plaatsgevonden na 2015. Dus in 2016, 2017 was voor mij 100 procent duidelijk dat die het niet zouden gaan doen. En onbewust zou ik daar wel mee gewacht hebben totdat ik het 100 procent voor mezelf had. CorJe zei vorige week ook tegen mij: dat was eigenlijk best wel een opluchting. Wat gebeurde er met je dat je - WimOpluchting klinkt misschien wel weer wat zwaar, maar de opluchting dat ik het zeker wist. Dat er een besluit was genomen van: gaan mijn kinderen dat nu wel of niet doen. Ja, wat het met je doet is dat, het doet iets met je vader kind relatie. Kijk, ik heb met mijn vader, denk ik, een andere band dan dat ik met mijn eigen kinderen heb. Ik denk ook dat ik ook een andere band met mijn vader heb, dan dat mijn broer met onze vader heeft. Ik heb een werk gerelateerde relatie met hem. Ik denk ook dat mijn ouders ook wel naar mijn prestaties keken van: hoe doet hij het, hoe gaat hij met ons bedrijf om. Houdt hij het overeind? Doet hij het zoals wij het gedaan hebben, doet hij het zoals wij het goed vinden? Dus dat doet iets met je ouder kind relatie. CorHet heeft eigenlijk elke dag wel met je te maken met wat je deed en hoe je de bestuurder ook wel ging uithangen, terwijl er gewoon gewerkt moet worden. Want die dertig procent aandelen, moesten waarde houden. WimJa, dat heeft ongetwijfeld iets met ze gedaan en dat ik dat nu met mijn kinderen nu gewoon zuiver heb, dus dat ik ze als één van mijn kinderen kan bekijken en niet hoeft te kijken naar ze als opvolger of dat ze aan de gang gaan met mijn aandelen of mijn pensioengeld, want zo was dat vroeger. Toen ik het van mijn vader overnam toen zat er nog zo verschrikkelijk veel geld van hem in, dat was zijn pensioengeld, daar moest ik verantwoording voor dragen. Ik moest het cashen. En dat heb ik nu naar mijn kinderen toe helemaal zuiver. En dat vind ik wel een fijn gevoel. Dus, daar zit geen zakelijke band tussen. CorJe bespreekt nu al die andere dingen, wat jij waarschijnlijk nooit met je vader besproken hebt. WimJa, dat denk ik wel. Ik denk dat ik echt wel andere dingen met mijn kinderen bespreek dan dat ik met mijn vader, of dat hij met mij bespreekt. Wij hadden het heel vaak, en nu nog, over trekkers en hoeveel kranen en over boeren en over geld en over hoe doet iemand wat, hoe verdient hij de kost. Dus dat is heel vaak ondernemer-gerelateerd. En vooral niet over: gevoelens, of over leuke dingen, over ontspanning, of over vakantie, nee, daar hebben wij het niet zo vaak over. Het is vaak werk gerelateerd. CorIs het dan zo, even een vraag tussendoor, dat je als bestuurder van zo’n Cumela, dat je dan ook heel veel kansen in de markt tegenkomt? Of is dat niet iets wat over zo’n bestuurstafel of voor- en nagesprek voorbij komt? Een collega die misschien zegt: ik wil er wel mee stoppen, Wim, wil je dit niet overnemen, is dat - WimNiet zo specifiek als dat jij het nu noemt, het is wel zo dat je heel veel samenwerkingsverbanden ziet en voelt, dus ik heb een heel groot netwerk om me heen van collega Cumela bedrijven, ik noem het wel eens gekscherend de Cumelafamilie, het voelt ook echt als familie. Dus dat netwerk is voor mij heel groot en voor de andere Cumela leden trouwens ook. Die voelen dat cumelagevoel, familiegevoel ook. Dat voelt ook heel vertrouwd als je in een andere regio iets moet inhuren, of een onderaannemer zoekt om dan in die Cumela groep een bedrijf te vinden die je gaat helpen. Maar voor mij, mijn netwerk is ook gegroeid, dat ik overal bedrijven kan vinden die mij kunnen helpen als ik teveel werk heb, of als ik iets wil uitbesteden. Dus dat is wel een kans die voorbij is gekomen en natuurlijk als ik ondernemers spreek, vooral uit een andere hoek van Nederland, waar ik best een goede band mee heb, dan kan ik daar heel goed mee praten, omdat je niet in elkaar vaarwater zit, maar we kunnen wel sparren we kunnen wel delen. En die kunnen we wel kansen voorhouden van: dat doen wij hier zo, dat zou hier ook niet zijn. Dat doe je in je eigen regio niet zo snel, want dan beconcurreer je elkaar soms ook, dan zit je in elkaars vaarwater, maar als ik dat bespreek met iemand uit Noord-Holland of Zuid-Limburg, die mannen kom je overal tegen op die bijeenkomsten, dan zie ik wel kansen voorbij komen. CorMag ik vragen, je bent nu vijfenvijftig, de kinderen nemen het niet over, is er al een plan b of plan c waar je mee aan de gang bent, of zeg je van: ik kan ook nog tot mijn 82e, ga ik sowieso door. WimNee, er is wel een plan nu, er is een plan b en dat moest zo geweest zijn, maar, ik had een stage loper van een hbo’er van de Hogeschool Dronten, Koen en die heeft bij mij stage gelopen en die kwam in 2017. Mijn toenmalige assistent ging weg en toen kwam Koen op de proppen en die zegt: ik heb hier stage gelopen, kan ik niet iets voor jou gaan doen twee of drie dagen in de week? Nou, dat is goed, Koen. We hadden een goede band en die stage liep gewoon prima, dus kom maar. En die is 1 januari 2017 begonnen voor een paar dagen en dat werd steeds meer en op enig moment liep hij hier gewoon de hele week en die gaf ergens eind 2018 te kennen, ik heb eigenlijk wel interesse om het over te nemen. Kunnen we dat niet eens bestuderen, behoort dat tot de mogelijkheden? En dat vond ik eigenlijk wel heel mooi, dat een jonge vent, want Koen was toen drie- of vierentwintig, al uitsprak van: ik heb ambities. Ik vind dit een mooi bedrijf en ik ben hier zo graag dat ik hier niet meer weg wil en ik ben hier zo graag dat ik het wel over zou willen nemen. CorWaar moet een bedrijfsopvolger van Van Mourik, waar moet die aan voldoen? WimJa, waar moet die aan voldoen? Dat is een moeilijke vraag. Commitment. Die commitment wil je voelen, de passie die je voor het bedrijf hebt, of de verbinding met de werknemers, of met de mooie machines of het pand, hoe je het maar wilt noemen, maar je wilt die verbinding voelen, en die verbinding die voel ik wel bij hem. CorEn moet jij die verbinding hebben, of moet die twintig man die uiteindelijk buiten het werk verstouwen, moeten die vooral, of moet die vooral zeggen: ik moet iets met de klanten hebben. WimHet moet op alle vlakken en dat was rustig aan wel bekend geworden, Koen kan heel goed met die mannen hier. Die jongens mogen hem graag, die halen hem er ook graag bij en ik zie ook dat ze mij af en toe al passeren en dingen aan Koen vragen, of meenemen naar beneden de werkplaats in van: wil je even meekijken? Of als ze een probleem hebben dat ze Koen bellen en niet mij, dat zegt mij al genoeg. En als ik zie hoe dat dan beneden in de kantine gaat in de groepsvorming denk ik: Koen ligt goed in de groep. Maar ook als ik klanten aan de telefoon krijg en die vragen niet meer naar mij, maar naar Koen dan vind ik dat de eerste dag vervelend, maar de tweede dag denk je: dat is eigenlijk wel goed, dat ze naar hem vragen. Dus bij de klanten ligt Koen ook goed en het begint steeds vastere vormen aan te nemen en we zijn nu samen zover, dat we het wel in een contract gaan gieten. CorEn is dat een driejarenplan, of is dat - we doen het in een paar weken, dat daadwerkelijk eruit groeien. Je vader had heel lang nodig om uit te groeien, zie je jezelf ook nog zo lang nog, misschien niet tot je 82, zie je jezelf nog vijf jaar, of nog tien jaar? WimIk zie mezelf nog tien jaar hier. Ik ben vijfenvijftig en ik hoop dat ik tot vijfenzestig mag meedoen, maar we hebben het plan op poten gezet voor vijf jaar en dan een plan opzetten voor tien jaar, een stip op de horizon voor tien jaar is ver weg. Dus hebben we gezegd: vijf jaar, stip op de horizon, maar ik hoop dat ik nog tien jaar mee mag blijven doen hier en dat is denk ik nog wel even nodig, want mijn pensioengeld zit er ook in en dat moet er ook uit. Ik heb het nog net niet helemaal bij elkaar, dus ik moet ook nog een paar jaar meedoen, maar dat wil ik ook nog heel graag, maar als ik dan vijfenzestig ben en ik kan het me financieel veroorloven, dan wil ik er ook wel uit. En wat ik dan ga doen, dat weet ik nog niet. CorStaat de sector - we hebben afgelopen jaren, voor de luisteraars, PFAS, stikstof, we hebben nu corona, volgens mij kan de sector nog behoorlijk door, maar heeft volgens mij dat het nog elke dag behoorlijk door kan draaien, de deur nog niet hoeven sluiten, wat zijn de uitdagingen van de komende drie jaar van een bedrijf zoals die van jou, Wim? WimJa, wat zijn de uitdagingen. Het vasthouden van de mensen. Dat er werk blijft voor de bedrijven, daar ben ik van overtuigd. Wij zijn wel, dat heb ik wel eens gekscherend gezegd in een Nieuwjaars speech van: wij zijn de werkmieren van de samenleving. De Cumelabedrijven hebben gewoon de handjes. Die hebben allemaal, twintig, veertig, zestig man in dienst en dat zijn mannen die bereid zijn om ‘s morgens om vijf uur op te staan en met een grote broodtrommel vol brood om zes uur ergens te verschijnen en dat ook gewoon daadwerkelijk te gaan doen, dus dat is onze kracht. Dus ik denk dat er altijd werk zal zijn voor ons, we moeten alleen nu in deze moeilijke tijden investeren in onze mensen en ze vasthouden, want we hebben ze volgend jaar gewoon weer nodig als het coronaprobleem opgelost is, als de stikstofproblemen wat opgelost zijn en we moeten schakelen. We moeten keuzes maken. Dat loonwerk agrarisch zal minder worden, of je het nu leuk vindt of niet, het aantal dieren zal gewoon afnemen. Landbouwgrond zal afnemen, dat wordt of natuur, of dat worden zonnepanelen of daar komen windmolens op te staan, maar dat verandert en als je als loonwerker denkt dat het niet zo is, dan moet je jezelf nog maar eens achter de oren krabben, maar dat er werk is, daar ben ik van overtuigd. Want die zonnepanelen, dat terrein onder een zonnepaneel moet aangelegd, dat moet onderhouden. Als er een windmolen komt, moet de fundering gestort worden. Daar moeten de kabels de grond in. Natuurgebieden moeten nieuw aangelegd, of onderhouden, of moeten verandert en dat is allemaal werk met de bodem, en zo gauw als er werk is in de bodem, als we de schop erbij nodig hebben zeg ik wel eens, dan hebben ze die Cumulaonderneming ook nodig. CorMaar, hoe vind jij nu als ondernemer, je zegt: mijn kinderen, die denken anders, de generaties die worden anders, worden deze jongens en meisjes nog geboren, die nog ’s morgens zo vroeg hun nest uit willen om voor dag en dauw al hetzij met de trekker, met de kraan, hetzij met de auto naar de kraan, om dat te doen, worden die nog geboren, of is dat uiteindelijk ook een uitstervend ras? WimIk denk dat ze nog wel geboren worden. Als ik zie hoeveel jongens er nog op mijn bedrijf afkomen, ieder jaar, ik heb nog steeds geen tekort, ik heb nog steeds meer aanbod, dan dat ik kwijt kan aan stage lopende boerenjongens en dat heeft te maken met de grote machines die wij natuurlijk in de sector hebben, dat heeft grote aantrekkingskracht, die grote tractoren en die kranen, die shovels, daar zitten die mannen graag op, dus daarvan heb ik nog geen grote angst van dat we daar geen machinist op vinden, maar een grondwerker of een stratenmaker of een rioleur die in de sleuf staat, daar hebben we wel een tekort en daar maak ik me wel zorgen over. Of we moeten zover automatiseren of robotiseren dat we die mannen niet meer nodig hebben, maar dat is denk ik een utopie. CorVoor de grondwerkers, je ziet al die zuigauto’s zie je ontpoppen bij al die - ik weet niet of je zelf ook een zuigauto hebt, maar die zie je veel, wij deden vroeger als grondwerker alles zelf met de schop, dus dat is misschien een tendens waar je niet aan ontkomt omdat er op een gegeven moment gewoon geen personeel meer voor is. WimJa, het is wel een opkomende tendens inderdaad, maar dat gaat nog niet zo hard als dat je zou denken. Dus zoals ieder Cumelabedrijf een trekker heeft met een ploeg en een graafmachine en een minigraver, heeft nog lang geen - heeft nog niet iedereen een grondzuigauto. Dat is echt wel een specialistisch iets. Het is peperduur ook om zo’n ding te hebben, te kopen en ook per uur is dat nog wel fors, het doet wel redelijk zijn intrede, maar ik ben er nog niet van overtuigd dat ieder Cumelabedrijf zo’n ding gaat kopen en ermee aan de slag gaat. Dus die grondwerker die gewoon achter de bak staat, die hebben we voorlopig nog wel even nodig en dat is wel een zorg die ik heb. Die grondwerkers. CorWe gaan naar het einde, Wim. En ik vraag altijd: heb je als ondernemer nog een ultieme tip, we hadden graag nog willen smullen van allerlei dingen die je als ondernemer fout had gedaan, daar zijn we niet aan toegekomen, maar is er iets waarvan je zegt naar andere ondernemers, misschien ook wel even leeftijd gerelateerd, je bent vijfenvijftig: heb je een tip aan andere ondernemers tussen de vijftig en vijfenvijftig waarvan je zegt, bijvoorbeeld: begin niet te laat met bedrijfsovername, of laat het maar op je afkomen. Wat zou een tip zijn die je zou willen geven? WimHet is misschien wel cliché, maar je moet wel op tijd je bakens verzetten. Ik heb onlangs in een column geschreven: in de moeheid ploeg je voort. Dat is het liefste wat we doen, gewoon door ploegen. Maar op enig moment als de ploeg niet meer voldoet en je moet naar een spitmachine, moet je wel bereid zijn om de ploeg te verkopen. Dat is figuurlijk, niet letterlijk. En dan denk ik dat we als ondernemers wel moeten blijven doen van: verandert de wereld? Ja, die verandert. Moeten wij dan ook veranderen? Ja, dan moet je wel veranderen. En wees op tijd. Denk niet dat het meevalt, maar probeer voorop te lopen in de nieuwe ontwikkelingen in de nieuwe veranderingen, want als je achteraan aanloopt dan kom je op een gegeven moment ook een keer te laat. Dus blijf die bakens verzetten. Dat denk ik.

Podcast voor DGA’s #16 Cor Spronk in gesprek met Ronald Visser – over afspraak is afspraak, hartinfarct, goed werkgeverschap en nevenactiviteiten en vrijheid 53:52
ma 1 feb 2021

Podcast voor DGA’s #16 Cor Spronk in gesprek met Ronald Visser – over afspraak is afspraak, hartinfarct, goed werkgeverschap en nevenactiviteiten en vrijheid

VOLG JE EIGEN PLANVandaag ben ik in gesprek met Ronald Visser, 55 jaar, getrouwd met Sasja en gezegend met 4 mooie dochters. Ronald is sinds eind 2012 trotse eigenaar van Bats Uitzendburo, na 28 jaar trouw dienstverband bij een werkgever. We leren Ronald kennen als een man die intensief leeft, maar soms trekt het leven even aan de noodrem. Dit alles heeft hem gemaakt tot de ondernemer bij Bats die hij nu is.Vanuit Nijensleek stuurt hij en zijn team elke dag zo’n 300 vakkrachten aan. En daar mag hij, volgens mij (Cor Spronk) best heel trots op zijn. “Volg je eigen plan en laat je niet van de wijs brengen door wat de buitenwereld soms vindt. Luister wel, haal daar goede dingen uit, maar volg gewoon je eigen plan”. Dat was de tip aan andere ondernemers waarmee Ronald deze podcast afsloot.AFSPRAAK IS AFSPRAAKAls kruidenierszoon wist Ronald al vroeg wat werken was. Via via kwam hij al vroeg in aanraking met boer Jaap Room en daar is zijn liefhebberij voor koeien ontstaan. Daarom ging hij na de mavo naar de landbouwschool waarbij hij tijdens een stage in America er toch achter kwam dat hij thuishoorde in Zuidwest Drenthe. Na thuiskomst ging hij werken bij AB Oost als melker en groeide al snel door naar werkverdeler en uiteindelijk naar regiomanager van kring 1035. Ronald: “Ik heb de kans gekregen en aangepakt, maar je moet ze wel krijgen”HARTINFACTNa 28 jaar trouwe dienst batste zijn werkgever hem op straat, wat resulteerde in een hartinfarct bij Ronald. Ronald: “Wat bij mij de oorzaak van het infarct is dat je feitelijk in een dynamische functie zit. En ik kwam binnen op verzoek van dat gesprek met die directeur samen, met een jurist en hoofd HR. In drie minuten tijd wordt het dienstverband van achtentwintig jaar, vol energie, stilgezet.En stil, dat betekent: ik kon niet meer bij mijn mail, telefoon was afgesloten en ik hoefde niets meer. En je moet je eigenlijk voorstellen dat je op de snelweg rijdt met een snelheid van honderddertig en je wordt stilgezet en je mag geen millimeter meer verder. Linksom niet, rechtsom niet, je mag niks. Ik kreeg zelfs nog een contactverbod mee. Ik dacht: hij batst mij er gewoon uit. Hij doet het. En daar is de naam Bats Uitzendburo uit ontstaan”.GOED WERKGEVERSCHAPRonald begon eind 2012 met Bats Uitzendburo met een goed doordacht plan bij Jaap op de slaapkamer. Inmiddels heeft Bats dagelijks meer dan 300 werknemers aan het werk waarvan Ronald er zeker 275 bij naam kent. Maar hij weet ook wat er bij zijn klanten afspeelt, wat voor’n stal ze hebben en hoeveel koeien bijvoorbeeld. Ronald wil tussen zijn mensen en klanten instaan als goed werkgever en er alles voor doen. En als het nodig is, trekt hij zelf de overal aan om bij een klant de koeien te melken.Ronald: “Kijk en we hebben best veel mensen vanuit ons eerste jaar in 2013 die hier nog op de loonlijst staan. Die hier gewoon al acht jaar bij ons werken. Daar zijn wij ook trots op. Want dat zegt ook wat over ons en over de relatie met die mensen. Wat ik ook echt belangrijk vind is dat je even weet van: hoe zit het bij de mensen thuis, wat speelt daar en dat je daar ook oog voor hebt.RISICOMANAGEMENTRonald heeft de ruimte nodig van zijn vrouw Sasja, met wie hij een eenheid is, om zijn eigen dingen te kunnen doen. Naast Bats heeft Ronald nog een fietsverhuurbedrijf, een boerderij in Frederiksoord, doet hij iets met de circulaire economie, lijstduwer van de plaatselijke VVD, voorzitter van een ondernemersfonds en Ambassadeur van MKB Nederland Regio Zwolle voor de Gemeente Westerveld. Sasja doet het risicomanagement voor hen. Ronald: “Sasja is wel iemand die zegt: ja, maar hoe zie je dat dan en hoe gaan we dat dan doen? Want, ja, je kunt alles wel willen, maar waar dient het toe? Een ander aspect is natuurlijk wel, ik bemoei me niet met thuis, in de zin van: ik ben er wel, we zijn samen getrouwd en we vinden elkaar nog steeds hartstikke lief, dat mag ook gezegd worden, maar Sasja die runt wel alles er omheen”.VRIJHEIDIn het gesprek vraag ik Ronald hoe hij het voor elkaar krijgt dat hij nog zoveel vrijheid heeft om andere dingen te doen. Ronald: “Ja, dat vraagt twee dingen. Dat is structuur, maar ook de juiste mensen om je heen. En als je de structuur goed hebt en daarmee de verantwoordelijkheden netjes hebt liggen waarmee je de mensen in je team de verantwoordelijkheid kunt geven, dan kun je jezelf ook veel vrijheid toebedelen. Vrijheid in de zin om andere dingen te doen en dat is gewoon heel belangrijk. Dus we hebben een hele kleine, platte organisatie waar de taakverdeling gewoon handig is.”Luister naar de podcast of lees hieronder het gehele interview.Meer over Ronald Visser en Bats Uitzendburo vind je op:https://www.linkedin.com/in/ronald-visser-8b3b9413/https://batsuitzendburo.nl/https://www.facebook.com/batsuitzendburoVERDER PRATEN?Wil je eens verder praten met een ervaringsdeskundige in het ondernemersvak? Iemand waarmee je kunt sparren, bijvoorbeeld als je ook zo wil groeien als Ronald met zijn bedrijf? Lees hier dan een onze informatie op de DGA Mentorpagina en maak daarna een afspraak via de contactpagina. Je kunt ook bellen op 06-53321934. Dan maken we snel een afspraak. Tot snel.PROGRAMMA VOOR JOUOm jou als ondernemer ook te kunnen helpen hebben we diverse programma’s samengesteld waaruit je kunt kiezen. Deze kun je vinden op onze aanbiedingspagina.KENNISMAKEN?Wil je een afspraak maken om eens vrijblijvend verder te praten? Plan dan vandaag nog een telefonisch kennismakingsgesprek met ons in via ons handige tool op onze website. Klik dan hierBellen voor een afspraak maken mag natuurlijk ook altijd.Bel dan naar 06-53321934. Dan zoeken we samen een geschikt moment in jouw en mijn agenda.Ik kijk uit naar onze afspraak.#podcast#interview#ronaldvisser#Bats#loyaliteit#volgjeeigenplan#mentor#inspiratorPodcast volledig uitgeschreven:Het is elf januari 2021 dat we dit opnemen, we zitten in jouw winkel van het bedrijfsverzamelgebouw waar jij inzit en wat ook deels door jouw initiatief hier is. Eigenaar van Bats uitzendbureau en daar komt je vrouw binnen, zij is mede-eigenaar, dat is helemaal goed, ze gaat ook weer weg. We kennen elkaar via MKB Nederland, regio Zwolle, daar ben je ambassadeur van de gemeente Westerveld en zijn wij elkaar tegengekomen en we zijn hier nu voor de podcast. Ik heb wat huiswerk gedaan, actief voor de politiek binnen de VVD, sinds 2020 voorzitter van het Ondernemersfonds Westerveld, dat is dan wat anders dan die Agrarische Stichting De Spoelplaats? RonaldDat klopt. CorDaar kun je straks misschien ook wat over vertellen als je wilt. Voorzitter geweest van het Floria Corso Frederiksoord en op dit moment vice-voorzitter van Stichting De Tuinen Frederiksoord. Dat zal waarschijnlijk met je verleden te maken hebben. Vierenvijftig, vijfenvijftig jaar? RonaldVijfenvijftig jaar. CorJe woont in Nijensleek, getrouwd met Sasja, die net even binnenkwam en weer wegging. Vier dochters. RonaldVier dochters. CorHobby’s? Ik zag een wekelijke borrel met vrienden op donderdagavond? RonaldMis ik nooit. CorMis je nooit. Wielrennen? RonaldZeker. CorJe hebt wel een wielrenbuikje ook. RonaldDie combi gaat goed hoor. CorGaat helemaal goed, helemaal goed. Heb je een favoriete voetbalclub? RonaldJa, Old Forward hier in de buurt en ik volg Heerenveen wel. CorHeerenveen, oké. Muziek? RonaldLastig, want dat is heel breed. Dus ja, lastig klinkt wat raar, maar ik kan genieten van een concert van Normaal, maar ik ben ook wel van Danny Vera. Dus dat is wel heel breed, ja, dus niet specifiek een bepaalde richting. In de auto heb ik veel Radio 1 aan, ik ben wel van: wat gebeurt er in de wereld, maar Skyradio met de kerstmuziek mag ook rustig een dag. Geen probleem. CorIn wat voor auto rijd je dan? RonaldIk heb meerdere auto’s, maar ik rij het liefst in mijn Dodge, ja dat is mijn besmetting vanuit de jaren tachtig dat ik in Amerika heb gewerkt overgebleven, dus toen ik een paar jaar ondernemer was heb ik mezelf toch verwend met een Dodge en vorig jaar heb ik een nieuwe gekocht, daarnaast hebben we ook nog - CorDat is toch zo’n pick up Dodge RAM? RonaldJa, een Dodge RAM. CorTien cilinder, acht cilinder? RonaldAcht cilinder, ja, 5,7 liter, veel pk’s. Ik ben niet van het elektrisch rijden. Helaas. Maar daarnaast hebben we ook nog een oldtimer Mercedes uit 1983, een 300D en een Landrover Defender. Dus ik wissel nog wel eens wat af, zeg maar. CorMaar het is wel een beetje stoer, zeg maar? RonaldJa en no nonsens. CorLees je wel eens boeken? RonaldJa, Lars Kepler, beetje Zweedse detectives, vind ik wel leuk en ik lees nog wel eens een los iets op het gebied van management. Dat ik denk van: daar wil ik iets van weten. Alles wat op mijn pad komt, maar als je zegt: wat lees je het meest: ik lees elke morgen de krant. CorEn welke? RonaldHet Dagblad van het Noorden en onze schoonouders wonen achterin de boerderij bij ons, die lezen de Stentor, dus dat wisselt over de dag nog wel eens, dus dan pak ik ’s avonds de koppen uit de Stentor en dan ben ik regionaal goed aangesloten. CorHelemaal goed, want podcast, je luistert in de auto dan Radio1, luister je ook wel eens een podcast? RonaldOok wel eens een enkele keer, maar dat is dan meer ’s avonds. CorOké, dus niet in de auto? RonaldGebeurt. CorKun je dan ergens de rust voor vinden, een boek lezen? RonaldMensen zullen dat misschien vreemd zijn, maar ik kan rustig wel op de bank zitten. CorWant je dochters, hoe oud zijn die? RonaldDan moet ik goed nadenken, eenentwintig, zeventien, veertien en twaalf. CorAllemaal nog thuiswonend? RonaldNee, de oudste die woont deels bij haar vriend in de Achterhoek, die doet het laatste jaar Dronten, Hoge Landbouwschool en die doet een afstudeeropdracht bij een bedrijf in Doetinchem, dus dan is ze drie dagen in de week in de Achterhoek en vier dagen in de week thuis. Ze moet ook nog wat werken voor de kost, dus ze melkt veel bij klanten van ons en dat doet ze op die vier dagen dat ze hier in de regio is. CorDronten, ik zat te denken: dan kan ik haar voor je in de gaten houden, maar dat hoeft dan niet meer. RonaldNee, want haar kamer is al opgezegd. CorHeb je iemand waar je tegenop kijkt, heb je een idool, of iemand waar je van zegt: dat is, dat was voor mij nu echt wel een voorbeeld? RonaldNiet specifiek, ik kijk nog wel eens tegen bepaalde ondernemers op waarvan ik denk: ja, die zijn ook met niets begonnen en ik vond Hennie van der Most altijd wel inspirerend, niet dat ik tegen hem opkijk, maar wel inspirerend in de zin van: je moet het ook gewoon doen. Je kunt van alles aan papier toevertrouwen, maar je moet het ook wel gewoon doen.Als ik kijk naar de familie Van Eerd, met de Jumbo, dan denk ik: keep it simple. Doe gewoon waar je je passie hebt zitten. Dat vind ik altijd wel iets wat mij triggert in mensen. Ik heb in mijn klantenkring een paar agrarische ondernemers zitten die ik al lang ken, waar ik dat gevoel ook wel bij heb. Van: ga het gewoon doen, volg je passie en kijk niet teveel achterom, want er gaan ook wel eens wat dingen mis, maar blijf gewoon focussen en doen waar je goed in bent. CorUit wat voor nest kom je eigenlijk? RonaldIk kom uit een winkeliersfamilie, mijn moeder heeft een maatschap gehad met twee broers, kwamen uit een gezin van dertien, die hebben een aantal supermarkten in het verleden gehad. Dus dat zit er ook wel een klein beetje in. Ik betrap mezelf er wel eens op dat ik thuis mijn kinderen niet gewoon vraag iets te doen, maar gewoon bestel en ja, daar zijn wij thuis eigenlijk mee belast. Er werd ons nooit gevraagd: wil je dat doen? Het werd een beetje gedelegeerd: jij doet dit, jij doet dat en dan met elkaar alles klaar. CorEn hoe gaat de jongere generatie daarmee om? Hoe reageren ze? RonaldMet weerstand. CorZeggen ze dan: papa, maak daar eens een vraag van? RonaldJa, in die trend. Mijn vrouw zegt dat ook wel eens van: je kunt het ook gewoon even vragen en dan krijg je ook wel positief antwoord. Dat zit er bij mij nog wel een beetje in. Ik moet zeggen, we hebben een hele goede jeugd gehad, we moesten altijd meewerken in het bedrijf.Mijn ouders hadden dan die supermarkt en ’s zomers hadden ze ook wat campingwinkels, dus ’s zomers was ook altijd best wel hard werken, maar we hebben het altijd goed gehad, eten en drinken was nooit een issue en financieel in die zin ook niet, als wij later de auto mee wilde hebben in het weekend om ergens naartoe te gaan, was ook nooit een probleem.Studies - alles wat er moest komen, dat was er wel. We waren ook altijd wel aan het werk. Daar heb ik denk ik mijn drive ook wel een beetje uit meegekregen. CorIk zag vervolgens mavo gedaan en toen Rijks Middelbare Landbouwschool. RonaldNiveau vier. CorJa, inderdaad. RonaldEn toen hield het op. CorHoe kwam het dat je richting die landbouwschool ging? RonaldToen mijn ouders - die hebben op een gegeven moment de winkel gesloten, toen was ik vijftien en een meisje wat bij ons in de winkel destijds werkte zei van: anders moet je eens naar mijn vriend gaan, ik ben natuurlijk ook wel een beetje ADHD, ik ben van oorsprong een druk mannetje, die heeft werk genoeg.Dus zo ben ik bij haar vriend, inmiddels zijn ze allang getrouwd natuurlijk, ben ik bij Jaap Room terechtgekomen en daar heb ik leren melken, daar is mijn liefhebberij voor koeien ontstaan en ja, weet je, dan zit je op de mavo en wat wordt het vervolg?Dan ga ik naar de Landbouwschool en daar kijk ik met heel veel plezier op terug. Schitterende tijd gehad, we ontdekten het bier drinken, we ontdekten de feestjes, de ontdekten de dames. CorSchuurfeesten? RonaldJa, toen mocht alles en daar stond je niet bij stil, met onze vriendengroep hebben we het daar wel eens over, we hadden geen gebrek aan geld, we moesten altijd wel werken, dus dat was ook geen issue. Dus het was autorijden en bier drinken en veel leuken dingen doen. En veel meemaken.Op een gegeven moment na die studie, toen kwam ik iemand tegen in de Stuyvesant (?) Wolvega, die had in Amerika gewerkt bij een zekere Johan Zeilstra, hij zegt: neem daar maar contact mee op, als je hem belt kun je zo bij hem aan het werk en dat heb ik gedaan. Dus met het vliegtuig naar Seattle. CorWe hebben het daar in het voorgesprek over gehad, maar je bent gaan werken in Amerika of Canada? RonaldNee, Amerika. CorWas dat van tevoren de bedoeling voor een jaar of was dat voor jou: ik ga naar Amerika. RonaldNee, het was kijken wat er in de wereld te koop is. Dat was het. Het stond niet vast, je had toen een groene kaart voor een jaar en ik had een jaarrond ticket, dus als ik eerder weg wilde kon ik eerder weg, maar nee, ik heb het jaar hartstikke goed doorstaan. CorWat heb je daar gedaan? RonaldKoeien melken, insemineren, lebmaag operaties, speen amputaties bij koeien, leren koeien doodmaken, dat klinkt allemaal heel raar, maar eigenlijk alles met koeien. Maar daarnaast ook mais hakselen, gras maaien, maar allemaal in het groot. Een bedrijf met vijfduizend koeien, ja, weet je, een totaal andere wereld.En ik heb Amerika leren kennen als een land van, ja, dat klinkt raar, maar de onbegrensde mogelijkheden, die waren er destijds wel iets veranderd, maar daar kon je nog met weinig beginnen en daar lagen best wel kansen. Maar het werd mij wel duidelijk dat mijn toekomst niet in Amerika zou liggen. CorWaarom? RonaldIk miste toch gewoon vriendschappen, vrienden, dat soort dingen. CorWas het dan voor jou dat je zegt: in Amerika ging het wel echt om het werken? RonaldDe zelfstandigheid. We hadden natuurlijk nul contact met thuis, bellen was zeven dollar per minuut, dus dat deed ik af en toe even en vrienden en familie stuurden wel brieven en andersom ik terug, maar je was echt op jezelf aangewezen. CorMaar het was misschien anders geweest als je daar een vriendin had gekregen? RonaldJa. Ik heb daar wel gescharreld om het maar zo te noemen, nee dat had gekund, maar ik had in de loop van het jaar voor mezelf wel duidelijk van: ik had nog wel een jaar gewild, maar mijn toekomst zou daar niet liggen, nee. CorWas het dan toch dat je zegt: de cultuur sprak je minder aan? RonaldJa, ook de cultuur, maar wat ik zag, Amerikanen zijn enorm gastvrij aan de voorkant, maar niet altijd even gemeend. Het is meer naar de buitenwereld, ze zijn enorm op zichzelf. CorDus in het begin is het heel hartelijk, maar daarna: niet meer vragen, of zo. RonaldJe kunt je natuurlijk bij bepaalde communities aansluiten, maar daar moet je ook voor voelen. Dus de ervaring heeft mij wel heel zelfstandig gemaakt. CorBen je wel op dezelfde plek geweest? RonaldNee, ik ben in de staat Washington geweest en ik ben in Californië geweest. En weet je, ik kijk er met een heel goed gevoel op terug, nog steeds en ik zeg ook wel eens tegen mijn eigen kinderen: ga maar eens een jaar weg. Gewoon naar de andere kant van de wereld, beleef het maar eens, want dat vormt je ook. CorZou je dan weer Amerika aanbevelen, of zeg je: het maakt niet uit, ga eens in een ander continent - RonaldNee, niet specifiek Amerika, nee. Mijn dochter, oudste dochter heeft vorig jaar twee maanden stage gelopen ook op het melkveebedrijf, maar dat was meer omdat daar een lijntje ligt vanuit ons, maar dat hoeft niet. Maar het is gewoon goed om eens een andere cultuur en een andere wereld te ervaren en linksom of rechtsom vormt je dat toch voor een deel. Die ervaring pakken ze je nooit meer af. CorDan kom je terug uit Amerika, kom je in Nederland. RonaldMoet je de kost verdienen. CorHad je toen gelijk: ik wil ondernemer worden, of zat dat toen nog niet zo in je? RonaldNee, dat is op zich nooit een issue geweest in de zin van, ook niet vanuit thuis dat je moet ondernemen, nee. Ik heb wat met koeien, dus het lag heel erg voor de hand dat ik hetzij bij een boer of bij de agrarische bedrijven aan het werk zou gaan en ik ben bij AB, bij de Agrarische Bedrijven terecht gekomen.Eerst als klauwverzorger en melker, daaromheen ook veel bouwklussen gedaan. Ik had misschien timmerman of aannemer moeten worden, maar weet je. CorHadden ze dat in die tijd ook al dat ze naast de agrarische bedrijven ook al veel in de bouw deden? RonaldJa, toen al. Maar weet je, ik deed ook wel dingetjes zwart, klusjes er omheen, ik ging ook naar Denemarken klauwen kappen, een aantal weken per jaar, omdat daar veel geld in te verdienen was, dus dan nam ik vrij van overuren en dan ging ik een weekje naar Denemarken en dat was natuurlijk ook ondernemen. Ik heb met een collega die inmiddels niet meer leeft, gingen wij een dag kappen in Luxemburg, dus dan reden we hier ’s morgens om drie uur weg, dan waren we om zeven uur bij de kapbox in Luxemburg, dan kapten we die dag tweehonderd koeien en wij waren ’s avonds om twaalf uur weer thuis. En een ander maakt zich een week zenuwachtig, want ik moet met de auto naar Luxemburg met vakantie, de auto moet drie keer een beurt en bedenk het allemaal maar en wij gingen gewoon, rode diesel in de tank en een dagje naar Luxemburg. Ja, hoe sta je erin? En dat zijn wel dingen, dat heb ik nog steeds. Soms moet je de dingen ook gewoon gaan doen en ja, mijn uitdrukking is ook wel: brandt het, dan brandt het, maar dat ga ik wel doen. CorJe zei net: ik had misschien net zo goed een bouwbedrijf kunnen starten, is dat omdat je zegt de techniek spreekt mij wel net zoveel aan het dier, als het agrarische? RonaldJa, ik ben wel van het bouwen. We hebben een boerderij uit 1750, in 1994 gekocht, mijn vrouw en ik en die hebben we met eigen hand, zelfstandig verbouwd. Wel wat hulp van een aannemer en een elektricien, maar we bedenken het allemaal zelf en ik ben ook zelf van: dan metsel ik die stenen zelf wel. En dat heb ik nog. Dus in dat opzicht had dat ook gekund, maar het is maar net, op welke weg kom je terecht en ik ben tussen die koeien terecht gekomen. En ik melk nog af en toe, als het in de planning bij ons spaak loopt, dan ben ik zeker niet de beroerdste om te zeggen: ik melk zelf wel even. Ik neem tegenwoordig wel één van mijn dochters mee, dat is ook gezellig. De drie oudste dochters kunnen melken, de jongste nog niet, moet ook nog zien of dat bij de jongste gaat lukken, die is wat bang voor die grote dieren, maar de oudste drie die melken ook met regelmaat. En daar geniet ik ook van, dat ze dat werk willen doen, maar ook dat ze het gewoon doen. CorWat is tegenwoordig de gemiddelde grootte van een melkveebedrijf, als je het hebt over het aantal koeien die gemolken mogen worden? RonaldEen bedrijf zit al wel gauw op honderd koeien. Er zijn best wel veel bedrijven die daar nog onder zitten hoor en die wil ik ook zeker daarmee niet tekort doen, maar ik denk dat de gemiddelde bedrijfsgrootte richting die honderd koeien gaat. CorDus dat is eigenlijk in de afgelopen twintig a vijfentwintig jaar gegroeid van gemiddeld zestig naar gemiddeld honderd? RonaldJa en er zijn ook heel veel grote bedrijven, met drie- vierhonderd koeien, hier ook wel in de regio, we zitten hier in een gebied, de kop van Overijssel, Zuid-west Drenthe en Oost-Friesland, dat is gewoon een weidegebied met veel melkkoeien. Een stukje akkerbouw, ook wat bollenteelt, maar het weidegebied is het grootst, ja. We hebben vierhonderdvijftig, ja dat stap ik maar direct naar ons bedrijf toe, we hebben vierhonderdvijftig boeren als klant, of agrarische ondernemers als klant en ik denk dat daar zeker vierhonderd bedrijven gewoon melkveebedrijven zijn en daar zitten wat varkens- en pluimveebedrijven tussen en wat bollentelers, akkerbouw, maar het grootste deel melkveehouderij, ja. CorIk wil een klein stapje terug, want ik vind het wel heel mooi, je hebt driehonderd man aan het werk, we hebben het hier niet over een klein bedrijf, je hebt echt wat moois neergezet samen met je vrouw en met je team, nog even terug: je komt van school, je gaat naar Amerika, komt terug, gaat hier bij AB Oost werken, daar heb je eigenlijk alle facetten, als je nu bijvoorbeeld vier dingen zou noemen wat je daar echt geleerd hebt, waardoor je, toen het uiteindelijk 2012 was en zei: die omslag daar wil ik het straks nog even over hebben, maar kun je vier dingen noemen van: dat is echt wat ik in die tijd heb geleerd? RonaldWat ik daar geleerd heb is wel: zeg wat je doet, doe wat je zegt. Ik heb op mijn kaartje altijd staan: afspraak is afspraak, maar dat heb ik daar wel geleerd. Want daarmee houd je de relatie altijd goed, je kunt niet altijd iedereen blij maken, maar hou je wel gewoon aan de afspraken die je maakt. Dus dat is voor mij wel een hele wezenlijke. Dat is intern in de organisatie, maar ook met je klanten. Dus wees klantbewust. CorIs dat ook iets wat AB Oost ook echt uitdroeg? Dat is echt één van de kernwaarden? RonaldDat werd binnen AB Oost in die tijd vanuit de corporatiewaarde ook zo benoemd. Het was natuurlijk een corporatie, dus je hebt te maken met leden, ledenbelang en dat paste mij ook wel. Dat zit in mijzelf ook opgesloten om zo te willen werken en dat is één ding en daarnaast heb ik ook gezien en ervaren van: als je dingen wilt en je laat zien dat je je ergens voor wilt inzetten, je kunt het ook anders zeggen: je kop boven het maaiveld willen uitsteken, ja, daar kon ik met mijn toenmalige directeur ook goed mee uit de voeten, dat hij mij kansen bood.Soms dwing je dingen af, maar soms moet je de kans ook krijgen om het te laten zien. Dus dat heeft mij op een gegeven moment ook weer aan de studie gezet, bedrijfskunde studie opgepakt en daaromheen nog een aantal andere dingen opgepakt op het gebied van communiceren, maar ook op het gebied van arbeidswetgeving, dat soort zaken. En dat zijn dan kansen die je krijgt, dus dat wil ik ook zeker benoemd hebben, ik heb de kans gekregen en aangepakt, maar je moet ze wel krijgen. CorEerst was je vooral de bedrijfsverzorger misschien en kwam er een moment dat je omging naar, of naar het wat meer uitzendbureau-achtige? RonaldHet is begonnen met dat ik solliciteerde op de functie werkverdeler. Mijn leidinggevende die ging wat anders doen en ik heb daarop gesolliciteerd en dan word je dus aangenomen door een aantal bestuurders en door een aantal collega’s, want die zaten in de sollicitatiecommissie. Ja, die hebben mij de kans gegeven het te mogen doen.En dan word je feitelijk leidinggevende in je eigen team, dat was best wel een uitdaging, want ik moest ook een aantal mannen, ik was toen denk ik dertig, zoiets en dan moet je mensen van vijftig een functionerings- en beoordelingsgesprek, mee doen. Dat is wel een dingetje. Maar goed, de kans gekregen en ik denk dat ik dat ook wel goed doorstaan heb, laat ik het anders zeggen, ik kan iedereen recht aankijken, zo sta ik ook in het leven, maar dat is goed gelukt. CorKreeg je de loyaliteit ook omdat je gewoon, ook wel met je poten in de klei had gestaan? RonaldJa, maar ik denk de meeste loyaliteit ontstond door het feit dat ik, dat heette destijds kring 1035, dat was ons werkgebied, maar in een paar jaar tijd liet zien van: we kunnen gewoon veel meer dan alleen die koeien melken. Dus ik maakte enorm veel MKB bedrijven gewoon klant en wij gingen ook andere markten aanboren.Het leuke was dat AB dat ook heel leuk vond, dat je gewoon verbreding van markten deed en dus wij gingen ook van, ik begon met een groepje van vijfendertig mensen en drie jaar later hadden we er honderd. De omzet die steeg enorm en voor mij was het erg leuk met de afwisseling tussen het MKB, agrarisch en dat midden- en kleinbedrijf, dus de aannemers, de loonbedrijven, metaalbedrijven, bedenk het. CorDat was natuurlijk in de tijd dat ik met mijn uitzendbureau dacht van: jongens, waar bemoeien jullie je mee, blijf in die agrarische sector. Dat was jij! RonaldDat was ik, ja. Maar zo was het wel en toen kwam ik er ook achter dat je altijd dealt met een eigenaar, nooit met degene die over de portemonnee gaat, maar ook gewoon met de ondernemer rechtstreeks, dus niet via een inkoop, transitie of, allemaal niet. We dronken een bak koffie, of twee, of we stonden een uur aan het voerrek tussen de koeien, bedenk het en daarmee was een deal nooit zo spannend.En dat is ook een ervaring die ik nog steeds bij me draag. Probeer met die ondernemer in gesprek te gaan en natuurlijk hebben wij ook inmiddels een aantal klanten waar een inkoopafdeling zit, of waar een afdeling HR zit, maar het is zo plezierig ondernemen als je direct met zo’n ondernemer kunt afstemmen, ja. Dat past ook heel goed bij mij. Dat heb ik daar ook ervaren. CorHebben de ondernemers andersom, jou ook zo ervaren, een ondernemer had toen met een account manager, later regio manager te maken, die moet daar ook het gevoel gehad hebben van: kan ik gelijk met die Ronald zaken doen, of moet hij eerst nog naar boven toe en vragen of hij het wel mag, zeg maar? RonaldIk vroeg niet zo veel binnen AB. En ik had nog wel eens discussie intern dat ik moest knokken om bepaalde dingen te bewerkstelligen. Van: zo gaan we het wel doen. Dus daar zat wel eens een wrijving, maar ik voelde mij altijd gesteund door de directeur Richard Heering en dat maakte het dan wel makkelijker. Kijk, en zonder wrijving geen glans, dus het moet af en toe ook wel eens even schuren in een organisatie, daar ben ik ook wel van.Op een gegeven moment hebben we met collega’s een vestiging in Beilen geopend, later in Klazienaveen en zo ging eigenlijk het balletje een beetje rollen dat je ook wat meer zelfstandigheid in de regio kreeg. Van oorsprong werd het natuurlijk allemaal centraal georganiseerd, vanuit Almen, het hoofdkantoor en die decentralisatie ja, dat was gewoon, voor mij gewoon ondernemen zonder risico, om het dan maar zo te benoemen.Ik mocht van alles realiseren, tuurlijk, er moest wel wat verdiend worden, dat spreekt voor zicht, maar je mocht het wel oppakken zoals je dacht dat het goed was. Ja, dan kun je ook heel veel leuke dingen bereiken, ook als team. Korte onderbreking CorEn nu ga ik het voor mezelf doen. Wat was het moment dat je er misschien uitgegroeid was bij AB Oost? RonaldIk zag eigenlijk al in 2010, 2011, wij stonden gewoon voor een enorme uitdaging met te veel mensen in vaste dienst, wij waren als organisatie eigenlijk niet meer flexibel en daarnaast zag ik ook dat er te weinig oog was voor de klant. Ja, heel langzaam zie je dan dat gebeuren en dan wordt het eigenlijk heel langzaam een jas die niet meer bij je past. Dat is wat het is, Cor.Ja, dan stapt de directeur op, Richard is toen uit de organisatie gegaan en toen kwam er een nieuwe interim directeur, de man is nog directeur, maar dat was interim en daar had ik geen klik mee, persoonlijk niet, nu stond dat niet alles in de weg. CorWas dat, als je nu terugkijkt, was dat wel - hij zit er nog steeds - was dat wel de juiste man op de juiste plek voor dat moment? RonaldVoor dat moment zeker, want er moest wel wat gebeuren. Ja, of het de man is bij de organisatie passend, dat is niet aan mij om daarover te oordelen, maar dat was voor mij wel het moment dat ik dacht van: maar nu weet ik niet of AB nog wel mijn organisatie is.Hij heeft mij op 30 mei in 2012 ontslag gegeven, met mij nog een aantal regio managers, feitelijk werd er een laag uit gesleuteld en dat heeft mij wel opgebroken, ik heb daar fysiek last van gehad, ik heb - CorWant hoe lang heb jij daar gezeten? RonaldAchtentwintig jaar. CorDat is niet niks. RonaldNee, dus dat brak mij ook wel op. Ik heb ook nog een hartinfarct in die periode gekregen, maar het was ook een reset en in de periode daarvoor had ik wel eens bij mezelf gedacht van: waarom ga ik het niet zelf doen? Ja, wat staat je dan soms in de weg om ontslag te nemen, dat is dan toch ook wel dat veel dingen goed geregeld zijn. Pensioen, auto, inkomen. CorLoyaliteit, denk ik. RonaldLoyaliteit naar de organisatie, zeker. Dat stond ook in de weg en ja, weet je, dan kom je zelf in een situatie terecht dat je ontslag krijgt, dat eigenlijk de weg open wordt gezet voor wat nieuws. Maar goed, ik moest eerst even wat herstellen en ik moest eerst even fit worden, dus ik heb eigenlijk een half jaar de tijd genomen om de business case Bats uitzendbureau vorm te geven.Ik heb nog een team van tien boeren gevraagd om mee te denken, daar hebben we nog twee dag sessies mee gedaan van: wat moet je nu wel in zo’n agrarische markt doen en niet, want voor mij was wel heel duidelijk: ik begin met die agrarische markt, maar ik heb voor mezelf in de case ook neergezet van: toen ik begon in mijn eerste rol als werkverdeler, vanuit huis, kleinschalig, samen met mijn vrouw, want die hielp gewoon mee, ja dat was ook wel een leuke tijd.En je kent iedereen wie je aan het werk hebt, je kent je klanten, de gezichten in de regio en wat ik al eerder gezegd heb, als je met de ondernemer zelf zaken doet, ja, dan is het ook niet altijd zo spannend. Dus waarom kunnen we niet terug naar die situatie? CorMaar, je was wel zevenenveertig. RonaldJa, dat klopt. CorDat vind ik echt wel super knap als je dan de ballen hebt om dat te doen. RonaldJa, maar wetende, maar goed, als het niet zou lukken zat ik voor mezelf daar niet zo over in, want zo sta ik er eigenlijk nu nog in, dan ga ik gewoon vijfenveertig, vijftig uur melken in de week. En dan kom ik er ook. Als je er zo in staat, dan is dat niet zo spannend. Wat mijn vrouw en ik geleerd hebben vanuit dat ontslag is even op de handrem, dus kosten de deur uit, even goed voor jezelf en je gezin de balans opmaken van - want WW valt niet mee als je daarin terecht komt, ik kwam niet in de WW door mijn hartinfarct maar in de ZW, inkomens-technisch is het precies hetzelfde en de ervaring daarvan is prima geweest, maar dan moet je wel stappen terug.Dat hebben we als gezin ook met elkaar gedaan en pas op de plaats gemaakt en dan is die conclusie van: als ik vijftig uur ga melken in de week, prima, dan kan het. CorIk wist nog niet van dat hartinfarct, wat gebeurt er met je als je een hartinfarct krijgt. Word je daarna, ben je een ander mens, kun je daar iets van vertellen wat dat met je gedaan heeft? RonaldJe lichaam laat je in de steek. En ik ben wel iemand die gewend is veel energie te hebben en daar ook gebruik van te maken. En de energie was gewoon weg. In het ziekenhuis heb ik dat ook een paar keer aan de artsen gevraagd van: krijg ik mijn energie terug? En het antwoord wat ik daarop kreeg: dat heb je zelf in de hand. Dan zul je met je lichaam ook wat moeten doen.En dat heeft mij ook wel gemaakt dat - stoppen met roken is een ding, wat zuiniger zijn op je lichaam, ik ben aan het fietsen geslagen en ik had net nog even vorige week terug gekeken, maar ik heb vorig jaar bijna zevenduizend kilometer gefietst, dus ja, dan moet je hem met regelmaat pakken.Dus tweeledig, ik kan mijn energie daar goed in kwijt en ik krijg de kop heerlijk leeg. Dus ja, ik sla geen week over. Gisteren was het wit buiten, ik denk: doe ik het? Het was toch glad, dus heb ik het niet gedaan, maar toen heb ik tien kilometer gewandeld met mijn vrouw. En dat is ook goed. CorHele andere spieren. RonaldMaar even terug, wat doet dat? Ja, het vertrouwen in je lichaam is zoek. En dat kost tijd. Ik moet zeggen: wij zaten in een revalidatiegroep in Meppel en dat heeft mij daar wel bij geholpen, ja en op een gegeven moment dan ervaar je weer, als je een hartslag hebt van honderdtachtig dat die het gewoon wel door blijft doen. Het duurt even voordat je daar weer bent, maar als je daar dan een keer bent, ja, dan zie je ook wel weer dat het ook goedkomt. CorJa, ik heb geen idee, want ik heb het niet gehad, maar als ik het dan hoor denk ik wel even: wat doet dat dan met je, want je hebt achtentwintig jaar in een opbouwende, misschien - RonaldWat bij mij de oorzaak van het infarct is dat je feitelijk in een dynamische functie zit en ik kwam binnen op verzoek van dat gesprek met die directeur samen, met een jurist en hoofd HR en in drie minuten tijd wordt het dienstverband van achtentwintig jaar, vol energie, stilgezet. En stil, dat betekent: ik kon niet meer bij mijn mail, telefoon was afgesloten en ik hoefde niets meer. En je moet je eigenlijk voorstellen dat je op de snelweg rijdt met een snelheid van honderddertig en je wordt stilgezet en je mag geen millimeter meer verder. Linksom niet, rechtsom niet, je mag niks. Ik kreeg nog een contactverbod mee, ja dat heeft zich - CorDat is iets anders, dat is in zo’n bots-observer vliegen, zeg maar. RonaldZo moet je het zien, en fysiek heeft zich dat bij dus geuit in een infarct. Dat had ook wat anders kunnen zijn, dat is mij ook wel uitgelegd. Maar het lichaam gaat daarnaar acteren en dat heeft zich dus veertien dagen later in een infarct geuit. En op dat moment heel spannend, je gaat dan in een ambulance weg en niemand weet wat er aan de hand is en dat geeft ook veel spanning thuis, kinderen waren er ook bij, maar goed, ik moet zeggen, met elkaar hebben we dat overleefd en doorstaan en ja, weet je, die ervaring is er ook één. CorNee, goed, achteraf kun je zeggen: je had het misschien niet willen missen, maar je had het ook niet willen hebben, beide kanten. Dus december 2012 toen gestart met Bats uitzendbureau, dat vind ik ook wel mooi, een bats is een schop. RonaldJa, weet je waar die voor staat? Feitelijk, de naam is ontstaan door de interim directeur destijds die mij eruit kickte en de andere dag dacht ik: hij batst mij er gewoon uit. Hij doet het. En daar is de naam bats uit ontstaan. En het zegt, wat jij zegt, het zegt over cultuur over het doen, we hebben bewust de schop in het logo staan, de naam is bats, maar de schop staat er ook bewust in, het staat eigenlijk voor aanpakken en doen. CorIk weet nog dat ik, ik denk, een jaar of vier, vijf geleden, omdat mijn vriendin en ik heel veel gingen lopen in Dronten, jouw dochter heeft denk ik een sticker van Bats op een lantaarnpaal geplakt. Ik zag Bats uitzendbureau, toen dacht ik: wat een leuke naam is dat. Dat was de eerste keer dat ik met Bats in aanraking kwam. Dat was wel mooi, ja. RonaldJa, dat klopt, ze hebben daar wat stickers geplakt en ja, dat gebeurt. CorMaar goed, gestart, je zegt: het was eigenlijk niet zoveel risico, maar je begint op je zevenenveertigste voor jezelf, kun je eens wat over die beginjaren vertellen? RonaldTwee dingen eigenlijk. Begin nooit zonder plan, begin niet als kip zonder kop. CorDeed je dat, of deed jij dat niet? RonaldMensen denken wel eens dat het heel makkelijk gegaan is, maar ik geef het je te doen als jij straat voor straat de boeren moet bezoeken en moet overtuigen met: je moet mij hebben en niet AB, om het dan maar zo te noemen, maar dat geldt ook voor de personeelskant. Hoe kom je aan mensen? Ik moet er wel bij zeggen, kijk, 2012 zaten we onderin de recessie. 2012, 2013.En we hadden natuurlijk wel het aanbod van mensen. Raar, maar er zijn wel heel veel mensen vanzelf naar ons toegekomen. En dat heeft ook ons enorm geholpen. Maar goed, ik moest ook met regelmaat zelf de bok op, of in de melkstal, want ik zei wel: we hebben een melker, linksom of rechtsom en anders kom ik zelf. Dus dat speelde ook. CorEn we zitten nu in een heel mooi gebouw, maar deed je dat toen nog vanuit huis? RonaldNee, we zijn eerst even bij Jaap in de slaapkamer, maar al heel gauw konden wij een boerderij huren in Frederiksoord van de Maatschappij van Weldadigheid, daar hebben we ook een warme band mee, die bood ons een voorhuis aan wat we dus als kantoor kunnen gebruiken. Ik zeg wel eens: daar hadden we het keuken kamer tafereel en in de herfst deden we de gaskachel aan en dan waren heel de dag de ramen beslagen, dat had wat en toen we in 2017 dit pand betrokken was één van de dingen dat we die huiselijke sfeer terug wilde laten komen. CorJa, want kun je eens wat vertellen over dit pand? RonaldJa, het is een voormalig restaurant en dat stond al vanaf 2012 te koop, de eigenaar woonde bovenin, de illusie dat iemand ooit met zijn horecabedrijf verder zou gaan, maar door de recessie is dat nooit gebeurt. Sasja en ik hebben eigenlijk al wel een aantal jaar met het plan gelopen van: dat pand, daar moet je toch wat mee kunnen? Groot pand, veel inhoud, ook niet oud, in 1986 nieuw gebouwd.Alleen toen we in die boerderij zaten, toen speelde dat nog niet zo op, maar de maatschappij die vroeg ons toen in 2016 van: je moet toch eens gaan uitkijken naar een andere locatie, want wij willen wat anders met die boerderij. Toen hadden wij drie jaarcijfers aan te bieden bij de bank, want daar begint het mee. Je kunt van alles willen, maar wat wil jij, wat willen zij, dan heb je een probleem. CorHoeveel FTE’s had je toen in die tijd? RonaldWij zaten toen denk ik op honderdvijftig mensen aan het werk en in 2013 hadden we natuurlijk amper inkomen, maar 2014, 2015 waren goede jaren en 2016 hadden we weer goed gerealiseerd, dus de bank wilde wel met ons meedenken. Dat is wel even een strijd geweest, maar goed, volgens mij kent elke ondernemer dat wel bij een bank, dat je af en toe ook even die momenten moet hebben. CorEn dat geloofde ze bijna niet, dat die cijfers zo goed waren? RonaldJa, dat klopte en ik zat in een MKB, later werd ik overgezet naar groot zakelijk, door de Rabobank, onze huisbank en ja, weet je, daar speelde ook diverse dingen. Maar het was ons eigenlijk alleen maar te doen om de financiering rond te krijgen voor de aankoop van vastgoed. Tot op de dag van vandaag draait Bats uitzendbureau gewoon zelfstandig zonder financiering. Dat is ook wel heel prettig. Dus we hebben elke keer de groei gefinancierd vanuit de eigen middelen. Vanuit winst, om het dan maar zo te zeggen.Dus toen de bank daarin meeging, toen hebben wij dit pand gekocht en hebben wij in zestien weken tijd, met ongeveer vijfentwintig man van onszelf, met eigen regie, het hele pand omgeturnd van een woning en restaurant naar een bedrijfsverzamelgebouw en dat was ook kicken. Ik was elke morgen om half zeven op kantoor, ik deed sheets, met stift, whiteboardsheets, met het weekprogramma, ja en daar hebben ook veel mensen gewoon ook werkervaring opgedaan.Hetzij in de sloop, hetzij in de bouw, maar het hele pand gerestyled, dak en wanden zijn blijven staan, er is een binnenschil in gebracht, we hebben het zover weten te brengen dat het een a-label heeft qua energie en inmiddels hebben wij alle ruimtes verhuurd. Naast Bats uitzendbureau en Stichting Veuruut zitten er nog vijf huurders in het pand en ja, heel tevreden.En het leuke is ook, wij ondernemen dus in Nijensleek. Of all places kan iemand zeggen, we hebben hier een rol als werkgever, maar ook als ondernemer. We doen een stukje advies en ja, we hebben ook nog een dorpshuisfunctie in dit pand. Dus we zijn wel degelijk thuis hier in Nijensleek, ja. CorIk zag, ik heb natuurlijk wat huiswerk gedaan, maar je hebt inmiddels zo’n driehonderd man aan het werk, dan ben je hier in Nijensleek best wel één van de grootste ondernemingen, terwijl, het is niet meer: je hebt maar een uitzendbureau, zal ik maar zeggen. Wat doet dat met jou als - je hebt dan daarmee ook een bepaalde verantwoordelijkheid. RonaldJa, die kwam met name dit voorjaar natuurlijk ook bovendrijven, als je dan geconfronteerd wordt met corona en daar hebben wij natuurlijk ook mee te dealen en ja, dan de wetenschap dat de helft van de mensen hetzij een jaarcontract of een dienstverband voor onbepaalde tijd heeft, want die hebben wij ook, ja, welke verantwoordelijkheid brengt het met zich mee en loop je tegen collectief ontslag aan als een bouw in lockdown gaat of, ja, dat zijn wel vraagstukken waar Sasja en ik samen over nadenken. En hoe ga je dat dan doen? CorJa, de gedachtegang is dan vaak dat een uitzendbureau de mensen zo weg kan doen - RonaldMaar dat is niet zo. CorMaar door het hele fasesysteem is dat natuurlijk niet meer zo. Je bent flexibel doordat je met iemand een relatie hebt en iemand makkelijk misschien elders kunt plaatsen, dat is de flexibiliteit die je misschien kunt bieden, maar je hebt ze vaak wel vast aan de broek, om maar even zo te zeggen. RonaldJa, je hebt wel een loon doorbetalingsverplichting. En weet je, tuurlijk, gelukkig dat het nu gebeurt en niet in onze beginjaren, want ja, we hebben natuurlijk wel wat reserves opgebouwd om dit soort dingen te kunnen overleven. Ik zeg ook wel eens: als je nu zo’n situatie krijgt met de sneeuw in Madrid en we krijgen dat hier, dan weet ik ook wel dat ik vijftig, zestig man een aantal weken niet weg kan zetten. Daar moet je je wel voor indekken.Ik vind dat dat ook een verplichting is vanuit goed werkgeverschap. Je zult er ook moeten staan voor je mensen. Dat breng ik in ons team ook wel eens naar voren. Kijk, als niemand voor ons aan het werk wil, dan hebben we ook niks. Kun je nog zoveel willen verkopen, maar je bent wel afhankelijk dat de mensen ook voor jou willen werken. CorBen je een ondernemer die nog graag steeds tussen de mensen wil staan? RonaldJa, graag. Ik voel me ook niet meer dan dat. Ik weet best wel hoe de rolverdeling is, echt wel, maar nee, ik doe net zo graag mee. Ik ben me ook terdege bewust, als ik kijk naar de hoeveelheid jonge mensen die wij aan het werk hebben, dat dat daar ook mee te maken heeft. Dat je weet wat de jongeren bezigt en dat je weet wat er speelt in die doelgroep. Kijk en we hebben best veel mensen vanuit ons eerste jaar in 2013 die hier nog op de loonlijst staan. Die hier gewoon al acht jaar bij ons werken. Daar zijn wij ook trots op. Want dat zegt ook wat over ons en over de relatie met die mensen. Wat ik ook echt belangrijk vind is dat je even weet van: hoe zit het bij de mensen thuis, wat speelt daar en dat je daar ook oog voor hebt. CorMaar kun je van die driehonderd mensen, ken je ze dan allemaal persoonlijk? RonaldNou, ik durf mijn hand niet voor driehonderd in het vuur te steken, maar wel voor tweehonderdvijfenzeventig. CorEn dat is eigenlijk omdat je al jaren die samenwerking hebt en is dat misschien ook een persoonlijke kracht van jou? RonaldJa, dat is wel mijn ding, maar dat geldt ook voor de klanten. We doen hier af en toe wel eens gekscherend zo’n vragenmomentje van: waar zit die klant en hoeveel koeien heeft die en wat voor melkstal, of wie werkt daar? Dan sla ik de plank nog niet zo gauw mis hoor, nee. Maar dat is ook wel mijn ding en het kan nu niet, daar worstel ik zelf mee met die corona dat ik niet zo even op de pof even het gebied in kan gaan en tien, twaalf bedrijven bezoeken op een dag, of soms nog meer, gewoon even om de hoek: hoe is het, loopt het goed? Hoeft allemaal niet zo - CorHeb je het gevoel dat je niet terecht kunt, of - RonaldIk vind het verantwoordelijkheidstechnisch niet goed. Ik zal het maar op mijn geweten hebben dat ik op die plekken - dat ik het breng. Onbewust, laat dat helder wezen. We hebben hier een sneltest op kantoor, maar dat is het niet. Je kunt het onbewust - ja, dat wil ik niet op mijn geweten hebben.Dus we hebben dit jaar - want ik bezoek elk jaar, aan het eind van het jaar al mijn klanten, de actieve klanten van dat jaar, dit jaar niet gedaan, hebben we een hele leuke kaart voor gemaakt met een muziekje en een tekst erin, maar dat doet me eigenlijk wel een beetje zeer. CorDat voelt toch wel iets anders. RonaldJa, dat is niet leuk. CorIk heb nog heel veel vragen voor je, maar nog even de rolverdeling tussen Sasja en jou - hoe zit dat? Wat is typisch Sasja en wat is typisch Ronald? RonaldSasja is direct, ik ben niet altijd even direct. CorOmdat je het niet wilt zijn, omdat je niemand pijn wilt doen, of - RonaldJa, ik ben wel wat genuanceerd, zeg maar, Sasja die zegt gewoon: zo is het. Dat is voor mij wel eens een eyeopener. CorTerwijl jij vanuit huis uit, wat het van: doe dit, doe dat. RonaldJa, maar dat is toch anders. Ja, wat ook meespeelt is dat wij wel een eenheid zijn. Alleen anders. Sasja die is rechtdoor zee duidelijk, alleen geen ondernemer, dus die komt nog wel eens met risico management en dat is wel prettig, want ik zie kansen, want ik doe naast dat wat we hier doen een fietsverhuurbedrijf en wij doen ook nog iets met circulaire economie, we hebben de boerderij in Frederiksoord gekocht, waar we ooit begonnen zijn, daar hebben we ook nog een heel plan op geschreven en dan is Sasja wel iemand die zegt: ja, maar hoe zie je dat dan en hoe gaan we dat dan doen? Want, ja, je kunt alles wel willen, maar waar dient het toe? Dus dat is wel, ja en een ander aspect is natuurlijk wel, ik bemoei me niet met thuis, in de zin van: ik ben er wel, we zijn samen getrouwd en we vinden elkaar nog steeds hartstikke lief, dat mag ook gezegd worden, maar Sasja die runt wel alles er omheen. CorMaar ben je dan nog een beetje de vrijbuiter er omheen die nog een beetje zijn vrijheid nodig heeft? RonaldJa, als ik dat niet heb, dan sterf ik af. Dus ik moet ook wel gewoon de dingen kunnen doen die ik bedenk. Dat kan heel divers zijn, maar die ruimte ben ik nodig, sluit mij niet op. Dat weet ze ook en de andere kant is: we eten elke avond kwart over zes, of ik er nu wel of niet ben. En ik word ook alleen meegedeeld van: haal jij Josefien even op bij streetdance en ja, weet je, Sasja heeft nu haar eigen ding met Stichting Veuruut, dus we ondernemen onder hetzelfde dak, ja en dat is natuurlijk wel bijzonder dat je dan gewoon elke middag samen luncht, met ons team, maar ja, dat is wel heel waardevol. Gisteren hebben we tien kilometer samen gewandeld, de hond mee en dan passeert eigenlijk alles wat we doen nog wel even de revue, lopendeweg. CorNog even een aantal dingen die ik aan wil stippen, jij bent eigenlijk altijd, naast dat jij je bedrijf hebt en zo, en je bent een beetje ADHD, dus altijd nog energie, met vrienden allerlei dingen doen en daarnaast ook politiek. Wat is dan als ondernemer wat je dan nog in de politiek aantrekt, omdat politiek toch vaak als stroperig wordt gezien - RonaldDaarom zit ik ook niet in de gemeenteraad. Ik vind mijn rol in de fractie plezierig en dat heeft er eigenlijk ook mee te maken: ik vind ook nog wel eens ergens iets van en ik heb wel in mij, als je ergens wat van vindt, dan moet je niet met losse flodders gaan gooien, dan moet je ook zo groot zijn om je ergens voor in te zetten.Dus dat is eigenlijk mijn rol in de fractie dat ik ze soms voedt, maar soms ook dingen mee bedenk. Hoe vliegen wij bepaalde ontwikkelingen in zo’n plattelandsgemeente aan. Als ik bij ons kijk, we hebben twee nationale parken in onze gemeente, we zijn geografisch groot, we hebben bijna negentienduizend inwoners, ja, dan vind ik van het ondernemerschap en van het platform waar je dus economisch op acteert, ja daar heb ik nog wel wat mening over en daar vind ik ook wel wat van. CorDat is dan politiek, Ronald. Ik heb daarnaast begrepen, jij doet nog zoveel dingen: je bent voorzitter van Stichting Spoelplaatsen, misschien kun je daar nog iets over vertellen? En ik ben nog even benieuwd naar dat Ondernemersfonds, waar vijfenzeventig bedrijven in zitten. RonaldSpoelplaatsen is een club van boeren en een aantal MKB bedrijven, wij exploiteren daar een wasplaats voor trekkers en machines, maar dat is niet zo ingewikkeld, ooit dat ding met veel subsidie gerealiseerd. CorDus hier in Westerveld zijn de wegen allemaal schoon, geen modder op de wegen - RonaldNee, dat is niet wat het is, nee dat is het niet, het is dat de machines op een verantwoorde manier worden schoongespoten van bagger en vetten. Dat wordt gescheiden en er zijn er een aantal meer in Westerveld die dat hebben en wij hebben hiervoor de voormalige gemeente Vledder eigenlijk, een spoelplaats, dat vergt een kleine bestuurlijke rol. Corso Frederiksoord daar ben ik mee gestopt na acht jaar, ik vond als je acht jaar in een bestuur zit, dan wordt het tijd om te verfrissen en te vernieuwen, dus ik ben weer toegetreden tot de corsowagenbouwers, dat heb ik daarvoor ook een hele periode gedaan en alleen dat ligt nu door corona even stil. CorMKB Nederland nog? RonaldMKB Nederland, daar ben ik ambassadeur voor Westerveld, voor gevraagd. Ja, dat vind ik erg leuk om te doen, dat zet je netwerk op een andere manier open en ik doe mijn best om Westerveld goed te vertegenwoordigen. Als ik kijk wat wij met de regiodeal als Westerveld binnengehaald hebben, hebben wij goed ons best gedaan. De human capital agenda is wel een beetje mijn ding binnen de gemeente, ja goed en we hebben ook wel wat werkgroepjes rondom circulaire economie, nieuwe initiatieven. We zijn nog bezig met een circulaire hub, nice en nice tracks doen we wat dingen mee, dus ja, laat mij daar maar wat in bewegen, dat vind ik heerlijk. En dat is ook wel wat ik nodig ben naast mijn werk. CorJullie doen het hier vanuit één locatie, heb je die driehonderd man aan het werk en ik denk dat elke ondernemer die dit hoort, driehonderd man vanuit één locatie met een team van hoeveel man? RonaldVijf. CorVijf, dat is heel erg knap. Hoe heb je dan nog tijd over om nog zoveel daarnaast nog te doen? RonaldJa, dat vraagt twee dingen. Dat is structuur, maar ook de juiste mensen om je heen. En als je de structuur goed hebt en daarmee de verantwoordelijkheden netjes hebt liggen waarmee je de mensen in je team de verantwoordelijkheid kunt geven, dan kun je jezelf ook veel vrijheid toebedelen. Vrijheid in de zin om andere dingen te doen en dat is gewoon heel belangrijk. Dus we hebben een hele kleine, platte organisatie waar de taakverdeling gewoon handig is. Het zijn allemaal dames inmiddels, maar waar voor de dames wel een uitdaging ligt om het te mogen doen en ja, dat maakt het heel plezierig. En dat is ook wel wat ik andere ondernemers ook wel meegeef: voel jezelf niet te groot of te goed om iemand aan te nemen die op bepaalde fronten daarin veel beter is. Wat het dan ook mag zijn, of dat dan aan de financiële kant is, of aan de juridische kant, dat maakt niet uit, dat is alleen maar goed, denk ik. CorMaar ik zou bijna zeggen: als je succesvol ondernemer wilt zijn, verzamel vrouwen om je heen. Want dan - RonaldDat vraagt altijd wel een eigen plek, zeg ik ook wel, want dat merk ik in huize Visser ook, het synchroniseert een beetje, ik zal daar niet verder op ingaan, maar je moet ook momenten hebben dat je je terug kunt trekken op je eigen kantoor. Heerlijk. Wat ik misschien ondernemers mee wil geven, want dat heb ik zelf ook zo ervaren, omdat ik natuurlijk op een later tijdstip ben gaan ondernemen: volg wel gewoon je eigen plan. Laat je niet van de wijs brengen door wat de buitenwereld soms vindt. Luister wel, haal daar goede dingen uit, maar volg gewoon je eigen plan. CorRonald Visser, dank je wel.